Ed Kowalczyk - Alive (2010)

1 ster in de Revu. Schijnbaar een draak van een plaat...

Revu is niet echt super betrouwbaar naar mijn mening, ben toch wel benieuwd. Toch het meesterbrein achter Live....

Het ziet eruit als een plaat met covers, klopt dat?

Gebrouilleerd zijn met de rest van je oude band, maar in de titel van je nieuwe plaat er wel naar verwijzen (er moet toch een Unique Selling Point zijn). Dit gecombineerd met de zalvende en semi-spirituele titels doet vermoeden dat dit wel eens een tragisch product zou kunnen zijn. Selling the drama

'Grace', 'Light', 'Surrender', 'Soul', 'Love', 'Fire', 'Mountain'...

Yup, ze zijn er alle zeven.

Was Ed het meesterbrein? Onze Edje, wie had dat gedacht. Ik had de indruk dat Ed de boel op meer dan een manier om zeep hielp. Naast het eisen van een persoonlijke bijdrage voor concerten, hij vond zichzelf dè man (als dit waar is tenminste), kweelde de man na drie redelijk tot zeer goede platen iedere volgende plaat telkens naar een nieuw dieptepunt.
De titels van deze plaat doen in elk geval het ergste vermoeden. Ed komt op mij meer over als iemand die goed weet hoe de wereld esotherisch in elkaar hoort te zitten, daar andere mensen mee lastig valt, maar er zelf geen reet mee doet. Of het type links lullen, rechts vullen . Als het allemaal waar is natuurlijk. Dat moet ik nog zien met Ed, want iemand die zo mooi kan zingen over huilende dolfijnen, die naait z'n band natuurlijk niet.
Sorry, ik word sarcastisch van deze man en wierp per ongeluk weer een blik op die songtitels.....en kreeg een wegtrekker. Ik ga zèker luisteren, want dit moet haast wel lachen worden.
Kijk overigens wel uit naar de plaat van z'n oude band. Benieuwd wat ze zonder deze stervende zwaan kunnen.

Ed was het meesterbrein ja, wat die verder allemaal deed om de band om zeep te helpen is jouw mening...

Ja, dat klopt, da's ook meteen het basis idee van deze site......meningen uitwisselen

Maar flauw was het wel, dat geef ik toe.

Ik heb hem gehoord.





Daar wil ik het bij laten....

Volgens OOR nam hij, achter de band's rug om, de leiding over hun publishing company en eiste een bonus van €100.000,- voor een verrassings-optreden op Pinkpop 2009. De andere bandleden schopten hem daarna netjes uit de band, pasten fijntjes de line-up aan op hun Facebook-pagina en mailden al hun fans over het gebeuren.

Rest Ed alleen nog het kruis en de wederopstanding en de transformatie is compleet, Amen!

Hij zal daar toch niet ècht toe in staat zijn?

Sinds Secret Samadhi heeft Live niets fatsoenlijk meer uitgegeven. Ik ben zo Live moe dat ik deze niet eens ga luisteren. Keer op keer is het werk van Ed een teleurstelling.

Nee. Hij heeft er blijkbaar gewoon een sport van gemaakt om enkele bekende songtitels te hergebruiken.

@chansadres
Dat zegt al genoeg dus...

Toch ben ik benieuwd naar de laatste creatie van Ed. Ben het ermee eens dat na Secret Samadhi het niet meer tot mijn verbeelding sprak.

verschrikkelijke plaat!

als dit alles is wat ie kan bedenken na de commercialisering van Live en zijn 'solo' toer met louter en alleen covers kan hij beter stoppen.

treurig dat iemand die (mede) verantwoordelijk is geweest voor juweeltjes als s.t.d. en s.s. zover kan zinken

Heb je de plaat al gehoord dan?

Is de dvd bij de Nederlandse release hetzelfde als de Engelse release? Er zou een acoustische Live in Paradiso-dvd bijzitten, maar bij de Engelse release staan maar 5 tracks op de dvd plus videoclip, making of en interview.

Nee, alleen de hoes is gejat van U2

met deze plaat moet ed vast een plekje kunnen bemachtigen op de eo-jongerendag, op mijn festival staat hij echter geboekt als hoofdact in de prullenbaktent.

Opzich is Grace nog wel een nummer dat goed te beluisteren is

Belachelijke anti-Ed stemmen hier. Puur en alleen op de man zelf gericht. Zijn acties uit het verleden zijn misschien niet fair geweest, die anti-stemmen zijn dat ook niet. Dit is gewoon een zeer goede cd die lekker rockt en minder zweverig klinkt dan dat men hier aanneemt. Het laatste Live-album was een stuk "zweveriger" en klonk meer als een solo-album van Ed (doet mij denken aan The Final Cut van Pink Floyd wat men ook vooral als een solo-project zien van Roger Waters).

Ja, vast.
Die zwarte borders, dat kan echt niet, hoor!

Ach ja, helemaal zuiver is het niet, het is emotie en daar heeft Ed Raket vast begrip voor. Maar Ed met Roger Waters vergelijken......da's natuurlijk vloeken in de kerk. Dat kan ècht niet!

Hij is niet gejat maar het is wel dezelfde stijl.
Zwarte borders, een boom en de leden/lid op de foto.

Ik vind Ed gejat van Bono.

Ja? Is het startschot weer gegeven?Met je droge opmerkingen

Best leuk !

Natuurlijk valt het album erg mee na alle negatieve kritieken. Edje mag dan een arrogant heerschap zijn en rare fratsen hebben uitgehaald, maar zingen kan hij nog steeds als de beste. En pakkende songs schrijven ook. Tekstueel is het uiteraard soms te dik en zweverig aangezet, maar ik moet zeggen dat het album me stukken beter bevalt dan de laatste twee, drie platen van Live. Qua stijl sluit dit album aan bij Live's The Distance To Here, mede door het lekker zware gitaarwerk.

Nooit begrepen waarom Andre Agassi die switch naar de muziek gemaakt heeft.

Ik ben meer benieuwd naar dit album The Gracious Few - The Gracious Few (2010), gemaakt door de overige leden van de band LIve.