Janelle Monáe - The ArchAndroid (2010)

Binnen het R&B genre is dit album behoorlijk origineel en vooruitstrevend, de nummers zijn zeker niet van die alledaagse riedeltjes. Er is duidelijk variatie op instrumentatie te bespeuren maar het wordt het wel erg gladgestreken allemaal – dat neemt natuurlijk niet weg dat de nummers minder dynamisch of bombastisch worden. Wat ik zo goed vind aan dit R&B album is de diversiteit die erop te vinden is. De tracklist en speelduur lijken misschien iets teveel van het goede maar vanwege de verschillende stijlen die Janelle aanneemt blijft het album interessant.

Daarnaast merk ik dat ik dit album steeds meer weet te waarderen. In het begin vond ik het een wat magertjes album maar ondertussen na een aantal luisterbeurten bevalt het me heel goed eigenlijk. Ik vind het in ieder geval stukken fijner om naar dit album te luisteren als bijvoorbeeld naar Beyoncé of Rihanna. Het album is duidelijk tot in de puntjes verzorgd en er is veel aandacht besteed aan de arrangementen en dat vind ik een groot pluspunt. De algehele sfeer die op dit album heerst is dik in orde.

In ieder geval wel een groeier, dit album. Deels is dat misschien te wijten aan de futuristische sound die deze plaat met zich meebrengt.

Ik vind het een sterk album. Het heeft echter één probleem: ik draai hem niet graag. Op één of andere manier pakt hij me nog niet zo. Misschien later.

Ja dat heb ik ook. Het geheel is sterk maar duurt tegelijk ook zo lang. En het is niet een cd waarvan je zegt: 'laat ik het eens opzetten om dat nummer te luisteren' (kan natuurlijk aan mij liggen).

Nee, dit is het toch niet voor mij. Wil overigens niet zeggen dat ik het een verschrikkelijk album vind, maar toch niet goed genoeg. Janelle is vooral te pruimen met uptempo nummers. Dan valt niet zozeer op dat ze vocaal dertien in een dozijn is. Nummers als Dance Or Die, Wondaland, Cold War en de single liggen redelijk lekker in het gehoor. De rest vind ik niet echt bijzonder. Het is in mijn ogen ook meer popmuziek dan r&b. Het album is redelijk divers, maar echt veelzijdig vind ik het ook niet. Ik ga voor een zeer krappe 3*.

Beetje te glad en funky voor mij. Ik wilde het heel graag leuk vinden, maar vanaf nr. 8 vind ik het een behoorlijk walgelijk album.

Berichten verwijderd.

Het is inderdaad zoals velen hier zeggen een groeiertje. Zeker 10 keer luisteren voordat dit album 'valt'. ****

Wat een opwindende coctail van ...., ja van wat eigenlijk? Veel uptempo R&B, snufje soul en jazz, riedeltje hip-hop en een bijna tegen theatervoorstellingen aanleunende tussendoortjes en intro's. Wel heel erg mooi gedaan. En de dame kan verschillende kelen opzetten. Dan weer smooth en soepel, dan weer uitbundig en fel. Soms hoor ik Scissor Sister, dan weer Prince, dan weer Beyonce, maar toch een eigen en ook wel weer heel nieuw geluid.

Na een aantal keren naar dit album geluisterd te hebben moet ik zeggen dat ik het wel steeds boeiender begin te vinden. Het is niet het meest toegankelijke album maar dat zijn voor mij dan meestal wel weer de albums die ik over 5 jaar nog steeds wel eens draai. Wat ik eigenlijk wel prettig vind is dat het zo'n enorm divers album is geworden. Misschien een beetje chaotisch en stuurloos hier en daar maar ze toont veel durf en staat open voor het experiment en dat vind ik te prijzen. Ik heb zo'n vermoeden dat deze dame een blijvertje is in de muziekwereld en nog voor veel boeiende muziek gaat zorgen.

Hèt album van 2010. Een mini-revolutie in de muziek .

Kan niet wachten op meer werk van haar.

Wat is dan precies de revolutie?

De flow van het hele album, de verschillende stijlen, de opzet. Het album heeft iets futuristisch, het voelt heel vooruitstrevend, alsof dit het geluid van de toekomst is.
Ik vind dat ze de R&B zoals ik die tot nu toe kende naar een nieuw niveau brengt.

Het voelt inderdaad futuristisch, dat heb ik ook, maar toch hoor ik eigenlijk weinig nieuws als ik er over nadenk. Vergelijkbaar met bijvoorbeeld SOTT van Prince: dat ademde ook 'nieuw', terwijl goed beschouwt Prince weinig nieuws bracht.
Ik weet nog steeds niet helemaal wat ik hiervan moet vinden. Ik merk wel dat ik bepaalde nummers standaard skip. Locked inside en Sit Greendown om er twee te noemen.

Plaat van het jaar, dat zeg ik alvast. R&B kan dus goed zijn. Al is dit natuurlijk veel meer dan alleen R&B.

Met de kritiek op haar stem ben ik het overigens helemaal niet eens, die is juist heerlijk.

Voor mij niet het album van het jaar. Wel één van de meest veelbelovende artiesten van 2010. Ook haar samenwerking op het album van Big Boi vind ik geweldig. Dit album overschrijdt grenzen, klinkt tijdloos én futuristisch haha. Knap. Ik ben benieuwd wat ze in de toekomst nog uit zal brengen, voorlopig kan ik nog wel even van dit album genieten.
Samen met Erykah Badu redt ze de 'R&B' en 'Soul' van het moment!

Ach, Jill Scott vind ik beter dan beide dames die jij noemt. Vooral live.

Bedankt voor de informatie en gelukkig heb je haar ook nog live gezien. Ik zal je reactie opnemen als een tip en Jill Scott ook eens luisteren.

Deze kan ik aanbevelen:
Jill Scott - Experience (2001)

bedankt, ik ga er achter aan!

Ik word momenteel behoorlijk overrompeld door dit prachtige, elegante, stijlvolle, geweldig geproduceerde album van mevrouw Monáe! En dan heb ik het nog niet eens over haar stem gehad. Op de valreep nog één van mijn aangenaamste verrassingen van 2010!

Die clips zijn trouwens

Bij de clip van Cold war lijkt het net alsof ze kaal is (in het begin)!

cold war is voor mij een van de mooiste videoclips in tijden

Beetje gejat alleen!!!

YouTube - Sinéad O'Connor - Nothing Compares 2U

En die is vele malen mooier!!!

ja die klassieke setting die er zo subtiel is tussen gemonteerd is echt een meerwaarde voor de clip

wat jammer dat Janelle Monae daar niet aan gedacht heeft!

Jullie belgen moeten toch weten wat plagiaat is....toch!!

haha.

Wat is dit toch een briljant album kan hem echt niet te vaak horen.
stond ook op 1 in mijn top 10 2010 lijstje zou het graag 6 sterren willen geven

Hoppakee, een vette 8/10 van Scaruffi, die deelt-ie niet bepaald vaak uit de laatste jaren.

De beste man heeft er toch wel kijk op.

Geweldig album. Het enige nummer dat ik niet te pruimen vind is Tightrope.
Er staan zoveel prachtige en diverse nummers op dit album dat ik onmogelijk een top drie kan maken.

Ik heb het album nu een aantal keer beluisterd en ik moet zeggen; heerlijk! Maar Oh Maker viel me vanaf het eerste moment het meest op. Wat een lekker apart nummer .
Ook Locked Inside en Wondaland; helemaal lekker.