Sage Francis - Li(f)e (2010)

Oke, het is al meer dan eens gezegd. Toch nog maar een keer: The Best of Times is echt een fantastisch nummer!

Ik begrijp dat de hiphop/rapfans misschien niet zo heel goed tegen dit folk/rock-achtige geluid kunnen maar voor mij is dit juist een verademing. Ben normaalgesproken een hiphophater maar ben voor dit album écht gevallen. Three sheets to the wind doet mij vaag aan Nick Cave denken en London Bridge aan the Streets. Prettige diverse cross-genre muziek.

Vereist misschien wat out-of-the-box-denken voor sommige puristen, maar het is het dubbel en dwars waard imho...4*

Gezellig album van Sage Francis die mij nog niet helemaal weet te te overtuigen. Nummers van oudere albums van Francis vond ik wel wat beter, maar hier maakt Francis mij al wel duidelijk dat hij een sterke artiest is. Een fijne flow, een poëtische stijl van schrijven en een neusje voor fijne instrumentaties maken hem al een geweldige artiest. Het is allemaal wel wat toegankelijker dan ik had verwacht. (album werd getipt in het Super Tip-Topper topic) Nog steeds gewoon een erg fijn album die soms wat te simpel voor doet komen. (Standaard folk instrumentaties) Nummers zoals Little Houdini, 16 Years en The Best of Times zijn fantastische tracks en dan nog is de rest van het album nog altijd van een aardig niveau, met nog wat kleinere uitschieters. 3,5*

Ik ga er een 4,0* voor geven. Er staan een paar HEEL vette tracks op, zoals Little Houdini, Slow Man, Love the Lie en Best of Times. Dan is er nog het k*tnummer, London Bridge (die instrumentatie... Sorry hoor, maar hoewel ik eerst dacht dat het te dragen was, is het nu een standaard skipnummer). Als ik heel eerlijk ben, doet dat nummer me denken aan Chelsea Dagger, zo'n hit van The Fratellis, en dat is, in mijn oren, niet goed. De rest is leuk tot goed. Vandaar de 4,0*

Sage kan veel emotie in zijn stem leggen, zonder onbeheerst te worden.