Stevie Ray Vaughan and Double Trouble - Texas Flood (1983)

Dit is echt een super album. Als je van gitaarmuziek houd is dit echt geweldig. De eerste 3 nummers (Love Struck Baby, Pride and Joy en Texas Flood) zijn echte blues krakers. De rest is ook zo goed. Snap ook niet het lage gemiddelde van dit album want dit is gewoon geniaal. Je kunt er misschien niet van houden maar je het staat als een huis dat Stevie Ray Vaughan DE Gitarist allertijden is.

Ja, hij hoort wel in het rijtje van topgitaristen. Vind zijn live dingen altijd wel spectaculair om te zien. Op video.google.com staan er enkele coole filmpjes

Sluit mij helemaal bij Buddy aan .
''Mary had a little lamb'' is ook heerlijk !
5*

Stevie Ray Vaughan is een meester op de gitaar!! De ware Texas blues man! Het gemak waarmee hij zijn gitaar laat zingen is verbluffend!!!

Ook zijn broer Jimmy Vaughan is trouwens een groot gitarist! Tip;)

Maar goed, Stevie Ray Vaughan is een ondergewaardeerde gitarist, en hij is véél te vroeg gestorven!

Hendrix is de beste en Stevie Ray Vaughan komt erna op het gebied van gitaarspel

wat kan ik zeggen.. inderdaad veel te vroeg gestorven inderdaad

Prachtig debuut van deze geweldige gitarist en zanger

Hier zette hij in de jaren 80 de blues weer op de kaart!!!

Prima album, dat vind ik ook, maar ik blijf als DE gitarist allertijden toch Jimi Hendrix verkiezen hoor!
Maar Stevie Ray had wel enorm de blues, dat kun je horen op deze lekkere plaat!

****

Precies hij had enorm de blues heerlijk hij is mijn voorbeeld

Ik ben twee cd's van SRV kwijt geraakt. Waaronder deze
Dan maar nog een keer gepindakaast, en dit is toch wel een fantastisch album. Kent iemand de cd waarop hij samen met Albert King speelt? Daar wordt ook Pride & Joy op gespeeld met zang van King. Echt een aanrader.

Dit was mijn eerste cd van Stevie gekocht in 1985 en het was gewoon geweldig wat een tijdloze gitaarmuziek en wat een techniek! Goede opvolger van Jimi Hendrix alleen heeft dat maar kort mogen duren.Frank Marino komt ook aardig in de buurt als huidig gitaarvirtuoos, komt overigens uit Canada.

wat is Testify toch een lekker stevig nummertje

eene waanzinnige gitarist die veel te bescheiden was t.o.v. z'n werk
De eerste 2 nummers van deze cd zijn prachtig mooi!

Goed album, leuk gitaarspel en lekker swingend! Tof album! 3.5*

frank Marino maakte al in de vroege jare 70 muziek met z'n bandje Mahogany rush.
helaas hebben we via deze site nog niet op hem kunnen stemmen.

Uiteraard een geweldig album van 1 van de beste (blues)gitaristen ooit. Ik las de vergelijking met Hendrix, Stevie is een betere gitarist. Jimi was veel origineler, experimenteler en had natuurlijk een veel grotere invloed. Waarom Stevie toch echt gaver is? Zie z'n Voodoo Child cover (en pak er meteen Little Wing bij ) en dat zegt genoeg Niks ten nadele van Hendrix trouwens, is ook fantastisch

Het blijft moeilijk om te kiezen tussen deze en Couldn't Stand The Weather (dus dat doe ik dan ook maar niet ).

Blijft echt de beste gitarist. Joe bonamassa is trouwens in mijn ogen een waardige opvolger!

Inderdaad een geweldige gitarist, ik heb eigenlijk niet zoveel verstand van gitaristen en dergelijke maar ik vind deze man echt geweldig spelen .

Zozo Pooiertje, moet niet gekker worden.. na Pearl Jam ook al een blues gitarist!

Ik ken deze cd trouwens van mijn vader.. erg goede gitarist, en heerlijke blues muziek.. vooral op een verjaardag met deze muziek als achtergrond.. Dat geeft naar mijn gevoel altijd extra warmte..

Een naar mijn mening té onbekende gitarist, die zeker niet onderdoet voor de bekendere gitaristen zoals Jimi Hendrix , Eric Clapton of Robert Johnson. En ook niet onbelangrijk, Vaughan kon nog zingen ook. Deze man maakte zulke goede nummers, die tot mijn spijt niet in de massa zijn ingeburgerd. En Texas Flood blijft ongeevenaard vanaf die tijd. Moet zeggen dat Buddy een goed punt heeft met Joe Bonamassa, die kerel is ook ondergewaardeerd en heeft heel erg veel klasse

Stuk voor stuk krakers, al vind ik de keuze voor I'm Cryin' een beetje vreemd. Het nummer lijkt als twee druppels water op het in mijn ogen betere Pride & Joy.

Top album van in mijn ogen de beste gitarist ooit.

Mijn favoriete 80's album van de SRV man, ofschoon ik The Sky Is Crying zijn allerbeste studio-album vind (postuum uitgbracht in '91 met materiaal uit de 80's wat nog op de plank lag). De eerste helft bevalt me overigens bij deze wel het meest.

Testify, Dirty Pool, Lenny, stuk voor stuk geweldige nummers. Het enige nummer wat er nog niet helemaal in wil is I'm Cryin. Vind een andere tekst bovenop Pride en Joy plakken (nagenoeg) niet echt veel toevoegen.
Het is mischien niet zo experimenteel als Hendrix, maar het staat wel als een huis. Fenomenale gitarist die ook nog eens een prachtige stem heeft.

Wat een geweldig gitarist was hij toch. Hoogtepunt: Rude Mood!

Inderdaad, de man had een indrukwekkende techniek.
Mijn probleem is meer de muziek als geheel. Die spreekt me nauwelijks aan. Geen bluesjongen denk ik. Toch 3 sterren.

Deze man kon zo goed al zijn gevoel overbrengen in zijn spel. Als je hem live ziet op een filmpje (ik ben helaas 2 jaar na zijn dood geboren, haat aan helikopters) zie je echt hoeveel hij speelt. Ik bedoel, hij springt van de ene onmogelijk bend in de andere verrassende blueslick met een ongekende snelheid. Ik moest aan die snelheid wennen en het leek mij eerst simpele blues, maar na eens aandachtig geluisterd te hebben ben ik helemaal om! Hoewel ik SRV dus erken als een groot gitarist maar ik ga hem niet vergelijken met Jimi Hendrix. De oude versie van Little Wing en Voodoo Child vind ik veel puurder en veel emotioneler dan de covers van SRV, die ik dan dus ook zie als niets meer dan een tribute een de gitaargod.

Volgens mij komen alle nummers van deze cd ook op alle verzamelplaten van SRV voor, en dat zijn er veel.

Oh man, this rocks!

Heerlijk heerlijk blues(rock) album. Wat mij elke keer weer opvalt is het ogenschijnlijke gemakt waarme de man speelde. Het klinkt ZO soepel.
Toppers vind ik Rude Mood, Dirty Pool en Twin Pan Alley (wat een heerlijke slowblues)

Tin Pan Alley staat eigenlijk op de opvolger, hè, in een veel betere versie dan die hier als bonustrack is gegeven ook