The National - High Violet (2010)

Dat verdienen ze ook wel, vind ik

Geweldige intense plaat. Uitstekende kwaliteit. Bloodbuzz Ohio voorlopig favoriet, maar dat verschilt per dag. Jammer dat de teksten niet bijgeleverd zijn. Dit kon wel eens de plaat van 2010 worden onder muziekliefhebbers! Van mij een dikke 5 alvast!

Met of zonder viagra?

Toch een tegenvaller. Nergens wil de plaat echt op gang komen. Ook mis ik het gevoel dat ik had bij Boxer. Qua intensiteit is het allemaal net even wat minder.

Na Foals en Yeasayer (die ik als bands ook hoog had zitten) de tweede, euh derde, grote domper van 2010.

Yeasayer idd . Hadden ze die 1e plaat nooit gemaakt dan was het misschien de verrassing van 2010, maar wat een anticlimax. Brrr. Baal er nog steeds van.

De nieuwe van Foals vind ik nochtans fantastische plaat en dit album is een klein meesterwerkje. Niet zo goed als Boxer, wel anders en dat is misschien maar goed ook. Het trio Little Faith,Afraid of Everyone en Bloodbuzz Ohio als hoogtepunt samen met de 3 afsluiters, waar Boxer 1 aaneengeschakeld hoogtepunt was. Op deze staan toch ook paar minder geniale nummers zoals Anyone's Ghost, Lemonworld en Runaway(nog steeds erg goede nummers)

Ik ben blijkbaar toch één van de weinige die de albumversie van Terrible Love beter vind dan de liveversie. Ik krijg altijd kippenvel bij dat nummer.

Ik ook

Heel even gewacht met het plaatsen van een reactie, wellicht dat de euforie wat zou afnemen na een tiental luisterbeurten... Inmiddels een luisterbeurtje of twintig verder kan ik niet anders dan concluderen dat dit nu al mijn cd van het jaar zal zijn, vanaf de eerste noot tot de laatste is dit een fantastische cd met als uitschieters het prachtige Engeland en Conversation 16. Ook terrible love, de terechte radio single Bloodbuzz Ohio en Afraid of everyone zijn fenomenaal, eigenlijk is alleen Lemonworld in mijn beleving iets minder. Ik ga de mannen dit jaar drie keer live zien, wat een weelde!!!!

Ben ik dan de enige die England het minst vind van het album? couplet is zeer mooi alleen het refrein treft me nog niet goed
Voor de rest is dit een topplaat vandaar die 5 sterren ook.

gisteravond bij david letterman op zien treden. ik begin ze steeds leuker te vinden, stelletje nerds, vooral de drummer. sterk hoor. Nu zijn Terrible Love en England favoriet, morgen waarschijnlijk weer een andere track. Deze plaat strijd met Heligoland van MAssive Attack om de ereplaats in 2010. (vooralsnog staat deze iets hoger...)

nerds?

Gros van de bandleden heeft nog in de IT-sector gewerkt hé.
Maar de drummer is eerder een incarnatie van Lennon dan wat anders.

Ik vind ze er eerlijk gezegd wel geniaal uitzien. Allemaal net in pak, stropdas aan en dan zo'n geluid maken, heerlijk.

zijn het vrienden van Interpol soms
Lennon is niet dood hoor, hij drumt...

Runaway!!

En ook wel dat einde van England!

Terugkomend op mn eerste bericht. Dit is gewoon een geweldig album ...het album van 2010 ?

Voor mij tot nu toe wel in ieder geval. Maar er komen nog (hopelijk) mooie releases aan zoals Interpol (hopelijk hoger niveau dan Lights) en Arcade Fire. Maar ja, het gaat lastig worden om deze van plaats 1 te stoten.

Soms hoor ik hier zelfs vlagen van Godspeed You Black Emperor in terug. De melancholieke zanger heeft ook wel wat weg van Michael Gira van Swans, hoewel die laatste natuurlijk nog donkerder klinkt. En wat een lenteplaat is dit toch.
Binnen 2 jaar in de MuMe top 100.

In no time van 4/5 naar 5/5.

#3 in de Billboard Album Chart (51.000 maal over de toonbank). Dat doet me deugd, want als er een band is die het verdient, dan is het deze.

En wat betreft broertje Devendorf die drumt; die zei ooit:
"Nothing is f***ed, I look like Jesus or John Lennon now, perhaps they might believe me" Dus dat circeltje is ook rond.

Berichten over de doorbraak van The National naar het grote publiek verplaatst naar The National

Sjonge, wel een aardige plaat hoor, maar het is ook wel erg eenvormig allemaal. En die gelikte-versie-van-Joy-Division-feel is wel erg populair. Nee, dan vind ik Broken van Soulsavers spannender.

Bloodbuzz Ohio vind ik overigens wel heel erg mooi.

kende The National niet; mooie plaat, doet me denken aan The Triffids qua sfeer. Nu die Boxer maar eens luisteren

Mjuman stond paf: zo hoog in de rotatielijst, zo'n gemiddelde; dit moest welhaast a musical dream turned cd zijn. Vertelde al eerder dat ik dit album had aangeschaft.

Nou na zeker een zestal draaibeurten ben ik aan een waardering toe. Ik kom hier en lees o.a:



Meteen ben ik weer de weg kwijt - heb ik iets gemist bij mijn luisterbeurten? Ok, mijn idee: een redelijke authentieke band, die op een serieuze, integere manier (a la Elbow) muziek aan het maken is - mede ondersteund door het optreden bij Jolls Holland - die zich redelijk in de richting van mainstream beweegt - en - daarvoor spreekt ook het aantal beoordelingen - nergens echt vernieuwend is. Introvert, beetje beschouwend, sober dat zijn de woorden die bij me opkomen.

Eerder typeerde ik het album al als "dertien in een dozijn" en da's een beetje streng. Ik noemde al Elbow, qua manier van muziekmaken, verder The Triffids (reeds genoemd), Go-Betweens, Waterboys, Walkabouts, 16 Horsepower. Het is goede muziek, waarvan het leuk is als vrienden zoiets draaien, zelf hoef ik het album eigenlijk niet te hebben (maar ik heb het gekocht). Ik vind het een goed album - op 4AD, een mooi label - maar het is echt geen pottenbreker, niet schokkend en verre van super. Ik geef daarom 3,5 *.

Daar wordt wel even een emmer referenties leeggegooid . Maar ik ben het wel met je eens, en er is vooral een groot gebrek aan spannende nummers. Dit is gewoon een degelijke CD, om dertig kilometer per uur mee door een woonwijk te rijden, in een degelijke Volvo, met de gordels stevig om.

Nummers als Mister November en Abel, die echt in het bot klieven, maken ze helaas niet meer.

Ik vind juist het gebrek aan 'uit de bocht vliegen' bijdragen aan de spanning die er op dit hele album in de lucht hangt..

Luister eerst deze plaat en dan Boxer, of omgekeerd, en hoor het verschil. Dan ben ik het zeker met Omsk eens dat High Violet spannende nummers ontbeert.

Het zal aan mij liggen, maar dan zoek je het wel in erg specifieke overeenkomsten

Ik krijg het idee dat wanneer een band (definitief) doorbreekt er bij meer mensen de behoefte ontstaat om vergelijkbare bands te noemen dan wanneer de band wat onbekender blijft. Tot een aantal albums geleden was the National gewoon the National maar sinds Boxer en dit album een Interpolkloon (veelgenoemd althans) en mengelmoes van alles en nogwat. Het zal allemaal wel...

In ieder geval, op dit album hebben ze hun sound nog wat meer verfijnd en zo te zien slaat dat aan bij een groter publiek. Ook ik vind dit een goede plaat maar de échte vonk is nog niet overgesprongen en dus blijft mijn voorkeur liggen bij mijn eerste kennismaking met the National: Alligator

Waarom alleen Interpol en Arcade Fire jeetje.. er zijn wel meerdere tig bands die een ere plaatsje kunnen verdienen.. denk aan Tokyo Police Club, Fleet Foxes, Chemical Brothers etcetera etcetera. kijk gerust verder