The National - High Violet (2010)

Misschien zegt dit ook meer over de rest van de bands in de wereld dan over dit album.

De staart van dit album, daar zit het venijn niet in, dat is hemels. England en Conversation 16 beklijven bij de eerste serieuze luisterbeurt! Ben benieuwd of dit album nog veel gaat groeien.

Anyone's Ghost, vind je die ook mooi? Sinds ik dat nummer mij raakte ging het balletje rollen en nu staat hij op 3 in mijn top 10. Het is niet de gemakkelijkste plaat hoor deze, eigenlijk ook knap dat hij nog steeds een gemiddelde van 4,17 heeft.

Ja, ik luister hem nu voor de 3x in zijn totaliteit en Anyone's Ghost en Lemonworld hebben mij ook al bij de kladden gegrepen. Het is inderdaad een harde noot om te kraken, maar het straalt warmte uit, dat hoor je al vrij snel.

Waarom is deze plaat niet makkelijk? Het is natuurlijk maar net wat je gewend bent te luisteren, maar "niet makkelijk" zou ik dit album nooit noemen.

Bwa, makkelijk is hij ook niet hoor. Het duurt effectief wel bij de meeste mensen, waaronder ik, een aantal luisterbeurten voor ze er de genialiteit van inzien en de gelaagdheid van alle nummers. Ik heb ook pas stelselmatig verhoogd van 3.5* naar 5.0* dus dat wilt toch zeggen dat er enige periode over gegaan is. Terwijl een 'makkelijk' album dan een album is dat direct naar de keel grijpt of waar je direct van aangedaan bent, vanaf de eerste keer luisteren.

Elk album heeft meerdere luisterbeurten nodig om de muziek echt goed te kunnen doorgronden.
Moeilijk wordt volgens mij (te) snel gebruikt als een album niet meteen aan de verwachting voldoet.
Bij mij is Runaway echt een groeier op dit album. Dat nummer weet me nu echt te raken waar het me eerst weinig deed.

1. Waarom zou Runaway wel een groeier mogen zijn en de rest van het album niet?
2. Gelukkig ken ik wel albums die niet meerdere luisterbeurten nodig hebben.

Het wordt mij bij The National nog extra moeilijk gemaakt, doordat ik nogal afknapte op hun optreden op Lowlands. Wat een aansteller, on stage.
Op CD raakt de muziek me wel, maar ik moet echt dat concert vergeten!

Waar beweer ik dit dan? Ik zeg alleen dat ik dit album niet als moeilijk omschrijf. Dit staat voor mij los van het gegeven dat je bepaalde nummers na een tijdje meer gaat waarderen.



Zullen vast heel interessante albums zijn.

Het is geen aanstellerij, het is echt. Matt is een naar persoon die psychisch niet altijd lekker in zijn vel zit. Hij schrijft niets, maar heeft wel een veto (Runaway was al getorperdeerd door Matt, maar ze wisten hem over te halen). En Bryce en Aaron slikken dit omdat ze vinden dat zijn stem het beste bij de muziek past. Dat Matt zijn opgekropte woede er uit gooit en bij vlagen autistisch overkomt is iets wat je voor lief moet nemen. Dat mensen dat niet trekken kan, maar het is geen aanstellerij en ik vind het wel van toegevoegde waarde.

Matt Berninger schrijft wel de lyrics die bij The National zeker iets toevoegen bij de muziek.

Dan moet ik dat interview nog eens opzoeken, want Aaron en Bryce zeggen dus van niet.

Matt Berninger of The National | Music | Interview | The A.V. Club - avclub.com
Matt Berninger schrijft wel degelijk de teksten Teksten, die veel overlaten aan de verbeelding. Iedereen kan ze invullen op zijn manier. Het lijkt me logisch ook dat Matt de teksten zelf voor zijn rekening neemt. Als je ziet hoe hij ze brengt op het podium. Dat is geen aanstellerij, dat is pure en rauwe emotie.

Ja, het lijkt mij ook wel logisch, maar ik ga thuis toch nog even nalezen wat ik nu precies gelezen heb, stond in het eindejaarsnummer van Oor 2010, schijnbaar zit dat niet goed meer in mijn hoofd.

Maar wat een lap tekst, waar ik zo 1,2,3 niet in zie waar Matt aangeeft te schrijven, ik zie wel dat hij meedoet in het proces, maar dat gaf ik al aan met het veto, wel grappig dat de interviewer aanhaalt dat de meeste fans er bij Alligator zijn ingevallen. Dat lijkt mij namelijk niet zo, maar goed mijn referentiekader loopt niet verder dan Nederland en daar lopen we toch vaak een album of 2 achter.

Ik ken dit album nu al een tijdje en vind England het mooiste nummer. Toevallig luisterde ik vandaag voor het eerst Sufjan Stevens' Illinoise: het openingsnummer hierop heeft duidelijk ter inspiratie gediend voor England. Neemt niet weg dat het een prachtig nummer blijft!

Inderdaad, die pianopartij lijkt er aardig op! Nooit aan gedacht!

Dit album begint echt te leven. Binnen afzienbare tijd gaat dit meesterwerkje een plek veroveren in mijn top 10, mits hij blijft boeien. Ik vind Vanderlyle Crybaby Geeks trouwens een prachtige afsluiter, het nummer had niet ergens anders moeten staan.

Helemaal mee eens.

En dan die zang :

Allemachtig, wat een tegenvaller is dit zeg. Nr. 1 in de MuMe toplijst van 2010 ?

Waarschijnlijk te weinig naar het album geluisterd, want in het begin lijkt het alsof het één lange brei is, maar na verloop van luisterbeurten beginnen de nummer zich afzonderlijk af te tekenen en hoor je de mooie nuances die je bij de eerste luisterbeurt nooit gehoord hebt. En dan merk je net dat de zanger met z'n stem vol met emotionaliteit het net nog een niveautje hoger brengt. Prachtalbum, mijn enige 5* plaat tot nu toe.

Je moet er natuurlijk wel van houden, zo'n bass stem.

Ik geef hem de volle punten en daarmee komt hij ook in mijn top 10. Alleen ''Afraid of Everyone'' vind ik ietwat vervelend, maar dat mag de pret niet drukken.

Hoe komt het dat deze band zo vreselijk bekend is op Mume? valt reuze mee elders.

Ik weet niet op welke planeet jij je begeeft maar in mijn directe omgeving is The National onder muziekliefhebbers een begrip. Hight Violet zit qua verkoop wereldwijd op 600.000 stuks. Das ook niet echt weinig hoor, zeker niet in het huidige downloadtijdperk.

Dan leef jij blijkbaar op een planeet met alleen muziekliefhebbers, want zo bekend is The National echt niet. Ik weet zeker dat er in mijn kennissenkring zo goed als niemand is die met The National bekend is.

Ik geef Nieuwstad hier toch wel gelijk. Met 'High Violet' en hun optreden op Rock Werchter zijn ze nu in Vlaanderen bijvoorbeeld toch wel meer als behoorlijk bekend geworden.

Daarom zei ik ook in mijn directe omgeving onder de muziekliefhebbers . Niet iedereen is even gepassioneerd met hedendaagse muziek bezig natuurlijk maar mensen die dat wel zijn kennen The National gewoon. Dat is iets wat ik heb gemerkt.

Met hun laatste 2 albums doken ze ook op in vrijwel alle jaarlijstjes en stonden ze op alle grote festivals, ze doen het echt niet alleen maar goed op MuMe.

The National heeft volgens mij nooit echt met een nummer hoog in de hitlijsten gestaan en is daarom nog niet echt bekend bij het grote publiek. Kan me vaag herinneren dat ik Anyone's Ghost een paar keer op de radio heb gehoord, maar voor de rest hoor ik The National nooit op de radio. (3FM)
In het alternatieve circuit scoren ze echter wel heel goed. Echt mainstream zijn ze volgens mij dan ook nog niet. Ik weet ook niet of ze dit ambiëren overigens.

Volgens last.fm heeft 3FM Bloodbuzz Ohio 52x gedraaid, Anyone's Ghost 31x en Conversation 16 26x.

The National wordt nooit tot zelden gedraaid op de Nederlandse radio. Studio Brussel komen ze wel af en toe langs maar das dan weer Belgische radio. En inderdaad onder muziekliefhebbers bekend maar ook mijn vrienden,familie en kenniskring hebben er nog nooit van gehoord deze band als ik ze vraag.

Maar niet van 9 tot 5 , wanneer iedereen luistert. Ik heb onlangs nog een halfjaar gewerkt bij een bedrijf waar 3fm op stond. Tijdens een werkdag hoor je ze nooit. Pas na 7 uur wanneer het wat alternatiever wordt komen ze langs maar dan luistert bijna niemand meer(beter gezegd, het grootste gedeelte) en durven ze dit wel te draaien.