Mystery - One Among the Living (2010)

Kan er niet voor warm lopen op de een of andere manier.
Zal het nog een paar keer proberen.

Het is mij toch allemaal net te glad en te gelikt.
Niet dat het slecht is, maar toch.....

Goed album. Niet te freaky (zoals zo vaak in de prog. rock), maar gevoel voor melodie en een goede zanger. Ik hoor wel allerlei invloeden, van IQ tot en met Camel, maar dat is op zich zelf helemaal niet erg.

disperse

Positief verrast, kan ik wel zeggen.
Vooral de Through Different Eyes suite is top maar ook Between Love and Hate, Till the Truth Comes Out, One Among the Living en The Falling Man mogen er zijn.

Toen ik het voor het eerst hoorde vond ik de zanger toch wel erg op Jon Anderson van Yes lijken, tot ik erachter kwam dat de zanger van Mystery de vervanger van dezelfde Jon Anderson in Yes is.

Go figure.

Ik begon met stemmen op 3 maar er komt nu een puntje bij.

Ik keek naar de 2010 toplijst, en zag dat dit boven The National stond (The National is een favoriete band van mij). Ik was dus benieuwd hiernaar. Ik heb dit album via youtube bekeken, aangezien het niet te downloaden is. Daardoor mis ik alle 'Through Different Eyes', 'One Among The Living' en 'The Falling Man'. Ik kan dus niet oordelen over die nummers. Bij de eerste keer luisteren vind ik het zeker niet slecht. En er zitten zelfs bij vlagen geniale momenten in!

Toch heeft de muziek iets teveel een Metal-sfeer wat mij betreft. Komt denk ik vooral door de distored gitaar (die ze godzijdank niet te pas en te onpas áltijd gebruiken). Verder krijg ik bij de nummers het idee alsof ik naar een film zit te kijken waar in een compilatie-stuk alles tóch weer goed komt. En dat maakt het voor mij een beetje cheasy. Ik stem nog niet omdat ik het hele album nog niet ken, en omdat ik de nummers die ik ken nog niet vaak genoeg heb gehoord.

Al met al geen vervelende muziek om naar te luisteren, en dat is al heel positief voor mij omdat het dan in ieder geval niet te veel stoort

metal

Vind je het zo raar dat ik die vergelijking maak?

nou ja, raar... In vele tientallen luisterbeurten is 'metal' nooit bij me op gekomen en ik had ook nog niet eerder iemand Mystery in verband zien brengen met metal, maar wellicht heb je helemaal gelijk hoor...

Er is één nummer dat echt wel een beetje een metal-sfeer heeft en dat vind ik dan ook gelijk het minste nummer: The Falling Man. Die gitaarriff riekt naar trage Metallica en jammer genoeg word die riff ook nog eens tot in den treuren herhaalt in dat nummer. Ik ga me er steeds meer aan ergeren merk ik dus de song krijgt denk ik 'skip-status'.

Er schijnt begin 2012 een nieuwe CD aan te komen getiteld The World is a Game met Nick D'Virgilio op drums,

hee, da's goed nieuws!

Ik heb een probleem. Net de nieuwe CD The World is a Game voor de tweede keer aan het luisteren. Die is nog beter dan One Among the Living. Deze zou dus eigenlijk een halve ster naar beneden moeten
......
Nee, ik laat deze op 5 sterren staan, en bij The World is a Game denk ik er wel een ster bij

Dit klinkt niet echt origineel, maar ze doen hier uitzonderlijk goed waar progrock bekend om staat, namelijk avontuurlijke muziek in een fantasie sfeertje maken.

Deze al een tijdje op de pc staan, maar nooit geluisterd. Vanavond eens opgezet, en het klinkt alleraardigst. Zanger heeft wat weg van Ian Anderson, maar toch rauwer hier en daar.

Ik vind de stevige benadering van de band erg leuk.

Ian Anderson? Weet je zeker dat je niet Jon bedoelt?

Dat is een dikke type-o. Uiteraard bedoel ik Jon Anderson. Hij heeft overigens niet dezelfde stem, maar een beetje dezelfde klank. Erg aangenaam om naar te luisteren.

Het basgeluid is trouwens ook subliem op deze plaat.

Benoit David heeft eerst in een Yes-tributeband gezongen en later zelfs bij Yes, dus ja, de gelijkenis lijkt me duidelijk aanwezig.

Ik heb de man twee keer live gezien (1x met Mystery en 1x met Yes) en beide keren heeft hij het helaas live niet waar kunnen maken. Ik reken er ook niet op hem ooit nog eens live te zien, eigenlijk.

De muziek van Mystery kan me steeds meer bekoren. Dat Through Different Eyes heeft met The Silent Scream en Dancing with Butterflies toch wel een magistrale finale zeg. Zo emotioneel.

Mystery stond nog op het lijstje met als titel: To Listen To!

Het album is willekeurig gekozen en als deze muziek bevalt probeer ik nog een paar platen. Zoals gewoonlijk. Als ik hierboven lees dat zanger Benoit ... ha.... ja, die band ken ik zelfs heel goed. Dat was de allereerste symfonische rockband waar ik ooit naar luisterde. Met Benoit David bij Yes had ik als Anderson liefhebber helemaal niets. Ook niet met die andere zanger(s) trouwens. Blegh!

Maar dit is een totaal andere band. Ik ga dus eerst maar even deze voor mij nieuwe symfonische noten proberen. Wie weet valt het allemaal wel mee.