Heerlijke dark ambient (mag ik dat zo noemen?), het nummer Sigur Ros. Welkom in het duistere doch prachtige wereldje van Sigur Ros, lijken ze te willen zeggen.
Heel anders dan de albums die nog zouden komen, maar de emoties die ik daarbij zou krijgen zijn hier nog niet aanwezig. Ik vind dit wel een heel mooi album voor kerstmis; die hoge stemmen in Dogun doen het 'm
Alle nummers lijken wel een verhaal te vertellen. Een verhaal dat je zelf kunt bedenken door middel van de beelden die de muziek je ingeven. De duistere geluiden in Sigur Ros, waarin je je in het hol van de draak bevindt, compleet met zijn krijsende slachtoffers... Het tweede deel van Dogun, waarin een priester in de regen aan het bidden is en af en toe (door dat hele snelle harp-achtige geluidje) opgeschrikt wordt door een schaduw dat achter hem wegsnelt. Ja, en dan natuurlijk Hun Joro, waarin een krachtig strijdlied wordt gezongen door een groep dappere elfjes die met potten en pannen door de wouden lopen en hun tocht en gezang van muziek voorzien. Om, naarmate de zwaardere en ruisende geluiden luider worden, dichter bij het hol van de draak te komen, alwaar ze tegen die tijd de strijd aangaan en het lied compleet flipt en ontspoort, met geschreeuw en al. Heel leuk.
18 Sekundur Fyrir Solaruppras is dan weer een van de originele nummers van het album.
Hafssol heeft wel weer iets weg van het toekomstige geluid van Sigur Ros, alhoewel ik de live versie prefereer. Verold Ny Og Oo gaat over een reus die over de velden van de kabouters de knollen en wortels kapot trapt. En dan Von, het mooiste nummer van de hele cd... Heerlijk eenvoudig trommelwerk, eigenlijk vijf minuten lang hetzelfde, maar oh zo leuk en lief

Voor gezellige marktactiviteiten biedt Myrkur uitkomst, met al die rammelende potten en pannen en lepels en vorken en messen van de marskramer.
En uiteindelijk zijn de twee laatste nummers vooral heel zweverig. En met name het laatste nummer, na die hele lang stilte, lijkt heel erg snel te gaan en zich te verplaatsen naar een andere dimensie, waar de definitieve Sigur Ros zijn intrede zal doen. Emotioneel gezien valt deze plaat dus niet echt in de schoonheid die ik ken van de latere albums, maar zoals BlueVelver het al zegt, is dit een interessant album. Dit kun je ook niet met het latere werk vergelijken denk ik.
Ik zie dat ik 'm nog maar een paar keer moet luisteren. Het verhaal van de draak heeft een open einde.. 3,5 ster!