Uriah Heep - Look at Yourself (1971)
mijn stem
205 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Bronze
-
Look at Yourself (5:12)
met Osibisa
-
I Wanna Be Free (4:03)
-
July Morning (10:36)
met Manfred Mann
-
Tears in My Eyes (5:02)
-
Shadows of Grief (8:44)
-
What Should Be Done (4:16)
-
Love Machine (3:38)
-
What's Within My Heart * (5:23)
-
Why * (11:18)
-
Look at Yourself [Single Version] * (3:19)
-
Tears in My Eyes [Extended Version] * (5:38)
-
What Should Be Done [Alternate Version] * (4:26)
-
Look at Yourself [Live at the BBC] * (4:32)
-
What Should Be Done [Live at the BBC] * (3:26)
toon 7 bonustracks
totale tijdsduur:
41:31
(1:19:33)
0
geplaatst: 19 december 2008, 21:05 uur
beaster1256 schreef:
niet slecht in de tijd , maar nu hulpeloos verouderd
niet slecht in de tijd , maar nu hulpeloos verouderd
Hulpeloze veroudering, op deze manier: daar hou ik van. Mijn vrouw zit op dit moment Popstars te kijken, mijn grootste pet hate van het moment; laat mij dan maar verdwijnen in Look At Yourself en hulpeloos verouderde platen uit 1971. Vervelend dat in de rustiger stukken momenteel op de achtergrond Gerard Joling hoorbaar is met een komisch bedoelde kwinkslag. Waar is de tijl? Begin maar te scheuren, heren Box en Hensley.
De beste plaat van de beste line up van Heep. Na het vertrek van Byron en later Hensley was het wel over en uit (live nog zeker wel te pruimen in de recentere bezetting getuige enige concert DVD's die ik ken). Ik heb wel de meeste albums maar da's meer voor de heb, bij het opzetten ervan ging ik doorgaans weer snel terug naar de Byron-jaren.
July Morning op dit album is alleen zo meeslepend/catchy in het instrumentale 2e deel dat het kan blijven rondzingen in je kop, zelfs nog in december.
Ah, tussen 2 nummers door hoor ik nu de stem van Henk Jan Smits op de achtergrond, gezien als autoriteit op muziekgebied door het klapvee dat niet verder weet te kijken dan de laatste hypes. Zangeresjes uitzoekend die kunnen kwelen als Maribah Carey en die - belangrijk! - er leuk uitzien.
Snel terug naar de hulpeloze veroudering van deze band, die bestond uit vrij lelijke mannen zonder x-factor. Maar spelen konden ze wel.
4****
0
geplaatst: 24 december 2008, 21:13 uur
Zo lelijk was David Byron toch niet. En zingen kon hij inderdaad, ongeacht alles wat Rolling Stone over hem schreef - nog zo'n klapvee-autoriteit.
0
geplaatst: 25 maart 2009, 14:00 uur
Heb deze plaat in mijn jonge tienerjaren vooral gedraaid omdat ik toch wel erg benieuwd was wat voor muziek er in die lp-hoes met die spiegel tevoorschijn zou komen. Niet wetende wat Uriah Heep liet ik de eerste orgel-akkoorden over me heen komen en het was geweldig! Mijn muzikale reis op mijn vader's zolder was nog maar net begonnen en ik had al een topper te pakken! Na de zoveelste best of van BZN was dit ook wel welkom 
Nog steeds vind ik dit een zeer prettige plaat om te luisteren en het herbeluisteren van deze plaat heeft me aangezet om toch wat meer van "the beach boys of heavy metal" te gaan beluisteren. Benieuwd of het heden ten dagen ook nog indruk op me maakt.
Dit is in ieder geval een hele fijne plaat, vooral de stevigere stukken.
Nog steeds vind ik dit een zeer prettige plaat om te luisteren en het herbeluisteren van deze plaat heeft me aangezet om toch wat meer van "the beach boys of heavy metal" te gaan beluisteren. Benieuwd of het heden ten dagen ook nog indruk op me maakt.
Dit is in ieder geval een hele fijne plaat, vooral de stevigere stukken.
0
Kingsnake
geplaatst: 14 april 2009, 11:11 uur
Stem nog maar een 0,5 verhoogd.
Als opvolger van Salisbury toch een flinke stap voorwaarts.
Harde rock afgewisseld met lange epische nummers.
De Wah van Box en de orgel van Hensley alsmede de falsetto's van Byron en Hensley overheesren weer lekker.
Bronze heeft Manfred Mann en Osibisa (mede-labelgenoten) laten meespelen op respectievelijk July Morning en Look at Yourself.
Shadows of Grief is een soort Heep versie van Child in Time, maar mijns inziens beter en minder langdradig.
Veel mensen vergelijken Heep met Purple, wat wel te begrijpen is maar Heep is toch wel anders, veel charmanter.
De extended versie van de plaat is lekker geremastered en heeft veel extra tracks (waaronder een lekkere versie van Why?)
Het nummer Why? heet zo omdat het een studiojam is en ze het eigenlijk Why So Long? noemden.
De hoes is trouwens geweldig, maar zoals met zoveel oude platen moet je elpee hebben om het te snappen. Er zat een foliepapiertje in, dat jezelf weerspeigelde, hence the title.
Als opvolger van Salisbury toch een flinke stap voorwaarts.
Harde rock afgewisseld met lange epische nummers.
De Wah van Box en de orgel van Hensley alsmede de falsetto's van Byron en Hensley overheesren weer lekker.
Bronze heeft Manfred Mann en Osibisa (mede-labelgenoten) laten meespelen op respectievelijk July Morning en Look at Yourself.
Shadows of Grief is een soort Heep versie van Child in Time, maar mijns inziens beter en minder langdradig.
Veel mensen vergelijken Heep met Purple, wat wel te begrijpen is maar Heep is toch wel anders, veel charmanter.
De extended versie van de plaat is lekker geremastered en heeft veel extra tracks (waaronder een lekkere versie van Why?)
Het nummer Why? heet zo omdat het een studiojam is en ze het eigenlijk Why So Long? noemden.
De hoes is trouwens geweldig, maar zoals met zoveel oude platen moet je elpee hebben om het te snappen. Er zat een foliepapiertje in, dat jezelf weerspeigelde, hence the title.
0
Kingsnake
geplaatst: 16 april 2009, 11:04 uur
Lying Mouth schreef:
Je vergelijking met Deep Purple is zo gek nog niet. Beide bands komen uit Engeland en zijn ook in ongeveer dezelfde periode begonnen. Maar Uriah Heep is toch net van een wat minder niveau dan DP.
Uriah Heep heeft heel wat muzikanten versleten met als enige min of meer constante factor Ken Hensley de toetsenist. Andere bekende leden waren David Byron en John Wetton (UK en Asia).
Deze plaat wordt samen met Demons and Wizards wel als hun creatieve top gezien, zelf vind ik ook Firefly nog wel aardig. Maar let op ze hebben ook een vreselijk aantal miskleunen uitgbracht vooral in hun latere werk.
Je vergelijking met Deep Purple is zo gek nog niet. Beide bands komen uit Engeland en zijn ook in ongeveer dezelfde periode begonnen. Maar Uriah Heep is toch net van een wat minder niveau dan DP.
Uriah Heep heeft heel wat muzikanten versleten met als enige min of meer constante factor Ken Hensley de toetsenist. Andere bekende leden waren David Byron en John Wetton (UK en Asia).
Deze plaat wordt samen met Demons and Wizards wel als hun creatieve top gezien, zelf vind ik ook Firefly nog wel aardig. Maar let op ze hebben ook een vreselijk aantal miskleunen uitgbracht vooral in hun latere werk.
Is een rare beschrijving van de band.
Byron en Box waren de oprichters vd band. Hensley kwam er pas later bij en verdween ook weer in 1980.
Vanaf dan zijn Box/Kerslake (op een plaat na) de stuwende kracht vd band.
Vand 1986 is zelfs de linup stabiel (Box/Bolder/Shaw/Lanzon/Kerslake) voor meer dan 20 jaar!
Heep begon al voor Deep Purple in dit genre. Misschien dat Lord een betere training heeft gehad, maar hij was lang niet veelzijdig als Hensley en Box is ook een veel aggresievere gitaris dan Blackmore.
Ook qua songwriting is Heep heel anders dan Purple.
Heep heeft helemaal geen uitmate slechte platen gemaakt (misschien Fallen Angel en Equator, maar zelfs die zijn niet uitermate slecht)
De band heeft nooit geflirt met disco. newwave, grunge of punk om mee te hoeven draaien, maar heeft altijd haar eigen, melodieuze rock-koers gevaren.
0
geplaatst: 22 mei 2009, 05:10 uur
Kingsnake schreef:
Byron en Box waren de oprichters vd band. Hensley kwam er pas later bij en verdween ook weer in 1980.
Vanaf dan zijn Box/Kerslake (op een plaat na) de stuwende kracht vd band.
Vand 1986 is zelfs de linup stabiel (Box/Bolder/Shaw/Lanzon/Kerslake) voor meer dan 20 jaar!
Byron en Box waren de oprichters vd band. Hensley kwam er pas later bij en verdween ook weer in 1980.
Vanaf dan zijn Box/Kerslake (op een plaat na) de stuwende kracht vd band.
Vand 1986 is zelfs de linup stabiel (Box/Bolder/Shaw/Lanzon/Kerslake) voor meer dan 20 jaar!
Dat is waar, maar in die meer dan 20 jaar heeft de band niet zoveel platen uitgebracht. Als we daar naar kijken is de periode Byron met 9 studioplaten plus 3 soloprojecten de belangrijkste.
Kingsnake schreef:
Heep begon al voor Deep Purple in dit genre.
Heep begon al voor Deep Purple in dit genre.
Deep Purple had zowel Speed King als Child in Time al in 1969 geschreven en gespeeld, dus voor Very 'eavy Very 'umble. UH begon daarmee in december 1969.
Ook dit punt, ik heb het elders al geschreven, is tamelijk onbelangrijk. Rond 1970 waren er in Engeland allerlei bands die naar een hard, agressief geluid streefden. Vier ervan werden groot. Uriah Heep was de vierde die doorbrak (in 1972), maar was er toen al een tijdje. De discussie wie de eerste originele was is daarom onzinnig. Wie even nadenkt beseft dat alle vier naar elkaar luisterden (en naar andere bands) om bij te houden wat de anderen deden en wat ze zelf konden gebruiken. Dat heet wederzijdse beïnvloeding.
Kingsnake schreef:
Misschien dat Lord een betere training heeft gehad, maar hij was lang niet veelzijdig als Hensley en Box is ook een veel aggresievere gitarist dan Blackmore.
Misschien dat Lord een betere training heeft gehad, maar hij was lang niet veelzijdig als Hensley en Box is ook een veel aggresievere gitarist dan Blackmore.
Tja, smaken verschillen, maar hier kan ik het onmogelijk mee eens zijn. Probeer Made in Japan eens, zou ik zeggen. Die is alleen door de drumsolo een tikkie minder dan Live 1973.
Kingsnake schreef:
Ook qua songwriting is Heep heel anders dan Purple.
Ook qua songwriting is Heep heel anders dan Purple.
Er zijn wel overeenkomsten, maar de verschillen zijn net zo groot. Byrons falsetto, de koortjes, de melodieuze baslijnen en de soepele combinatie van folk en hardrock - in dit opzicht overtreft UH mi LZ - zijn bij DP niet terug te vinden.
Om een overeenkomst te noemen: Lady in Black kent een soortgelijke opbouw als Child in Time. Ga nou niet doorzagen over de verschillen, want die zijn net zo belangrijk.
Maar mijn belangrijkste vraag is - waarom zouden we kiezen? Ik mag beide bands graag horen en Led Zeppelin erbij. Ik vind alleen Black Sabbath tamelijk eenzijdig, ondanks de serie klassieke nummers die ze hebben opgenomen.
0
Kingsnake
geplaatst: 22 mei 2009, 11:46 uur
M.Nieuweboer schreef:
Dat is waar, maar in die meer dan 20 jaar heeft de band niet zoveel platen uitgebracht. Als we daar naar kijken is de periode Byron met 9 studioplaten plus 3 soloprojecten de belangrijkste.
Deep Purple had zowel Speed King als Child in Time al in 1969 geschreven en gespeeld, dus voor Very 'eavy Very 'umble. UH begon daarmee in december 1969.
Ook dit punt, ik heb het elders al geschreven, is tamelijk onbelangrijk. Rond 1970 waren er in Engeland allerlei bands die naar een hard, agressief geluid streefden. Vier ervan werden groot. Uriah Heep was de vierde die doorbrak (in 1972), maar was er toen al een tijdje. De discussie wie de eerste originele was is daarom onzinnig. Wie even nadenkt beseft dat alle vier naar elkaar luisterden (en naar andere bands) om bij te houden wat de anderen deden en wat ze zelf konden gebruiken. Dat heet wederzijdse beïnvloeding.
Tja, smaken verschillen, maar hier kan ik het onmogelijk mee eens zijn. Probeer Made in Japan eens, zou ik zeggen. Die is alleen door de drumsolo een tikkie minder dan Live 1973.
Er zijn wel overeenkomsten, maar de verschillen zijn net zo groot. Byrons falsetto, de koortjes, de melodieuze baslijnen en de soepele combinatie van folk en hardrock - in dit opzicht overtreft UH mi LZ - zijn bij DP niet terug te vinden.
Om een overeenkomst te noemen: Lady in Black kent een soortgelijke opbouw als Child in Time. Ga nou niet doorzagen over de verschillen, want die zijn net zo belangrijk.
Maar mijn belangrijkste vraag is - waarom zouden we kiezen? Ik mag beide bands graag horen en Led Zeppelin erbij. Ik vind alleen Black Sabbath tamelijk eenzijdig, ondanks de serie klassieke nummers die ze hebben opgenomen.
(quote)
Dat is waar, maar in die meer dan 20 jaar heeft de band niet zoveel platen uitgebracht. Als we daar naar kijken is de periode Byron met 9 studioplaten plus 3 soloprojecten de belangrijkste.
(quote)
Deep Purple had zowel Speed King als Child in Time al in 1969 geschreven en gespeeld, dus voor Very 'eavy Very 'umble. UH begon daarmee in december 1969.
Ook dit punt, ik heb het elders al geschreven, is tamelijk onbelangrijk. Rond 1970 waren er in Engeland allerlei bands die naar een hard, agressief geluid streefden. Vier ervan werden groot. Uriah Heep was de vierde die doorbrak (in 1972), maar was er toen al een tijdje. De discussie wie de eerste originele was is daarom onzinnig. Wie even nadenkt beseft dat alle vier naar elkaar luisterden (en naar andere bands) om bij te houden wat de anderen deden en wat ze zelf konden gebruiken. Dat heet wederzijdse beïnvloeding.
(quote)
Tja, smaken verschillen, maar hier kan ik het onmogelijk mee eens zijn. Probeer Made in Japan eens, zou ik zeggen. Die is alleen door de drumsolo een tikkie minder dan Live 1973.
(quote)
Er zijn wel overeenkomsten, maar de verschillen zijn net zo groot. Byrons falsetto, de koortjes, de melodieuze baslijnen en de soepele combinatie van folk en hardrock - in dit opzicht overtreft UH mi LZ - zijn bij DP niet terug te vinden.
Om een overeenkomst te noemen: Lady in Black kent een soortgelijke opbouw als Child in Time. Ga nou niet doorzagen over de verschillen, want die zijn net zo belangrijk.
Maar mijn belangrijkste vraag is - waarom zouden we kiezen? Ik mag beide bands graag horen en Led Zeppelin erbij. Ik vind alleen Black Sabbath tamelijk eenzijdig, ondanks de serie klassieke nummers die ze hebben opgenomen.
Niets nieuws onder de zon voor mij.
Ik reageerde ook meer op het bericht Heep een minderwaardige versie is van Deep Purple.
Dat betwist ik.
Heep is de charmanste britse band die ik ken.
Deep Purple interesseert me niet. Ik heb er niets mee en ben ook niet van zins verschillen oid te gaan zoeken.
Ik heb gewoon niet graag dat Heep gebashed wordt. Ze zijn niet midnerwaardig. Hell. Ze zijn de enigen die 40 jaar lang trouw muziek zijn blijven.
0
geplaatst: 26 mei 2009, 06:00 uur
Kom, elke Heepfan zou daaraan gewend moeten zijn.
Tien jaar later:
Eveneens geestig is de website van George Starostin. Zoek maar niet op, want je zult je wellicht blauw ergeren. De grap is echter dat hij ongeveer de helft van Heep's liedjes, tussen alle beledigingen door, eigenlijk diep in zijn hart erg goed vindt.
Ach, misschien is het mijn leeftijd. De vraag naar de beste, mooiste, geweldigste, charmantste doet me niet veel meer. Ik ken mijn eigen top-10 niet eens uit mijn hoofd.
Overigens lopen de Rolling Stones en Golden Earring ook al een tijdje rond.
If this band is gonna make it, I'll have to commit suicide ...
Tien jaar later:
David Byron is the worst singer ever. Fortunately he got the music he deserved.
Eveneens geestig is de website van George Starostin. Zoek maar niet op, want je zult je wellicht blauw ergeren. De grap is echter dat hij ongeveer de helft van Heep's liedjes, tussen alle beledigingen door, eigenlijk diep in zijn hart erg goed vindt.
Ach, misschien is het mijn leeftijd. De vraag naar de beste, mooiste, geweldigste, charmantste doet me niet veel meer. Ik ken mijn eigen top-10 niet eens uit mijn hoofd.
Overigens lopen de Rolling Stones en Golden Earring ook al een tijdje rond.
0
Kingsnake
geplaatst: 26 mei 2009, 10:45 uur
M.Nieuweboer schreef:
....
Overigens lopen de Rolling Stones en Golden Earring ook al een tijdje rond.
....
Overigens lopen de Rolling Stones en Golden Earring ook al een tijdje rond.
Ja, maar ik bedoelde uit het groepje Purple, Sabbath, Zeppelin.
Overigens doet the Ash ook nog mee (in 2 versies zelfs!)
0
Father McKenzie
geplaatst: 7 maart 2010, 13:38 uur
Het valt me op dat de muziek van Uriah Heep in die periode redelijk erg op die van Deep Purple leek. Maar toch ook weer een tikkeltje anders.
Héél goed album, één van hun betere.
Héél goed album, één van hun betere.
0
geplaatst: 7 januari 2011, 23:08 uur
Weet ik nog niet ik ken niet alles wat Heep heeft uitgebracht maar het zou zo maar eens kunnen 
0
geplaatst: 23 januari 2011, 23:00 uur
Waanzinnige plaat!
Ik heb ze tweedehands gekocht een paar jaar geleden, voor 'Look at yourself' en 'July morning'. Maar pas nu heb ik ze echt fatsoenlijk beluisterd. Wat heb ik spijt dat ik het niet eerder heb gedaan...
Shadows Of Grief: Meesterwerk. Geweldig bombastisch en doet idd denken aan Child in Time.
What Should Be Done: Op de achterkant van de hoes staat dat er 3 uur nodig was om het led te schrijven. Ze hebben het meteen opgenomen! Geweldig vind ik dat. Het is een zweverig nummer waarvan je gaat dromen. En dan de hoge stem van Byron die perfect past bij de sfeer van het nummer...
Ik ben verkocht
Ik heb ze tweedehands gekocht een paar jaar geleden, voor 'Look at yourself' en 'July morning'. Maar pas nu heb ik ze echt fatsoenlijk beluisterd. Wat heb ik spijt dat ik het niet eerder heb gedaan...
Shadows Of Grief: Meesterwerk. Geweldig bombastisch en doet idd denken aan Child in Time.
What Should Be Done: Op de achterkant van de hoes staat dat er 3 uur nodig was om het led te schrijven. Ze hebben het meteen opgenomen! Geweldig vind ik dat. Het is een zweverig nummer waarvan je gaat dromen. En dan de hoge stem van Byron die perfect past bij de sfeer van het nummer...
Ik ben verkocht
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 24 maart 2011, 12:15 uur
Heerlijk om te zien, hoe andere Bronze-artiesten hun medewerking verleenden aan deze grandioze plaat van Heep (Osibisa en Manfred Mann)...
Nergens kinken Box en Hensley zo goed samen, als op Look at Yourself en Salisbury...
Lekker zweverig en dromerig hier en daar, maar ook goed rockend op andere momenten...
Zo werden platen in de jaren 70 in elkaar gezet... Fenomenaal!
Nergens kinken Box en Hensley zo goed samen, als op Look at Yourself en Salisbury...
Lekker zweverig en dromerig hier en daar, maar ook goed rockend op andere momenten...
Zo werden platen in de jaren 70 in elkaar gezet... Fenomenaal!
0
geplaatst: 10 april 2011, 15:52 uur
Na Salisbury het beste album van Uriah Heep. Bevat zeer sterke nummers als Look At Yourself, July Morning en Tears In My Eyes. I Wanna Be Free is zeker goed, maar behoort wat mij betreft tot de doorsnee Uriah Heep nummers. Niets speciaals. Na Tears In My Eyes wordt het wel wat minder. Shadows Of Grief begint mooi, maar gaat wat mij betreft te lang door. What Should Be Done is weer zo'n nummer dat niet slecht is, maar me gewoon niet raakt. Love Machine is dan weer een zeer goed nummer en een krachtige afsluiter na de 2 mindere, voorgaande nummers. Het idee van de hoes is wel origineel met die spiegel waar je in kunt kijken: 'Look At Yourself'.
0
geplaatst: 7 mei 2011, 23:21 uur
King of Dust schreef:
Na Salisbury het beste album van Uriah Heep.
Na Salisbury het beste album van Uriah Heep.
Dit
Uriah Heep - Uriah Heep Live (1973)
is de beste, het enige perfecte album van UH; geen rommel, geen opvulsel.
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 7 mei 2011, 23:45 uur
Ik ben zowiezo nogal positief als het om Heep gaat... Live '73 is waanzinnig, maar ik kan geen enkele Heep-plaat bedenken die ik slecht vind...
0
geplaatst: 9 juli 2011, 08:34 uur
Jaaaren niet gedraaid, de lp's staan ver weg, deze cd is zonder doosje maar in een lp-hoes-achtige cdhoes verstopt bij alle andere gitaar-herrie bands van de vroege jaren 70.
Led Zep en DP pak ik dan ook regelmatig maar deze 'vergat' ik steeds.
Sorry Heep!!!
Jaren geleden een nieuwe echte audio set bij elkaar gespaard maar Look At Yourself nog nooit op gehoord.
Wat een lekkere opname!
Straks de oude lp's opzoeken, Live '73, Sollisbury etc en kijken of dit ook zo verassend is.
Voor degene die niet bekend zijn met Uriah Heep maar wel van een stukje gitaar en vet orgel houden: AANSCHAFFEN !
Led Zep en DP pak ik dan ook regelmatig maar deze 'vergat' ik steeds.
Sorry Heep!!!
Jaren geleden een nieuwe echte audio set bij elkaar gespaard maar Look At Yourself nog nooit op gehoord.
Wat een lekkere opname!
Straks de oude lp's opzoeken, Live '73, Sollisbury etc en kijken of dit ook zo verassend is.
Voor degene die niet bekend zijn met Uriah Heep maar wel van een stukje gitaar en vet orgel houden: AANSCHAFFEN !
0
geplaatst: 28 december 2011, 12:53 uur
Ben 't album nu net aan 't draaien. Geeft een goed gevoel om klassiekers als Look at Yourself, July Morning en Tears in My Eyes te horen. Love Machine is een goede rocker en de rest blijft er iets achter steken. Shadows of Grief is me te lang gerekt. I Wanna Be Free en What Should Be Done zijn wel leuke nummers.
0
geplaatst: 29 januari 2012, 21:30 uur
Een van de eerste hardrock platen die ik in mijn verzameling kreeg. Het titelnummer is gelijk al een fantastische binnenkomer, heerlijk snel nummer met prachtig hammondorgelspel van Ken Hensley en het percussiewerk van Osibisa maakt dit nummer helemaal af! July Morning is een prachtig afwisselende rockballad en Shadows of Grief is ook een muzikaal hoogtepunt. Gewonere rocknummers als I Wanna Be Free of Love Machine zijn ook prima om aan te horen.
0
geplaatst: 30 januari 2012, 13:33 uur
Wat was dat toch in die jaren ?
Achteloos staan er klassiekers op reguliere studio-albums zoals "July Morning"....
Waarom kan dat nu niet meer, waarom kunnen langlopende bands dat alleen in pakweg de eerste 5 a 10 jaar ?
Achteloos staan er klassiekers op reguliere studio-albums zoals "July Morning"....
Waarom kan dat nu niet meer, waarom kunnen langlopende bands dat alleen in pakweg de eerste 5 a 10 jaar ?
0
geplaatst: 1 mei 2013, 17:58 uur
M.Nieuweboer schreef:
Zo lelijk was David Byron toch niet. En zingen kon hij inderdaad, ongeacht alles wat Rolling Stone over hem schreef - nog zo'n klapvee-autoriteit.
Zo lelijk was David Byron toch niet. En zingen kon hij inderdaad, ongeacht alles wat Rolling Stone over hem schreef - nog zo'n klapvee-autoriteit.
GOED GEZEGD HAD HET ZELF NIET BETER KUNNEN VERWOORDEN. Verreweg de beste plaat van Uriah Heep, die me nog steeds kippevel bezorgd. Plaat uit mijn geboortejaar. Gouwe ouwe. 4,5
0
geplaatst: 2 mei 2013, 17:53 uur
De eeste paar albums zijn sowie so kanjers!! (mijn eerste gekochte LP's waren Very Eavy..very umble en Demons and Wizzards. Gevolgd door Deep Purple in Rock.
Tot en met High & Mighty hebben ze prima albums afgeleverd daarna werd het steeds minder. Toevallig of niet, maar toen stopte David Byron er ook mee
Tot en met High & Mighty hebben ze prima albums afgeleverd daarna werd het steeds minder. Toevallig of niet, maar toen stopte David Byron er ook mee
0
Ozric Spacefolk
geplaatst: 2 mei 2013, 18:01 uur
Ik vind anders High & Mighty een stuk minder genietbaar dan bijvoorbeeld Firefly, Conquest of Abominog.
0
geplaatst: 2 mei 2013, 22:03 uur
Ozric Spacefolk schreef:
Ik vind anders High & Mighty een stuk minder genietbaar dan bijvoorbeeld Firefly, Conquest of Abominog.
Ik vind anders High & Mighty een stuk minder genietbaar dan bijvoorbeeld Firefly, Conquest of Abominog.
Dan zal ik die nog eens in de herkansing gooien...
0
geplaatst: 3 mei 2013, 18:20 uur
Abiminog was inderdaad een van de latere albums die echt sterk was....
0
ClassicProgRock1
geplaatst: 13 juni 2013, 21:36 uur
Om de eeuwige discussie ten langen leste te beslechten:
Uriah Heep **********
Look at Yourself *********
Deep Purple **********
In Rock **********
Het verschil tussen Uriah Heep en Deep Purple? De ene is briljant, de andere geniaal!
Uriah Heep **********
Look at Yourself *********
Deep Purple **********
In Rock **********
Het verschil tussen Uriah Heep en Deep Purple? De ene is briljant, de andere geniaal!
* denotes required fields.