The Chemical Brothers - Further (2010)

Van de Chemical Brothers verwacht ik niks meer, maar ik ga hem toch luisteren, en de hoes is in ieder geval al best mooi.

TCB altijd de moeite waard.

8 nummers maar .. zouden het lange nummers zijn dan?
Deze gaat hoe dan ook gewoon mee in mijn collectie.. om ze compleet te maken al vind ik de nieuwe single flink tegen vallen tot nu toe.

De nieuwe single is wel weer erg fijn, als vanouds. En ach, als die acht nummers allemaal net zo lang duren, dan zou dit nog wel eens een dubbelCD kunnen worden ook.

Kom maar op met die nieuwe van de heren.

Idd kom maar op met deze plaat en laat de nummers maar eindeloos duren

Inderdaad

Oh ja de nieuwe single is natuurlijk niet Escape Velocity maar Swoon.. ik dacht dat je die bedoelde Herman.. Swoon is inderdaad fijn

Ik zat laatst te denken dat het weer tijd werd voor een nieuwe Chemical Brothers album en zie: daar is ie! Ben toch wel een beetje benieuwd.

ik vind die nieuwe echt maar banaal. ook niet een nummer met de sound van chemical brothers maar dat op zich hoeft natuurlijk geen minpunt te zijn, integendeel

Swoon doet mij heel erg aan Orbital denken. Niet een nummer voor de Chemical Brothers om op single uit te brengen (niet dat er nog echte singles bestaan in dit digitale tijdperk). Heeft wel iets dit nummer, vooral de Orbital-feel (luisterend naar de betere Don Diablo Remix)

Het 12 minuten durende Escape Velocity vind ik veel boeiender eigenlijk (op YouTube gehoord). Benieuwd naar de rest. Hele albums van CB doen mij niet zoveel. Naar mijn persoonlijke smaak teveel vullers. Maar de songs die er wel toe doen zijn vaak meesterlijk (zoals uit recente tijden Do It Again!!).

Ja, het word een dubbel cd. De deluxe versie bestaat namelijk uit de cd en een dvd waarop alle nummers met videoclip staan.
Ze gaan geloof ik ook weer een hele live-show met mooie visuals erbij maken.

Ben zeker benieuwd naar dit album. Eerste twee singles zijn echt heel tof, vooral Escape Velocity die 11 minuten duurt, heerlijk

Swoon vindt ik een beetje hetzelfde 'anthem-gehalte' hebben als Saturate van We Are The Night. Alleen is de drumpartij uit Saturate net wat genialer waardoor ik Saturate toch iets beter vind

Ik verwacht niks meer, maar zeker ook niks minder van de heren.

Op Snow hebben ze het al over 'Lifting Me Higher' en heel eerlijk gezegd gebeurt dat nog niet echt op dit nummer dat gewoon een verdomd lang uitgerekt intro is. Een intro op gelijk al het langste nummer van Further Escape Velocity genaamd dat gelijk al een herkenbaar handjeklap Chemical Brothers anthem genoemd kan worden. Hier zie je de zalen en festivalweiden al flink van op en neer gaan. Dan mag Snow wel een langgerekt intro wezen: het is in elk geval de opmaat geweest voor een spetterend nummer.
Another World lijkt me de perfecte muziek als begeleiding bij het filmpje op de bijbehorende dvd. Maar wacht eens: moet dat niet andersom zijn? Precies. Dit klinkt mij een beetje teveel als achtergrondmuziek voor documentaires of zo en blijft daardoor niet echt hangen.
Het intro van Dissolve doet me een beetje denken aan U2's Where the Streets Have No Name. Je verwacht bijna dat Bono als gastvocalist zal gaan inzetten. Gebeurt niet. Wel heeft dit nummer een behoorlijke rockvibe met psychedilische trekjes zoals we dat ook terug kunnen horen op het album Dig Your Own Hole met als verschil dat ik de nummers op dat album sterker vond, want Dissolve is best een prima nummer maar zal ik zeker niet als topfavoriet gaan beschouwen. Een aardige middenmoter zeg maar.
Het paardengehinnik is alom aanwezig in het opzwepende Horse Power. Het toont aan dat dit album een beetje op een neer gaat voor mij. Waar ik sommige nummers maar zo zo vind, daar volgen dan weer lekkere stampers als deze. Vurig en stampend en zo hoor ik ze graag. Het 'vieze geluid' is zelfs weer een beetje terug. Block Rockin' Beats? Zoiets ja.
Het loopt naadloos over in het inmiddels al bekende Swoon. Alle nummers lopen trouwens in elkaar over.
Swoon doet me een beetje denken aan de roadtrip muziek (zo ervaar ik het tenminste) ten tijde van Come with Us, een album dat ik tot nu toe als hun zwakste beschouw, maar dat terzijde. Ook hier kan ik me zo voorstellen dat het met visuals één geheel gaat vormen, maar op zichzelfstaand vind ik dit repeterende nummer wederom in de categorie 'wel aardig' vallen.
K+D+B dan. Het kent een opvallend geluid dat we volgens mij nog niet eerder hoorden en dan doel ik op de percussie want verder is het wel weer redelijk herkenbaar Chemical Brothers. Minder poppy dan op de voorgangers. Iets zweveriger en dat is niet een nadeel eerlijk gezegd. Ik denk dat nummer nog potentie heeft om te groeien de komende tijd.
Zoals gezegd lopen de nummers naadloos in elkaar over. K+D+B sterft langzaam uit en Wonders of the Deep komt langzaam tot leven en is daarmee de afsluiter van een 8 nummers tellend album.
Het is opgebouwd volgens beproefd Chemical Brothers recept: traag begin, steeds wat toevoegingen en vervolgens wat feller van leer trekken. Dat felle valt deze keer overigens wel mee. Het heeft een indie-geluid van bandjes waar ik op dit moment even niet op kan komen (beetje shoegaze misschien?!). Een prima afsluiter maar wederom niet wereldschokkend.

Niet wereldschokkend vind ik een perfecte samenvatting voor het hele album. Het is dat ik een liefhebber ben van Tom Rowlands en Ed Simons. Het is dat ik ze nog nooit een onvoldoende heb hoeven geven. Maar voorop staat dat ik dit toch niet tot de topalbums van het duo ga rekenen. Misschien dat de tijd er nog wat mee gaat doen, maar dat ligt niet in de lijn der verwachting.
Blijft over: een lekker nieuw album waar ik deze zomer wel mee door kan komen en meer niet.

Zo lekker teleurstellend, allejezus. Misschien dat hij na wat meerdere luisterbeurten wat beter wordt, maar ik betwijfel het. Erg jammer...

Nou, ik kom er deze zomer niet mee door. Misschien deze maand al niet eens. Wat een vervelende tracks, nog meer eentonigheid per nummer, vervelende samples (Horse Power, Swoon) en zeer weinig harmonieusiteit. Ontzettend jammer!

Ik zet Dig your own hole nog maar eens op...

M83 misschien? ik hoor dat sfeertje vooral in Another World terug met die synths

na enkel korte fragmentjes gehoord te hebben op 'Amazon' lijkt het me toch een degelijk album...terug naar het oude recept of de eerste albums die toch hun beste zijn naar mijn mening...de laatste albums vind ik te poppy en mainstream.

Bij een volgend bezoek aan de platenboer pik ik hem mee.

Hmm. The Chemical Brothers. Tsja.
We Are The Night was best wel een leuke plaat maar kon echt niet tippen aan eerder werk en bevatte te veel vulnummers. Het niveau van Dig Your Own Hole (een ultieme cd wat mij betreft) zullen ze nooit meer halen. Toch verrassen ze mij met Further, want het is heerlijk langerekt met steeds terugkomende climaxen en schaamteloos stampwerk.
Snow is een soort van intro, had best wat korter gemogen en biedt de aanloop naar Escape Velocity. Dit nummer heb ik echt al helemaal grijs gedraaid. Ik geloof dat deze en Swoon uit waren gekomen en dan ik Swoon niet zo heel denderend vond (uiteindelijk toch wel, alleen wel de albumversie). Dit nummer komt heel dicht in de buurt bij het typische bigbeat-geluid van The Chemical Brothers. 12 minuten lang in extase, pompende geluiden en meerdere climaxen die maar door blijven gaan, afsterven en weer tot leven komen. Geweldig.
Another World heeft een heerlijke melodie en geeft me nog het meeste het gevoel alsof ik verdrink in een oceaan van geluid.
Dissolve is mijn favoriet en heeft die heerlijke alarm-achtige, hysterische zoemers.
Na Dissolve komt Horse Power, mét gehinnik. Ook één van mijn favoriete. Een echte floorfiller wat mij betreft. Dit is gedachten op nul en gewoon keihard dansen.
Swoon blijft was rustiger maar heeft ook een mooi geluid en ligt een beetje in het verlengde van Midnight Madness. Het lijkt de geluiden nog met veel kracht uit te stoten, terwijl de lucht al op is en dat geeft een soort van krachtig effect. Ook een tof nummer.
Daarna wordt het wat mij betreft allemaal net iets te tam, maar blijven er nog twee mooie 'soundscapes' over.

Het album had iets beter gedosseerd mogen worden, want het is óf rustig, óf keihard stampen. De popmnummers hadden best afgewisseld mogen worden met de wat rustigere en er had best een wat heftigere climax aanwezig moeten zijn.
Desondanks ben ik fan van dit album en zal ik hem nog vaak genoeg draaien.

wow, net binnen, meteen de dvd maar opgezey, erg leuk hoor, de visuals en de muziek is ook, niet hemelbestormend maar verwacht ik ook niet meer van ze.

na de eerste luisterbeurt....de heren zijn terug het rechte pad op,eindelijk terug een waardige cd van TCB zoals vanouds.

The Brothers worked it out again !!

Fijn! Dit album gaat weer terug naar het oudere geluid à la Dig Your Own Hole. Lekker psychedelische sfeer.

Weinig vernieuwend. Terug grijpend naar CD's uit het verleden. Fantasieloze CD. Gewoon een slechte productie . Het lijkt wel mode de laatste tijd...

Tja het is dit keer gewoon echt de oude The Chemical Brothers sfeer.. Misschien ben je hier niet voor weg gelegd.. en is een plaat als Push The Button en We Are The Night iets meer voor jou.. met gastartiesten (wat commercieler) sorry maar The Chemical Brothers gaan dit keer toch echt niet meer voor het commericele deel

de hoes is alvast actueel (bp)

well fuck me sideways, deze nieuwe chemical brothers vindt eindelijk het lekker spychedelische geluid van dig your own hole terug. hard, stampend, en gaan met die banaan!

niks gezever met gastzangers en zangeresjes die enkel dienen om de boel wat op te poppen en commercieel verteerbaarder te maken...

by far hun beste sinds dig your own hole, iofw...

Inmiddels de cd binnen inclusief de bijbehorende dvd.
Het doet me denken aan het project van Lemon Jelly, '64 - '95, dat ook clips had bij elk nummer.
Het is allemaal leuk een keer te zien maar voor mij geen absolute must omdat ik toch sneller naar de cd-versie zal grijpen.
Neemt niet weg dat het smaakvol gedaan is en zeker weten een leuk extraatje voor ongeveer een euro meer.

ik heb hun vorige albums wat aan mij laten passeren. Deze nieuwe kan me wel bekoren, lekker psychedelisch, en bij momenten zelfs wat trance-achtig, en dan heb ik het eerder over de vibe van het geheel. Swoon is onmiskenbaar gejat van Orbital, super nummer! 3.5 tot hiertoe, later misschien meer.

Thanks, ik heb veel narigheid gehoord over dit album zonder steekhoudende argumenten, maar dit is eindelijk bruut goed nieuws. Daardoor krijd je zin in zon album....beter schiet PLATO op met de levering :

Check die Japanse en Amerikaanse bonustracks maar: Don't Think & Pourquoi! Die zijn pas strak, hadden ze de eerst twee en de laatste track kunnen weglaten!
Dus toch een viertje