Judas Priest - Unleashed in the East (1979)

Na dit album begin jaren tachtig grijs gedraaid te hebben (eerste lp van mijn jongere broer) waren de studioversies die ik pas later leerde kennen wel even wennen. Maar van de meeste nummers vind ik beide versies waanzinnig goed. Mijn eeuwige favorieten hier zijn Ripper en Victim of Changes.

Victim of Changes

Ik val als een blok voor alleen al de zinderende versie van Exciter. En Running wild. En Victim. En Ripper. Shit, ik val voor alles.

Daimonds and rust is mijn favoriete nummer van deze, heerlijk nummer, al weet ik dat het een cover is.

Van wie? (Kan natuurlijk de moeite doen het zelf te zoeken maar ...)

Joan Baez. Haar versie is zeer de moeite waard, een echte ballad. Eigenlijk beter dan Priests versie vind ik.

The Green Manalishi vind ik ook beter door Fleetwood Mac. Maar dankzij Judas Priest ben ik beide songs en artiesten wel gaan luisteren en waarderen. Met name Fleetwood Mac (met Peter Green!) was een fijne ontdekking.

Sinds een paar jaar brengt Priest hem ook als een ballad.

Ok verrassend. Joan Baez. THE Green Manalishi wist ik wel. Weer wat bijgeleerd en op zoek naar het origineel van Joan. Thanx

The Green Manalishi vind ik ook beter door Fleetwood Mac, maar heb ik ook dankzij Priest ontdekt. Sinner, Genocide en Tyrant vind ik mooier dan de studioversies. Er zit net even iets meer vaart achter en wat extra pit. De zang van Ripper vind ik met wat meer emotie gebracht in de studio (Sad Wings of Destiny). Zou het opzet zijn geweestv om zo veel nummers van Sad Wings of Destiny op het album te zetten? Het was de Killing Machine tijd en daarvan zijn er heel wat nummers op de remaster gezet. Sad Wings of Destiny valt, zoals bekend, onder een ander label.

Oh? *gaat meteen youtoepen*

Dat hebben ze als eerste gedaan met Ripper als zanger. Das ook meteen veruit de mooiste versie, op de Live in London cd. Gruwelijk dik kippenvel vanwege hem, wat geweldig gezongen!!!

Vind ik ook. Sterker ik hoorde die nummers eerst op dit Live album en vbond de studio versie gewoon daarna stukken minder

Ik vind juist dat de groove er wat uit is door dat snellere spelen.

De versie uit de acoustische set voor VH1 Classic met Rob Halford heeft toch mijn voorkeur. Ripper is een prima zanger maar hij doet toch vooral teveel z'n best om te klinken als, naar mijn idee. The real thing vind ik dan toch een klasse beter.

Vind ik niet. Owens heeft een hele eigen stijl. De priestalbums met hem wijken ook behoorlijk af van het klassieke spul. Ook bij Iced Earth behield hij zijn eigen identiteit. Dat even los van wat je ervan vindt.

Mijn reactie is vooral gebaseerd op dit ene nummer. Overigens moet ik bekennen dat ik niet heel bekend ben met de Priest albums met Ripper. Ik heb ze destijds wel 'geprobeerd' en ik meen me te herinneren dat ie ook toen als een soort tweedehands-Halford op me over kwam. Ik ben iig geen fan, Iced Earth trek ik daarom ook niet (ben nogal zanger(es)-oriented). Zelfde geldt bv voor Maiden en The Gathering. Soms is 1 + 1 meer dan 2.

Leuk om eens te horen. Bedankt voor de tip

Ben blij dat ik nog een LP uit '86 heb, want die zilverkleurige letters + idem randje van de geremasterde CD vind ik niet mooi. Er zijn heel wat bands, voor zover ik aanneem, naar songtitels van Priest vernoemd. Het is maar de vraag of ze het nummer in kwestie konden evenaren; zo heb ik Exciter geen nieuwe 'Exciter' horen spelen. Wat is dat toch een goed nummer van Priest, ruim 5 minuten is een aardige lengte voor de continue snelheid waarmee het gespeeld wordt. 'Running Wild', één van de betere nummers van 'Killing Machine', vind ik een knap liedje dat klokt onder de drie minuten, maar op Únleashed' zo ongeveer het minste van de plaat is. 'Hell Bent for Leather' is misschien nog wel mijn favoriete Priest nummer.

Sad Wings was een album dat niet zo goed verkocht, met name omdat het toenmalige label vrijwel niets aan promotie/distributie deed. Ik vermoed dat de band, nu ze inmiddels wat populairder waren geworden, die songs graag nog eens wat meer onder de aandacht wilde brengen.

Is ze dan toch aardig gelukt geloof ik

Toen ik een jaar of twaalf was mijn favoriete elpee; nog steeds is dit een dijk van een livealbum, al kun je je natuurlijk wel afvragen in hoeverre dit 'live is'. Alles klinkt namelijk wel heel erg strak en steriel. Maar goed, wat maakt het uit. Geweldige songs, geen speld tussen te krijgen. Ieder nummer is een voltreffer. Was de band in de studio ook maar zo goed...

Ik ben bezig in een biografie over Judas Priest (Defenders of the Faith, engelstalig).
Daar in staat dat ze in ieder geval de zang opnieuw hadden opgenomen in een live-setting omdat Rob Halford niet goed bij stem was.
Drummer Les Binks speelt hierop nog wel mee maar was bij het verschijnen van "Unleashed in the East" al bij de band weg.
Dat zou ook verklaren waarim Rob Halford op de hoes pontificaal voor de drummer is gezet..

Waarom moest die Les Binks weg ?
Het boek hierover blijft vaag maar hij zou te goed zijn voor de richting die Judas Priest in wou gaan, meer stadionrock en minder gecompliceerd.
Opvallend was het schrappen van "Exciter" in de live set bij het aantreden van Dave Holland.
Die zou dat nummer drumtechnisch niet aankunnen wat uiteraard door de Judas Priest leden werd ontkent.

Naast de bonus-tracks zijn er tijdens deze concerten nog 2 andere songs opgenomen die op b-kantjes van singles terechtkwamen.
Dat zijn "Evil Fantasies" en "Beyond the Realms of Death".
Echter 2 songs die ze speelden tijdens de concerten waren helemaal niet opgenomen en dat waren "White Heat, Red Hot" en "Take on the World".

Dat heb ik me ook weleens afgevraagd. Die Binks komt inderdaad over als de meer vakkundige drummer. Dave Holland hield het toch wat simpeler. Meer rechttoe rechtaan zeg maar. Ik ben er zelf niet zo'n fan van eerlijk gezegd. Kan me er alles bij voorstellen dat een nummer als Exciter te hoog gegrepen was voor 'm. Freewheel burning had 'ie ook vaak problemen mee heb ik eens gelezen.

Dit album heb ik letterlijk grijs gedraaid in de beginjaren 80. En nog steeds vind ik het een gaaf album, of er nou achteraf aan geknutseld is of niet

Op dit album zit zoveel sfeer en spettert zo gaaf dat het een genot is als je deze weer eens beluistert!!

Judas Priest was in die vroege NWOBHMjaren toch wel toonaangevend kwa live concerten, in het metalwereldje, net als Iron Maiden. Die twee bands met hun gitaartandems, geren over het podium en goed bij stem zijnde frontmannen waren een voorbeeld en inspiratie voor veel latere bands.
Dit album van Priest, dat ook nog eens in het geheimzinnige verre oosten (het land van de rijzende zon) is opgenomen, met wat mixjes nadien, verdient alleen al op grond van de keuze van de songs een dikke 4,5 sterren.

Update: sterrenwaardering staat genoteerd.

ik zie ze niet bij jou buizen. De waardering bedoel ik dan

Zeker een album wat in jouw live rockalbums 70's terecht zal komen schat ik in buizen Opvallend veel live albums uit die tijd stammen van optredens in THE East. Dat vond ik toen ik een jong broemetje was altijd bijzonder. Zou niet meer weten waarom. Was destijds erg mysterieus voor mij.

Geweldig live album dit, zoals er zoveel in de jaren 70 uitgebracht zijn.

Gelukkig zijn er users als broem en buizen die dat ook zien.