menu

Antony and the Johnsons - Swanlights (2010)

mijn stem
3,56 (174)
174 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Folk
Label: Secretly Canadian

  1. Everything Is New (4:32)
  2. The Great White Ocean (4:59)
  3. Ghost (3:08)
  4. I'm in Love (3:52)
  5. Violetta (0:35)
  6. Swanlights (6:08)
  7. The Spirit Was Gone (3:17)
  8. Thank You for Your Love (4:14)
  9. Flétta (4:23)

    met Björk

  10. Salt Silver Oxygen (3:52)
  11. Christina's Farm (7:21)
totale tijdsduur: 46:21
zoeken in:
avatar van Motdattan
Nieuwe van Antony and the Johnsons. Ben benieuwd.

avatar van aERodynamIC
4,5
Er zal ook een versie komen met een 144 pagina's tellend boek inclusief tekeningen, collage's, teksten en foto's door Antony.
Het zal wel in de stijl van de hoes zijn, die wederom apart te noemen is (vrij hard ook deze keer).
Eeen aantal nummers zijn al bekend door zijn optredens met orkest vorig jaar. Ik noem een Everything is New, Ghost, Salt Silver Oxygen en Christina's Farm.
The Great White Ocean kennen we allemaal door het filmpje dat gemaakt werd voor Prada.
Of dat laatste nummer dezelfde versie gaat zijn is natuurlijk afwachten en ik ben benieuwd hoe de studio-versies gaan zijn van die andere nummers.
Opmerkelijk dat Björk weer van de partij is en dat er deze keer nog geen 2 jaar tussen de albums zit i.t.t. de eerste drie.
Toch klinkt het misschien raar, maar ik kijk iets minder naar dit album uit dan indertijd naar de voorganger (wat niet wil zeggen dat het me koud laat, want het is zeker een belangrijke release voor mij).

Hier kun je alvast een indruk krijgen voor wat betreft de inhoud van het boek (dat overigens niet zo makkelijk verkrijgbaar is: alleen via boekhandel Abrams).

Davez
Ik heb het gevoel dat het leftovers gaan zijn van de vorige plaat. dat hoeft niet persé slecht te zijn maar toch...

avatar van barrett
4,0
Ik kijk ook heel wat minder uit naar deze plaat omdat ik de indruk heb dat deze artiest mij niet meer kan verrassen. Met de vorige plaat toonde gij dat hij resoluut de koers blijft varen van zijn 1e album. Een album die overal goed werdt onthaalt.

Jammer alleen dat zijn hij er geen uitdaging van maakt om eens iets anders uit te proberen...

avatar van Bart
Davez schreef:
Ik heb het gevoel dat het leftovers gaan zijn van de vorige plaat.


Waar baseer jij dat op?

avatar van aERodynamIC
4,5
Hij heeft het over 'gevoel'. Het zou mij ook niet verbazen, want een aantal nummers werden in Carré al uitgevoerd en toen was het vorige album nog geen half jaar oud.
Of je het leftovers moet noemen is de vraag natuurlijk maar veel werk stamt zeker uit die periode (alhoewel dat ook niks zegt, want volgens mij stamden een paar Crying Light tracks ook uit de periode dat Antony nog niet eens iets op cd had gezet).

avatar van Bart
Artiesten zijn altijd aan het scheppen. Ze schrijven voortdurend nummers, componeren soms nummers. Het wil dus inderdaad niet zeggen, dat hier sprake zou zijn van leftovers. Deze nummers kan hij best al eerder hebben geschreven, maar ze pasten misschien niet op 'Crying Light'. Misschien gaat hij dan toch nog een andere koers varen !

avatar van aERodynamIC
4,5
Als ik afga op wat ik al ken is die koers niet zo heel erg anders (misschien wat zwaarder). Maar goed: het zijn live opnames en van The Great White Ocean verwacht ik wel een andere versie.
We wachten af. Misschien weet hij me voor de vierde keer te betoveren met 5* als gevolg

avatar van Bart
De EP 'Thank You For Your Love' is inmiddels te beluisteren. Een mooi nummer. Toch weer anders dan het eerdere werk van Antony: een zwoel nummer. Relaxte drums, blazers. En dan het einde. Woei!

avatar van Ramonr
Het outro van Thank You For Your Love is erg prettig.
Daarnaast; een duet met Björk, dat is altijd interessant. Hun eerdere duetten (op het laatste album van Björk) waren ook erg aangenaam (met name Dull Flame of Desire). Ik ben benieuwd.

avatar van Bart
En daar is dan opeens het album - eerder dan ik had verwacht. Het luisteren kan beginnen.

avatar van Motdattan
Hier ook. Ben vooral benieuwd naar dat nummer met Björk.

avatar van Guinness1980
3,5
De eerste luisterbeurt is hier bezig en bevalt best goed!

avatar van Bart
Het album begint meteen sterk met de opener 'Everything Is New'. Het is een zeer spannend nummer, vind ik. Het begint rustig met zang, harp en piano. Maar door de ritmewisselingen en de voortdurende herhaling van de titel verwacht je ieder moment een uitbarsting. Erg fijn.

'The Great White Ocean' is een zeer rustig nummer. Het doet me eerlijk gezegd weinig. Het kabbelt mij teveel. De akoestische gitaar vind ik wel erg fijn.

Met 'Ghost' wordt je weer even wakker geschud. Er zijn vluchtige pianoklanken, opzwepende strijkers. Een fijn nummer - weinig op aan te merken.

In 'I'm in Love' horen we Antony zoals we hem niet eerder hoorden. Althans, zijn stem is natuurlijk kenmerkend, maar de instrumenten die hem begeleiden zijn nieuw voor hem. Dat is altijd fijn.

'Violetta' is een intermezzo van zesendertig seconden. Ik begrijp deze tussendoortjes vaak niet en vind ze alleen maar opvulling. Ook deze.

'Swanlights' begint zeer mysterieus. De stem van Antony is gesampeld. Er is een donker, zwaar geluid te horen - de piano klinkt melancholiek. En de elektrische gitaar zorgt alleen maar voor meer spanning. Wat mij betreft één van de hoogtepunten van het album!

Met 'The Spirit Was Gone' keert Antony terug naar zijn eerdere geluid. Het album had goed gepast op het oudere werk van de zanger. Zang, piano, viool. Heel subtiel, heel fragiel. Mooi is de accordeon die te horen is. Een fijn detail!

'Thank You for Your Love' is natuurlijk al een bekend nummer. Er is al veel over gezegd. Zelf vind ik een mooi nummer - ik houd van de blazers in het nummer. Maar ik begrijp ook de kanttekeningen die anderen bij het nummer plaatsen. Tekstueel gezien is het bijvoorbeeld geen sterk nummer.

En dan is daar 'Flétta'! En dan horen we daar Björk! Ook in dit nummer wordt er gespeeld met ritmewisseling. Er is ineens een versnelling - de spanning wordt opgevoerd. Een mooi nummer. Twee unieke stemmen bij elkaar!

Bij 'Salt Silver Oxygen' moest ik denken aan het optreden van Antony bij het Metropole Orkest. Het nummer klinkt namelijk erg orkestraal. Veel strijkers, blazers die duidelijk toewerken naar enige bombast!

Het album eindigt met het zeven-minuten-durende 'Christina's Farm'. Net als 'The Spirit Was Gone' sluit ook dit nummer aan bij het eerdere werk van Antony. Geen vernieuwend nummer, geen verrassingen, maar muziek zoals we dat van hem kennen.

En zo zou je eigenlijk de gehele plaat kunnen samenvatten. Wel zijn er nieuwe elementen aan de muziek toegevoegd. Zelf vind ik dat hij wat meer speelt met spanning (verschillende ritmes) en dat er op sommige nummers een donkerder geluid te horen is, maar over het algemeen horen we toch de Antony zoals we hem kennen van de eerdere platen.

avatar van aERodynamIC
4,5
Bart schreef:

Bij 'Salt Silver Oxygen' moest ik denken aan het optreden van Antony bij het Metropole Orkest. Het nummer klinkt namelijk erg orkestraal. Veel strijkers, blazers die duidelijk toewerken naar enige bombast!

Sterker: het werd daar gespeeld zoals meer nummers op dit album (er zijn geweldige opnamen van het eerste Carré optreden dat ook op tv werd uitgezonden)
Mijn bespreking volgt straks.....

avatar van Bart
aERodynamIC schreef:
(quote)

Sterker: het werd daar gespeeld zoals meer nummers op dit album (er zijn geweldige opnamen van het eerste Carré optreden dat ook op tv werd uitgezonden)
Mijn bespreking volgt straks.....


Ik zag een tijdje terug via YouTube een paar filmpjes - maar dit nummer werd toen niet gespeeld. Bedankt voor de tip; ik moet eens achter die opnamen aan!

avatar van willemjasper
5,0
Net helemaal geluisterd en een prachtige plaat....mooi spannende opgebouwde nummers...prachtig werk, niet echt vernieuwend, maar ook op deze plaat, schitterend uitgevoerde nummers en dat is al een genot om naar te luisteren een geweldig geheel, mooiste nummer The Spirit Was Gone .... gewoon echt Antony op zijn best!!!!!

(verwijderd)
Wie zingt ermee op Fletta? Is het eerste moment dat ik tijdens de eerste luisterbeurt opveer eigenlijk. Komt misschien dat m'n hoofd niet helemaal staat naar muziek luisteren, maar hoop dat dit geen slecht voorteken is.

(verwijderd)
Oh zie in een keer de post van Bart Ik had al ingezet op Bjork, maar het is dus echt zo fijn nummer

avatar van aERodynamIC
4,5
Swanlights.... Antony..... het lelijke eendje dat een zwaan werd....

Laat ik eens terug de tijd ingaan. 2009. Het jaar dat ik Antony twee keer aan het werk zag. De eerste keer met zijn Johnsons in Eindhoven; een concert waar ik erg naar uitkeek en waardoor het waarschijnlijk ietwat tegenviel. Het was absoluut niet slecht, integendeel, maar ik miste iets. Ik miste de enorme ontroering waar ik zo van uitging. Misschien kwam het door de afschuwelijke zaal, de rare toestanden om een plekje te veroveren, of gewoon het feit dat Antony aanvankelijk zo weinig contact zocht met de zaal, gezeten achter de piano met nauwelijks verlichting. Toch genoot ik ervan.

Hoe anders was de euforie van het scoren van een ticket voor zijn optreden in Carré. Bijna niemand had kaartjes en ik kon er bij zijn (het extra concert was nog niet in beeld). Antony in Carré zonder Johnsons maar met het Metropole Orkest.....
En daar lukte het Antony waar het in Eindhoven niet lukte: ik was ontroerd. Zo dicht bij het podium zitten. Zo dichtbij de breekbaarheid van deze reus kunnen aanschouwen en zo intens genieten van nummers die niet bekend waren en die nu voor een deel het licht zien op Swanlights. Swanlights, het album dat redelijk snel op The Crying Light volgt en waardoor ik een beetje het vermoeden kreeg dat het hier om nummers zou gaan die overgebleven waren, aangevuld met de nummers die hij live met orkest opvoerde.
Een gereserveerde houding van mijn kant was het gevolg. Toch slaagde hij er in met de EP Thank You for Your Love mijn aandacht weer vast te houden waar hij dat bij veel anderen veel minder deed blijkens de reacties op die EP.

Everything Is New was het eerste nummer dat Antony zong in Carré en het nummer is behoorlijk intact gebleven op dit album. Thomas Bartlett (Doveman) speelde daar op piano en ik ga ervan uit dat hij dat hier ook doet. Die piano is belangrijk voor dit nummer want het vormt de ruggegraat. Carré was muisstil en thuis in de woonkamer lukt het ook. De piano met daar doorheen harp gewoven en af en toe een overdonderend orkest zorgt voor een bijzondere sfeer: een bekende sfeer ook. Antony ontroert wederom en levert een ijzersterk nummer af dat in de studioversie ook goed tot zijn recht komt. Het is donker van kleur en daardoor behoorlijk spannend en soms zelfs ietwat grillig.
Het loopt naadloos over in The Great White Ocean dat we kennen van het Prada-filmpje. Dat nummer heeft me altijd mateloos weten te boeien en in de setting van Swanlights komt het zeer goed tot zijn recht. Niet langer meer een los Antony nummer, maar een volwaardige song die van alle kanten schittert met dank aan de akoestische gitaarbegeleiding en dreigende vioolklanken op de achtergrond (de strijkers gebruiken hier flageoletten om die dreiging goed door te laten klinken). Overigens is het nummer wel wat aangepast voor dit album: het heeft een iets minder lang outro dan in de Prada-film.
Ghost werd ook gespeeld in Carré en wederom speelt de piano een hoofdrol in een verder behoorlijk orkestraal nummer. Dit nummer ken ik inmiddels door en door maar blijkt in de studioversie nauwelijks aan kracht in te boeten. Het lijkt wel of het nog beter in balans is dan live, minder pompeus misschien. Daarbij kan Antony zich vocaal nog meer geven door er backings aan toe te voegen (die hij zelf verzorgt). Misschien een wat zwaar nummer voor sommigen, want het heeft verder niets luchtigs in zich.
I'm in Love is het eerste nummer dat geheel nieuw is voor mij. Het lijkt wel of het nummer is opgebouwd rondom een dissonante 'Vader Jacob' maar dat kan ook aan mij liggen uiteraard. Het is een verrassend nummer: donker maar toch ook wel met een zonniger ondertoon. Qua instrumentatie ook best verfrissend voor Antony-begrippen. Er wordt wat meer nadruk gelegd op ritme en het lijkt op eerste gehoor een complexe wirwar van instrumenten die elkaar wonderwel toch goed weten te vinden. Ik vind dit ijzersterk gedaan en zorgt ervoor dat mijn aandacht nietverflauwt: mooi, spannend, grillig en toch herkenbaar Antony!
Violetta is een intermezzo van ruim een halve minuut en wat moet je over intermezzo's zeggen? Niks.
Door met het gruizige titelnummer Swanlights. Mysterieus. Haast met een oosterse sfeer. Spannend. Adembenemend. Ghost? Zo klinkt Antony op dit nummer. Absoluut een hoogtepunt van dit album en absoluut een hoogtepunt in zijn hele oevre. Spookachtig zweeft Antony om ons heen. Ik zie hem zo weer staan op het podium van Carré (waar hij dit nummer overigens niet zong): zijn lange witte gewaad was doorschijnend en het leek soms wel of hij zou gaan opstijgen. Hier lijkt het dan ook echt te gebeuren: Antony stijgt hoog op, neemt ons mee en weet ons compleet te verwonderen en verbazen. Angstaanjagend is het wel..... zwaan? engel? Ik ben er zo zeker niet meer van! Antony zou er niet meer toe doen? Dan moeten de critici dit nummer maar eens gaan beluisteren.
Na alle huiveringwekkende klanken van de titeltrack krijgen we het sobere rondom piano opgebouwde The Spirit Was Gone. Heel fragiel keert Antony na de trip van daarnet terug op aarde, of vergis ik me en verkeren we ergens ver weg. Hemels? Ja, hemels. Het klinkt redelijk zwaar maar ontroert mede door de zang van Antony. Over die zang hoeven we het overigens niet meer te hebben. Wie dat niks vindt gaat dat nooit iets vinden, wie er verliefd op is zal dat blijven.
Thank You for Your Love blijkt dan opeens een beetje een vreemde eend in de bijt. Dit eendje valt echt uit de toon. Het is een heerlijk nummer en laat zijn oude geluid horen maar dat past niet op Swanlights vind ik. Hoe heerlijk het nummer ook is: het komt een beetje raar uit de lucht vallen. Het is dat ik dit echt oprecht een fijn nummer vind want anders zou het toch een te grote dissonant zijn op dit meesterwerk.
Liefhebbers die het boek inclusief cd willen aanschaffen moeten goed opletten want het duet met Björk is op die versie niet terug te horen. Het schijn met allerlei rechten te maken hebben dus je zou het als een soort bonustrack kunnen zien op deze cd (wat het eigenlijk ook weer niet is natuurlijk). Deze twee opvallende artiesten hebben al vaker samengewerkt dus echt verrassend is de combinatie niet te noemen. Flétta is wederom spannend en grillig en het stempel van Björk is groot maar dat zal voor de meesten niet geheel onverwacht zijn denk ik. Björk is nu eenmaal een zeer bijzondere artieste waar ik persoonlijk een haat-liefde verhouding mee heb. Het lijkt of Antony hier nederig een stapje naar achteren doet om Björk te laten floreren op een bijzonder nummer waar je zeker wel wat draaibeurten voor nodig zult hebben om het goed te kunnen doorgronden.
Terug naar die memorabele avond in Carré met het Metropole Orkest: Salt Silver Oxygen doet terugverlangen naar dat uiterst bijzondere concert. Rijkelijk georkestreerd, ik neem even voor het gemak aan dat Nico Muhly hier weer voor verantwoordelijk is, fliedert en fladdert het nummer voort met een tekst over de Salt Mother; 'een vrouwelijke Christus' wist Antony ons die avond te melden. De blazers laten het nummer zwaar klinken en het album straalt een orkestrale barokke sfeer uit. Daar moet je van houden en het zal geen verrassing zijn dat ik dat dus doe.
Ook afsluiter Christina's Farm werd uitgevoerd in Amsterdam en roept daarmee mooie herinneringen op bij mij. Het Everyting Is New-thema keer terug en het heeft iets pastoraals. Liefhebbers van Joanna Newsom kunnen hier wel wat mee denk ik.
"My face and your face, tenderly renewed" aldus Antony.

Mijn gematigde enthousiasme vooraf is totaal omgeslagen. Nu ben ik bevooroordeeld. Ik ben zo enorm van deze muziek gaan houden dat het soms lijkt alsof Antony niets fout kan doen bij mij. Toch is dat niet helemaal waar. Maar als je dan dit album aflevert dat genoeg Antony-kenmerken bevat (hallo mag het?!) en tegelijkertijd weer een geheel eigen sfeer weet neer te zetten, donker en duister en op tijden zelfs best zwaar, dan kan ik daar alleen maar weer met volle bewondering naar luisteren en concluderen dat het Antony alweer lukt om mij mee te slepen op een manier waar maar weinig artiesten in slagen. Althans niet zo, niet zoals Antony.
Meesterwerk? Ja, wat mij betreft alweer en daar beloon ik net als bij de voorgaande albums naar. ik kan niet anders. Noem me een fanboy. Noem me niet kritisch. Het mag. Het kan me niet schelen. Voorlopig kan ik weer heel lang genieten van de muzikale gift die Antony heet

avatar van -SprayIt-
3,5
Voel me bijna schuldig na dit prachtige verhaal Eric. Ik kan op dit moment niet meer geven dan 3.5". Ik had bij sommige nummers zelfs het geduld bijna verloren. Ik luister Antony erg veel en alle albums+EP's zijn vrij hoog gewaardeerd, maar dit is tot nu toe een ander verhaal. Waarom? Dat komt morgen, nu bedtijd.

Davez
Ik heb na 1 luisterbeurt een gevoel van "is dit het"? Daarmee doe ik de plaat wrs onrecht aan want het klinkt op 1ste gehoor veel veelzijdiger en spannender dan de iet of wat tegenvallende voorganger. Die plaat verloor na een maand al zijn magie, bij Swanlights heb ik het gevoel dat de magie zich nog lang niet heeft prijsgegeven.

Geen enkel nummer springt er voorlopig uit.

avatar van Thomzic
3,5
Ik wou net op de website www.swanlights.com de deluxe uitvoering bestellen (pre-order), maar ik zie dat ik alleen per mastercard kan betalen. Weet iemand of ik deze uitgave van Swanlights ook ergens anders kan bestellen waar ik kan betalen met paypal?

avatar van aERodynamIC
4,5
Ik kan me wel voorstellen dat mensen dit album niet zo prettig vinden (ik lees die reacties meer). Waarschijnlijk omdat het donkerder en grilliger is waardoor je er misschien wat moeilijker in kunt komen.
Ik ben daar juist wel blij mee want anders zou het echt te veel van hetzelfde gaan worden. Het heeft dan logischerwijs wel als gevolg dat niet iedereen dit waardeert.
Zelf merk ik dat ik de vorige 3 albums met zeer groot gemak kan opzetten op elk moment van de dag. Deze vraagt meer concentratie en dat is niet altijd op te brengen uiteraard.

(verwijderd)
Een nachtje slapen, een twee treinritten in dit herfstige weer met deze plaat doen wonderen.. langzaam wordt ik die wondere wereld getrokken en hoor ik al veel meer schoonheid.

Davez
aERodynamIC schreef:
Ik kan me wel voorstellen dat mensen dit album niet zo prettig vinden (ik lees die reacties meer). Waarschijnlijk omdat het donkerder en grilliger is waardoor je er misschien wat moeilijker in kunt komen.
Ik ben daar juist wel blij mee want anders zou het echt te veel van hetzelfde gaan worden. Het heeft dan logischerwijs wel als gevolg dat niet iedereen dit waardeert.
Zelf merk ik dat ik de vorige 3 albums met zeer groot gemak kan opzetten op elk moment van de dag. Deze vraagt meer concentratie en dat is niet altijd op te brengen uiteraard.


Het klinkt niet als de voorgaande platen en dat kan ik alleen maar toejuichen want met de vorige plaat wist hij me al minder te raken. Ik geef platen altijd wel tijd om te groeien want mijn top 10 staat eigenlijk vol van dat soort platen. Soms doe ik er jaren over, zolang ik maar een gevoel heb dat ik dit ooit mooi ga vinden.

Ik denk wel dat het goed komt met Swanlights.

avatar van siepie
4,0
(verwijderd) schreef:
Een nachtje slapen, een twee treinritten in dit herfstige weer met deze plaat doen wonderen.. langzaam wordt ik die wondere wereld getrokken en hoor ik al veel meer schoonheid.


Helemaal mee eens! Net voor het eerst helemaal geluisterd en durf nu al 4,5 te geven. Ik vind dit schoonheid zoals schoonheid moet zijn.

avatar van Motdattan
Nog een keer geluisterd. Was nog beter dan na de eerste keer. Echt een prachtig album. 4,5*.

Coys
Ja, dit is toch weer een heel mooi album van Antony, die zich tesamen met zijn Johnsons van een wel heel bescheiden kant laat horen qua instrumentatie. Maar het werkt heel goed, sterker nog. Dit is zijn beste poging na het debuut vind ik. Vooral van The Spirit is Gone ben ik erg onder de indruk. Mijn adem en hartslag lijken wel stil te staan tijdens dat nummer. Letterlijk adembenemd mooi.

avatar van muziekobsessie
3,5
nee vind 'm toch echt tegenvallen. mis gewoon 't kippevelgevoel wat ik bij one dove of daylight and the sun wel had. plus dat duet met bjork, ik kan haar niet uitstaan. Mischien koop ik juist die versie waar dat nummer niet opstaat

Gast
geplaatst: vandaag om 05:12 uur

geplaatst: vandaag om 05:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.