Avenged Sevenfold - Nightmare (2010)
mijn stem
99 stemmen
Verenigde Staten
Metal
Label: Warner Bros.
-
Nightmare (6:14)
-
Welcome to the Family (4:06)
-
Danger Line (5:28)
-
Buried Alive (6:44)
-
Natural Born Killer (5:15)
-
So Far Away (5:27)
met Brian Haner, Sr.
-
God Hates Us (5:19)
-
Victim (7:30)
-
Tonight the World Dies (4:11)
met Brian Haner, Sr.
-
Fiction (5:13)
-
Save Me (10:56)
-
Lost It All * (3:57)
-
Nightmare [Demo] * (6:03)
-
Nightmare [Instrumental] * (6:03)
-
Welcome to the Family [Instrumental] * (4:07)
-
Danger Line [Instrumental] * (5:29)
-
Buried Alive [Instrumental] * (6:46)
-
Natural Born Killer [Instrumental] * (5:17)
-
So Far Away [Instrumental] * (5:28)
-
God Hates Us [Instrumental] * (5:17)
-
Victim [Instrumental] * (7:31)
-
Tonight the World Dies [Instrumental] * (4:43)
-
Fiction [Instrumental] * (5:10)
-
Save Me [Instrumental] * (10:56)
toon 13 bonustracks
totale tijdsduur:
1:06:23
(2:23:10)
0
geplaatst: 29 september 2010, 12:47 uur
Ik kende Avanged Sevenfold niet en betwijfel of ik daar veel aan gemist heb. Met het drumwerk van Mike Portnoy heb ik een leuk aanknopingspunt, maar verder is de muziek me net te oppervlakkig. De CD geeft zich met enkele luisterbeurten al volledig prijs en laat een wisselvallige indruk achter. Er komen heftige metalmomenten voorbij, maar zodra het gas er vanaf gehaald wordt is het middelmaat troef.
0
Rizz
geplaatst: 29 september 2010, 15:51 uur
Ik vind juist de rustigere stukken wat beter, en dit is imo niet Avenged Sevenfold's beste werk. Als je er nog iets van wilt luisteren zou ik City of Evil en de self titled luisteren.
0
geplaatst: 21 oktober 2010, 17:03 uur
Het vijfde volwaardige album van het Amerikaanse Avenged Sevenfold werd ingedrumd door eerwaarde Mike Portnoy en is daardoor mede debet aan het feit dat hij uit Dream Theater stapte. Hij had het namelijk veel meer naar zijn zin tijdens dit proces en de daarop volgende optredens dan in Dream Theater. Dat zijn plezier weer veroorzaakt is door de tragische dood (door een combinatie van pillen en drank) van de Sevenfold drummer Jimmy ‘The Rev’ Sullivan is cru en bewijst tevens dat spreekwoorden altijd een kern van waarheid bezitten. Ooit begonnen als hardcore/metalcore formatie is de koers van Sevenfold ondertussen verschoven naar metal, power, progressive en gladde hardrock. Niets mis mee wanneer het in deze prachtige emotionele manier wordt uitgevoerd; de plaat kwam ook niet voor niets op plaats 1 binnen in de Amerikaanse hitlijsten. Bombastisch, groots en alles in de juiste sfeer. Een waardig eerbetoon.
0
geplaatst: 11 november 2010, 09:59 uur
JoopKonraad schreef:
Het vijfde volwaardige album van het Amerikaanse Avenged Sevenfold werd ingedrumd door eerwaarde Mike Portnoy en is daardoor mede debet aan het feit dat hij uit Dream Theater stapte. Hij had het namelijk veel meer naar zijn zin tijdens dit proces en de daarop volgende optredens dan in Dream Theater. Dat zijn plezier weer veroorzaakt is door de tragische dood (door een combinatie van pillen en drank) van de Sevenfold drummer Jimmy ‘The Rev’ Sullivan is cru en bewijst tevens dat spreekwoorden altijd een kern van waarheid bezitten. Ooit begonnen als hardcore/metalcore formatie is de koers van Sevenfold ondertussen verschoven naar metal, power, progressive en gladde hardrock. Niets mis mee wanneer het in deze prachtige emotionele manier wordt uitgevoerd; de plaat kwam ook niet voor niets op plaats 1 binnen in de Amerikaanse hitlijsten. Bombastisch, groots en alles in de juiste sfeer. Een waardig eerbetoon.
Het vijfde volwaardige album van het Amerikaanse Avenged Sevenfold werd ingedrumd door eerwaarde Mike Portnoy en is daardoor mede debet aan het feit dat hij uit Dream Theater stapte. Hij had het namelijk veel meer naar zijn zin tijdens dit proces en de daarop volgende optredens dan in Dream Theater. Dat zijn plezier weer veroorzaakt is door de tragische dood (door een combinatie van pillen en drank) van de Sevenfold drummer Jimmy ‘The Rev’ Sullivan is cru en bewijst tevens dat spreekwoorden altijd een kern van waarheid bezitten. Ooit begonnen als hardcore/metalcore formatie is de koers van Sevenfold ondertussen verschoven naar metal, power, progressive en gladde hardrock. Niets mis mee wanneer het in deze prachtige emotionele manier wordt uitgevoerd; de plaat kwam ook niet voor niets op plaats 1 binnen in de Amerikaanse hitlijsten. Bombastisch, groots en alles in de juiste sfeer. Een waardig eerbetoon.
Ik moet je even corrigeren. Portnoy is uit DT gestapt omdat hij het plezier in die band was verloren. Volgens eigen zeggen had Avenged Sevenfold of Transatlantic daar niets mee te maken. Het plezier heeft hij terug gevonden bij Transatlantic en Avenged Sevenfold. De man heeft zoveel side projekten gehad dat je een vertrek bij DT niet aan Avenged Sevenfold toe kan schrijven.
0
geplaatst: 16 november 2010, 12:25 uur
"... mede debet ... "
Kopt helemaal, dat de geweldenaar vele projecten heeft... Doch stelde hij zelf dat vooral bij AS het speelplezier hem met verschillende soorten kwasten weer om de oren sloeg... Niet bij TransAtlantic... En precies; het plezier en de drive bij DT was eruit... Dus zoals het er al stond is het juist... Het vertrek wordt niet toegeschreven aan AS; maar aan het herwonnen speelplezier... Toevalliger wijze was dit bij AS... Dus zijn ze ' mede debet '...
Kopt helemaal, dat de geweldenaar vele projecten heeft... Doch stelde hij zelf dat vooral bij AS het speelplezier hem met verschillende soorten kwasten weer om de oren sloeg... Niet bij TransAtlantic... En precies; het plezier en de drive bij DT was eruit... Dus zoals het er al stond is het juist... Het vertrek wordt niet toegeschreven aan AS; maar aan het herwonnen speelplezier... Toevalliger wijze was dit bij AS... Dus zijn ze ' mede debet '...
0
geplaatst: 19 november 2010, 23:26 uur
Totaal onbelangrijk detail; maar ze hebben voor de verandering eens een mooie albumhoes! In ieder geval niet zo standaard als de Selftitled en Waking the Fallen.
0
geplaatst: 21 november 2010, 14:58 uur
Ik vind deze plaat hele goede nummers hebben. Het klinkt mij dat ze goed hebben geluisterd naar Metallica en Iron Maiden. Het is een beetje die mix. Het is een band met veel talent. In M. Shadows hebben ze trouwens ook een bere goeie zanger in huis. Ik vind het een heerlijke plaat als ze lekker aan het beuken zijn. Stuk voor stuk prima nummer, maar de plaat gaat een beetje uit als een nachtkaars met die rustige nummers op het eind. Jammer!
0
geplaatst: 21 december 2010, 22:10 uur
Normaal ben ik niet zo'n fan, maar deze lust ik wel. Aantal erg leuke nummers, maar toch ook weer de traditionele skippers zijn aanwezig.
0
geplaatst: 12 januari 2011, 23:08 uur
Wederom een meer dan redelijk album van Avenged Sevenfold, al is dit tegelijkertijd ook hun probleem. Het blijft continu op 'redelijk' hangen. Nooit wordt het echt, zoals bij een Metallica of een Rammstein, daadwerkelijk speciaal. Veel nummers vallen vaak in herhaling en ook de zang is soms gewoon echt te zeurderig en nasaal.
Neemt niet weg dat nummers als Save Me, Nightmare en Victim buitengewoon sterke nummers zijn.
3 sterren.
Neemt niet weg dat nummers als Save Me, Nightmare en Victim buitengewoon sterke nummers zijn.
3 sterren.
0
PriestMaiden
geplaatst: 13 januari 2011, 21:16 uur
De recenste van Avenged Sevenfold bevat een heerlijke titeltrack. Ook Welcome to the Family en God Hates Us springen er boven uit.
0
geplaatst: 23 februari 2011, 21:09 uur
Ik heb Avenged Sevenfold en hun CD's al een paar keer geprobeerd, maar ik kan maar niet wennen aan die M. Shadows, ik vind 'm echt een van de zeikerigste, zeurderigste stemmen hebben die ik al heb gehoord.
0
geplaatst: 18 maart 2011, 15:16 uur
Goed album, met een beetje trash invloeden erin. Ik vind de zanger absoluut niet slecht, ik ken slechtere.
0
Rizz
geplaatst: 19 maart 2011, 13:42 uur
Ik snap ergens wel dat hij soms zeurderig overkomt, je moet er van houden of niet, op dit album vind ik het wel meevallen, vooral met het overlijden van The Rev in je achterhoofd is de emotie wat sterker dan op vorige albums denk ik, en daardoor misschien het ''zeurderige'' ook wel. Het valt mij iig niet echt meer op en hou er wel van.
0
geplaatst: 28 maart 2011, 10:47 uur
Nightmare is voor mij de beste track van deze plaat. Meteen, boem, erin. Na het 'zoveel mogelijk ritmisch raken van mijn immense drumstel'-proggedrum van Portnoy is dit toch echt wat een drummer moet kunnen in deze muziekhoek. Keihard rechtdoor. Natuurlijk zijn de stukjes waarin hij weer even zijn spierballen laat zijn ook leuk, maar hij eist niet zo de aandacht op, zoals dat was met de laatste platen van DT. Hij is dit keer in dienst van de band. Niet zo heel lang overigens, maar toch. Nog even over het album; na Nightmare is het de zoveelste metal-plaat. Buried Alive is nog wel okay, maar de rest is dertien in een dozijn. Alleen waarom deze dan zo hoog staat in mijn top en nog wel even blijft is Portnoy.
0
geplaatst: 28 maart 2011, 15:50 uur
Ik vind het eerlijk gezegd een beetje raar dat je door alleen de drums hem gelijk hoog in je top 10 zet. Als ik jou reactie lees zou ik eerder 3 sterren verwachten.
0
Rizz
geplaatst: 28 maart 2011, 15:54 uur
Als drums erg belangrijk voor je zijn... Ik heb Appetite For Destruction om die reden ook extra hoog staan, omdat ik gewoon heel erg geniet van het drumwerk.
0
geplaatst: 28 maart 2011, 16:03 uur
Don Cappuccino schreef:
Ik vind het eerlijk gezegd een beetje raar dat je door alleen de drums hem gelijk hoog in je top 10 zet. Als ik jou reactie lees zou ik eerder 3 sterren verwachten.
Ik vind het eerlijk gezegd een beetje raar dat je door alleen de drums hem gelijk hoog in je top 10 zet. Als ik jou reactie lees zou ik eerder 3 sterren verwachten.
Het is inderdaad de zoveelste metalplaat en het is inderdaad allemaal niet zo heel bijzonder wat er gebeurd, maar Portnoy beschouw ik als de autoriteit op het drumgebied van prog/metal. Het probleem met die getalenteerde meneer is dat hij bij DT, de laatste jaren, de aandacht ontzettend opeiste met nutteloos gedoe. Nu is hij in dienst van de band en enorm goed en dat maakt A7X beter dan ze waren met bijvoorbeeld wijlen The Rev. Hij is geen solist meer met band, maar onderdeel. Dat is de reden waarom ik deze 4,5* geef.
0
geplaatst: 28 maart 2011, 16:07 uur
Rizz schreef:
Als drums erg belangrijk voor je zijn... Ik heb Appetite For Destruction om die reden ook extra hoog staan, omdat ik gewoon heel erg geniet van het drumwerk.
Als drums erg belangrijk voor je zijn... Ik heb Appetite For Destruction om die reden ook extra hoog staan, omdat ik gewoon heel erg geniet van het drumwerk.
Drums vind ik belangrijk omdat ik zelf een drummer ben maar muzikaal moet het ook allemaal goed zijn en ik vind dit album van Avenged Sevenfold erg middelmatig. Het titelnummer is gewoon heel erg goed, had het album dat niveau vastgehouden was het misschien wel 4/4,5 ster geweest.
0
geplaatst: 28 maart 2011, 16:09 uur
Don Cappuccino schreef:
Drums vind ik belangrijk omdat ik zelf een drummer ben maar muzikaal moet het ook allemaal goed zijn en ik vind dit album van Avenged Sevenfold erg middelmatig. Het titelnummer is gewoon heel erg goed, had het album dat niveau vastgehouden was het misschien wel 4/4,5 ster geweest.
(quote)
Drums vind ik belangrijk omdat ik zelf een drummer ben maar muzikaal moet het ook allemaal goed zijn en ik vind dit album van Avenged Sevenfold erg middelmatig. Het titelnummer is gewoon heel erg goed, had het album dat niveau vastgehouden was het misschien wel 4/4,5 ster geweest.
Wat vind je er dan niet goed aan? Wat maakt het middelmatig?
0
geplaatst: 28 maart 2011, 16:14 uur
De nummers zelf. Nightmare zit enorm goed in elkaar, de spanning wordt goed opgebouwd tot aan het eind. De rest vind ik heel erg standaard en behoorlijk cliché. Het blijft me gewoon niet boeien. De eerste 2 nummers zijn goed en daarna zakt het behoorlijk in elkaar.
0
geplaatst: 28 maart 2011, 16:20 uur
OK, kan ik in komen. Denk dat ik gewoon wat positiever ben dan jij over deze plaat.
0
geplaatst: 29 maart 2011, 08:28 uur
Mmm, toch maar een halfje af. Niet omdat ik het een slechte plaat vindt, maar na vaak te luisteren vind ik 4 toch nét wat te hoog. : )
*3,5
*3,5
0
geplaatst: 27 april 2011, 23:51 uur
Waarom zegt niemand dat "Save Me" een heel goed nummer is? 
ben ik dan de enige?
ik vind het zo'n prachtig nummer met lekker veel afwisseling. een van hun beste nummers
ben ik dan de enige?
ik vind het zo'n prachtig nummer met lekker veel afwisseling. een van hun beste nummers
0
geplaatst: 28 april 2011, 12:17 uur
"Save Me" is een heel goed nummer 
Klopt hoor, het is sowieso al niet gemakkelijk om zo'n nummer boeiend te houden, maar daar zijn ze wel in geslaagd door die afwisseling. Zeker akkoord.
Klopt hoor, het is sowieso al niet gemakkelijk om zo'n nummer boeiend te houden, maar daar zijn ze wel in geslaagd door die afwisseling. Zeker akkoord.
0
geplaatst: 23 mei 2011, 23:09 uur
@Eric de peric, het is juist zo'nbeetje mijn favo van het album, echt knap hoe ze het bijna 11 minuten boeiend houden.
0
Rijnes
geplaatst: 1 juni 2011, 23:34 uur
Erg vermakelijk album met een harde, beukende opener. Na nummer 2 is het album erg wisselvallig, van de hele rustige, zweverige nummers, naar stevige metal. Denk dat de één de 'harde' kant erg kan waarderen, de ander de wat softere. Naar mijn mening zijn het stuk voor stuk nummers van topkwaliteit, op een klein aantal nummers na. Lang niet zo sterk als het selftitled album van A7x. Na vele luisterbeurten 3,5*
0
geplaatst: 21 juni 2011, 23:09 uur
ik vind dit album na city of evil het beste album van A7X. ik ben pas bij city of evil de band gaan waarderen. en naar mijn mening hebben ze de lijn mooi doorgezet. Een paar nummers zijn nog echte metal, maar het gescream wordt vaak achterwege gelaten. Nightmare zit heel goed in elkaar en So far away heeft me na een aantal keer echt geraakt. Ook welcome to the familie is mij goed bevallen, het duurt alleen een minuutje te lang. Een mooi album dus, hoewel mijn favoriet tch bat country blijft
0
ElsenaarMetal
geplaatst: 22 juni 2011, 19:58 uur
NielsAp schreef:
Het is inderdaad de zoveelste metalplaat en het is inderdaad allemaal niet zo heel bijzonder wat er gebeurd, maar Portnoy beschouw ik als de autoriteit op het drumgebied van prog/metal. Het probleem met die getalenteerde meneer is dat hij bij DT, de laatste jaren, de aandacht ontzettend opeiste met nutteloos gedoe. Nu is hij in dienst van de band en enorm goed en dat maakt A7X beter dan ze waren met bijvoorbeeld wijlen The Rev. Hij is geen solist meer met band, maar onderdeel. Dat is de reden waarom ik deze 4,5* geef.
(quote)
Het is inderdaad de zoveelste metalplaat en het is inderdaad allemaal niet zo heel bijzonder wat er gebeurd, maar Portnoy beschouw ik als de autoriteit op het drumgebied van prog/metal. Het probleem met die getalenteerde meneer is dat hij bij DT, de laatste jaren, de aandacht ontzettend opeiste met nutteloos gedoe. Nu is hij in dienst van de band en enorm goed en dat maakt A7X beter dan ze waren met bijvoorbeeld wijlen The Rev. Hij is geen solist meer met band, maar onderdeel. Dat is de reden waarom ik deze 4,5* geef.
even voor het geval je het niet wist. Mike Portnoy heeft de drumtracks niet geschreven, die waren al geschreven door The REV voor zijn dood. de heer Portnoy heeft ze enkel ingespeeld voor het album.
enige nummer van Avenged dat the REV niet heeft meegeschreven is Not Ready To Die. Maar daar was de nieuwe drummer verantwoordelijk voor.
0
geplaatst: 28 juni 2011, 10:55 uur
Juiist de afwisseling in nummers maakt dit voor mij een goed album. Alleen maar doorbeuken hou ik geen uur vol. Die periode heb ik wel gehad. En melodie staat voor mij altijd bovenaan. Ik vind het knap, als een band of artiest, met verschillende stijlen overweg kan. De albums die veel afwisseling bieden, zijn die albums, die bij mij dan ook regelmatig in de CD speler blijven terugkeren.
Nog even iets op de drums. Ik ben zelf ook ooit drummer geweest (ook in een metal/hardrock band), jaren terug, heb ik daar de volgende mening over. Hoewel de ritme sectie binnen een band belangrijk is (zij zijn de basis), heeft een drummer in mijn oren en ogen nooit een hoofdrol, maar juist een dienende rol. Dat wil niet zeggen, dat een drummer zijn partijen niet creatief mag spelen (juist het tegendeel), maar hij mag nooit contstant de hoofdrol opeisen. Mijn bescheiden mening maar.
Nog even iets op de drums. Ik ben zelf ook ooit drummer geweest (ook in een metal/hardrock band), jaren terug, heb ik daar de volgende mening over. Hoewel de ritme sectie binnen een band belangrijk is (zij zijn de basis), heeft een drummer in mijn oren en ogen nooit een hoofdrol, maar juist een dienende rol. Dat wil niet zeggen, dat een drummer zijn partijen niet creatief mag spelen (juist het tegendeel), maar hij mag nooit contstant de hoofdrol opeisen. Mijn bescheiden mening maar.
* denotes required fields.