The National - High Violet (2010)

Mainstream zijn ze gelukkig nog niet nee. Valt me echter wel op dat ze nogal eens de nieuwe U2 of Radiohead genoemd worden. Niet omdat ze hetzelfde zouden klinken, maar in de zin dat er eindelijk weer eens een band is opgestaan die kwalitatief net zoveel in huis heeft. En daar zit wel wat in natuurlijk.

Ik hoop echter dat ze bij een iets selecter publiek bekend blijven, aan de andere kant gun ik ze alle succes van de wereld.

zolang ze de fake bombast en holle pathetiek van de laatste 3 u2 platen niiet overnemen is t goed

zonet high violet op mijn nieuw hi-fi materiaal afgespeeld. sonus faber toy tower luidsprekers gekoppeld aan een primaluna buizenversterker gekoppeld aan een ear 834p phono stage gekoppeld aan een clearaudio concept draaitafel....

nondedjolle! ne mens begint zich af te vragen waarom zoveel mensen investeren in een dure auto maar blijven zweren bij hun goedkope home cinema systemen, of, nog erger, ipod docking stations met 128 kbps mp3 rips

Kwaliteit is genoeg aanwezig. Van mij mogen ze in de toekomst wel met wat gevarieerder songmateriaal komen, want dat vind ik wel een klein minpuntje van The National. Het klinkt allemaal wel erg veilig en uniform.

Ja, dat vind ik op zich ook wel waar. Er mogen voor mij persoonlijk wat meer 'Mr. November's komen ter afwisseling van de 'Anyone's ghost's.

Volgens mij gaan ze bewust niet voor de variatie maar zoeken ze per album een stel songs die goed bij elkaar passen en dezelfde sfeer ademen. Kijk maar eens naar de b-kantjes die ze uitbrengen, die klinken vaak veel speelser en hadden zeker voor de nodige afwisseling gezorgd.

Thrilling of Claire (Alligator b-side)
Wake Up Your Saints (Hight Violet b-side)

sowieso een aanrader naar alle b-kantjes op zoek te gaan, kun je zo 2 albums mee vullen en zitten soms echt pareltjes tussen

Dat zal je vinden op voornamelijk de oudere albums (en de b-kantjes).
Bijvoorbeeld: Slipping Husband.

Ja en ik vrees voor jou dat ze ook niet die richting op zullen gaan. Ik vermoed dat ze nog kaler/desolater zullen worden, of juist meer orchestratie zullen gebruiken.

Echt een topplaat van The National. Zag ze vorig jaar juli in 013 en dat was van een erg hoog niveau. Afraid of everyone en Conversation 16 zijn topnummers !!
Volle 5 * voor dit meesterwerk

England is de laatste tijd erg gegroeid, waar ik het eerst het minste nummer vond is het nu mijn favoriet op High Violet. gevolgd door Runaway, Bloodbuzz Ohio, Sorrow, Vanderlyle Crybaby Geek, Lemonworld.

Tja, kan ieder nummer eigenlijk wel noemen

Klinkt nog beter op een FS Auditor M en Pathos buizen
Offtopic: Leuk, FS fans.

Ontopic: The National is met Arcade Fire de top van de alternatieve pop/rock. Echt indie zijn ze niet meer gezien het feit dat beide bands een flinke platendeal hebben. Ondanks dat is de kwaliteit gebleven, iets dat je weinig ziet.

Wat een prachtig hoesje! Deze ga ik morgen maar eens beluisteren. Boxer kon me zeker bekoren, dus verwacht een plezierige luisterbeurt

Met indie wordt allang niet meer aangeduid dat het bandjes zijn zonder of met een klein platencontract. In de loop van de tijd is de term indie steeds meer de stijl van de muziek en het image van de band aan gaan duiden. Een band kan dus een flinke platendeal hebben en tegelijkertijd indie(rock) maken.

Wow, na dit album weer te hebben opgepakt na een tijdje valt het kwartje nogal.

Wellicht ook interessant voor The National liefhebbers: Aaron en Bryce Dessner komen 16 juni naar het Muziekgebouw aan het IJ, ter gelegenheid van het Holland Festival. Ze zullen daar eigen klassiek werk spelen, in samenwerking met het Amsterdam Sinfonietta. Dezelfde avond beleeft de There Will Be Blood Suite van Jonny Greenwood (de bassist van Radiohead) zijn Wereldpremière.

Jonny Greenwood is de gitarist.

Jonny speelt (lead) gitaar.

Ik was eerder.

Maar wel met lelijke spelfout.

Klinkt wel interessant trouwens.

Fixed.

Berichten verplaatst naar Muziek > Toplijsten en favorieten > Toplijsten (centraal topic)

Natuurlijk is het de gitarist, denk dat ik door zijn bijdrage aan One Little Plane opeens ook dacht dat hij bij Radiohead de bass voor rekening nam

Dat was dan ook niet Jonny, maar z'n broer: Colin.

Dit album blijk voor mij trouwens een minder lange houdbaarheid te hebben dan de andere National-albums. Vooral omdat ik het qua composities zwakker vind. Prachtig geproduceerd, dat dan weer wel.

Om 1 of andere reden pakt dit album me dus voor geen meter
Buiten Lemonworld( ) heb ik totaal niets met deze plaat.
En dit terwijl ik grote van was van Boxer.
Wat een teleurstelling. Dat iedereen deze zo fantastisch vindt maakt het nog erger.
Ik heb het gevoel dat ik iets mis.

Dat heb ik nou ook. Ik kan er maar niet lekker in komen, terwijl Boxer voor m'n gevoel voorbij vliegt. Nog maar eens een kans geven morgen, maar ik zou vooralsnog niet hoger uitkomen dan pakweg 3,5*.

Misschien komt dat omdat veel mensen (waaronder ik) Boxer niet kennen.

Schrijven ze dat zo in België?

Ik hoop dat ik de enige ben.

Dan zie ik geen reden om het niet een kans te geven, als je High Violet beoordeelt met 4,5 ster!

Een brilliant album. Wat een intensiteit. Vanaf het eerste nummer goed met als absolute kippenvelclimax England. Nog steeds na inmiddels heel veel draaibeurten.

Wat zou dat heerlijk zijn, als ik Boxer nog voor de boeg had. Zeker snel doen Pimdo! Hoewel ik High Violet niet veel onder vind doen qua individuele nummers grijp ik ook nu nog vaker terug naar Boxer. De plaat voelt meer als een coherent geheel. De nummers zijn net iets simpeler qua instrumentatie, maar daardoor niet minder indrukwekkend. Een opbouw zoals in Squalor Victoria bijvoorbeeld kan mij echt doen watertanden. Of de piano solo in Ada. Het zijn net die details die High Violet mist. Aan de andere kant heeft Boxer weer geen nummer als Little Faith dat de nekharen overeind zet.