Villagers - Becoming a Jackal (2010)

Berichten verplaatst naar Villagers

Ineens weer helemaal verslingerd aan deze plaat. Wat een topper toch eigenlijk. 6 november staan ze in Paradiso, misschien maar een kaart kopen..

Indertijd geheel aan me voorbij gegaan maar achteraf de schade ingehaald: mooi album met eigenwijze liedjes.

Nu hun nieuwe album bijna uitkomt is deze weer boven water komen drijven en blijkt dat het niet aan kracht inboet.

Ik had hier eigenlijk meer pagina's aan meningen verwacht! Is 'Villagers' dan toch minder bekend dan ik dacht!? Van de andere kant, ik kom hier nu ook pas iets typen naar aanleiding van hun vervolgalbum {Awayland} terwijl ik 'Becoming a Jackal' in 2010 toch al had 'opgepikt'. Was even benieuwd hoeveel sterren ik dit album had gegeven... Bij deze dus alnog maar even gedaan!

Maar goed. Een geweldig album! Bewonderingswaardig hoe een duistere sound kan worden neergezet als bij album opener; 'Saw the Dead' en hoe dan de titel, tekst, instrumentarie en nummerbeleving bij elkaar komt. En hoe mooi ook, het nummer geeft me altijd een onprettig en beklemmend gevoel. 'Ships Of Promises' heeft dat ook. Verder een erg prettig album, waarbij ik ook regelmatig de associatie heb met Conor Oberst (van Bright Eyes).

Becoming a Jackal heb ik best veel gedraaid de laatste jaren, maar eigenlijk heb ik er nooit echt een klik meegekregen. Het luistert lekker weg, maar eigenlijk vind ik alleen That Day een echte topsong (en Set The Tigers Free een beetje). De rest is aardig, maar voor mij niet meer dan dat.

Hoe mooi kan je een (debuut-)album openen? Wat een prachtige klassieke piano, trommels en violen met daaroverheen de fraaie stem van O'Connor. I Saw the Dead is echt heel erg mooi. Op titelsong Becoming A Jackal is goed de heldere productie te horen. Daardoor zijn de details en lagen in de muziek steeds goed te herkennen.

Op Ship of Promises kan je weer horen dat er ook weer niet zo'n groot verschil zit tussen dit debuutalbum en opvolger {Awayland}. Ook hier zo'n heerlijke - Arcade Fire achtige - versnelling, ondersteund door gitaren, drums, orgel en meer. Een echt prachtig nummer, net als The Meaning of the Ritual. Dit is juist een rustig meer gedragen nummer, een mooi contrast met de voorganger.

Er blijft voldoende afwisseling in deze plaat zitten: op Home spelen trommels, Spaanse gitaar en een achtergrondkoor een rol, voor weer een net andere luisterervaring.
The Pact lijkt wel een jaren '70 pophit: "You be my master and I'll be your fever..." op een lekker lopend - sort of Roy Orbison - deuntje. En het werkt ook nog bij mij, heel geinig, zo tussendoor. Het wordt gevolgd door één van de hoogtepunten van de plaat: Set the tigers free. Alles klopt hieraan: drummetje, piano, gitaartje, melodie, zang. Heel fraai!

En zo gaat het maar door. Want bijvoorbeeld ook Twenty Seven Strangers is vol in de roos. De slome drum, gitaar, zang en piano: het levert een echt mooi liedje op. Net als de rest van de nummers dus: wat weer een fraai mooi album oplevert.

Ben ook de schade aan het inhalen, door de onbekendheid met 'Jackal', die door Awayland toch in vizier is gekomen. nu geheel verslaafd aan aan deze CD, met een verzameling perfecte popsongs:
1. Set the Tigers Free
2. That Day
3. Becoming a Jackal
4. Home
5. The Pact

Ik heb in the Villagers de opvolger van Prefab Sprout gevonden.

Erg onder de indruk van dit album. Elk nummer is raak. Kijken of het een blijvertje is voor mijn vaste platencollectie.

Live in Utrecht:

That Day

Home

The Meaning of the Ritual

Dit is echt een heel mooi album. Conor O'Brien is een een enorm goede en charismatische zanger en bijna elk liedje is raak. Mooie balans tussen ingetogenheid en up-tempo.

Het etiket verzorgde popliedjes klinkt wat wollig, maar bedoel ik als compliment. En het blijft voor mij altijd mooi om albums te luisteren waarop 'gewoon hele mooie liedjes' staan.