The Van Jets - Cat Fit Fury! (2010)

Ook na een tweede luisterbeurt weet de tweede van The Van Jets me vooralsnog niet te overtuigen. Het niveau is constant, echte stinkers staan er niet op, maar dat is nu juist ook het probleem. Ik mis op The Future na echte uitschieters, nummers waar ik naar uitkijk als ik het album afspeel.
Nu heb ik altijd al een zwak gehad voor deze Rock Rally winnaars, dus ga ik zeker nog wat moeite doen ipv het album verticaal te klasseren. Ik heb het ook gekocht, dus die 15 euro moet opbrengen!

Voorlopig een magere 3.

2,75 gemiddeld, is toch wel heel laag. Ok, dit na twee stemmen. Gisteren het album gekocht en een tweetal keren beluisterd. Ik ga nog niet stemmen omdat dit terug een album is die niet binnen de eerste keer door het strot kan worden geduwd. Hopelijk een groeiplaat. Ik heb er toch goeie hoop op.

Verhoogd met een halfje. Meen nu toch al wat meer uitschieters te herkennen. Enkel de laatste tracks doen het nog niet voor mij, maar wie weet komt daar ook nog verandering in.....

Gisteren blind aangeschaft, ik kende alleen de single The Future. Vond hun eerste plaats echt uitstekend. Elk nummer had wel iets.

Hier hoor je ook nog steeds duidelijk wat Van Jets zo typeert. Trage, meeslepende ritmes, met gierende gitaren à la What's Going On?

Ik ga ook nog niet stemmen, ik heb 'm net voor de eerste keer beluisterd (laatste lied is zelfs nog bezig ), maar dat komt nog! Ik heb het gevoel dat 't zo'n band is die niet gauw tevreden is van zichzelf. 't Zal een groeier zijn!

The Future: De catchy single die hier wel bekend zal zijn. Een van de meer meteen toegankelijke nummers en een geweldig refrein.

Damage: Een eerste stevige rocker, met een ietwat geforceerd middenstuk. Aan zich wel een goed nummer, maar het is ietsje te onafgewerkt.

Down Below: Dit is een van de nummers die echt de vooruitgang van TVJ bewijzen. Sterke riff, de enorm goede stem en de subtiele bas. Ook de dynamiek van dit nummer is een indicatie dat ze heel wat vooruitgang hebben gemaakt ten opzichte van hun vorige.

The Other Man: Begint een beetje stroef maar gaat dan ook weer over in een zeer sterk refrein. De opbouw met de gitaren is hier ook heel goed gedaan.

Onawa: Het enige nummer met een andere producent, Reinard van Das Pop en het is ook veel poppier dan de meeste nummers. Dit was een groeier maar hoe meer ik het beluister hoe meer ik er de kwaliteit van inzie. Het blaast je niet omver, maar het is een leuk nummer in het midden van de cd.

Dancer: Heeft vooral een aanstekelijke drum die het nummer voortduwt. Ook weer heel melodieuze riff en sterke zanglijnen.

Teevee: Zeer vrolijk deuntje, anders dan de tekst. De teksten zijn op dit album ook allemaal beter. Dit heeft een groot hitpotentieel maar misschien net daarom iets minder interessant

Givers & Takers: VInd ik voorlopig ook nog niet zo veel aan.

Comes the crying: Heel leuke opbouw met een refrein dat op The Wall zou kunnen staan (denk aan In the flesh) met de hoge zanglijn van Knights of Cydonia.

Matador: Eerste nummer dat gereleased werd en tevens ook het hardste. Een heerlijke sound, anders dan de rest van de plaat. En een beetje de storm voor de zeer mooie stilte.

Our heads: Wordt wel eens het Bowie-nummer genoemd maar doet mij eveneens sterk denken aan een bescheiden Pink Floyd. Het toont in ieder geval dat deze band nog veel meer in zijn mars heeft.

Begin nu helemaal verkocht te geraken. Weer een halfje omhoog....

Prachtig album. Geef het tijd en alles komt goed. vijf sterren zonder meer ... The Van Jets is een prachtband. In het begin wat moeite met track 6: iets the Franz Ferdinand-achtig. Maar dit is dan ook het enigste ...
Track 11 heeft ook iets weg van David Bowie.
Ik ben verkocht zonder meer.

Had Oscar Wilde zijn recensie nog niet gelezen en ziedaar de link met David Bowie.

Wie kan me helpen in welk nummer ik de achtergrondzang van "Comes The Crying" nog gehoord heb?

Ik kan er niet op komen en het erge is dat ik weet dat het een nummer is dat ik al erg veel gehoord heb. Drives me crazy....

Overigens weer een zeer sterke cd van The Van Jets, vooral de 2de helft kan me voorlopig erg bekoren. Daar laten ze iets meer ruimte voor elkaar, wat ze bij de eerste nummers af en toe te weinig doen (net als op hun 1ste cd). Nu ja, dat is natuurlijk persoonlijke smaak, ik luister nu eenmaal liever naar iets rustigere muziek met een duidelijke structuur.

Hoogtepunten vind ik voorlopig terug in Onawa, Comes The Crying en Our Heads. Vooral leuk om te horen dat The Van Jets nu echt blijvertjes zijn binnen de Belgische muziek!

Ik heb het nummer net voor het eerst beluisterd, en je bedoelt "Knights Of Cydonia" van Muse . Het heeft er inderdaad veel van weg.

Bedankt, je hebt net mijn nachtrust gered!

Hehe, graag gedaan .

Van 3* naar 4,5* in 2 weken tijd... Of hoe je er soms toch flink naast kan zitten

poef wat een plaat alweer!!
Veel energie, schitterende gitaren, catchy melodiën, gewoon een topplaat.
En met het nummer Onawa hebben ze volgens mij sowieso één van de beste nummers van dit jaar.
4.5*

Vind ze fel gelijken op Supergrass. Niets kan tippen aan het origineel en vind deze sound ook beetje gedateerd. Buiten de schitterende single 'The Future' vind ik het weinig soeps.

Supergrass? Wow, dat hoor ik er echt niet in.

enkel Onawa weet mij niet te boeien, voor de rest allemaal uitstekend goede nummers

Belgische rockbands zijn geweldig, alsook deze!!

Wat een supervet nummer is Dancer! Dringend deze plaat es uitchecken.

Hetzelfde gebeurde ook bij mij, ik stoorde mij aan de iets te hoge festival/meezingfactor van In The Future en het album was iets te geproduced. Enkel Matador kon mij bekoren.

Maar omdat ik hun debuut zo fantastisch vond dwong ik mijzelf om hem nog enkele keren te draaien.
En het was het waard.

Over de single In The Future is alles al gezegd,

Damage is pure White Stripes-rock met een vleugje subtiele bombast.

Op Down Below en Other Man hoor je the Van Jets van Electric Soldiers alhoewel iets strakker.

De belletjes en de tutututu's in Onowa zijn geweldig (weer dat tikkeltje bombast) de gitaarriff op het einde mag er ook wezen.

Dan de 2 mindere, niet slecht, gewoon te gewoon.

Het niveau stijgt weer door Givers and Takers, lekkere bluesrock met catchy invloeden

Comes The Crying is ook heel sterk, is samen met Matador en Our Heads mijn favoriet. bluesrock à la the Jack White meets Muse.

Matador klinkt lekker ruig, zo hadden meer nummers op dit album mogen klinken.

en Our Heads heeft net als het laatste nummer van hen vorige album veel Bowie invloeden, mij hoor je zeker niet klagen.

Door albums als deze ben ik trots om Belg te zijn, gelukkig maar, want er zijn tegenwoordig genoeg factoren om minder trots op te zijn.

Je haalt er al mijn favorieten ook uit. Schitterende top 10 ook. Stephen Malkmus op kop !

Topplaat, niet voor niks geprogrammeerd op zogoed als alle belgische festivals (RW, Dour, Pukkelpop, FIHP, Lokerse Feesten,...). Live zijn ze zowaar nog beter, inclusief een spetterende show. En deze plaat blijf ik maar draaien, niet elke dag maar al 4 maanden aan een stuk moet ik deze toch eens in de week horen. Fantastisch gitaarspel, catchy refreinen en een goede zanger. Hoogtepunten: The Future, Comes the Crying en Matador

ik heb de plaat nog niet gehoord, maar ik heb de van jets wel een aantal keer live gezien. ze sluiten meestal af met Onowa wat een prachtig slot is. een dikke noise-wall a la sonic youth. hoe het op plaat klinkt weet ik dus nog niet

Not bad, not good

Vond het eerst allemaal net niet, maar daar moet ik op terug komen. Misschien niet heel spannend of vernieuwend, toch weet het me steeds meer te pakken. Blijft wel dat ik er nog steeds een aantal not bad, not good nummers tussen vind zitten, echter worden de meeste steeds fijner. Favorieten zijn Teevee, Our Heads en met name Onama (!).

3,5*

Dubbelpost verwijderd.

Goed album weer van Belgische makelijk. Ik ben ietwat laat met het ontdekken van deze band, afgelopen jaren heb ik mij meer gefocusd op TBBR, Balthazar en Triggerfinger, maar ook dit album is een juweeltje. Er zitten opzwepende nummers bij, in de vorm van Dancer, Matador en Damage, maar ook een echte popknaller in de vorm van The Future wat een hoog meezinggehalte heeft. Heerlijk gevarieerd album dus en elk nummer heeft wel iets. Dat maakt dit een ontzettend goed album. Mensen , luisteren indien deze aan jullie is voorbij gegaan. : )

Favorieten: The Future, Givers and Takers (die grooooooooove!!!!!), Dancer