Sage Francis - Li(f)e (2010)

Ik vind Love The Lie net een van de beste nummers op deze plaat.

Love the Lie vind ik ook wel ok. Dat je London Bridge niet leuk vind kan ik me in vinden, al kan ik er die paar minuten nog wel van genieten. Polerzeitgeist vind ik het minste nummer.

Ik vind blues of country toepasselijker dan folk als tweede genre.

Blues niet lijkt me. Mijn gevoel zegt ook meer folk dan country.

Het is een combinatie van folk en rock dat de basis vormt voor de instrumentaties.

Als je kijkt naar de artiesten die hieraan hebben meegewerkt zit je bij folk wel juist.

Hier een lijstje met alle 'gastartiesten' met de nummers waar ze hun bijdrage aan hebben geleverd:

01. Little Houdini (written by Sage Francis and Jason Lytle)
02. Three Sheets to the Wind (written by Sage Francis and Chris Walla)
03. I Was Zero (written by Sage Francis, Richard Terfry, Brian Deck, Tim Rutili, Jim Becker, and Gordon Patriarca)
04. Slow Man (written by Sage Francis, Joey Burns, and John Convertino)
05. Diamonds and Pearls (written by Sage Francis, Thomas Hagerman, Shawn Gilbert, Jeanie Schroder, and Nicholas Iurata)
06. Polterzeitgeist (written by Sage Francis, Tim Rutili, Jim Becker, and Brian Deck)
07. The Baby Stays (written by Sage Francis and Tim Rutili)
08. 16 Years (written by Sage Francis, Kurt Read, Brian Deck, Tim Rutili, Jim Becker, and Gordon Patriarca)
09. Worry Not (written by Sage Francis and Tim Fite)
10. London Bridge (written by Sage Francis & Chris Walla)
11. Love The Lie (written by Sage Francis & Mark Linkous)
12. The Best of Times (written by Sage Francis & Yann Tiersen)

Wel bijzonder dat Mark Linkous nog een bijdrage aan dit album heeft geleverd. Ik heb namelijk onlangs gelezen dat hij begin maart is overleden. Wel spijtig dat het nou net het minste nummer is.

Nee het is echt meer Folk met een vleugje Rock. Blues is het in ieder geval niet.

Daar ben ik het mee eens. Sage Francis stapt af van het Def Jux-achtige geluid van zijn vorige albums en gaat meer richting folk.
Geen slechte keuze in ieder geval (al vond ik 'm op zijn vorige albums bijna even goed).

Dat vind ik wel een waard.

Misschien wel terecht
Eerder een gevoel dat ik heb bij de muziek van Sage Francis (zeker niet op alle albums trouwens)
Ik zou Sage wel graag eens horen op beats van Aesop Rock of El-P trouwens

Ik zou hem wel eens willen horen op producties van Rick Rubin in country-stijl.

Dat is een grap?

Sage Francis mag van mij lekker met de artiesten die op dit album staan (en vergelijkbare muzikanten) blijven werken. Sterke artiesten uit de folkwereld blijken namelijk prima bij Sage te passen.

Ja, het is een grap want het is zo onlogisch (kijkende naar de single van zijn vorige album en het eerbetoon aan Cash op het album dáárvoor).

Ben nu bij de 4e track van het album, en het klinkt bijzonder goed!

Na enkele luisterbeurten ben ik toch wel degelijk gecharmeerd door de combinatie Folkrock - Rap het matcht beter dan ik verwacht had. Voorlopig blijf ik toch nog bij een 3.5 met zeker groeipotentieel...

Wat een super album!
Staat geen minder nummer op,
goeie lyrics wat ik trouwens ook niet anders gewend ben van deze man,
en de combo folk/hiphop is nice

Rick Rubin is anders een zeer gerespecteerde producer die zijn roots in Def Jam heeft zitten. Daarnaast heeft hij een aantal grote klassiekers geproduceerd.

Ik ken die albums met Jan ook.

*zoekt naar stemmen bij die albums maar vindt ze niet*

Ja jongens sorry hoor ik trek het na een paar luisterbeurten toch niet zo. Ik moet wel zeggen dat ik sages vorige werk nog niet beluisterd heb omdat het wordt beschreven als wat experimentelere, moeilijkere hip hop en ik daar mijn tijd wil voor nemen. Het non-prophets album vond ik echt uber dope en daarom ben ik dan maar met deze cd begonnen als introductie op het solowerk van sage francis.

Ik moet zeggen net als op het non prophets album blijf ik sage een sterke mc vinden. Hij flowt erg goed en heel erg gevarieerd en zijn lyrics zijn erg vermakelijk. Kortom een sterke mc die niet bang is om vernieuwend voor de dag te komen. De combinatie met folk (al vind ik het vaak toch nog iets meer rock of indie-rock of country hoe je het ook wilt omschrijven) is echter niet zo mijn ding. Toegegeven het klinkt nog allemaal lekker maar voorlopig kom ik op een 3tje uit. Het zal zeker niet lager worden, eerder een halfje hoger of wie weet zelfs nog hoger als de eurocent valt. Al betwijfel ik of dit ooit echt mijn ding zal worden.

3*

Was nog niet aan Sage Francis begonnen maar toen ik Rap/Folk zag werd ik wel nieuwsgierig. Het klinkt wel goed maar ik ben nog niet heel erg onder de indruk. Origineel is het in ieder geval wel dus ik ga het nog zeker vaker luisteren.

Op de American-albums laat Rubin nou net zien dat hij helemaal niet de bovenliggende hand hoeft te hebben. Wat imo een plaat namelijk goed kan maken is chemie, oftewel: dat het gewoon één is. Rubin zorgt op die serie albums voor het geluid zoals dat moet klinken voor Cash zorgt voor de zang die hoort bij zulke instrumentaties. Oftewel: nee, ook daarmee overtuig je me er niet mee.

Dit album kan me niet echt bekoren. Sage blijft een goede rapper met op zijn minst sterkte lyrics, maar de combi met deze o.a. folk pakt me op deze plaat niet echt. Ik had hem liever gezien met: zie hiervoor. Alhoewel, de paar country-achtige nummers die hier opstaan bekoren me ook niet helemaal, álhoewel deze niet zo klinken als de voorbeelden die ik hiervoor gaf. Ik denk dat ik hem het liefst met akoestische gitaar zie, want het eerste deel van het openingsnummer vind ik veruit het best (tot 1:30). The Best of Times is ook wel een aardig nummer.

3*

Heb je White Trash Beautiful al eens geluisterd?

Nog niet.

Vond het album niet zoveel aan, het klinkt te country-achtig.. hoe goed Sage zijn stem erbij past, ik vind het persoonlijk niet echt fijn om naar te luisteren die typische country klanken.
Geef mij maar gewoon een Sage Francis op een lekkere hip-hop beat ipv dit.

Dit is niet typisch country te noemen. Paar nummers komen daar wel bij in de buurt maar het merendeel is folk met hier en daar wat rock en misschien zelfs blues.

Oke, het is al meer dan eens gezegd. Toch nog maar een keer: The Best of Times is echt een fantastisch nummer!

Ik begrijp dat de hiphop/rapfans misschien niet zo heel goed tegen dit folk/rock-achtige geluid kunnen maar voor mij is dit juist een verademing. Ben normaalgesproken een hiphophater maar ben voor dit album écht gevallen. Three sheets to the wind doet mij vaag aan Nick Cave denken en London Bridge aan the Streets. Prettige diverse cross-genre muziek.

Vereist misschien wat out-of-the-box-denken voor sommige puristen, maar het is het dubbel en dwars waard imho...4*

Alsof dit een van de weinige hiphopalbums is die divers zijn of waar andere genres in terugkomen . Beetje jammer dat mensen zich nog steeds zo makkelijk laten leiden door de media.

Vind de flow van Sage ook niet altijd even sterk als op zijn vorige albums, beetje jammer.