Pendulum - Immersion (2010)

In Set Me on Fire zit zo'n aanstekelijk synthesizer loopje wat ook in sommige films uit de jaren 80/90 zit. Zoals kickboxer of karate kid of zo.

ik vind dat iedereen gwn zeurt dat het geen dnb meer is, ik luister alleen maar dnb & dub en af en toe beetje rock enz maar kben egt grote fan van Pendulum!
Doordat ik pendulum ontdekte ben ik ook in de dnb & dub genres terecht gekomen en dat is nu ook het enige wat ik nog luister! Zelf al is dit niet egt dnb meer ik vind et alsnog gwn awesome!

Wat bedoel je met de dubgenres? Toch niet de aan reggae gerelateerde dub?

Lekker album hoor van deze mannen. Heb nog niet alles gehoord maar tot nu toe klinkt het veelbelovend...

Wat krijg je als je Prodigy en Linkin Park in de blender gooit en je plakt er een drum&bass beat onder? Juist, dan krijg je dit prachtige album van Pendulum. De beste tot nu toe. Favorieten zijn Watercolour, Under The Waves en Witchcraft. Self Vs. Self is wel een vreselijk nummer. In Encoder zit volgens mij een sample verwerkt van Chemical Brothers-Galvanize, maar dat weet ik niet zeker.

Self vs self... Dat vind ik nu juist een van de betere nummers op het album. Zal wel komen omdat ik ook een liefhebber ben van In Flames.

Anyway, leuke vergelijkingen allemaal. Maar Pendulum mag van mij nog niet eens de schoenen poetsen van The Prodigy.

Dat ben ik met je eens...

Album begint al een beetje in te kakken maar Under The Waves blijft een geweldig nummer!

Van Pendulum ken ik alleen de eerste, en sinds kort ook dit album. Het is allemaal wel heel gelikt, maar goed, eigenlijk beschouwde ik Pendulum altijd al een beetje als een D&B-boyband dus die gelikte sound past hen wel.

Wat ik altijd bij Pendulum heb, krijg ik ook weer na de helft van dit album: op een gegeven moment wordt het wel wat eentonig en vooral voorspelbaar. Ook gaat de stem van die zanger me irriteren wanneer hij weer glad en dramatisch zingt (e.g. intro Witchcraft). Dat werkt voor m'n vriendin (Tiësto en Armin-fan) maar niet voor mij...

Moet wel zeggen dat dit album mijn aandacht wat beter vasthoudt dan hun eerste. Misschien omdat ze nog wat meer richting pumpy beats zijn gegaan en er wat minder laid-back D&B-nummers op staan. Daar zullen D&B-puristen vast van walgen, maar het komt wat mij betreft de afwisseling wel ten goede - de voorspelbaarheid neemt echter ook toe wat dan weer tegen ze werkt...

Het album opent met een typisch Pendulum-intro en eerste nummer Salt in the Wounds. Wel een hoogtepunt, die het ook op stap en op festivals goed doet. Verder springt het nummer Islands part 2 er wel uit, het lijkt een beetje een Crookers-achtige mix van deel 1 (dat overigens wel heeel erg SlamFM-achtig klinkt...). Weer eens wat anders en ik vind het cool klinken. Het nummer met In Flames valt overigens wel erg zwaar uit de toon... op zich een leuk experiment maar ik vind het gewoon niet mooi

Al met al vind ik het album niet geweldig goed noch slecht, heeft wat sterke momenten waarop hun sound erg vet klinkt, maar over het algemeen klinkt het toch alsof ze het beste van The Prodigy, Nine Inch Nails, Armin van Buuren en Drum&Bass proberen te combineren volgens een beproefd recept.
Maar ach, het maakt ook niet zoveel uit, Pendulum blijft toch een band die het meer moet hebben van de supergoede optredens

Lekker album om naar te luisteren en gelijk ook het beste Pendulum album tot op heden.
Self vs. Self valt alleen wel een beetje uit de toon bij de rest van het album.

3,5 Sterren.

Pendulum herpakt zich na het middelmatige In Silico. Dit is wat mij betreft het beste album van de band tot nu toe, al heeft het weinig meer met drum & bass te maken. De pop/rock-koers wordt verder doorgezet, maar ditmaal wel met betere songs. In Self Vs Self wordt zelfs geflirt met metal. Deze song valt inderdaad qua sfeer nogal buiten de boot, maar als metal- en In Flames-fan vind ik het wel te gek. Het album is zeer avontuurlijk en zeer afwisselend, mede door de eersteklas gastoptredens. Slechts afsluiter Encoder is wat aan de vlakke kant.

Ik volg Pendulum al sinds Jungle Sound Gold.
Pendulum mixen Drum And Bass met andere stijlen zoals Rock, Metal en Trance.

Persoonlijk vind ik dat dit album een stuk beter is dan het vorige album. (In Silico)

Dit keer hebben ze samen gewerkt met Liam Howlett (van The Prodigy), In Flames en Steven Wilson.

Er staan relaxende/melodische tracks op, maar ook harde/'zware' tracks op.

Ook geven sommige tracks me een fris zomergevoel, perfect voor in de auto.

Ik raad dit album niet alleen aan Drum N Bass fans aan, want het is eigenlijk een mix van allerlei soorten muziek.

~2DPolygon

Eergisteren, watercolour, met 230 op de teller op de autobahn richting zwitserland, waren zo op bestemming, ideale muziek voor in de auto (zie ook meerdere gebruikers), zeer rappe synth nummers (geen d n'b).

Wat zit iedereen hier te zeuren dat het geen drum and bass meer is? Inderdaad, ze verkennen verschillende genres - soms wat meer electro, soms heel lekkere, snedige rock - maar de drum and bass is toch nog heel duidelijk aanwezig, vind ik. Watercolour bv. lijkt wel een rocknummer, maar eens dat losbarst is het toch heel sterk drum and bass. Salt in the Wounds heeft dan weer exact dezelfde stijl als ten tijde van Hold Your Colour, dus hoe kan dit geen DnB meer zijn? Meer dan de helft van de nummers zijn zelfs heel erg DnB, dus hier wordt enorm veel gezeurd om niets. Dat ze er andere stijlen in vermengen en zo een frissere sound creëren, wil niet zeggen dat het geen DnB meer is.

Daarnaast dus een heel lekker plaatje, enkele geweldige nummers (momenteel zijn Watercolour en Crush mijn favorieten). Geweldig dat ze zichzelf zo geslaagd kunnen vernieuwen. Nieuwe stijlen, nieuwe invloeden, en een dikke kudos voor zo'n geslaagde cross-over in Self Vs. Self. Voorlopig twijfel ik nog tussen 3.5* en 4*, maar ik gok dat dat niet lang meer zal duren.

Bij dezen dus al verhoogd naar 4*. Over de hele lijn eigenlijk een heel degelijke plaat, genoeg hoogtepunten en geen dieptes. Door de variatie misschien zelfs beter dan Hold Your Colour.

Mm.. deze heb ik nog niet geprobeerd.
Is het het proberen waard, na In silico? Of gaat het in het verlengde hiervan door? Met veel vocals en slappe popachtige beats/sounds?
In dat laatste geval ga ik het niet eens proberen , maar als het weer vernieuwend is of iets a la Hold your colour, wil ik er best voor open staan.

Veel vocals ja. Of de popachtige beats/sounds slap zijn, dat moet je zelf maar inschatten, ik vind van niet. Ik zou de cd zeker eens een keer beluisteren, na 1 keer kan je wel inschatten waar je voor staat.
De reacties van LennartDG vatten het ook mooi samen.

Hmm, ik denk dat je het beter bij hold your color kan houden. Ik vind deze wel iets beter dan In Silico, maar het ligt wel enigzins in het verlengde ervan.

Het heeft inderdaad wat overeenkomsten met drum & bass, maar daar houd het wel een beetje op. Maakt mij ook niet uit. Ik vind dat Pendulum hier bijzonder fris klinkt en ook nog goede songs schrijft. Wel extreem catchy allemaal, maar dat maakt me ook niet zo heel veel uit. De laatste drie punten hecht ik toch het meeste waarde aan in mijn beoordeling... toch wel een 4*. Interessante gastoptredens, trouwens.

Self Vs Self vind ik echt een kutnummer. Maar de rest mag er zeker wezen. Vooral Watercolour, Witchcraft en The Fountain. Dit neigt toch stukken minder naar DnB maar vind het wel erg goed. Beter dan In Silico sowieso, ongeveer even goed als Hold Your Colour.

Nee dit viel eventjes heel vies tegen. In het begin maakte Pendulum knettervette Drum n bass. Maar hier komen ze uit de hoek als een soort dance-Linkin Park. En laat ik aan de zangstijl en die gladde productie van die band nu echt verschrikkelijk vinden.

Prima plaat met een mengelmoes aan verschillende stijlen. Drum & bass, dubstep, house en zelfs emo metal. De nummers steken goed in elkaar, zijn vaak erg catchy en de gastartiesten leveren aardige bijdragen. Vreemde eend in de bijt is het emo metalnummer met In Flames, maar niettemin een gewaagde en geslaagde combinatie. Het nummer zou mijns inziens beter passen als b-kant op een single dan als een volwaardig albumnummer.

Viel me echt zwaar tegen. Oppervlakkige, overgeproduceerde muziek. Ja, best geinig dat de band meerdere genre's mixt(o.a metal bij Self Vs Self ), maar er wordt zo weinig interessants mee gedaan.

Uitstekende dance/electronic plaat! Erg catchy, net zoals dingen van Knife Party (waar ik het ook meest op vind lijken). Die track met Liam is natuurlijk erg vet, maar het niveau is over het algemeen behoorlijk hoog. Verveelt geen moment en ook geen irritante tracks.