Judas Priest - Unleashed in the East (1979)

De plaat is dan misschien niet helemaal live, dat mag de pret niet drukken. Het is een superalbum en ik vind de meeste nummers op dit album zelfs beter klinken dan op de reguliere albums, omdat ze op dit album meer kracht en snelheid hebben (zoals bij Victim Of Changes en Tyrant). Ook is het een goede verzameling nummers van het jaren '70-werk van Judas Priest.

4,5*

Toen ik een jaar of twaalf was mijn favoriete elpee; nog steeds is dit een dijk van een livealbum, al kun je je natuurlijk wel afvragen in hoeverre dit 'live is'. Alles klinkt namelijk wel heel erg strak en steriel. Maar goed, wat maakt het uit. Geweldige songs, geen speld tussen te krijgen. Ieder nummer is een voltreffer. Was de band in de studio ook maar zo goed...

Daar kan ik me helemaal bij aansluiten, Von Helsing. Het heeft trouwens een hele tijd geduurd voor ik deze plaat op waarde kon schatten. Ik vond deze versie van Victim of Changes vanaf de eerste luisterbeurt namelijk zo verpletterend goed dat de rest voor mij in vergelijking wat verbleekte. Pas vele jaren later ging ik appreciëren dat deze plaat begin tot einde vol met krakers staat, die stuk voor stuk de studioversies evenaren of in veel gevallen zelfs overtreffen. Op het 'reguliere' album, tot en met Tyrant (een versie die ook het origineel wegblaast door de snelheid en Halford's vocals), is enkel Running Wild inwisselbaar. De rest stoomt bijna drie kwartier lang genadeloos door, de rauwe energie spat ervan af.

De vier bonusnummers zijn een leuke, zij het niet essentiële, kers op de taart die vooral het album Killing Machine wat meer representatie in de setlist geven en naadloos in het geheel passen. Eigenlijk heb je hiermee ook een uitstekende verzamelaar te pakken van Judas Priest voor 1980. Alleen Dissident Aggressor en Beyond the Realms of Death zijn notabele afwezigen. Laatstgenoemde verscheen wel op een limited edition EP bij vroege drukkingen van het album en op een cassette-versie, maar nooit op LP of CD. Zonde, maar het verandert niets aan de terechte klassiekerstatus van Unleashed in the East.