Airbourne - No Guts. No Glory. (2010)

Airbourne leverde in 2007 een sterk rockalbum af met Runnin' Wild. Daar stonden echt flink wat steengoede hardrock nummers op. Het staat op Musicmeter na flink wat stemmen op maar liefst 4,0 sterren gemiddeld. Dit No Guts No Glory gaat op dezelfde (AC/DC) lijn verder. De stevige en goede basis van de band staat weer als een huis en de gitaarsolo's zijn om te smullen.

Dit album bevat weer een aantal fijne hardrock knallers, maar er staat soms ook een wat magerder track op. Echt lekkere tracks zijn bijvoorbeeld: Born To Kill, Blonde Bad and Beautiful, Armed and Dangerous & Overdrive. Bij de bonustracks vallen Loaded Gun en Devil's Child op. Het was een idee geweest om deze nummers op het 'gewone' album te zetten en daar bijvoorbeeld andere mindere nummers voor weg te laten. Maar ja, liever te veel dan te weinig muziek zullen we maar zeggen - zappen is ook een kunst - hoewel het bij deze overdosis soms iets teveel op elkaar gaat lijken.

Alles bij elkaar lijkt dit album wel op hun debuutalbum, alleen nu zijn niet alle tracks even sterk. Ook vind ik de productie wat minder. Het klinkt allemaal wat gladder en wat ieler. Runnin' Wild had een wat ruigere zwaardere en dus betere productie.Ik waardeer 'm daarom iets minder dan hun debuut, maar smakelijk blijft het.