Metallica - Ride the Lightning (1984)

Ondanks dat Casartelli's opmerking misschien een beetje kort door de bocht was, ga ik er wel mee akkoord dat het absurd is om te zeggen dat iemand dit album niet beter KAN vinden dan Master of Puppets. Ieder zijn smaak hé, en hoewel ik snap wat je bedoelt met de productie, doet dat voor mij geen afbreuk aan het album; het maakt zelfs onderdeel uit van de charme ervan. Zo ook met Kill 'Em All: de gebrekkige productie roept een ruige, "underground" sfeer op van een viertal jonge kerels die klaar zijn om er keihard tegenaan te gaan, full of piss and vinegar zoals de elegante Engelse uitdrukking het zegt.

Inderdaad een mooi stukje dat je daar geschreven hebt, Kronos, en zeer herkenbaar. Misschien dat die "besmetting" toch nog kan plaatsvinden op latere leeftijd, zo denk ik aan Rudiger die eens iets anders dan Mark Knopfler/Dire Straits ging luisteren en onder de indruk was van Live Sh*t, een album dat nu ook niet direct voor de doorsnee mainstream-luisteraar is weggelegd.

Kijk, dat vind ik nou een steekhoudend argument om een voorkeur te hebben voor Ride the Lightning.

Overigens vind ik van Live Sh*t de cd's ook een geweldige box die ik veel heb gedraaid en die hier prominent in mijn cd kast staat.

Da's fijn. Overigens was ik gisteren inderdaad een fractie kort door de bocht.

Er werd hierboven ook nogal over de (kennelijk) zwakke productie van deze plaat gediscussieerd, maar die vind ik persoonlijk bij Master of Puppets ook nogal tegenvallen. Misschien is die wel 'objectief' beter, maar het nogal droge geluid (en dan hebben we het natuurlijk nog niet over Justice) valt mij eigenlijk elke keer dat ik hem opzet weer tegen.

Ok prima. Zand erover zou ik zeggen.

Master of Puppets heeft inderdaad ook geen sterke productie. Ik krijg binnenkort een recente Japanse remaster van dat album thuis gestuurd: kijken of het dan beter klinkt. Mijn ervaring is van wel. Het is ook nog eens een cd die als mini lp is uitgevoerd.

Dat klinkt, misschien onbedoeld, een beetje alsof daarbij een 'steekhoudend argument' nodig is en de punten die hier eerder aangehaald werden dat dan niet zouden zijn...

Waar de discussie uit ontstond was volgens mij dat de slechte productie van dit album tegenover de (eigenlijk ook slechte) productie van Masters of Puppets geen 'steekhoudend argument' is om deze zoveel slechter te vinden. Dat de teksten wat minder sterk zouden zijn ook al niet.

Het komt eerlijk gezegd op mij dan geloofwaardiger en serieuzer over om zonder die zogenaamd 'steekhoudende argumenten' de persoonlijke voorkeur uit te spreken, want het verschil in waardering (3* voor dit album tegenover 4.5* voor het andere) is niet logisch te onderbouwen denk ik.

Ik vind het ene album niet beter dan het andere. Op sommige vlakken gaat mijn voorkeur uit naar deze en op andere naar Masters.

Waar ik het zeker niet mee eens ben is dat die laatste (in negatieve zin) zou voortborduren op deze. Men heeft er duidelijk bewust voor gekozen om dat album een bijna gelijkaardige opbouw te geven in het soort van nummers. Ook op And Justice heeft men dat aangehouden. Verder is er geen 'voortborduren', alleen maar progressie wat complexiteit in opbouw van de nummers op zichzelf betreft. Dat maakt de drie albums in mijn oren dus alleen maar extra bijzonder en als soort van trilogie op te vatten. Pas op Death Magnetic, die met ditzelfde patroon naar deze albums verwijst, kan er sprake zijn van 'voortborduren op' (in negatieve zin) vind ik. Alhoewel men er toch in geslaagd is nog eens een degelijk album te maken, zeker tegenover St. Anger.

Nee hoor, zo bedoelde ik dat zeker niet. Ik kan Casartelli alleen goed volgen daarin. Ik heb hierboven al verschillende argumenten gegeven waarom ik MOP hoger waardeer dan RTL (oa het verschil in de overall kwaliteit van de nummers).

Ik vind het ook zeker niet op voorhand een diskwalificatie, maar als een artiest die keuze bewust maakt, leggen ze ook voor zichzelf de lat bewust hoog. En dan werkt het bij mij vaak net niet. Battery haalt het voor mij toch niet bij Fight Fire with Fire, Sanitarium (ondanks het ijzingwekkend mooie intro) niet bij Fade to Black, Orion láng niet bij The Call of Ktulu en dan heb je de duidelijkste parallellen wel gehad.

Overigens vind ik The Black Album dan ook weer geen totale stijlbreuk met dit drieluik. Enter Sandman ís geen thrash, maar heeft wel een vergelijkbare riffgeoriënteerdheid. The Struggle Within komt toch erg dicht in de buurt. Een ballad op positie 4 und so weiter. Death Magnetic heb ik dan weer niet goed genoeg beluisterd om de vergelijkingen op te lepelen.

@Casartelli,

Over de nummers die je noemt kan ik het wel eens zijn dat ze van Ride the Lightning misschien sterker zijn dan hun broertjes op Masters of Puppets. Maar alle nummers genomen vind ik wel dat ze er in songwriting op vooruit gingen. Ook in instrumentenbeheersing.

De parallel die je maakt met The Black Album vind ik te ver gezocht en te weinig uitgelegd. Und so weighter schrijf je, maar verder gaat het niet en de vergelijkingen die je maakt gaan niet of maar half op.

Er is geen epische titeltrack op positie 2, er staat geen lang instrumentaal nummer op, nummer 4 is een ballad maar dat waren de nummers vier zeker niet op de drie voorgaande albums (die nummers begonnen enkel rustig), in tegenstelling staan er wel met 4 en 8 twee hele ballads op, in een totaal van al twaalf nummers. Een overeenkomstig patroon is er gewoon niet.

Een totale stijlbreuk is het uiteraard niet. Maar het gaat niet over de stijl, wel over de opbouw van de albums.

Een beetje opgeruimd...

Dat zou kunnen. Ride the Lightning biedt nog wat meer een jonge hondenbeeld, waar Master of Puppets op mij een wat berekende indruk maakt. Dat laatste kan best samenvallen met betere (consistenter? gedetailleerder uitgewerkte?) songwriting en betere instrumentbeheersing.

Akkoord. De grens tussen vergelijkbare opbouw en een niet-totaal-andere benadering is ook vaag.

Veruit de lekkerste metalplaat aller tijden

In ieder geval Metallica's beste

Ik vind mop juist erg veel op ajfa lijken. RTL is een uniek album en een ware revolutie, persoonlijk zet ik liever een van de eerst genoemde op en bewaar RTL voor speciale gelegenheden. Overigens vind ik ze alle drie even goed en wordt het met ba iets minder.

Er zijn meer gelijkenissen tussen Ride The Lightning en Master Of Puppets dan tussen beide albums en And Justice For All.

Inderdaad, ...And Justice For All onderscheidt zich toch meer van zijn voorhangers dan Ride The Lightning en Master Of Puppets.
MoP laat een evolutie horen; langere, epische en melodieuzere sounds - maar nog steeds het ruwe, gelijkaardig gitaarspel, gelijkaardig stemgeluid. AndJustice was geen evolutie, maar bijna een revolutie: progressieve riffs, vele maatwisselingen, ander stemgeluid, andere teksten: een totaal andere aanpak.

Luister maar eens naar #6 Leper Messiah van MOP en #6 Harverster of Sorrow van AJFA.

Als je dit niet eng op elkaar vindt lijken weet ik het niet meer.

Tevens is het thema van beiden albums gelijk en vind ik de productie ook gelijkwaardig.

RTL is veel ruwer/ slechter opgenomen dan zijn 2 opvolgers.

Eigenlijk borduurt BA ook nog door op MOP en AJFA alleen met een nog veel commercielere inslag.

't Is niet omdat die twee nummers enigszins vergelijkbaar zijn dat dit daarom voor de gehele albums geldt. Ik vind Ride the Lightning en Master of Puppets ook dichter bij elkaar liggen dan And Justice.

Ride the Lightning was een opmaat richting hun eerste meesterwerk Master of Puppets. Een aantal nummers van RtL kan wedijveren met dat niveau, de rest niet. AJFA kon daarna maar deels aanhaken bij MOP. The Black Album, al was het deels wat commerciëler, brengt Metallica weer terug op het niveau van MOP.

Een schattig maar subjectief verhaaltje.

Gelukkig zijn jouw lieve verhaaltjes niet subjectief.

Nog een subjectief verhaaltje:

Alleen de eerste 4 albums van Metallica kan ik waarderen. Deze vind ik het best en MOP het minst. Maar ng steeds goed. Daarna was het afgelopen.

Ik vertel geen verhaaltjes maar zoals je weet, een subjectieve mening die met de tijd kan veranderen.

Ride the Lightning is eigenlijk geen opmaat voor Master of Puppets want op sommige punten zelfs sterker. Natuurlijk spelen ze de opvolger nog wat strakker, bouwen ze daar de nummers nog doordachter op. Maar dat betekent ook verlies aan spontaniteit, aan authentieke onbevangenheid. En nog iets over wat je hier eerder schreef. De dood is nooit een achterhaald thema. Tenminste niet zolang je nog leeft.

Ik vind het toch bijzonder dat ze nog zo jong waren en al zo een goed album hebben neergezet.
Je zou juist denken dat ze na al die jaren ervaring en contacten nu wel een meesterwerkje zouden moeten kunnen maken.

Zeg maar, net als Megadeth

@Kronos:

Deze heb ik liever dan Master Of Puppets, maar Master Of Puppets vind ik beter.

And justice For All en Kill Em All heb ik liever en vind ik beter dan ieder ander Metallica album.

En The Black Album en Death Magnetic had ik liever gehad dat ze beter waren geweest.

Logisch!

Liefhebbers van Metallica: hierboven ziet u hoe gezellig de Metallica fanclub het met elkaar heeft: leuk gezellig met elkaar... fijn hoor!

Waarom is Ride the Lightning de opmaat van Master of Puppets? Een aantal nummers zou op dat laatste album kunnen staan, de rest haalt dat niveau niet. Die nummers zijn natuurlijk vernieuwend en verrassend in 1984 in de 'Metal-scene'. Dat maakt dit album bijzonder, maar niet zo goed als MOP. Daarnaast vind ik het 'dood' thema in 2010 een beetje kinderachtig overkomen. Toch iets heel anders dan de thema's van MOP en Justice for All.

Er staan meer nummer op Master of Puppets die dit niveau niet halen eerlijk gezegd

Ben jij echt 44? Bleef je vinger niet toevallig even op de 4 hangen toen je intoetste?

Ik vind RTL uiteindelijk -als ik echt moet kiezen- superieur aan MOP, omdat ik er veel meer herinneringen aan heb. De sound of de thema's zijn voor mij ondergeschikt aan wat de muziek met me doet. Dit was het album waarbij ik 'instapte' en de eerste van ze die ik kocht en maakte -dus?- de meeste indruk. Voor anderen is dat bijvoorbeeld The Black Album.

Het hengelen naar wat reactie wordt inderdaad wel een beetje euh... onvolwassen.

Je hebt me door...

En ik hoor inderdaad bij die anderen, die zulke herinneringen heeft aan The Black Album. Ik heb trouwens vanwege de prachtige nummers Fade To Black & The Call of Ktulu een Japanse geremasterde versie besteld van Ride the Lightning. Ben toch echt benieuwd hoe de muziek dan klinkt.