Arcade Fire - The Suburbs (2010)

mijn stem
4,11
1466 stemmen

Canada
Rock / Pop
Label: Merge

  1. The Suburbs (5:15)
  2. Ready to Start (4:15)
  3. Modern Man (4:40)
  4. Rococo (3:57)
  5. Empty Room (2:52)
  6. City with No Children (3:11)
  7. Half Light I (4:14)
  8. Half Light II (No Celebration) (4:27)
  9. Suburban War (4:41)
  10. Month of May (3:50)
  11. Wasted Hours (3:21)
  12. Deep Blue (4:28)
  13. We Used to Wait (5:01)
  14. Sprawl I (Flatland) (2:51)
  15. Sprawl II (Mountains Beyond Mountains) (5:18)
  16. The Suburbs (Continued) (1:27)
  17. Culture War * (5:23)
  18. Speaking in Tongues * (3:52)
    met David Byrne
  19. Wasted Hours [A Life That We Can Live] * (4:26)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 1:03:48
1172 BERICHTEN 25 MENINGEN
zoeken in:
avatar van Man of Sorrows
5,0
0
geplaatst: 25 december 2014, 16:20 uur [permalink]
Dankzij Boyhood heb ik dit album ook nog eens uit de kast gehaald. De sfeer van het album is identiek aan die van de film. Behoorlijk suïcidaal dit, mijn favoriete nummers zijn dan weer Modern Man, I used to wait en de eerste Sprawl.

Ik herinner me dat dit album destijds een grammy award won, en vooral de ophef die erop volgde. Gelukkig een schrik die maar éénmalig om het hart sloeg bij de muziekpolitie, de daaropvolgende jaren kenden de Grammy's gelukkig opnieuw de juiste winnaars.

avatar van Ernie
3,0
0
geplaatst: 6 februari 2015, 18:23 uur [permalink]
Daarjuist nog eens beluisterd maar tussen deze The Suburbs en mij gaat het nooit echt goedkomen.

Te weinig songs, te weinig weerhaken, niets van de plaat blijft hangen behalve flarden van het titelnummer.

Het zal vast aan mij liggen want Funeral vind ik wel een heel goede schijf...

Van 3,5* naar 3* (sla me niet dood Arcade Fire fans 😉 )

avatar van bikkel2
5,0
0
geplaatst: 6 februari 2015, 19:38 uur [permalink]
Neon Bible misschien iets voor je Ernie.
Tikje bombastisch, maar songmatig errug goed.

avatar van Ernie
3,0
0
geplaatst: 7 februari 2015, 18:53 uur [permalink]
Dan zal ik Neon Bible eens moeten streamen, altijd al nieuwsgierig naar geweest.
Wil het nog niet echt opgeven met deze band, daarvoor is Funeral te goed en ze kunnen toch niet zomaar hun genialiteit kwijt zijn... 🙂

avatar van bikkel2
5,0
0
geplaatst: 7 februari 2015, 21:11 uur [permalink]
Deze is wat langer qua speelduur en er zijn wel wat fillers. Maar de highlights zijn ook echt de moeite waard.
Typisch Arcade Fire. De wat barokke stijl die op Neon Bible wordt gehanteert, wordt hier weer helemaal losgelaten.

avatar van Man of Sorrows
5,0
0
geplaatst: 5 april 2015, 13:28 uur [permalink]
The Suburbs. Ooit de ultieme weerspiegeling van de post-Tweede-Wereldoorlog American Dream. Toen het Amerikaanse kapitalisme ons nog welvaart en geluk schonk. De hoopvolle fifties en sixties. Fraaie huizen, tuinaanleg piekfijn en de ravottende kinderen voor het donker thuis. Arcade Fire neemt ons mee naar deze Suburbs. Dezelfde plaats, twintig/dertig jaar later. Op verkenning doorheen de straten die we konden zien in de videoclip van Arcade Fire's eerste single Rebellion.

Onze wijk is niet meer dezelfde als voorheen. De maatschappij heeft zijn olie- en andere economische crisissen gehad. Wij inmiddels onze eerste identiteitscrisis. De tijden zijn veranderd, het leven heeft ons gehard. Laat ik vlug een dochter krijgen. Alvorens de maatschappij helemaal dol draait. Alvorens mijn geest gecorrumpeerd is. Laat ik mijn mooie herinneringen en al het goeds dat ik nog in me heb doorgeven aan wat mij het meest dierbaar is in dit leven. Mijn kind. Hopend op een evenzeer zorgeloze jeugd.

Niet zoals de moderne man. Steeds intelligenter, altijd maar meer techniek; doch langer in de wachtrij tussen lotgenoten. Overdag druk in de weer, 's nachts een glas whisky en de grote en kleine levensvragen. Carrière. Een respectabel man. Net wit pak. Het vertrouwde recept is oud. De patiënt vaker ziek. De rattenmolen draait voort. Elke nacht het verlangen om de misleidende spiegel te breken. Tot de ochtend komt. Hetzelfde ritueel. Dag na dag. Jaar na jaar. Het kind in jezelf reeds lang onderdrukt. Een moderne man. In een stad zonder kinderen. Zonder toekomst. Geen naïviteit, amper verwondering. Voldoende witte maatpakken. Grote grijze sedans. Enkel te onderscheiden aan de hand van hun nummerplaat.

Ergens halverwege geboorte en dood. Half Night.. Jeugdige onschuld en overmoed verloren. Hopend dat ook de laatste vonk niet helemaal uitdooft. Terug naar mijn oude Neighbourhood.
Remember our parent's bedrooms. Purify my mind. Laat me de wereld doorheen de ogen van een kind zien. Niet doorheen de ogen van een dode man.

Tijdens de eerste dagen van Mei. Vergezel me bij deze rit, vriend van weleer. Ook al betekent het voor jou niet half zoveel als voor mij. Laat me deze gevoelens met jou delen. Laten we nog eens naar ons pleintje gaan. Een bal trappen. Onze gekke maskers dragen. Praten over vrienden waarvan de namen reeds even vaag klinken als de herinneringen aan hun schalkse gezicht. Mijmer met mij over de verspilde uren. Youth is wasted on the young.

Morgen ga ik een brief schrijven naar mijn ware liefde. De brief naar de vrouw van mijn leven, ergens onderweg in de ratrace verloren. Of is mijn schrijven aan mezelf gericht? Naar mijn ware ik? Zal mijn zuivere hart morgen ontwaken? Of zal ik opnieuw wachten, tot er niets meer is om op te wachten? Later dan? Of nooit meer later? Sleeping is giving in. Hoe suïcidaal The Sprawl ook klinkt. Ergens moet er meer zijn dan dit. A place, where no cars go.

avatar van JoaMuse
5,0
0
geplaatst: 5 april 2015, 14:34 uur [permalink]
Mooie bespreking, Man of Sorrows! Je haalt er er veel dingen uit waar ik ook aan denk bij dit album.

avatar van tbouwh
4,0
0
geplaatst: 6 april 2015, 23:37 uur [permalink]
Paar topnummers op deze plaat, maar ik kom vooralsnog nog niet door het gehele album heen. Diversiteit is vaak goed, maar op deze plaat verlies ik vaak een beetje het overzicht. Gaat vaak ook ten koste van de individuele klasse van bepaalde nummers.
We Used to Wait & Sprawl II zijn in ieder geval persoonlijke favorieten.

 
0
geplaatst: 20 mei 2015, 16:50 uur [permalink]
Heerlijke shit van Arcade Fire zoals al hun platen. prachtige arragementen.
De langere versie van Wasted Hours (op de deluxe editie) is echt fantastisch met dat extra einde waar het tempo licht versnelt en het nummer openbloeit. Mij een raadsel waarom ze een ingekorte versie op het reguliere album gezet hebben.
Sprawl II is mijn ultieme favoriet van dit album

avatar van Johnny Marr
5,0
0
geplaatst: 5 juni 2015, 13:18 uur [permalink]
Daarnet de kortfilm rond dit album bekeken. Voegt uiteindelijk niet veel toe, had er meer van verwacht. Het titelnummer is ondertussen wel één van mijn favoriete nummers ooit geworden.

avatar van chevy93
2,5
0
geplaatst: 13 juli 2015, 21:23 uur [permalink]
Tekstueel en conceptueel ongetwijfeld heel interessant, maar als album weinig hoogstaand. Veel derderangs nummers die het ene oor in gaan en er direct aan de andere kant weer uitkomen. Twee aardige up-tempo openers en vervolgens is het heel lang wachten als er met Sprawl II weer een topper (en hoogtepunt van de plaats) langskomt.

Liever een half uurtje hoogstaande muziek dan één uur waarvan de helft zo van de plaat af gekieperd had kunnen worden, wat mij betreft.

avatar van Misterfool
4,5
0
geplaatst: 1 augustus 2015, 16:29 uur [permalink]
Ik was halverwege een review voor dit album, toen ik erachter kwam dat Man of Sorrows eigenlijk precies mijn luisterervaring verwoordde 👍. Wat ik bijzonder geniaal aan dit album vind, is dat er achter de blije melodieën bijzonder veel vermoeidheid/depressie verscholen gaat. Net als de buitenwijken die het podium voor deze plaat vormen.Bijgehouden tuintjes aan de voorkant, maar achter de deur bevindt zich de rottigheid. Juist die tegenstelling tussen de melodische voorkant en melancholische achtergrond zorgt ervoor dat ik dit album een heel stuk beter ben gaan waarderen. Tot kippenvel aan toe!

"Now music divides our simple tribes.. You choose you side, I'll choose my side"

avatar van dix
4,0
0
dix
geplaatst: 1 augustus 2015, 17:09 uur [permalink]
Misterfool schreef:
Juist die tegenstelling tussen de melodische voorkant en melancholische achtergrond zorgt ervoor dat ik dit album een heel stuk beter ben gaan waarderen.

Precies ☺
En in het hartverscheurende Deep Blue zijn die twee het mooist in evenwicht.

avatar van iHateDolphins
5,0
0
geplaatst: 13 augustus 2015, 18:08 uur [permalink]
Ik vond het begin altijd heel sterk tot en met empty room. daarna vind ik hem inzakken tot suburban wars. wat een ontzettend mooi en goed nummer is dat zeg. met the suburbs zelf de beste track van het album wat mij betreft.

Ik ga hem toch weer eens wat vaker proberen te beluisteren om tot een goed oordeel te komen.

Voor nu vind ik ze op hun best met nummers als the suburbs en suburban wars, maar ook month of may vind ik lekker klinken.

Ik heb alleen toch het idee dat ik wat mis doordat ik dit album niet helemaal kan doorgronden...

avatar van iHateDolphins
5,0
0
geplaatst: 15 augustus 2015, 19:19 uur [permalink]
Zo dat ging snel. Waarom heb ik dit album nooit eerder een paar keer achter elkaar een luisterbeurt gegeven? Gewoon een heel sterk album. Ik vond het begin altijd sterk maar zette hem na month of mag altijd uit. Nu binnen 2 dagen iets van 4 luisterbeurten en nummers als deel blue beginnen me ook te raken. prachtig nummer.

Ik weet eigenlijk nu al dat dit album naar minimaal een 4.5 gaat, maar laat ik hem nog maar wat meer luisterbeurten geven want dat gaat zeker gebeuren!

avatar van captain scarlet
5,0
0
geplaatst: 17 januari 2016, 00:12 uur [permalink]
Vond het van het begin af aan al 'n geweldige plaat, maar toen ik enkele jaren geleden na 'n acute blindedarm operatie in het ziekenhuis, zwaar onder de morfine, naar dit album luisterde op m'n I-pod werd ik pas echt van m'n sokken geblazen. Tijdloze klassieker in spee.

avatar van bikkel2
5,0
0
geplaatst: 17 januari 2016, 00:35 uur [permalink]
Ik vind dit naar nader beluistering de beste, meest complete plaat van de band.
Hier de full score en bij het ( iets te bombastische Neon Bible een halfje er af.)
Want ook dat blijft een bijzonder sterk album.

avatar van T8T
4,0
0
T8T
geplaatst: 6 februari 2016, 17:27 uur [permalink]
Tot nu toe vind ik dit ook hun beste plaat. Ik ken reflector nog niet goed genoeg.
Fijne classic rock.

avatar van FRNKY
3,0
0
geplaatst: 7 februari 2016, 15:36 uur [permalink]
Zes jaar later snap ik nog steeds niet hoe mensen dit hun beste werk kunnen vinden. Een paar aardige nummers maar vooral een hele rits zouteloze popnummers. Met Sprawl kun je zo deelnemen aan Kinderen voor Kinderen.

Dit benadert toch in de verste verte niet de spanning en sfeer van de eerste twee platen? Heel even lijkt Deep Blue een gooi te doen, dat is dan ook meteen het beste nummer.

avatar van Teunnis
4,5
0
geplaatst: 8 februari 2016, 17:59 uur [permalink]
FRNKY schreef:
Met Sprawl kun je zo deelnemen aan Kinderen voor Kinderen.

😄 (bij gebrek aan de oude rofl-smiley)

Wel met je eens dat Deep Blue het hoogtepunt is.

avatar van Johnny Marr
5,0
0
geplaatst: 8 februari 2016, 19:22 uur [permalink]
Teunnis schreef:
(quote)

Wel met je eens dat Deep Blue het hoogtepunt is.

Die heeft bij mij ook een sterretje ja, maar het overduidelijke hoogtepunt hier is toch gewoon het titelnummer zelf?

avatar van Morinfen
3,0
0
geplaatst: 8 februari 2016, 19:49 uur [permalink]
FRNKY schreef:
Zes jaar later snap ik nog steeds niet hoe mensen dit hun beste werk kunnen vinden. Een paar aardige nummers maar vooral een hele rits zouteloze popnummers. Met Sprawl kun je zo deelnemen aan Kinderen voor Kinderen.


Vind ik ook. Is dan ook hun meest veilige plaat, 13-in-een-dozijn blockbuster indie-poprock voor mij, typisch voor een band die op een punt in zijn carrière beland is waarin voor een arena-publiek gespeeld moet worden - heb je nummers nodig die ook de achterkant van een zaal van die grootorde bereiken. Inhoudelijk nogal veel makkelijke sentimenten (rondje nostalgie in een veranderende wereld, doet het altijd goed bij een breed publiek) die de oprechtheid van de eerste 2 AF-albums missen ook. Maar het feit dat het allemaal makkelijk weg luistert zal voor veel luisteraars dan weer net een pluspunt zijn. Rotslecht zou ik dit album trouwens ook niet noemen, gewoon nogal plat.

Ik ga wel niet akkoord met Sprawl (als je het over Sprawl II hebt toch, Sprawl I moet zowat mijn minst favoriete AF nummer zijn), is één van de weinige nummers die een beetje uit de band springt op een voor de rest voorspelbaar album. Eén van de betere voor mij.

Reflektor vond ik trouwens wel weer een stap in de goede richting.

3,0
0
geplaatst: 14 april 2016, 21:34 uur [permalink]
Goede popmuziek. Daarvoor 5 sterren.
Het raakt me nier. Daarvoor 1 ster
Kom ik op een gemiddelde van 3.

avatar van Mark17
5,0
0
geplaatst: 22 september 2016, 13:39 uur [permalink]
Zes jaar na dato nog altijd van hoge muzikale waarde dit The Suburbs. Arcade Fire maakte een waardevolle toevoeging aan hun catalogus, en presteerde het bovendien melancholie opnieuw uit te vinden. Ieder nummer weet de juiste snaar te raken en heeft eeuwigheidswaarde. Echt razend knap. Staat na al die tijd ook gewoon nog in mijn top tien aller tijden.

5,0
0
geplaatst: 29 oktober 2016, 22:15 uur [permalink]
Het heeft lang geduurd voordat ik Arcade Fire op waarde kon schatten. Ik kwam maar niet door hun albums heen en alleen de meest toegankelijke nummers kwamen binnen. De laatste maanden er toch maar eens goed voor gaan zitten... wat heb ik al die jaren een geweldige muziek gemist! Funeral, Neon Bible en The Suburbs, stuk voor stuk meesterwerken wat mij betreft. Maar er kan er maar één favoriet zijn en dat is dan toch dit heerlijke album. Elke luisterbeurt ontdek ik weer wat nieuws. Het is hier al vaak gezegd, maar wat een bijzondere mix van vrolijke melodieën en melancholie. Ik hoop dat ze snel met een nieuw album komen, want ik moet dit toch een keer live aanschouwen.

avatar van Chameleon Day
4,5
0
geplaatst: 30 oktober 2016, 00:06 uur [permalink]
Heb je Reflektor wel meegekregen?....

5,0
0
geplaatst: 30 oktober 2016, 01:07 uur [permalink]
Ja, die heb ik als enige nog niet uitvoerig geluisterd. De titelsong wel grijsgedraaid, de rest moet binnenkort volgen.

avatar van brandos
4,5
0
geplaatst: 16 november 2016, 12:32 uur [permalink]
Ernie zegt:
Daarjuist nog eens beluisterd maar tussen deze The Suburbs en mij gaat het nooit echt goedkomen.
Ergens begrijp ik wel wat je bedoelt. Het is ook wel veel allemaal. En die doorlopende intensiteit van 'Funeral' heb je hier minder. Ik las hier ergens ook iets over de 'vermoeidheid en verveling' die hier aanwezig en ook wel weer beoogd zijn en ook op die manier weer effectief. Van de andere kant is 'Funeral' wel weer een album waar je echt even aan toe moet zijn en is deze in die zin laagdrempeliger. Al kunnen we bij de Arcades dan lang nog niet spreken van achtergrondmuziek. Het knappe vind ik dan wel dat zij een flinke kwaliteitsboog (zonder dieptepunten) van 4 volle plaatkanten (het lp-format blijft mijn favoriete referentiekader) neerzetten. Het titelnummer is voor mij wel het hoogtepunt. De piano daar doet mij onwillekeurig terugdenken aan TVC15/Word on a wing - David Bowie m.m.v. Roy Bittan.

5,0
0
geplaatst: 30 december 2016, 10:59 uur [permalink]
Dit album staat bij mij tussen het beste werk van Bowie, Young, Dylan, Beatles etc, net als Funeral.

Ik hoor zoveel invloeden van zo ongeveer alle grote (pop/rock)bands en (pop/rock)artiesten. Ik hoor The Beatles en The Beachboys (deep blue doet me qua opbouw denken aan God only knows en Penny Lane), en Bowie en Springsteen en zelfs Blondie, maar ook New Order, Abba en Fleetwood Mac. En ze beheersen het tot in perfectie, wat mij betreft.

Die invloeden van zo ongeveer alle grote bands en artiesten kun je natuurlijk aangrijpen om te laten zien dat Arcade Fire niet origineel is, maar dat is geenszins het geval. Ze hebben wel degelijk een heel eigen sound, onvervreemdbaar. Ik vind het echt een te gekke plaat.

Ik las eerder in dit topic trouwens dat Butler een nogal beperkte metaforiek gebruikt. Dat valt toch wel mee? David Bowie heeft zo ongeveer zijn hele leven woorden gebruikt als "Space", "Star". De ruimte en het heelal speelden in zijn gehele oeuvre een grote rol. Dat vind ik getuigen van een eigen identiteit, een wens om iets te zeggen dat je aangaat. Dat Arcade Fire zo vaak dezelfde woorden gebruikt en op dezelfde thema`s terugkomt, dat laat zien dat de taal tekortschiet om een dergelijk thema eenduidig ter bespreking voor te leggen. Ze zeggen hetzelfde op duizend verschillende manieren en daardoor verschijnt hetzelfde telkens in een ander licht, de nadruk wordt op verschillende aspecten van hetzelfde gelegd, waardoor het thema nooit uitgeput zal raken en waardoor deze teksten tijdelijk als tijdloos kunnen worden ervaren. Hetzelfde geldt voor de muziek.

5,0
0
geplaatst: 30 januari, 14:20 uur [permalink]
Waarom is de tracklist die hier op Musicmeter staat niet dezelfde als de lptracklist?

avatar van bikkel2
5,0
2
geplaatst: 30 januari, 16:12 uur [permalink]
Niet eens met de 3 stemmers.
De plaat zit vol lading en is in muzikale zin meer gegroeid.
Funeral is een prachtplaat, maar is in muzikale zin wel minder.
Deze blijft je bij de les houden.
Eigenlijk hun klassieker.

avatar van Johnny Marr
5,0
1
geplaatst: 31 januari, 00:29 uur [permalink]
Zo is dat, bikkel2. Exact mijn mening.