Pain of Salvation - Road Salt One (2010)

De weg kwijt is mijn eerste reactie. Ik merk al jaren dat POS krampachtig een stijl probeert te vinden waarmee het succes kan hebben sinds de hoogtij dagen in 2001/2002.
Dit heeft niks meer te maken met metal/progressieve rock.
Ik hoor blues invloeden, musical, veel ballad achtige passage en een beetje rock.
Ze gokken op de dames denk ik. Jammer dat er van een hemel bestormende band met een Change the World message, niks meer over is.
Let wel de muziek is niet slecht en er wordt zoals gewoonlijk
goed gezongen. Maar het raakt me niet meer. Het voelt onecht.

Deze plaat lijkt zo weggelopen uit de jaren '70, compleet met passend kale produktie. Het is allemaal niet slecht gedaan, maar ik vind de meeste songs flauw en langdradig. Slechts tegen het einde wordt het geheel een beetje heavy; voor die tijd is de plaat behoorlijk slaapverwekkend. Niet echt mijn ding, vrees ik.

Road Salt One is voor mij altijd een moeilijke plaat geweest omdat het echt zo'n enorme omslag is met wat ik van de band gewend ben. Metal is het helemaal niet meer en prog... ja, het is wel anders. Ik meende nog dat boze tongen beweerden dat de band hier dezelfde kant op ging als Opeth met Heritage, wat gewoon dikke onzin is. Opeth probeerde echt een jaren '70 progalbum uit te brengen, Pain Of Salvation pakt verschillende invloeden uit blues/roots/gospel/americana en tovert er alsnog een Pain Of Salvation uit. En het kan misschien zijn omdat mijn luisterkompaan eindelijk een PoS album goed vind, maar ik hoor dit keer ook echt beduidend meer mooie dingen voorbij komen dan de eerste keren dat ik de plaat luisterde.

Road Salt One gaat een beetje vals van start met het nog niet bijster boeiende No Way en ook She Likes To Hide doet het niet echt voor me. Maar dan komt daar Sisters, een van de mooiste en meer macabere ballads die de band tot nu toe heeft uitgebracht. Daniel Gildenlöw zingt in eerste instantie over een speelse situatie, om vervolgens de bom te laten vallen dat de vrouw waar hij verliefd, nee, opgewonden, door raakt toch stiekem wel heel erg lijkt op zijn vrouw omdat het haar zus is. Broeierig en macaber lied, en toch ongelooflijk mooi. Of Dust heeft dan weer prachtige gospel/roots vibes en met Linoleum en Curiosity rockt het toch ook nog best wel. Where It Hurts is dan weer een hartverscheurende ballad met topvocalen en afsluiter Innocense voelt dan nog het meest progmetal aan.

Road Salt One zal nooit mijn favoriet worden, maar onder alle ogenschijnlijke muzikale eenvoud gaan een paar ijzersterke composities schuil waardoor de plaat tegen verwachting in hoger scoort op mijn ranglijst dan ik initieel vermoedde.

Tussenstand:
1. Scarsick
2. Remedy Lane
3. Entropia
4. The Perfect Element I
5. Road Salt One
6. One Hour By The Concrete Lake
7. BE

Wie mijn commentaar bij de vorige albums van Pain of Salvation gelezen heeft, zal nu waarschijnlijk net zo verbaasd zijn als ik. Ik had de band in alle eerlijkheid opgegeven. Ik vind het te artsyfarty, teveel style over substance en eigenlijk is er niets dat me aanstond. Wat ik alvast positief vond toen de plaat begon, was dat ik er 'slechts' vijftig minuten aan vast zit in plaats van zeventig.

De eerste verbazing komt al als PoS met een heel Amerikaans geluid komt. Ik hoor rhythm and blues, ik hoor americana, southern rock en later zelfs iets wat sterk neigt naar grunge. De sfeer wisselt tussen country, circussen (zoals van voor de oorlog) en carnivals zoals je dat in American Horror Story zou verwachten. Ook het style over substance wordt losgelaten. Het liedje krijgt echt de aandacht en eigenlijk heb ik er wel bewondering voor dat de band het doet met het speelse gemak. Zelfs de zang klinkt geweldig. Het voelt nu wel wat aan als zeuren, maar al die Amerikaanse stijlen zijn simpelweg niet echt mijn ding. Het wordt echt vol overgave verwacht en ieder nummer is duidelijk anders. Ik zag het niet aankomen, maar ik heb best wel wat bewondering voor wat Pain of Salvation hier doet.


Tussenstand:
1. Road Salt One
2. Remedy Lane
3. One Hour By The Concrete Lake
4. Entropia
5. Scarsick
6. The Perfect Element I
7. BE