Kaiser Chiefs - Employment (2005)

Deze plaat staat vol frisse en catchy meezing nummertjes. Af en toe is het fijn om muziek op te zetten die niet al te moeilijk is. Gewoon een gemakkelijk plaatje, die je snel hebt ontleed. Niet te veel futuliteiten, gewoon stevige en leuke rock nummertjes met refreintjes die na enkele keren niet meer uit je hoofd te slaan zijn. Er zijn af en toe ook electronische elementen in de muziek verwerkt, en dat is zeer degelijk gedaan.

Fijne plaat, met een duidelijk betere eerste helft. De tweede helft is niet slecht, maar houdt de aandacht een stuk minder goed vast. Ik kijk er in ieder geval al naar uit om ze te zien op Werchter! Wordt flink meezingen!

De kracht van Employment zit hem ook voor een groot gedeelte in de koortjes die je tussendoor hoort.
Iets waar een band als Doe Maar bijvoorbeeld zich ook aardig op de kaart zette. Werkt natuurlijk ook goed tijdens concerten. Je hoort hier erg veel jaren 80 invloeden in terug, maar ook weer het rauwe van de punk. Siouxsie gitaren naast Adam & the Ants zangpartijen (Every Day I Love You Less And Less), maar ook Ghosttown van The Specials met Simon Lebon op zang ( I Predict A Riot). Maar dan net niet helemaal letterlijk gejat.
Het is weer een stuk dansbaarder en minder moeilijk dan een Franz Ferdinand en Arctic Monkeys. Met de variatie om voor mij een heel album boeiend te blijven.
Terwijl je hier toch echt wel hoort, dat we met getalenteerde muzikanten te maken hebben.
Omdat er zoveel bekende elementen in zitten, lijkt het niet zo origineel, waardoor het in eerste instantie net is alsof deze band geen eigen smoel heeft, maar juist elk nummer heeft het Kaiser Chiefs keurmerk.

Ik bedoel: iedereen kan uiteindelijk tomatensoep en rookworst maken, ze gebruiken allemaal dezelfde ingrediënten. Maar Employment blijft het Unox album van de nieuwe opkomende Britse bandjes.

Er staan een aantal amusante nummers hierop, maar het is mij allemaal wat té. Na Na Na Na Na Naa bijvoorbeeld, verschrikkelijk. De singles daarentegen vind ik best aardig en Modern Way vind ik zelf het beste nummer van Kaiser Chiefs.

Ik zou "Employment" van de Kaiser Chiefs willen omschrijven als een frisse en energieke plaat. Luchtige teksten en dito muziek. Gewoon om vrolijk van te worden en het meezinggehalte is groot. "Employment" klinkt als een energieke mix van pop en rock met af en toe het gebruik van een vleugje elektronica. Na verloop van tijd gaat het spannende er wel een beetje af en klinkt het enigszins inwisselbaar met andere bandjes uit de Britpop hype, maar "Employment" blijft zeker genietbaar, met als hoogtepunt het geweldige "Oh My God".

Het debuut van Kaiser Chiefs viel wel meteen op. Rock met enkele synthesizers dat de aansluiting vindt bij zowel Britpop als punk. En ook meteen hits op het album heeft, zodat de muziek meteen opvalt en meegezongen wordt op festivals. De muziek is vrij 'vol' en komt bij mij soms wat kitcherig over. Het zorgt voor de nodige entertainment op de grote wei, maar is op 't einde van de rit toch minder tijdloos. Al zou ik blij zijn met een debuut als dit om een carrière te starten.