menu

Uriah Heep - Demons and Wizards (1972)

mijn stem
3,87 (175)
175 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Bronze

  1. The Wizard (2:59)
  2. Traveller in Time (3:17)
  3. Easy Livin' (2:37)
  4. Poet's Justice (4:13)
  5. Circle of Hands (6:20)
  6. Rainbow Demon (4:22)
  7. All My Life (2:44)
  8. Paradise (5:11)
  9. The Spell (7:21)
  10. Why * (10:34)
  11. Rainbow Demon [Edit] * (3:37)
  12. Proud Words * (2:54)
  13. Home Again to You * (5:28)
  14. Green Eye * (3:46)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 39:04 (1:05:23)
zoeken in:
avatar van Lura
4,0
Ozric Spacefolk schreef:
Ik ken geen enkele tekst van geen enkele band. Daar zijn boeken voor.

Teksten vind ik ondergeschikt. Van mijn part zingen ze blablabla...
Muziek vind ik het belangrijkste en het gevoel dat het bij me oproept.
En ik krijg aangename kriebels van Heep. Te allen tijde..


Maar een goeie tekst is toch mooi meegenomen. Het komt weliswaar niet zo heel veel voor in de popmuziek, maar uitzonderingen bevestigen de regel.

avatar van Brutus
3,0
Dit album valt me erg tegen, er staan maar 5 nummers op die me boeien.
Easy Livin’
The Wizard
Rainbow Demon
Circle of Hands
Green Eye

avatar van Bluebird
5,0
Gefeliciteerd. The Spell doet je niks?

5,0
Brutus schreef:
Dit album valt me erg tegen, er staan maar 5 nummers op die me boeien.
Easy Livin’
The Wizard
Rainbow Demon
Circle of Hands
Green Eye


Sorry meastro, maar hier kan ik het eCHT NIEt mee eens zijn. Topalbum!!

avatar van ricardo
4,0
Pracht album inderdaad.

Meestal worden heep, deep purple, led zeppelin en black sabbath wel de grote 4 uit begin jaren 70 genoemd, maar geen van die andere 3 bands heeft zo,n mooi gevarieerd album als deze gemaakt.

Look at yourself mag ik trouwens nog liever horen, want daar beukt het maar door, maar deze is op een andere manier eigenlijk net zo goed.

Ozric Spacefolk
Deze is mysterieuzer. En de mysterieuze Heep is vaak de Heep die mensen het graagst lusten.

5,0
Ozric Spacefolk schreef:
Deze is mysterieuzer. En de mysterieuze Heep is vaak de Heep die mensen het graagst lusten.



WPE
Dit is Uriah Heep in topvorm!

5,0
Dat bleven ze ook een tijdje zeker toen Byron - wat een topzanger is hij toch - frontman was

avatar van Kronos
4,5
Geen slecht album, maar ik vind het maar gewoontjes tegenover de twee magistrale voorgangers.

Ozric Spacefolk
Hier en daar wat meer recht-toe-recht-aan inderdaad. Maar toch ook wel wat progressieve uitspattingen; Traveller in Time, Poet's Justice en Rainbow Demon.

Het sluitstuk van 2 in elkaar verwoven nummers mag ik ook graag horen.

All My Life vind ik wat niemendallerig en Circle of Hands vind ik een beetje zelf-plagiaat. Doet mij teveel aan July Morning denken. Later zouden ze het met Sweet Freedom (titelnummer) weer een keer plagieren.

avatar van Kronos
4,5
Ik zal er volgende keer eens voor gaan zitten en speciaal op Traveller in Time, Poet's Justice en Rainbow Demon letten.

Het bekende Easy Livin' is voor mij nooit aanleiding geweest me te verdiepen in Uriah Heep. Ik denk dat het de cover van Time to Live door Spiritual Beggars was die me er toe heeft aangezet Salisbury te beluisteren en toen ben ik redelijk snel fan geworden.

Afgelopen weekend heb ik Demons and Wizards op lp gekocht. Vooral voor de hoes eigenlijk, want de cd had ik al.

Ozric Spacefolk
Kronos schreef:
Ik zal er volgende keer eens voor gaan zitten en speciaal op Traveller in Time, Poet's Justice en Rainbow Demon letten.

Het bekende Easy Livin' is voor mij nooit aanleiding geweest me te verdiepen in Uriah Heep. Ik denk dat het de cover van Time to Live door Spiritual Beggars was die me er toe heeft aangezet Salisbury te beluisteren en toen ben ik redelijk snel fan geworden.

Afgelopen weekend heb ik Demons and Wizards op lp gekocht. Vooral voor de hoes eigenlijk, want de cd had ik al.


Die cover ken ik. Die is erg goed, en een mooie ingang in Heep.
Maar zo'n type rocker staat niet op Heep-platen uit deze tijd. Salisbury rockt meer maar ook Return to Fantasy. Misschien vind je die wel vet.

avatar van Kronos
4,5
Ozric Spacefolk schreef:
...maar ook Return to Fantasy. Misschien vind je die wel vet.

Ook een prima album, maar Look at Yourself en Salisbury zijn toch favoriet. De originele melodieën en de afwisseling tussen nummers met vette riffs en ballads doen het voor mij.

Ozric Spacefolk
Ja. Al moet ik wel zeggen dat ik de beukende drums van Kerslake altijd erg lekker vind, en hij kwam er pas in 1972 bij.

Ook een harde rockplaat met veel riffs is trouwens Sea of Light. Dat is praktische dezelfde muziek als Spiritual Beggars.

avatar van Alicia
4,5
In de serie "Iconische Hoezen" en de al evenzeer iconische platen is nu de inmiddels lichtgrijs gedraaide Demons and Wizards uit een nog grijzer verleden aan de beurt. In ieder zichzelf respecterend huishouden was er wel een exemplaar te vinden. Tenminste... ik kwam ze overal tegen. Maar in een van die huishoudens stond al een behoorlijk rijtje Uriah Heeps. In tijden dat vrijwel iedere man mooi lang haar had en de vrouwen gracieuze, fladderende maxi jurken droegen, was Uriah Heep meer voor het vriendje dan voor het zweverige Pink Floyd meisje. Niettemin heeft ze zich te pletter gedanst op Easy Livin'! Want daar was ze goed in. Dansen!
Het is ironisch genoeg wel een van de betere albums van Uriah Heep. Hopelijk is het vriendje alsnog goed terecht gekomen in het schitterende Paradise, al is het waarschijnlijker dat hij nu te vinden is in het betoverend mooie The Spell.

avatar van Kronos
4,5
Het geluid raakt verder gestroomlijnd en de nummers ook. Dat vind ik persoonlijk geen pluspunt. Al valt er genoeg te genieten van unieke Uriah Heep kenmerken. Je moet er misschien meer naar zoeken. Zoals dat gejaagde orgeltje in Easy Livin', terwijl ik dit lang niets meer dan een doordeweeks rocknummer vond.

90/100

avatar van LinkinPark90
5,0
Demons and Wizards, het vierde studioalbum van Uriah Heep. Een album met een iconische albumhoes.

Dit album wordt als hun beste (of toch zeker één van hun beste) werk beschouwd.

Het album opent met drie topnummers dat wel Uriah Heep klassiekers blijven: The Wizard, Traveller in Time en het snelle, hardere Easy Livin’. Dat laatste nummer blijft één van hun bekendste nummers en is nog steeds aanwezig in hun setlists.

Daarna volgt Poet’s Justice, wat ook een prima rocksong is. Circle of Hands klinkt ook goed, ook goed gezongen door David Byron.

Rainbow Demon, ook één van de hoogtepunten op dit album klinkt dan wat meer progressiever dan de voorgaande nummers. All My Life is dan meer een standaard rocknummer dat mooi aansluit (Byron laat daar ook zijn falsetto stem nog eens horen). Daarna begint het akoestische intro van het tweeluik Paradise / The Spell, tesamen een prachtige afsluiter van deze plaat.

Fun fact: Hansi Kürsch (zanger bij Blind Guardian) en Jon Schaffer (guitarist bij Iced Earth) hebben een zijproject dat Demons and Wizards heet, geïnspireerd op dit album. Ook Opeth zanger Mikael Åkerfeldt heeft al meermaals dit album als invloed geprezen.

avatar van B.Robertson
4,0
Heb een eerdere remaster eens op een verjaardag weggedaan en nu zelf weer de 2CD aangeschaft, gaat om deze: Uriah Heep - Demons And Wizards (CD, Album, Reissue, Remastered) | Discogs

Men kwam op het idee om op die 2e disc een soort van remix-versies van het originele album te maken, aangevuld met eerdere bonustracks. Met name Why duurt superlang en dat nummer wordt in voorgaande berichten nogal eens aangeprezen. Ik kan er wel zonder, hoef dat bonusgedoe niet nog een keer te horen, ben blij dat disc 1 het album zonder poespas beslaat.

avatar van Michiel Cohen
4,0
Een van de weinige jaren 70 groepen ( met zanger David Byron uiteraard) waar ik een goed gevoel bij krijg.

5,0
mijn eerste aanschaf van hen, blind gekocht.

avatar van liefkleinhertje
4,5
Waar ik als beginnend luisteraardje met slechts enkele sprieten op mijn pielenmuis het motto had hoe harder hoe beter kwam deze LP (toen nog) met o.a. The Wizard of Rainbow Demon nog niet geheel binnen.
Nu de tijd mij heeft getransformeerd in een ouwe zakkenwasser word ik betoverd door de prachtige nummers en de schitterende hoes mag ook vermeld worden.
Op de CD (nu dan) staan ook nog de nodige bonus nummers en die zijn ook welkom.
Waar de Hiepies in deze tijd voluit de beuk er in gooien (Live At Koko) is dit wel andere koek maar beiden smaken uitstekend.

4,0
Deze plaat ooit op vinyl gekocht. Het is echt een gebruikte plaat, hij kraakt hier en daar. De hoes is ook redelijk beschadigd, de eerste eigenaar had deze gekocht bij Modern voor 16,90 gulden. Een zekere NB Straver, zelfs de straatnaam staat genoteerd. In ieder geval heeft deze eigenaar de plaat vaak opgehad. De plaat begint met het bijna akoestische 'The Wizard'. Dat past wel in deze tijd met Game of Thrones en the Witcher. De hoes past daar ook wel bij, wat mythologisch. Een mooi nummer, the Wizard. Het tweede nummer is wat steviger en dan komt het o zo bekende 'Easy Livin' en dat nummer heeft nog niets van haar kracht verloren. Prachtig kort nummer, met het ronkende orgeltje , stevige bas , heerlijke drums en snerpende gitaar. Ergens anders vroeg ik me af of het nog in de top 2000 staat, en jawel. Veel andere jaren 70 nummers zijn niet meer genoteerd, maar dit nummer houdt stand !!
Poet's Justice is dan weer wat rustiger. Eigenlijk wel verrassend, bij Uriah Heep denk ik enkel aan ouderwetse hard rock, maar het blijkt toch dat ze van meer markten thuis waren. Hoewel het nummer op het laatst redelijk te keer gaat. Echt jaren 70 werk. Circle of Hands is een wat langer nummer, niet echt opzienbarend, degelijk zullen we het maar noemen. En verder niks mis mee. Zoals zo vaak gaat het nummer richting climax op het eind, mooie gitaarsolo, lijkt bijna met een steelgitaar.
Even opstaan en de plaat even afstoffen en omdraaien.
'Rainbow Demon' begint heerlijk geheimzinnig, passend bij de titel. 'All my life' is geen song die echt blijft hangen. 'Paradise 'begint met een heerlijke akoestische gitaar en hier laat David Byron horen dat hij ook gevoelig kan zingen. (ik neem aan dat hij het hele nummer zingt of heeft iemand anders de coupletten voor zijn rekening genomen?? Het lijkt er bijna wel op) Op het laatst wordt het een beetje space achtig, maar verder een nummer met mooie opgebouwde spanning. Een mooi nummer wat je bijna nooit hoort van deze band. Paradise gaat zo over in The Spell. Het langste nummer van dit album. Het is echt een prog-achtig nummer met wendingen en variaties en samenzang.
Bijna alle nummers zijn geschreven door toetsenist Ken Hensley, het enige lid van de oude garde die nog steeds verbonden is met de band.
Ik vind het voor Uriah Heep een tamelijk rustig album met redelijk wat afwisseling, een paar hele mooie nummers en nergens een slechte. Ik was nog te jong toen dit album uitkwam en pas veel later goed beluisterd. Ik moet nog wat van die oude platen van ze hebben, toch ook maar weer eens een luisterbeurt geven.

avatar van Mssr Renard
4,5
Ik ken Games of Thrones niet (al weet ik wel wat het is) en The Witcher is mij vreemd, maar toen ik fan werd van deze plaat (ik was ongeveer 18) toen hield ik wel van magie en middeleeuwen en mystiek enzo.

De muziek is wel redelijk gewoon eigenlijk, maar juist dat gewone vond ik ook wel leuk, en blijkt veel tijdlozer dan de dungeons&dragons-metal die ik later ging luisteren.

avatar van Mssr Renard
4,5
Teacher:

Even een paar zaken:

- Hensley zingt tweede lead op The Spell (tevens alle slidegitaarsolo's).

- Sinds zijn vertrek uit de band rond 79/80 is Hensley niet meer bij de band betrokken.

- Karretrekker vd band van het eerste uur is Mick Box. Still going strong!

4,0
Mssr Renard schreef:
Teacher:

Even een paar zaken:

- Hensley zingt tweede lead op The Spell (tevens alle slidegitaarsolo's).

- Sinds zijn vertrek uit de band rond 79/80 is Hensley niet meer bij de band betrokken.

- Karretrekker vd band van het eerste uur is Mick Box. Still going strong!


Bedankt voor de info, altijd fijn dat er mensen kritisch meelezen.

avatar van Mssr Renard
4,5
Teacher schreef:
(quote)


Bedankt voor de info, altijd fijn dat er mensen kritisch meelezen.


Ik lees je stukjes graag. En leer er ook van, dus wilde een dienst terug bewijzen. Daarbij vroeg je ook of er een tweede leadzanger aanwezig is. En Hensley zingt inderdaad een aantal songs mee. Op Look At Yourself en Lady In Black zelfs volledige leadzang.

5,0
geplaatst:
Dit vind ik het beste album van Uriah Heep. De plaat bestaat vooral uit rockballads, zoals The Wizard en Rainbow Demon. De single Easy Livin' is een stevig rocknummer, evenals All my life.

5,0
geplaatst:
ik kan een eind met je meegaan...

avatar van rider on the storm
4,5
Het vierde album hier kwam alles samen. Van rustig tot stevig en dat overgoten met een mythisch sausje. Wat een magistraal album. Plaat bevat wat mij betreft alleen hoogtepunten. Prachtige hoes ook.

Als ik een paar hoogtepunten mag noemen:
Circle of Hands
Paradise/The Spell
en natuurlijk de lekkere single Easy Livin’

Mijn vinyl exemplaar onlangs vervangen voor de vinyl 2018 remaster en potverdikke wat klinkt die weer lekker.

Gast
geplaatst: vandaag om 13:40 uur

geplaatst: vandaag om 13:40 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.