The Kinks - Preservation Act 1 (1973)

Wàt ?!! Nog helemaal geen berichten bij dit wonderlijk prachtige album ?

Dit is echt een olderwetse ome Ray groeibriljant. Ik heb 'm nou een maandje en vind 'm nog steeds beter worden. Het was eerste even wennen aan de toegevoegde zangeressen, maar de songs trokken me al vrij snel over de streep. Het uitdiepen van de karakters voor Act 2 geeft Davies de gelegenheid om gedetailleerd in te gaan op het individu met alle goede en slechte kanten, toch een van zijn sterke punten op tekst-gebied IMO, en zijn melodieën blijven als vanouds in je kop plakken. Anders mooi dan Village Green Preservation Society maar bijna even goed.

Hiervan draai ik meestal:

Sweet Lady Genevieve
There's a Change in the Weather
Where Are They Now?
One of the Survivors
Sitting in the Midday Sun

Op veel songs zingt Ray Davies nogal nichterig. Het was toen mode in die glam-rocktijd. Net zoals The Rolling Stones met Mick Jagger in 'Dancing with Mr. D'.
Jongens met hele lange haren, zoals The Sweet en Ad Visser.

Wanneer je op een maandagmorgen van deze lp de nrs.1, 2 en 3 draait (hierboven dus 2,3,4), wel, dan heb je tranen in de ogen van blijdschap.

Afgedaan als semi mislukt conceptalbum trek ik ook ditmaal een lange neus naar de 'kenners' : dit album klinkt gewoon hartstikke goed! Lekker melodieus en geinige teksten, typisch Kinks. Soms is het te gepolijst of neigt het teveel naar glamrock, dat zal ik niet ontkennen. Het is hiermee een product van de tijd, maar wel een lekkere! 4*

Wel een wat onderschat album inderdaad (al valt dat hier niet te zien aan het gemiddelde).

Toch vind ik het te ver gaan om dit als meesterwerk op te hemelen. Zeker een flinke handvol Kinks albums staan bij mij hoger in de pikorde.

De glam invloed sluimert inderdaad af en toe wat door, al blijft de typische Kinks sound aanwezig.

De laatste echt sterke lp van the Kinks wat mij betreft. En ook hier is het geluid weer anders dan de hele voorgaande lijn van Kinks lp's. De productie klinkt hier wat gepolijster dan we gewend zijn maar de nummers zijn over de linie genomen sterk. De achtergrondzangeressen geven een extra dimensie aan het Kinks geluid wat nu wel nadrukkelijk minder leunt op het gitaarwerk van Dave Davies. Demolitian is naar weten het eerste nummers die je deels als "rap"zou kunnen betitelen.

Ben ik momenteel mee bezig. Morgen gelukkig even tijd om het even goed tot me te laten nemen.

Wordt vervolgd.

De volgende luisterbeurt (en uiteindelijke aankoop) zit er op. Preservation Act 1 uit ''73''.

Het album kreeg toendertijd geen goede kritieken. Wellicht te ambitieus, te theatraal.
Maar het waren de begin jaren 70. Veel iconen uit de 60's moesten verder en Ray Davies hield van ontwikkeling en wilde duidelijk niet op zijn lauweren luisteren.
Het album handeld(deels) over Flash, een allesheerser die het volk onderdrukt.
Davies kennende zal daar een politiek rieel verhaal achter zitten.
De versie die ik heb kent overigens twee bonustracks.
Preservation (single) opent de plaat, terwijl die op de originele versie niet op de plaat voorkomt.
Een vinnig rockertje, met een '' Purple Haze'' achttige sololijn van Dave Davies.
Het album eindigt met nog een bonus, de single edit van One Of The Survivors.
Een heerlijke Kinksrocker die dus ook als albumtrack voorkomt.

De plaat heeft zoals bekend een theatraal tintje met de nodige zweverigheid, de blazers, damescoirtjes en weer typischs brits cynisime, wat bij Davies nog wel eens doorslaat naar meligheid.
Toch is het goed in evenwicht, en is Presercation Act 1 eigenlijk een heel fijn album om te beluisteren.
Ook hier staan buiten wat kleine niemendalletjes, weer klassiek werk op die altijd zullen blijven bekijven.
Het romantische Sweet Lady Genevieve, het al eerder gememoreerde One Of The Survivors en het heerlijk onbezonnen Sitting In The Midday Sun.
There's A Change In The Waether is misschien wat lastiger te behappen, meer musical achtig, maar zeker erg fraai.
Het is zo'n plaat die zijn theatrale kantjes heeft, maar net niet te ver doorslaat.
De wendingen zijn vermakelijk en het muzikale peil is hoog.

Er hangt overigens wel een echt 70's sfeertje op dit album. De verwijzingen naar glam hoor je enigzins terug, maar ook wat folk en vaudeville.
Wel wat gedateerder, dan bijv. Mushwell Hilbillies, en dat niveau halen The Kinks ook niet, maar verder is dit een prima album, waarvan de niet malse kritieken door de jaren heen wat bijgesteld zijn.

Act 2, zal ik eens gaan luisteren, maar begrijp dat daar het theatrale wat te ver doorslaat.
Wellicht ga ik mij eerst eens verdiepen in de eerdere platen van The Kinks.
Die komen vroeg of laat toch aan de beurt.

Aanvankelijk moest ik niks van dit album hebben. Dat kwam vooral door de nogal theatrale aankleding van de songs, en ik houd ook niet zo erg van het vibrato waarmee Ray Davies hier soms zingt; dat vind ik een beetje gekunsteld. Maar na het album weer een paar maal beluisterd te hebben, geloof ik dat ik mijn oordeel langzamerhand aan het bijstellen ben, al zal het nooit mijn meest favoriete Kinks-album worden. Ik vond bijvoorbeeld There's A Change In The Weather en
Sitting In The Midday Sun bij herbeluistering prachtig. Voorlopig verhoogd tot 3,5.

Gewoon een degelijke Kinksplaat met enkele fikse highlights. Waarschijnlijk ook een groeiplaat.
Ik moest er ook even aan wennen in het begin.

Mijn exemplaar van Preservation is een dubbel CD van Rhino Records die Act 1 en 2 samenvoegt tot één geheel. Als bonus krijg je het nummer 'Preservation' er bij als een soort van alternatieve opener (of overture......).
Heb de albums ook los van elkaar op vinyl gehad. Heb ze herhaaldelijk beluisterd en kan alleen zeggen dat ik Act 1 beter vind dan Act 2. Op deel een staan nog pakkende songs. Deel twee doet veel gekunstelder over. Het verhaal moet ondersteund worden met tussentijdse journaaluitzendingen. Er is geen enkel liedje dat me pakt.
Misschien dat dit bij uitstek een show was waar je live getuige van moest zijn geweest.

Ben weer in een Kinksmood.
Deze weer even op repeat in de speler.
Blijft toch een fijne plaat met veel afwisseling.
There's A Change In The Weather, meesterlijk vaudeville.
Heeft ook 2 van mijn favonummers aan boord; Sweet Lady Genevieve en Sitting In The Midday Sun ( Lazy Sunny Afternoon, maar net ff anders.)
One Of The Survivors, ook zo fijn de ode aan 50's rockhelden. Rocken konden ze nog zeker.
Wat onterecht afgeserveerd door de muziekpers.
Heerlijk album.

Nou, dat valt hier wel mee eigenlijk. Mijn verwachtingen waren voor dit album ook vrij laag, maar uiteindelijk is het een best geinige lp. Het is wat onevenwichtig en echt spetteren doet het nergens, maar tegelijkertijd stoor ik me nergens aan. Het theatrale aspect komt wel duidelijker naar voren. Wat mij betreft komt daardoor de maatschappijkritische boodschap veel beter uit de verf. Het slaapliedachtige Morning Song vind ik wel mooi. Sweet Lady Genevieve lijkt wel heel erg op The Continuing Song Of Bungalow Bill van The Beatles. Zo is de fab four na de split nog steeds van invloed. Fan zal ik niet meer worden, maar ergens kan ik deze eigenzinnige rockplaat wel waarderen.

Tussenstand:
1. Face To Face
2. Lola Versus Powerman and the Moneygoround, Part One
3. The Kinks Are the Village Green Preservation Society
4. The Kink Kontroversy
5. Something Else
6. Kinks
7. Kinda Kinks
8. Preservation Act I
9. Arthur (Or the Decline and Fall of the British Empire)
10. Everybody's In Show-biz
11. Muswell Hillbillies

Verre van het meest spectaculaire, maar als geheel is het album erg sympathiek te noemen. Tegen het einde wordt het met Money & Corruption / I'm Your Man en Here Comes Flash verreweg het interessantste, omdat deze songs toch nog lekker rocken. Aan het begin kabbelt het bij vlagen net iets teveel om helemaal interessant te zijn, maar alsnog kan ik er prima naar luisteren. De toevoeging van koorzang is in ieder geval erg tof en doet mij bij vlagen wat aan The Moody Blues denken. Benieuwd naar deel 2.

Voorlopige tussenstand:
1. Face To Face
2. Are the Village Green Preservation Society
3. Arthur (Or The Decline And Fall Of the British Empire)
4. Something Else
5. Lola Versus Powerman and the Moneygoround, Part One
6. The Kink Kontroversy
7. Preservation Act 1
8. Muswell Hillbillies
9. Kinda Kinks
10. Kinks
11. Everybody's In Show-biz

Denk toch dat ie blijft, zat bij een mooie partij met oa ook Schoolboy Disgrace.
Als je dit luistert weet je heel goed waar Sufjan zijn mosterd vandaan heeft gehaald, bijna plagiaat.
Zit zo'n heerlijke Engelse vibe in (hebben ze natuurlijk altijd gehad maar toch).
Wordt steeds beter!

MEESTERWERK .