Saxon - Unleash the Beast (1997)

Een stap in de goede richting inderdaad, maar Saxon is er nog steeds niet. De gitaristen spelen met hoorbaar meer plezier. Er zit soms echt pit in het gitaarspel. Vooral in de eerste songs van dit album. Wat ik daar wel jammer vind, is dat Biff het hier af laat weten. Het is net alsof hij een ander nummer aan het inzingen is. The Thin Red Line is een nummer dat echt klopt. Vrij uitgesponnen voor Saxonbegrippen, maar het steekt goed in elkaar. Grappig is dat daarna Biff wel weer op dreef komt, maar de songs beduidend minder worden. Ministry Of Fools, Bloodletter en Absent Friends hebben inhoudelijk maar weinig te bieden. Een aantal nummers hebben sterke momenten, maar ik proef nog steeds wat van de onevenwichigheid van Dogs Of War. Hier gelukkig geen gekke uitstapjes naar andere genres. Unleash The Beast is in elk geval een prima luisterbare plaat gebleken, maar het maakt te weinig indruk.

Tussenstand:
1. Strong Arm Of The Law
2. Solid Ball Of Rock
3. Wheels Of Steel
4. Power & The Glory
5. Denim And Leather
6. Saxon
7. Unleash The Beast
8. Crusader
9. Forever Free
10. Rock The Nations
11. Innocence Is No Excuse
12. Dogs Of War
13. Destiny

Yes, gelukkig pakt de band zichzelf na de tegenvallende laatste twee albums hier weer helemaal goed op! Misschien dat Scarratt toch wat van het heilige vuur bij de band terugbracht? Niet alles is even sterk, maar Unleash The Beast, , Circle Of Light, The Thin Red Line, The Preacher, Cut Out The Disease en All Hell Breaking Loose gaan er heel goed in.

To Absent Friends is een song die wat zoetsappig is, maar is wel sympathiek met het verlies van een dierbare vriend in het achterhoofd. Wat mij betreft in ieder geval weer een flinke opkikker. De hardrock invloeden zijn nog niet helemaal verdwenen, maar het klinkt in ieder geval wel alsof de band er weer helemaal zin in heeft!

Tussenstand:
1. Solid Ball Of Rock
2. Power And The Glory
3. Strong Arm Of The Law
4. Wheels Of Steel
5. Unleash The Beast
6. Denim And Leather
7. Saxon
8. Rock The Nations
9. Forever Free
10. Innocense Is No Excuse
11. Crusader
12. Destiny
13. Dogs Of War

Lekker man! Na een aantal wat mindere platen dekt de titel Unleash The Beast hier wel de lading. Saxon gaat hier weer lekker los met onvervalste stevige heavy metal. De voorgaande twee albums hadden zeker hun sterke momenten, maar veel te wisselvallig met een knieval naar een commerciëler geluid.

Op Unleash The Beast doet Saxon waar het goed in is. Op bijna het hele album dan.... Absent Friends, de ballad, doet het niet voor mij. Verder een prima plaat!

Soms kunnen we op MuMe stevig van mening verschillen over een album. Bij het Saxon van de jaren '90 zie ik vooral eensgezindheid over wat matig en wat goed was.

Van de hoes van Unleash the Beast straalt een nieuw elan, geholpen door de toetreding van gitarist Doug Scarratt. Die brengt naast de introductie van een moderne, razendsnel solerende metalstijl ook de nodige energie (terug).
Een vette productie van Kalle Trapp, die bovendien sfeerversterkende geluidsfragmenten toevoegde - zoals meteen bij de instrumentale opener blijkt - én de stem van Biff in een wolkje echo stak. Zó lekker!

Ministry of Fools is mijn favoriet en afgezien van For Absent Friends is dit album energiek en hard. Precies zoals ik Saxon wil horen sinds ik in mei 1980 kennismaakte met Motorcycle Man. Twee jaar later verscheen Metalhead.