Saxon - Denim and Leather (1981)

Eén van de bands waar ik begin jaren 80 veel van had, heerlijk oubollige britse metal met lekkere schrille meeblèrstem.

Ik vind dit album persoonlijk iets minder, hoewel hier ook weer een paar sterke rockers op staan, zoals Princess of the night en And the band played on. Op vinyl en CD.

Best een lekker album met mijn favorieten: Princess of the Night, And the Bands Played On.

zeker een goede plaat, princess of the night zeker wel de beste!

Mijn eerste kennismaking met Saxon. Heerlijke onvervalste en vooral eerlijke NWOBHM!!!

Princess of the Night is één van hun beste songs. De hele plaat staat vol met goeie songs! Zeker een 5/5 waard

Princess of the night en Denim and leather zijn de belangrijkste nummers. Op het podium zijn die zeer vaak uitgevoerd. Op de voet gevolgd door Never surrender en And the bands played on. Fire in the sky hoor je haast niet meer sinds The eagle has landed. Play it loud komt dan weer wat vaker langs. Midnight rider is in ieder geval op de D.A.L. tour gespeeld.Van Rough 'n'ready en Out of control is het mij onbekend of ze live gespeeld zijn. Na de opnames van de lp werd Pete Gill vervangen door Nigel Glockler. Pete had een blessure en ging in 1984 naar Motörhead. Op de live cd The birthday party drijft Pete de boel ongelofelijk snel op. In '87 werd Gill vervangen door Taylor, die uiteindelijk vervangen werd door Dee.Pete Gill gaf later nog Saxon-Live in/at the raw uit. Het lijkt me dat Pete niet op de hoes staat afgebeeld. Saxon krijgt 4,5ster.

Toch wel een klassieker dit album! Al was het alleen maar om de aanwezigheid van nummers als Princess of the night, Denim & leather, Never surrender en And the bands played on. De overige nummers zijn altijd wat onderbelicht gebleven maar dat is niet terecht. Fire in th sky, Rough and ready, Midnight rider en Midnight rider mogen er zeker zijn!

Matig erg matig. De tand des tijds heeft behoorlijk grip gekregen op saxon. Deze was toen al een pak minder dan zijn 2 voorgangers. Vandaag de dag vind ik er eigenlijk geen barst meer aan. Naa dit is niks meer voor mij. Kan hier amper nog naar luisteren bijna alles doet clichematig aan. Guitaar/bass en drums alles klinkt me te eenvoudig. Ooit een prima band gevonden maar daar is weinig erg weinig van overgebleven.

Deze gaat het koffer in waar mijn eerste pick-up opgeborgen ligt. Om er waarschijnlijk nooit meer uit te komen ha. Mijn pal en ik hebben ze nog niet eens zo lang geleden nog eens live gezien in de 013. En ook tijdens dat concert hebben we meer staan grinniken om de band dan iets anders. Ach ja zo gaat dat af en toe met muziek. Je kunt er beter niet meer naar luisteren dan blijven de mooie herinneringen mooi. Nu ben ik er een kwijt jammer snik snik. Maar had ik daar al niet eerder last van......???

Heb je Iggy weer met z'n halve sterren
Vertel me nou eens wat aan dit album nou echt zóveel minder is dan z'n voorgangers. Ik zeg bewust 'zóveel minder' omdat ik het me moeilijk kan voorstellen dat je de albums die hiervoor komen met een voldoende beoordeeld en deze met 0,5.

Er zit uiteraard niet bijster veel verschil tussen strong arm of the law en deze. strong arm krijgt 2 sterren. Ik vind saxon nu eenmaal geheel achterhaald. Ik vraag me oprecht af wat ik ooit in deze band zag/hoorde. Vandaag de dag kan ik er niet meer naar luisteren. Op enkele nummers na. En die staan beide op de vorige plaat.

Ik neem aan dat jij dat ook wel bij bepaalde bands zult hebben? Het is ruim 30 jaar geleden toen ik voor het eerst naar saxon luisterde. Mijn smaak is bijna volledig verandert. Net als mijn haardos die is behoorlijk grijs geworden. Zo zijn er heel wat met name hardrock bands waarbij ik me afvraag hoe heb ik dat ooit goed kunnen vinden. Saxon is daar een van.

Trouwens tijdens dat 013 concert kwam er een man op ons af. Die ons vroeg of we beroepsmatig of voor de fun daar waren. Blijkbaar vielen mijn pal en ik toen al zwaar uit de toon bij saxon ha. En dat is geen grapje.

Oké duidelijk. Je vindt Saxon in het algemeen dus weinig meer. Dat heb ik ook wel een beetje met ze hoor. Al gaat het bij mij dan puur om de latere (dus tegenwoordige) Saxon. De oude vind ik nog steeds goed.
Om op je vraag terug te komen; ik ken dat dus niet. Een band die ik ooit goed vond, zal ik altijd op z'n minst 'aardig' blijven vinden. Zeker als het om hardrock/metal gaat. Ik laat wat dat betreft niet zo gauw iets vallen

ietsje minder dan de vorige twee, maar toch nog wel topper met een paar klassiekers erop.

Niks achterhaald, dit is gewoon een feestje, toch? Wat mij betreft zelfs de beste van Saxon.

mindere plaat dan de twee voorgangers plaat destijds na horen van play it loud
gelijk aangeschaft

Nog zo'n saxon topper!nog op lp.
Samen met stong arm of the law,wheels of steel,power & the glory en heavy metal thunder mij favo saxon albums.

Doet met terugwerkende kracht niet veel onder voor wheels of steel daar die na een perfecte a kant
een veel mindere b kant had

Weer een fijn album van Saxon, dat ik evenwel wat minder vind dan vooral 'Wheels of Steel'. De opener is natuurlijk wel een razend fijne song, en de gitaar en stembanden worden met momenen - en dat zorgt in mijn geval voor bonuspunten - flink gegeseld.

Wat een heerlijke Saxon plaat is dit toch. Het begint al met de geweldige opener. Goede heavy metal.

Voor mij het beste Saxon album. Toppers zijn nr 1, 2, 3, 6, 8 en 9. Wil niet zeggen dat de andere nummer slecht zijn, maar deze zijn GEWELDIG!!!!!!!!!!!

Tegen verwachting in toch een flinke stap terug. Waar Strong Arm Of The Law heel vurig en stevig was, klinkt de band hier gezapig en soms zelfs gemakzuchtig. Het valt hier ook extra op dat de teksten echt bij vlagen uitzonderlijk ondermaats zijn, waardoor ik toch tot een lagere score kom dan voorheen gedacht. Niet dat het album geen lekkere nummers heeft, want Princess Of The Night, Fire In The Sky en de fan-ode/omschrijving van de hele N.W.O.B.H.M.-scene Denim And Leather zijn allemaal fantastisch. De rest is echter een stuk minder en veel te rockerig. Zeker niet verkeerd, maar het voelt alsnog aan als beduidend minder.

Tussenstand:
1. Strong Arm Of The Law
2. Wheels Of Steel
3. Denim And Leather
4. Saxon

Dit album was in mijn herinnering toch wel een stuk beter. Misschien komt het omdat ik me eigenlijk alleen de goede songs kan herinneren. Princess Of The NIght, And The Bands Played On en de titeltrack meten zich moeiteloos met de knallers van Strong Arm Of The Law. De rest echter, is wat gemakzuchtig van Saxon. Waanden ze zich al doorgebroken? Ik geef de band na dat het allemaal wel lekker klinkt. Met andere woorden: met de sound is niks mis, maar de composities zijn verre van wereldschokkend. Ik ben wel echt dol op het slotnummer, dat een prachtige ode is aan de fans:

Brought us all together. It was you who set the spirit free.

Tussenstand:
1. Strong Arm Of The Law
2. Wheels Of Steel
3. Denim And Leather
4. Saxon

Zal mijn eerste plaat zijn die ooit hoorde van de band, wel losse nummers gehoord van mijn oudere broer die al flink in de Hard Rock en Metal zat. Maar als volledige elpee, was het toch wel deze. En nog steeds vind ik het een zalige plaat, zijn veel verschillende meningen over (zoals ook hier te lezen is), de mijne is een heel positieve. Samen met Power & The Glory voor mij hun beste. De heerlijke bijtende expressieve stem meteen van Biff in de klassieker "Princess Of The Night". Geweldig ook hoe dat nummer eindigt: dat is nou Hard Rock op en top!
"Never Surrender" altijd een heerlijk nummer gevonden, zo simpel als het maar kan, maar een heerlijke drive. Alles aan "Out Of Control" hou ik van, de zanglijnen met name spreken tot mijn verbeelding. "Rough And Ready" is nog zo'n simpel nummer, maar het stuk voor de solo is in al zijn simpelheid vrij briljant.
"And The Bands Played On" is natuurlijk een absolute klassieker, alles klopt, het rolt, het is krachtig, super melodieus, maar vurig. Vurig is ook uh "Fire In The Sky". Ik ga niet alle nummers doorlopen, maar het titelnummer vind ik zelfs heerlijk. Ik hou normaal totaal niet van mee-blér nummers, de Manowar'achtige brul anthems, maar deze is toch wel heul zalig!
De plaat knalt nu zoals heel vaak eerder al is gebeurd, op een luid volume door mijn kamer... hopelijk de valse noten die uit mijn enthousiaste strot komen voldoende verhullend.

Voor mij persoonlijk is het nog steeds oudemannenrock die nooit echt van de grond komt op een album.
Live is het heerlijk, dat is zeker.
Heftige meezingers op het begin en einde, waarvan ik alleen de titeltrack nog goed kan hebben, Princess is een beetje kapot gedraaid.
And the Bands Played On vind ik sowieso het lekkerste, maar het blijft jammer dat je pas bij nummer 6 wordt wakker geschud.

Nou , daar ben ik het totaal niet mee eens. Ouwemannen rock. In 1981 was deze band een van de luidste bands op de aardkloot. Maar toen was jij nog niet geboren. Dus heb je er een heel andere kijk op. Zonder deze band bestond jou top 10 niet eens figuurlijk gesproken dan. Dit was een geweldige plaat toen. Draai hem nog steeds ,samen met Strong Arm en Wheels of Steel. Maar ik moet toegeven , dat ik het wel gaaf vind , dat er nog 'jeugd' is , die hier naar luistert. Eigenlijk is het een compliment , ja , zo moet ik het maar bekijken

Zo is het maar net!

De bandleden van Saxon zaten hier achter in de 20, begin 30 en zelf ben ik intussen ook Abraham dus het is mede door Saxon mogelijk geweest een oude rocker te worden. Verder kan ik mij erin vinden dat Princess of the Night kapot gedraaid is. Verplichte kost live, geen ontkomen aan. Heb laatst een Denim and Leather vlag besteld bij Large en die prijkt nu in de woonkamer. Heb hier behalve een oude LP ook een EMI Gold edition van op CD en dat was vroeger, voordat alles tot in den treure heruitgebracht werd, niet vaak voorkomend.

Oude mannenrock ja dûh! 40 Jaar geleden. Voor mij is Eddie Cochran oude mannenrock, maar ik kan het wel in het historische perspectief plaatsen en er toch verdomd van genieten. Misschien is bv de oude Raven iets voor je, old school Speed Metal en anders is oude muziek kennelijk gewoon niet aan jou besteed, ook niets mis mee, luister lekker iets waar je wel van kan genieten.

Ghehe natuurlijk niet negatief bedoeld mannen, het is helaas niet te vergelijken in mijn geval. Ik zou heel graag een jaar of 15 eerder geboren willen zijn zodat ik de gloriedagen had kunnen meemaken.
Laat er geen misverstand over bestaan dat ik heel erg jaloers ben op jullie beleving!
Zodra het kan pak ik Saxon weer live mee, maar op de albums is het niet helemaal mijn ding lijkt het wel.

Heb de eerste 3 van Raven laatst geluisterd en het zorgde ervoor dat ik ze 2 weken geleden live ging zien, maar hoor ze dan liever op Wiped Out. Zanger klonk wel nog hardstikke prima, respect daarvoor. Erg jammer dat ze Mind Over Metal niet speelden.