The Magic Theatre - London Town (2010)

Nu Belle & Sebastian niet erg in beeld zijn moet toch iemand zorgen voor mijn 'zet je ramen open en laat de lente binnen komen' momenten?!
Die ramen laat ik voorlopig maar even dicht bij gebrek aan lente, maar het gevoel kan verzorgd worden door de band The Magic Theatre die een heerlijke bries laten waaien door mijn kamer met hun 'Victorian Orchestral 60s Pop', die hier en daar zelfs een beetje Amélie uitstralen. Als ik dit album hoor denk ik in elk geval aan de kleuren uit die film en qua sfeer moet ik onwillekeurig aan Tim Burton denken.
Ze presenteren zich in elk geval ook al goed door hun uiterst verzorgde artwork in de vorm van clipjes van de nummers (in hoofdstukvorm) die op dit album te vinden zijn.
Via hun site te bekijken, maar ook YouTube draagt zijn steentje bij. Niet zo vreemd ook dat dit op deze wijze gebeurt, want hun eigen omschrijving van dit album is als volgt:

'The album is a time-travel love story set in 1968 and 1888, where the young 60s hero falls through a hole in time in The Magic Theatre in the Old Victorian Steam fair, to find his one true love in 1880's London.

The songs follow the story one chapter at a time, charting their meeting and ultimate tragic separation'.

De eerste keer wist ik bij vluchtige beluistering niet zo goed wat ik met dit gezelschap aan moest. De zang van Sophia Churney is weliswaar helder, maar het was mij op een gegeven moment wat te melig allemaal. Te zoet, te poppy.
Dat was na een snelle luisterbeurt; het zoete blijft maar de waardering ging hard omhoog bij nadere beluistering, sterker; werd verslavend.
Als afwisseling op al mijn zwaarmoedige, donkere en sombere albums is London Town haast een weldadigheid voor mijn oren.
Ik wilde dus al richting raam rennen om ze open te gooien en de lente te verwelkomen. De ijzige wind die me haast door de ramen heen tegemoet kwam deed me al snel realiseren dat The Magic Theatre voorlopig nog niet in de openlucht zal kunnen gaan optreden. Laat ze mij maar eens lekker goed vermaken met hun zwieresque pop in mijn warme huiskamer en dan kom ik deze winter wel door. Zien we in de lente wel weer of The Magic Theatre een blijvertje blijkt waardoor ik ze mee naar buiten kan nemen: ik kan al niet wachten!

Een heerlijke sprookje is het in elk geval wel, en voorlopig laat ik me daar graag door betoveren.

Voor de liefhebbers zijn nu alle clips beschikbaar en ik verhoog met een halfje: verslavend plaatje!

Overigens zijn Sophia Churney en Dan Popplewell lid van Ooberman (die hier behoorlijk op lijken: of eigenlijk is het dus andersom). Dat moeten maar eens mijn volgende albums gaan worden

Goeie tip Aero(blijf je volgen), had net zoiets nodig in deze magere muzikale wintermaanden!! verrassende plaat, vooral dat arabische gedeelte(st. agnes eye) vind ik geweldig. En inderdaad deze kan dienen als soundtrack voor de volgende Tim Burton film.

Dan moet je zeker gaan luisteren naar Symphonika, wat een eenmansproject is van Dan Popplewell. Want wat blijkt: het thema van deze cd was al helemaal aanwezig in de gratis te downloaden cd Dark Fairytales Suite. Luister maar eens naar Inside the Magic Theatre plus Return to the Magic Theatre en Symphonika's Midnight Waltz.
In feite heeft hij dat album als uitgangspunt genomen en van de symfonische bombast heeft hij meer pop gemaakt en zijn Ooberman maatje Sophia Churney er gewoon aan toegevoegd. Maar op dat Symphonika album staan dus nummers die je gelijk herkent van The Magic Theatre (wat eigenlijk andersom blijkt te zijn in praktijk).
Via de site van Ooberman wordt dit album legaal ter download aangeboden.
Luister, en herken The Magic Theatre!
En daar nog een veel hoger Danny Elfman/Tim Burton gehalte

Overigens is het wel heel vreemd gesteld wat betreft de release: in december is er een voorverkoop geweest en daarmee kon je een album kopen die een (handgeschreven) nummer kreeg. Exclusief dus.
De mensen die dat gedaan hebben zijn inmiddels al in bezit van deze cd. Pas op 7 juni zal het dan in de winkels gaan liggen. De reden? Ze willen Summer Sun nog op single gaan uitbrengen en ze hopen dat dat voor de zomer begint nog een hit gaat worden waarna dit album zijn release kan krijgen

1 zeer groot dankwoord aan de grote, grote AeRo.
Potverdikke je weet ze wel aan te prijzen.
Wat een heerlijke plaat.
Ik ben een man van weinig woorden:
4* voor nu.

heb even geluisterd(jammer dat je die nummers niet op je computer kan zetten) ongelofelijk hoe bombastisch Symphonica is en zeker intressant maar vind deze cd toch beter. sterker nog blijf m maar draaien. had dat ook gezien met de releasedatum pas in juni. Echt weer zo'n platenmaatschappijbeslissing die oude cliche's blijft herkauwen(of is dat dubbelop?)Toevallig zat ik me te verdiepen in 60's pop-eerste 4 van Nilsson en een aantal Beachboys dus dan is dit precies een mooi vervolg voor de komende tijd.

Staat bij mij gewoon in iTunes

Symphonika is heel erg veel bombast maar je herkent het gelijk als blauwdruk voor dit project: Dan Popplewell is blijkbaar een veelzijdig baasje (ook de man achter zijproject Ooberon).
Ik ben zo vreselijk verslaafd aan dit album dat ik haast bang ben dat het op een gegeven moment helemaal over zal zijn. Zo niet, ja, dan heb ik weer een klassieker in handen en gaat deze het nog winnen van The Irrepressibles en die maakte al zo veel indruk.

Overigens dank voor de complimenten (ook aan -SprayIt-): niks zo fijn als je enthousiasme kunnen overbrengen op anderen en dat het dan nog aanslaat ook. Weet ik weer waarom ik graag mijn ervaring opschrijf.

Dit album is zeker niet voor iedereen weggelegd dus ik ben benieuwd hoe veel users het uiteindelijk weet te bereiken. En laten we hopen dat die cd toch echt eerder uitkomt, want een half jaar verschil tussen speciale voorverkoop en uiteindelijke release is nogal bizar.

Ik heb trouwens de albums van Ooberman (en Ooberon) allemaal al besteld: zelfde straatje als The Magic Theatre: je gaat je haast afvragen waarom hij met Sophia Churney dit album heeft opgenomen want zo erg wijkt het er niet van af. Snel meer info van mij bij die albums dus

itunes(mac zeker?), tja ik heb mediaplayer die bewaart ze niet. rest me nog 1 vraag, hoe ben jij hier aangekomen aero??en grappig dat die hoes van Ooberman lijkt op deze hoes. Plus dat met die filmpjes bij elk nummer is toch erg goed bedacht. Elegy is nu favoriet

Staatsgeheim

Ik sluit me eervol aan in de rij.

- Dank aERo
- Wat een heerlijke plaat !!

Met vriendelijke groet.

Waarom! is dit nog zo onbekend hier op mume.
Ik geniet dagelijks van deze plaat.
Aero zegt staatsgeheim, maar er zijn natuurlijk meerdere sites waarop releases uit de hele wereld op verschijnen. Ik gok dat Aero veel in de gaten houdt.
Zelf kijk ik vaak op Freakhead, dat is een site die enkele blogs presenteerd op 1 site.

Deze plaat staat elke dag aan.
London Town
Rowing Boat Love Song
Out There

TOPPERTJES!
Was mijn vriendin maar zoals Aero: lieverd, download nou eens Lady Gaga, Pussycatdolls of de nieuwe Britney. Haha, maar op London Town (de track) gaat mevrouw los hoor!

Ja, prachtig album dit, zeer bijzonder. Die vergelijking met Belle & Sebastian vind ik inderdaad zo gek nog niet. Hier ga ik nog veel naar luisteren.

Zegt het voort

Jammer alleen dat de release is uitgesteld van maart naar juni (en dat ik dit niet in de voorverkoop heb gekocht afgelopen december want dan had ik het nu al op cd in huis).

Inderdaad jammer, dan maar geduld hebben en ondertussen genieten van de mp3 versie.

Het nummer London Town doet me erg denken aan The Mummers - March of the Dawn.

Ik wil die cd ook in de kast! Ga aan het eind van de maand naar de Plato om mijn lijstje in te leveren. Ik vind het al een goed jaar tot zover!

Lente.
Dat is waar ik naar verlang en dat is wat ik voel.

Zo kom je via een paar links van gebruikers en platen ineens in de lente terecht (op de kermis), op een behoorlijke druilerige zaterdagavond.

Een wip met een slangenmens (op de kermis), daar krijg ik zin in!
Haha, het is een warme, vrolijke, mooie plaat met gedurfde maar toegankelijke muziek. Goed voor elke dag.
Ik ben benieuwd, gezien het debuut, de naam en de sound, of de volgende albums vernieuwend kunnen/zullen zijn.
Denk dan meer van hetzelfde trucje.

Soms neigt het iets te veel naar musicalmuziek en kitscherige filmbombast, maar als geheel is dit een leuk album dat bij mij vooral associaties met The Mummers oproept. Liefhebbers van Tale to Tell kunnen dit zo aanschaffen, al moeten ze daar blijkbaar nog even op wachten.

Bijzonder van sfeer, dit album. Alsof je in een technicolor sprookje zit en aan de hand wordt meegevoerd door een keurig zingende Mary Poppins-achtige juffrouw. Ze slaagt er niet in me in elk nummer te vervoeren maar betoverend blijft het zeker. Symphonika zal ik ook eens gaan beluisteren.

Dankzij Aero heb ik mogen kennismaken met de wondere wereld van the Magic Theatre. Hoewel deze band een nieuwe ster aan het popfirnament is hebben de leden Dan Popplewell en Sophia Churney hun sporen reeds lang verdiend. De oude schoolvrienden Popplewell en Andy Flett formeerden in 1997 de band Ooberman waar zangeres en toetsenist Sophia zich al snel bij aansloot, later volgde Andy's broer Steve. Onder de naam Ooberman brachten ze drie albums uit, een mini album, een verzamel album met niet uitgebrachte opnames en diverse singels. Naast Ooberman heeft Dan Popplewell nog een ander project: Symphonika. Hierin leeft hij zich samen met het Royal Liverpool Philharmonic uit in een orgastisch en bombastisch sprookjesavontuur dat de enige echte soundtrack voor The Lord of the Rings had kunnen zijn. Lustig leentjebuur spelend bij Carl Orff. Aero wees er in zijn bijdragen hier al op: vele Symphonika melodieën komen weer langs als je London Town van The Magic Theatre beluistert. In feite komen de belangrijkste elementen van de diverse projecten samen in The Magic Theatre: Vrolijke retropop met een bombastisch randje en sprookjesachtige orkestrale kitsch. En zij gaan hier een gelukkig huwelijk aan. Want waar het Symphonica project soms ver over de schreef gaat wat behapbare bombast betreft is London Town een uiterst gebalanceerd en smaakvol geheel. Popplewell slaagt er met zijn arrangementen in je mee te voeren in zijn technicolor Strawberry Fields sprookjeswereld. Uitschieters zijn de meer energieke nummers Steamroller en London Town. Maar ook Out There weet te bekoren met prachtige melodieën.
Zijn er alleen maar lovende superlatieven te verhalen over dit juweeltje? Helaas niet. Persoonlijk weet zangeres Sophia Churney mij niet helemaal te raken. Haar zang is te vlak om mij net zo mee te voeren als de prachtig gearrangeerde muziek. Haar damesachtige lieflijkheid kan me zeker bekoren maar bij haar mis ik charisma en diepte. Dat neemt niet weg dat dit duo een bijzonder en betoverend werk heeft afgeleverd dat hen hopelijk de lang verwachte commerciële doorbraak zal bezorgen.

Als Brian Wilson Abba had opgericht had het ongeveer zo kunnen klinken
Steamroller is een erg leuk nummer en als ze zo door zouden zijn gegaan had deze plaat vastgeroest gezeten in mijn collectie. Het gros van de overige nummers pakt me helaas niet. Het klinkt allemaal prima (lief stemmetje en melancholische arrangementen), maar het blijft niet hangen helaas...

Blijft er van alle nieuwe releases de laatste tijd überhaupt nog wel eens iets hangen? Niet bij de door mij hoog gewaardeerde albums in elk geval (The Magic Theatre, The Irrepressibles, Beach House, Get Well Soon, Tindersticks, Northern Portrait)

Opmerkelijk, want volgens last.fm: 'Your musical compatibility with mctijn is Very High'

Rustig aERo, het is niet persoonlijk

Misschien is onze smaak redelijk gelijk, maar ons stemgedrag anders....
Ik vind 3* (een ruime voldoende) geen slecht cijfer , waar jij dit album met 4,5* bijna een meesterwerk vindt.
De andere albums die je noemt vond ik ook niet geweldig inderdaad (geen 4* materiaal in ieder geval), maar in welk jaar vind je na 3 weken al 6 of 7 topalbums? Ik wacht nog geduldig op betere albums.
Toch heb ik met Fyfe Dangerfield, Broken Bells en My Luminaries al 3 erg goede albums gevonden dit jaar die ik erg veel luister....

Dit is natuurlijk een beetje krom: omdat een jaar start ben je nog voorzichtig
Volgens mij is er nergens een beginjaar voor muziek: dat we het gebruiken voor het maken van lijstjes is onze eigen rare afwijking.
Waarom kunnen er aan het begin van een jaar niet een aantal geweldige albums achter elkaar komen? Omdat er later in het jaar mooiere dingen volgen? Je hebt nu eenmaal periodes dat er opeens achter elkaar een hoop moois verschijnt en periodes dat het een beetje matig is (en dat verschilt uiteraard voor ieder persoon). Dus waarom zou dat in de eerste maand van het jaar niet kunnen?
De tijd staat voor wat muziek betreft nooit stil.....

En ik heb na al die jaren genoeg 'ervaring' om snel voor mezelf te kunnen bepalen of een album tijdloos gaat worden of niet. Voor mij dan tijdloos he!

Verder maakt het mij niet uit hoe je beoordeelt: het viel alleen op dat zo'n beetje alle albums van de laatste weken die ik hoog aansla bij jou niks of weinig doen en dat terwijl ik jouw naam meer in verband breng met overeenkomsten dan tegenstellingen.
Dat ik misschien wat enthousiaster beoordeel zou kunnen, maar je gaf wel telkens aan dat 'iets niet blijft hangen' of woorden van gelijke strekking en dat klinkt dan toch echt minder positief.

Broken Bells vind ik wel ok en ik ga maar eens achter Fyfe Dangerfield en My Luminaries aan (kijken of de tegenstelling blijvend is of dat het meevalt ).

Nee dat zeg ik niet
Ik wilde aangeven dat er nog genoeg moois gaat komen wat ik wel goed kan waarderen. Het is niet dat ik voorzichtig ben aan het begin van het jaar, ik beoordeel albums over het algemeen behoorlijk "streng". Ik geef relatief gezien maar weinig 4* en meer. Mijn stemgedrag is wat dat betreft heel parabolisch (zie grafiekje).


Absoluut mee eens. Ik heb zelf ook de rare gewoontje dat ik vanaf 1 januari oude lijstjes aan de kant schuif en een "fris" lijstje begin. Gekker nog, ik heb dit jaar bijna geen album die niet uit 2010 komt geluisterd. Zal wel te maken hebben met 2009-moeheid ofzo


Ik neem jouw ervaring of deskundigheid niet in twijfel hoor. Ik kan vaak een heel eind met je reviews en lijstjes mee. In dit geval niet, maar je mag in m'n shortlist blijven hoor

Schitterend album hoor, willekeurig gekozen uit een lijst van aERo. Eindelijk eens wat luchtige, melancholische pop ipv die moeilijkdoenerij van tegenwoordig.

Heel fijn

Vandaag de cd binnen gekregen en daar ben ik eigenlijk wel erg blij mee: cd-kwaliteit is nu eenmaal net even beter dan mp3.
Ik had gewoon puur geluk dat ik er nog eentje kon bemachtigen want zoals bekend komt deze cd pas in juni uit en zijn er in december slechts een aantal op de markt gebracht waarvan ik er eentje heb (en niet eens tweedehands).

Na de cd even met rust gelaten te hebben draait het weer volop in huize aERo en verveelt het nog geen seconde.

Zoete popopera, waarin een mooi verhaal verteld wordt. Niet elk nummer is even goed, maar de sfeer (het belangrijkste aspect van dit album, denk ik), weten ze toch maar goed te zetten. Veel strijkers- en blazersarrangementen, daar hou ik wel van.

3,5 sterren

Postscriptum: 'Rowing Boat Love Song' is een erg lieflijk nummer!