Animal Collective - Sung Tongs (2004)

Met dit album maakte the Animal Collective voor mij 1 van de mooiste releases van 2004. Hun aanstekelijke experimentele freakfolk zal je hypnotiseren en de meest bizarre en kleurrijke hallucinaties doen krijgen. Deze muziek doet alle realiteit smelten als sneeuw voor de zon. Let alleen wel op. Je moet er wel een beetje open minded voor zijn!

Psychedelische freak folk zou een mooie omschrijving van hun muziek zijn. Een aanrader van de hoogste orde!

Bekijk de video voor hun single "Who Could Win a Rabbit":
small version (8MB)
large version (20MB)

Of zie ze live in actie waar ze in hun eigen woonkamer het nummer Winters Love spelen. Een ware sensatie om hun bezig te zien!
Animal Collective live

Een erg leuk album, soms wat bizarre songs erop.

voor mij is het een 4 waard.

Dikwijls geprobeerd, maar nooit iets geworden,deze plaat werd nochtans op vele plaatsen opgehemeld.
Maar mischien heb ik wel 'iets' gemist. Mischien is het wel het " troutmask replica syndroom", ook nooit echts iets gevonden, maar het bizarre en experimentele trekt me telkens weer aan.
Muziek, het is me wat!

Ha! Net voor de eerste keer dit album met kop telefoon op gehoord. Dat voegt zeker iets toe aan dit album. Geweldige ervaring, zeker eens proberen!

Wat blijf ik dit toch een verschrikkelijk goed album vinden. Beter dan Feels? Misschien wel, geen idee eigenlijk, maar beide albums zijn behoorlijk verschillend en hebben hun eigen sfeer. Feit is wel dat ze met deze albums zowel mijn 2004 als 2005 top 10 hebben gehaald.

Sung Tongs! Prachtig spul. Elke favoriete plaat van me geeft me een compleet eigen gevoel, en als er één gevoel is dat bij dit plaatje past is het wel, tja, 'a sort of homecoming'. Misschien is het de sticks-and-stones esthetiek, misschien zijn het gewoon de prachtige songs: Animal Collective weet met deze plaat in ieder geval een oerliefde voor muziek te beroeren. Muziek uit lemen hutjes, van rond knetterende kampvuren, uit stoffige zolderkamertjes en van krakende 78-toeren plaatjes - er gaat een vreemd soort betovering van de muziek op deze plaat uit die een welhaast chemisch proces lijkt te ontketenen.

The Softest Voice klinkt als een ode aan een drassig moeras bij het ondergaan van de zon - en ik kan niets anders dan me neerzetelen, aanschuiven en meemijmeren. Bij Who Could Win a Rabbit, welhaast een anthem voor de oermens, gaan alle remmen los: zingen, schreeuwen, scheuren, krijsen, lallen - en ik kan niets anders dan meespringen, joelen, schreeuwen. We Tigers klinkt als een gestoord, bizar en bevlogen strijdlied - en ik kan niets anders dan me aansluiten bij de troepen van de heren Panda Bear en Avey Tare, tot in den doedt meemarcherend en voortstrompelend.

Psychedelisch, maf, knetter - u zegt het maar. Klopt als een bus, jazeker. Volgens mij is dit dierencollectief inderdaad volledig gestoord, maar daarom houd ik van ze. "You don't have... go to... college!", zingen ze me nog toe. Vooruit dan, vandaag laat ik Animal Collective mij de weg wijzen.

Mooi stukje zeg. Ik begin langzamerhand helemaal te verdrinken in dit album. Dat komt omdat ik nu helemaal idolaat ben van een aantal nummers verderop in het album (Winters Love en We Tigers). Hierdoor komen alle nummers daar tussen in ook vaak langs, en warm je daar ook aan op.

The Softest Voice en Visiting Friends zijn nog iets te lastig voor mij soms, omdat ze lang duren en ik me er een beetje doorheen moet worstelen. Maar de rest is klasse.

4* voor nu!

De eerste keer dat ik dit album opzette, dacht ik bij men eigen "waar ben ik nu weer eens aan begonnen".
Dat is dan zo een moment dat het merendeels van de mensen
afknappen.
Maar ik ben ondertussen doorgegaan en kalmkes aan begint het
allemaal door te dringen door mij.
Verlopige favorieten zijn "The Softest Voice" en "Kids on Holiday".

Psychedelische folk of whatever, 1 ding staat vast. Dit album neemt
je de volledige 53 minuten mee in een trip naar een droomwereld
waar alles kan en waar "peace en love" de klok slaagt.
Je voelt de muziek echt in je lichaam vloeien tot in je hart.
Wat een zalig gevoel.

Ik weet klinkt raar met mijn (verlopige) 3,5 *
Ik zou dit album nu al 4 sterren kunnen geven maar heb nog maar 3
luisterbeurten achter de rug.
Iets te vroeg voor teveel sterren uit te delen.
Maar 1 ding staat vast: er komen er zeker bij

Kids of Holiday en Visiting Friends zijn de laatste tijd toppers voor mij geworden. Andere ongein zoals Leaf House en Who Could Win a Rabbit waren eigenlijk de tracks die snel aanstekelijk waren. Ik heb in ieder geval al een onvoorwaardelijke liefde met AC.

4,0 > 4,5*

De eerste 2 nummers vind ik erg goed. De rest kan me nog niet zo boeien. Visiting Friends vind ik erg lang eentonig nummer.

Ik had nog niet op dit album gestemd Één van mn favjes nota bene

Een favoriet nog wel? Dat vraagt om uitleg!

Het is alweer een half jaar geleden dat hier voor het laatst wat gepost is. Zeer onterecht want Sung Tongs is een speciaal album. Een stuk luisterbaarder dan het bij vlagen té bizarre Here Comes The Indian (laat ik het maar niet hebben over de platen die daarvoor nog kwamen, al zitten er wel degelijk parels als Alvin Row tussen ) met flarden aan warme tonen en dromerige zang (voornamelijk begeleid akoestische gitaren). Luister bijvoorbeeld Winters Love (die overgang!) en je krijgt een beeld van hoe mooi muziek kan zijn. Maar ook de geniale (die clip, prettig gestoord) single Who Could Win A Rabbit of het minieme, korte en enorm Beach Boyesque College zijn geweldig. Of Kids On Holiday. Of Visiting Friends. En tja, We Tigers, wát een uitermate pittig nummer hé.

4,5*

Ik heb het wel eens vaker met dit soort bandjes.
Aan sympathieke goed bedoelde emotionele warmte geen gebrek.
Aan sympathieke goede bedoelingen wat muzikale ideeën ook niet.
Alleen:Laten ze in godsnaam eerst eens les nemen bij een professionele muziekleraar zodat ze hun instrumenten leren bespelen!
En laten ze in godsnaam ook maar eens zangles nemen.
Omdat ik ter dege besef dat dit mijn genre muziek niet is zal ik uit respect maar geen beoordeling geven.

IK wil deze nog, Maar kan hem nergens kopen.
Geweldige cd (net als alle andere!)

Waarom niet gewoon via amazon?

Sweet Road is echt ongelofelijk verslavend. Het nummers is inderdaad erg sweet. Samen met Turn into Something toch wel mijn favoriete nummer van Animal Collective ook al duurt het slechts een kleine anderhalve minuut. Zet het zo 10 keer achter elkaar op...

Heb hetzelfde, echt gezellig en vrolijk nummer is dat zeg!

een aangenaam plaatje waarvan de opener het allerbeste nummer is. de rest is heel wat minder maar toch genoeg amusement om deze regelmatig es boven te halen.

Jaaa oh god, wat een heerlijk album is dit toch!! We Tigers is mijn eeuwige favoriet van dit collectief! en Kids on Holiday, die mag er ook wel zijn. Ik geniet hier in ieder geval intens van.

Wat is het trio The Softest Voice t/m Kids on Holiday toch ma-gi-straal.

Onlangs nog met een halfje verhoogt. Magistraal gewoonweg. Nu met Feels dezelfde moeilijkheid. Geen gemakkelijke platen die van Animal Collective. Toch zeker niet na de eerste luisterbeurten.

Die nummers zijn net insecten die in mijn mond vliegen tijdens het wielrennen. Ze komen vervolgens mijn oren uit en laten een gigantische hoofdpijn achter.

Gelukkig gaat de hoofdpijn over en kan je deze nog es beter beluisteren.

.

dan moet je zeker Bees eens proberen.

Alweer een tijdje geleden dat ik Sung Tongs echt geluisterd heb, de laatste dagen echter heb ik hem weer een aantal keer gedraaid ghehe.
Ik kan maar niet wennen aan die laatste drie nummers, Visting Friends valt ook nog steeds niet echt, maar voor de rest erg mooi allemaal. Heerlijke bezwerende zanglijnen en lekker bevreemdend allemaal. Wel nog de meest 'rustige' plaat die ik van ze ken, gezien dit toch allemaal akoestsich spul is.

We Tigers (vooral met koptelefoon op).

Als ik nummers zou maken, die zo iritant mogelijk zijn, zo iritant mogelijk zingen, dan zou het zo ongeveer klinken.....

Ik kijk uit naar je nieuwe album, rolandobabel!