The Gaslight Anthem - American Slang (2010)

ik was erbij, ik vond het een prachtoptreden, goeie setlist inclusief oudere nummers en mooie toegift. publiek vond ik ook behoorlijk enthousiast, dat maak je ook weleens anders mee.

over het album: goed album, niet zo goed als sink or swim en the 59 sound. maar die zijn ook lastig te overtreffen.

Een echt energiek optreden was het en dat kon ik samen met bijna de ganse marquee smaken . Heerlijke muziek die ik eigenlijk te weinig draai ...

Ok ze verassen niet echt meer... maar dit album een flauw afkooksel noemen van zijn voorganger vind ik nu ook niet terecht. Bring it on kan zo mee met het beste van 59' sound. Ze zoeken wat andere invalshoeken zoals bij the Queen of Lower Chelsea (dat gitaarriedeltje...) en dat kan ik maar alleen toejuichen... Waar the 59' sound de vitesse heerlijk constant stond ingedrukt, wordt hier wat meer gas teruggenomen... zoals bij het heerlijke Old Haunts of het lekker melancholische we did it when we were young...

Een minder album??? Nee, ze bevestigen hun status...

en dan heb ik nog niet over de lyrics gesproken...

Het melodietje van 'The Diamond Church Street Choir' doet wel erg denken aan 'The Passenger' van Iggy Pop. Bovendien klinkt het reffrein als een minderwaardige Bruce Springsteen-parodie. Niet echt origineel dus..

Er staan wel meer nummers op die aan Springsteen doen denken, zoals 'The Queen Of Lower Chelsea', en dat komt uiteraard ook wel een beetje door de stem van de zanger.

Ik heb met dit album een beetje hetzelfde probleem als met de nieuwe van Against Me!; het klinkt allemaal wel erg aanstekelijk ('Boxer', 'American Slang', allemaal van die catchy, poppy riffs), maar kwalitatief vind ik het zeker niet hoogstaand. 't is wel lekker om eens op te leggen natuurlijk.

Het kopieergehalte ligt ook vrij hoog naar mijn mening: ik heb al Bruce Springsteen en 'The Passenger' van Iggy genoemd, maar luister 'ns naar het begin van 'Old Haunts': horen we daar niets dat wel erg gelijkt op de riff van 'Holiday' van Green Day? Mij lijkt het er in ieder geval wel op.

Hebben we ook nog iets positiefs op te merken? Jazeker. Zo vermoed ik dat deze band wel degelijk potentieel heeft (wat ze naar 't schijnt al hebben bewezen met de voorgangers, maar die ken ik jammer genoeg (nog) niet). En dat ze mooie, originele muziek kunnen maken, blijkt uit de afsluiter 'We Did It When We Were Young'. Maar zoals één zwaluw nog geen lente maakt, maakt één heel sterk nummer nog geen sterke plaat.

2,5 sterren

Ik begrijp niet echt wat mensen tof vinden aan When We Were Young, ik vind die hele arena-sized anthems helemaal niet bij the gaslight anthem passen. Ga dan gewoon Springsteen ofzo luisteren, dat past veel beter bij hem en hij doet dat ook beter.

Na het optreden van afgelopen donderdag vrees ik wel dat zij de ambitie hebben om een arena-rock groep te worden, en dat hun oude stijl gaat verwateren.

ik vind alleen de titelsong echt een arena anthem.
diamond church... en queen of lower chelsea en nog een aantal anderen zijn echt geen stadionrockers.
ieder natuurlijk zijn mening, maar ik vind dit echt geen 2.5 sterren album. het is wat rustiger als vorig werk en heeft wat andere invalshoeken, maar het zijn nog steeds prachtige liedjes.

Wat is er eigenlijk mis met stadionrockers? Iets wat misschien eens door meer dan 50 mensen meegezongen kan worden is iets vies? En niet bij hen passen vind ik relatief, met "The '59 Sound" lag de weg naar stevige maar catchy schijven meer dan open. Ik ben ontzettend blij dat ze erin slagen om zich een weg te banen naar het grotere publiek, en ik vind heus niet dat ze daarvoor hun eigen typerende sound hebben moeten opgeven.

Precies!

Ga ik doen!!

De eerste helft van dit album komt in de buurt van the '59 Sound. De tweede helft is wel aardig, dus minder dan dat sterke vorige album. En dat is toch wel wat teleurstellend. Gemiddeld kom ik dan uit op 3,5* en zou ik dit album toch wel aanraden vanwege dat sterke begin.

Hij is bij lange na niet zo goed als 'The '59 Sound', maar dat is haast onmogelijk is mijn persoonlijke mening.
Platen zoals Patient Ferris Wheel, Old white Lincoln en High lonesome staan er toch niet echt op.
Toch vind ik dat er een aantal hele leuke nummers opstaan zoals: American slang, The diamond church street choir, The Queen of the lower Chelsea en ik vind dat The boxer toch wel enige vergelijkenis treft met eerdere nummers van 'The '59 Sound'....
Toch ben ik blij als ik ze straks weer kan zien op Llowlands.

Ik ben teleurgesteld.
Het is me duidelijk dat ik deze plaat zeer weinig heb gedraaid sinds hij uit is. Terwijl ik de vorige 2 en de EP nog steeds regelmatig draai. Ik ben begonnen met 4 sterren maar toch na 3,5 ster toe gegaan. De plaat is goed alleen het niveau van de vorige 2 platen word niet gehaald. Er zitten wel een aantal heerlijke en mooie liedjes op, maar ik heb liever de oude gaslight anthem terug!
Op na de volgende plaat, heb nog steeds vertrouwen dat deze band nog groot kan worden.

Ondanks de simpele gitaarrifjes en akkoordenschema's is het toch nog een groeiertje geworden. Dat zou je niet zeggen als het zo makkelijk in het gehoor lig bij de eerste luisterbeurt. Nu vind ik het een te gekke plaat. Als muzikant luister ik toch wel wat anders naar muziek, ga ik meer naar structuur van de instrumentale grondlegging luisteren en die kan simpelweg een baby naspelen(ik weet het, het gaat om het bedenken, maar dit kan iedereen bedenken). Het gaat nu dus echt puur om de zang die The Gaslight Anthem nog overheen helpt, lekker effect op de zang gepleurd en hupsakee. Zo kunnen ze elke keer opnieuw platen uitbrengen en bezorgen ze heel veel mensen kippenvel.

Volgens mij dacht de band dat zij het gat dat 'The Killers' momenteel even open laten maar in moesten springen. Het titelnummer 'American Slang' is wel heel erg Killers vind ik (en die jatten weer van Springsteen, en zo kan ik me dus aansluiten bij de post van AOVV zie ik).
Het nummer is wel goed overigens

Supersterk album, dat beter wordt na meerdere draaibeurten.

en dat willen sommige mensen nog steeds niet inzien

Vooruit, ik ga een halfje omhoog omdat The Diamond Church Street Choir zo'n puik nummertje is.

Ik heb met Orphans toch nog enige moeite op dit tempo eerlijk gezegd...

Ik luister hem echt nooit. Ik vraag me af of mijn cijfer terecht is...

Als je hem nooit beluisterd heb waarom stem je?
Het gaat erom dat je hem intensief luister en dan ga stemmen, nooit luisteren en dan stemmen heb ik nog niet gezien.

Dit is dus wel de meest onzinnige topic ooit.. zullen we hier een top 250 van maken?

Hij/zij zegt hem nooit te luisteren, dat zou je ook kunnen opvatten als, ik luister hem tegenwoordig haast nooit meer.
Er staat niet ik heb hem nog nooit geluisterd...

wat is dit een ongelofelijk goed album zeg
Er staat gewoon geen één slecht nummer op. Stay lucky vind ik persoonlijk wel iets minder, maar ook die is lang niet slecht.
Bring it on is voor mij echt het meesterwerkje van dit album

Het begin van dit album heeft vaart een bepaalde opgewektheid en prima zang. Halverwege zakt dit m.i. enigszins in en vind ik dat zanger Brian Fallon te geforceerd als Bruce Springsteen wil klinken ten tijde van Darkness on the Edge of Town, het komt gewoon niet over. De muziek op zijn best bij dit American Slang is een samensmelting van de latere punkrock i.c.m. de bombast van Springsteen. De sfeerbeelden die Bruce in zijn oudere nummers vaak opriep, komen hier ook redelijk goed naar voren. Woorden als Sir, Rose of een titel als The Queen of Lower Chelsea doen mij daar ook aan herinneren. Ken alleen tot op heden dit album, maar denk niet dat dit hun beste zal zijn, daarvoor vind ik het toch te wisselvallig.

Beetje late reactie maar wat leaatjee zegt dus .

Sterker nog sinds mijn vorige post heb ik hem niet meer geluisterd... eens mijn favoriete band en nu helemaal uitgekauwd...

Wel schattig overigens, zo'n uitlegje.

Dankje...

Ik vind het overigens een rare gedachte dat je een cd meerdere keren zou moeten luisteren voordat je stemt. Vaak stem ik nadat ik 1 keer een plaat geluisterd heb en wordt het cijfer later eventueel aangepast. Maar veel verschil zit daar, op een enkele uitzondering na, niet in. Er is natuurlijk muziek waarbij het wat moeilijker is om direct een stem uit te brengen en dan wacht ik daar mee. Maar platen als deze daar kan je gelijk een stem op uitbrengen omdat het niet al te ingewikkelde muziek is om te luisteren. Dat betekend overigens niet dat het ook direct slechte muziek is. Bij deze cd is dat m.i. helaas wel zo.

Ik vind American Slang een ultiem voorbeeld van een CD waarover je eigenlijk geen goed oordeel kan vellen als je hem slechts éénmaal hebt geluisterd.
Het kan wel simpel qua muzikale structuur zijn, maar dat betekent niet dat de muziek je na 1 keer luisteren al pakt. Ik vond dit album de eerste luisterbeurt maar mwah,mwah, en nu vind het het een van de beste albums van de laatste jaren.

Ik heb hem 2 maal beluisterd, mag dat wel

Grappig dat The Killers nu onder een andere naam optreden... althans dat gevoel krijg je soms. De liedjes zelf zijn soms zo catchy dat ze eigenlijk gearresteerd moesten worden, met Star Lucky en Boxer steken ze zelfs The Rifles naar de troon. En dat is een aanbeveling van jewelste! Tragere nummers wat minder...

The Diamond Church Street Choir doet me sterk denken aan Iggy Pop´s The Passenger. Of in ieder geval de gitaarpartij is zo´n beetje hetzelfde volgens mij