menu

Uriah Heep - Demons and Wizards (1972)

mijn stem
3,88 (176)
176 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Bronze

  1. The Wizard (2:59)
  2. Traveller in Time (3:17)
  3. Easy Livin' (2:37)
  4. Poet's Justice (4:13)
  5. Circle of Hands (6:20)
  6. Rainbow Demon (4:22)
  7. All My Life (2:44)
  8. Paradise (5:11)
  9. The Spell (7:21)
  10. Why * (10:34)
  11. Rainbow Demon [Edit] * (3:37)
  12. Proud Words * (2:54)
  13. Home Again to You * (5:28)
  14. Green Eye * (3:46)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 39:04 (1:05:23)
zoeken in:
Kingsnake
Nu ja, op eerdere platen staan ook bonustracks als Here Am I en Simon the Bullet the Freak die toch ook wel weer heel vet zijn...

avatar van Mart
4,5
Ik heb een paar dagen terug dit album gehaald (ik vond het toch wel waard om hem origineel op cd te hebben) en hoewel bonustracks mij normaal gezien weinig interesseren, is Why echt een geweldig nummer. Wat Gary Thain daar op zijn basgitaar laat horen is echt 'mindblowing'!! Het mooie is ook nog eens dat het de versie van 10 en een halve minuut betreft, wat de beste versie van dat nummer schijnt te zijn

5,0
Beste muziekliefhebbers,

Vroeger had je klassieke muziek en popmuziek, deze plaat zou ik onder de betere popmuziek willen scharen. (5 sterren door mij)

Sinds 1973 ofzo in het bezit van de l.p. en hierop de volgende nummers:

kant 1:
1.The Wizard (2:59)2.Traveller in Time (3:17)3.Easy Livin' (2:37)4.Poet's Justice (4:13)5.Circle of Hands (6:20)

kant 2:
1.Rainbow Demon (4:22)2.All My Life (2:44)3.Paradise (5:11)/.The Spell (7:2

Dit is de enigste plaat van UH die ik ken, verder heb ik niets met deze band.

Deze plaat vind ik echter erg goed, zowel muzikaal als tekstueel (zelfs wat spirituele diepgang). Technisch goed gespeeld, prachtige stem van David Byron(RIP) en mooie teksten van Hensley(ik denk de moter achter de vroegere Heep).

avatar van hmaeghs
5,0
Dat is vreemd, als je alleen dit album kent en je beoordeelt dit maximaal, dan zou dat eigenlijk naar meer moeten smaken.
D&W was mijn eerste kennismaking met Heep. Ik gaf deze elpee ooit met tegenzin ("niets aan") cadeau aan een jarige vriend. Destijds voelde ik aversie tegen alles wat in mijn beleving op Status Quo leek (. . . ) en had ik om die reden een hekel aan UH (hoe dom), todat ik de plaat voor de aardigheid maar eens opzette. Begonnen ze daar opeens - tegen mijn verwachting in - met een fantastisch akoestisch intro. Dat was voor mij de kentering. Inmiddels speel ik dit intro zelf. En de albums van UH.........? 'All My Life'!

avatar van henk01
4,5
de beste van de heren

avatar van R-Know
Op 1: Look At Yourself
2: Deamons and Wizards
3: Live '73

4,0
Neeuuhh.

1. Live 1973.
2. Demons and Wizards.
3. Return to Fantasy.

4,0
Ik ben al jaren liefhebber van de oude Uriah Heep met David Byron op zang, en dit is wat mij betreft zonder twijfel hun beste studio album.

Uriah Heep ervaar ik door anderen soms als onderschat. Ik vind ze echter toch muzikaal erg breed. Ze spelen niet alleen stevige rocknummers, maar laten ook andere geluiden en stijlen in hun nummers horen, en klinken over het algemeen erg eigenzinnig en gedurfd.

Beste nummers op dit album wat mij betreft: The Wizard, Traveller in Time, Easy Livin', Rainbow Demon en The Spell. Met name de lange slide gitaar solo in The Spell vind ik ongekend mooi. Waarschijnlijk speelt Ken Hensley deze solo. Niet iedereen weet waarschijnlijk dat Ken Hensley naast keyboards, ook vaak slide gitaar speelde bij UH.

Ozric Spacefolk
Overwegend postieve reacties maar toch een krappe voldoende.

Deze plaat is de eerste met mijn held Lee Kerslake. Dat is een man met erg gave en creatieve drumpatronen.

Hier klinkt de band echt als een eenheid. Deze plaat en The Magician's Birthday zijn wat mij betreft een getrouwd stelletje en draai ik altijd achter elkaar.

Leuke fantasieteksten over demonen, tijdsreizigers en tovenaars. Mooie hoes van Roger Dean.
Korte songs afgewisseld met wat langere songs en fijne afsluiter Paradise/The Spell.

avatar van B.Robertson
5,0
B.Robertson (crew)
Mogelijk hun beste album. Van The Wizard krijg ik nooit genoeg en Traveller in Time, Easy Livin', Circle of Hands en ook Rainbow Demon blijven mooie songs. Poet's Justice is dan wel redelijk maar All My Life niet meer dan een vullertje. (wel lekker stevig). En dan is er nog die knappe afsluiter.

avatar van BoyOnHeavenHill
2,0
Wie hier hier vers en zonder jeugdsentiment aan begint krijgt misschien toch wel wat associaties met Spinal Tap: "Rainbow demo-ho-ho-ho-hon… hoe! hah! hoe! hah!", of "I-I-I-I wi-i-i-ill lo-o-o-ove you-ou-ou-ou a-a-a-all my-y-y-y li-i-i-ife…" En als de teksten niet over tovenaars, krijgers of tijdreizigers gaat komen er wel andere stijlbloempjes om de hoek kijken: "I feel you trying / Though in my heart I know you're lying / And though your love for me is dying / I see you crying", "I exist not just in storms / But in life itself in so many forms", en het onbegrijpelijke "take the world and turn it upside down / When it should be round" (is een ronde wereld ondersteboven niet nog steeds rond?).

Het is ongetwijfeld flauw om tekstflarden zo uit hun context te halen, want dergelijke pretenties zou je talloze hardrock- en symfobands uit die tijd kunnen verwijten, en misschien vinden de meeste luisteraars teksten ook wel zó onbelangrijk dat ze er niet eens naar luisteren, maar bij deze plaat springt de stupiditeit zódanig in het, eh, oor dat het ernstig afbreuk doet aan hoe serieus ik het allemaal kan nemen. 

Ook muzikaal kan het me niet erg boeien, met matige melodieën, arrangementen die vrij gewoontjes zijn, en een goede stem die helaas om de haverklap gaat galmen. Uitzonderingen zijn Easy livin' (beetje flauw om te noemen, maar het blijft toch een geweldige single) en The spell met z'n fraaie middenstuk (hoewel de gitaar nog wat meer "bite" à la Slash in Breakdown of Estranged zou moeten hebben), maar dat mondt helaas weer uit in een flauw rock-n-roll-einde met dat ridicule "watching you-ou-ou-ou-ou!"

Nee, een eerdere user vond Uriah Heep "veel origineler en kleurrijker" toen hij deze band met Deep Purple vergeleek, maar ik vind dit daar toch wel erg bij achterblijven (als je dan per se Heep en Deep wilt vergelijken).
 

avatar van Stijn_Slayer
4,0
Tekstueel is het inderdaad erg lachwekkend, maar dat negeer ik vaak bij dit soort bands. Voor een goede tekst zet ik wel een cd van Nick Drake op.

Ozric Spacefolk
Ik ken geen enkele tekst van geen enkele band. Daar zijn boeken voor.

Teksten vind ik ondergeschikt. Van mijn part zingen ze blablabla...
Muziek vind ik het belangrijkste en het gevoel dat het bij me oproept.
En ik krijg aangename kriebels van Heep. Te allen tijde..

avatar van henk01
4,5
Mooi gesproken, deze is mijn favouriet. 5*, zonder ooit naar de teksten te hebben geluisterd.

Misterfool
Bij Uriah heep wordt er wel vaker bediscussierd of het symfo is of hardrock. Bij dit album kan ik daar kort over zijn. Dit is je reinste hardrock. Verwacht Deep purple achtige taferelen
Leuke muziek met veel ruimte voor het hammondorgel. Helaas zijn sommige nummers(circle of hands) wat cheesy en zijn de teksten lachwekkend slecht. Desondanks wel een aardig album.

avatar van Helicon
4,5
Het beste van Heep wat ik tot nu toe gehoord heb. Dijk van een plaat.

Ozric Spacefolk
Valt me op dat er toch veel users/muziekliefhebbers zijn die Heep niet zo leuk vinden.

En toch is de band een onwijs grote referentie voor moderne metalbands. Bijvoorbeeld The Wizard is nog gecovered door Blind Guardian.
En Time to Live door Spiritual Beggars...

avatar van Helicon
4,5
Als ik Heep luister hoor ik al het begin van de progrocl/metal stroming. Natuurlijk is het tegenwoordig allemaal harder en vetter opgenomen, maar ik hoor het inderdaad zeker.
Bijv. Ayreon (ook qua thematiek)

4,0
BoyOnHeavenHill schreef:
met matige melodieën, arrangementen die vrij gewoontjes zijn,

Dit is flauwekul. De arrangementen zijn dik in orde. Geen enkele band gaf de basgitaar zo'n prominente rol als UH in Paradise en Why.
Je toont zelf al aan met je voorbeelden dat de melodieën uitstekend zijn. Je hoeft die stukjes tekst maar te lezen en je weet al hoe de liedjes gaan. Het verschrikkelijke All my Life heb ik de laatste 30 jaar misschien twee keer gehoord. Toch weet ik precies welk fragment je bedoelt.

Ozric Spacefolk schreef:
Valt me op dat er toch veel users/muziekliefhebbers zijn die Heep niet zo leuk vinden.

Niet iedereen waardeert slechte smaak. Laten we eerlijk wezen, simpele hardrockriffs, koortjes a la de Beach Boys en een melodische basgitaar behoren niet samen te gaan. Ik bewonder UH erom dat het ze toch zo heel erg vaak flikken. Dat is uniek.
Voorbeeld: de brug tussen de eerste twee coupletten van The Wizard, dat maffe "aiaiaiaiai". Toch is het volkomen op zijn plaats.
Aardig is dat alle UH-critici de band ervan beschuldigt zichzelf serieus te nemen en zich vervolgens ergeren aan zulke mallotigheden.

Ozric Spacefolk
Uriah Heep is brits. En britten doen dit graag,

Maar Slade, Roxy Music, Atomic Rooster en Queen, om maar een paar te noemen, scoren wel hoog.


Ik heb Heep nog nergens compleet zien ontsporen, zelfs is niet in hun disco/glam periode.

avatar van Bluebird
5,0
Ik heb alleen de albums met Byron op zang. Dit is en blijft een klassieker met Paradise/The Spell als absoluut hoogtepunt. Prachtige opbouw met een ijzersterke tekst. Een enkel zwak nummer op deze plaat verhindert niet dat het me nog steeds de volle mep waard is.

Ozric Spacefolk
Probeer eens Take No Prisoners van David Byron (solo). Absoluut de moeite waard,,

avatar van Bluebird
5,0
Al vaker horen zeggen ja. Zal er eens naar uitkijken. Rough Diamond viel me nogal tegen namelijk maar voor Heep was er natuurlijk maar 1 zanger. Overigens meen ik te horen dat een deel van The Spell niet door Byron wordt gezongen. Mogelijk Hensley?

Ozric Spacefolk
Ken Hensley zingt ook lead inderdaad. Hij heeft bijvoorbeeld Lady in Back in zijn geheel ingezongen.

avatar van Bluebird
5,0
Klopt. Dan moet ie het vast wel zijn.

4,0
Bluebird schreef:
Overigens meen ik te horen dat een deel van The Spell niet door Byron wordt gezongen. Mogelijk Hensley?

Idem voor het tweede gedeelte van Paradise. Byron komt uit de ene luidspreker en Hensley uit de andere.

avatar van Bluebird
5,0
Ook dat is me opgevallen ja. Gaaf. Overigens een opname met een wel zeer sterk gescheiden stereospoor. De piano komt werkelijk uit 1 box en de slide uit de ander. En ook op Live '73 hebben gitaar en keyboards hun eigen kanaal. Zoiets als bij het vroege werk van Purple.

avatar van spinout
3,5
Mooie Heep plaat zonder missers. Dat maakt dit nog geen Very 'eavy of Look at yourself.

4,0
spinout schreef:
Mooie Heep plaat zonder missers.

Ahum - de tweede helft van All my life kost een hele ster.

5,0
Ik was destijds blij verrast nadat ik eerder Very Eavy... had aangeschaft kocht ik dit album BLIND en heb nu nog steeds een zwak voor dit meesterwerk. Zou ook in mijn Uriah Heep top 3 komen.
Topper met nagenoeg geen zwake nummers. Ik ben sowieso een man van U.H. met David Byron als zanger!!

Gast
geplaatst: vandaag om 16:49 uur

geplaatst: vandaag om 16:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.