Queens of the Stone Age - Lullabies to Paralyze (2005)

"You Got a Killer Scene There, Man..." stijgt steeds verder op mijn lijst van favoriete Queens of the stone age songs.

Na lange tijd dit album nog eens geluisterd, en aangenaam verrast door I Never Came. Dat moet toch echt wel één van m'n favoriete QOTSA nummers zijn! Album verhoogd van 3,0 naar 3,5*. Voor mij staan er op het einde van het album iets te veel zwakkere nummers, anders had het zelfs een 4 kunnen worden.

Favorieten zijn I Never Came en Little Sister. Als 3e heb ik Everybody Knows That You're Insane aangevinkt, al had dat ook een andere kunnen zijn.

BAM! Volle mep. Misschien is het een momentopname maar vanmiddag stond ie 'per ongeluk' op op m'n werk (kantoorbaan, met koptelefoon) en toen beviel het al heel goed. Nu thuis, lekker alleen, kindjes op bed en vrouw aant werk staat ie momenteel al voor de tweede keer integraal rondjes te draaien in de cd-speler. Hij is écht goed. Van begin tot eind, met hier en daar een tussen(or)gas-momentje! I never came. Coincidence? Denk het niet. Eerder coitus

Ik ga nu geen opsomming maken van waarom ik bepaalde nummers ineens zo goed vind, het is echt een samenloop. Heb gewoon zo'n dag. Ook Them Crooked Vultures nog gedraaid vandaag, ook zo geniaal.

Goed album maar ik mis Lanegan en Oliveri. Lanegan opent het album nog wel maar zingt meteen de luisteraar in slaap. Geen nieuwe Song for the Dead dus.
Overige topnummers zijn I Never Came, everybody knows your insane, Broken Box, Long Slow Goodbye. Staan ook wel wat nummers op die me niet veel doe

Lang heb ik deze plaat niet helemaal begrepen, had denk ik toch last van het vorige album was beter waarom geen deel 2? syndroom. Songs For The Deaf is ook een uitstekend album, maar deze blijkt niet veel minder te zijn. Daarnaast valt het te prijzen dat een band de sound die ze hebben ontwikkelt, en niet ieder album hetzelfde blijft doen. Er kunnen niet te veel one-trick ponies als AC/DC zijn en het ver schoppen - kritiek daarop is vaak dat het weer te veel van hetzelfde is, het is ook nooit goed. Een welkome verandering dus. I Never Came is nu misschien ook wel mijn favoriete QOTSA nummer ooit. Een goede flow, emotie, en ik denk dat Homme hier de beste vocale prestatie levert tot nog toe. Er is ook een tweedeling in het album waar te nemen, aan het begin de wat meer popnummers, aan het einde de meer experimentele, beide kanten vind ik erg sterk. Someone in the Wolf, en The Blood is Love zijn langere nummers, maar blijven de gehele tijdsduur boeien. Little Sister, en Medication zijn kortere nummers en ook deze luisteren lekker weg. Songs For The Deaf vind ik toch nog net iets beter, maar dit album is een zeer sterke tweede.
Dit gedeelte van I Never Came vind ik uitstekend gezongen:
Why you got to shove it in my face?
As if you put me in my place
Cause I don't care if you or me is wrong or right
Not goin' to spend another night
In your bed, in your bed

Tussenstand:
1. Songs For The Deaf
2. Lullabies to Paralyze
3. Queens of the Stone Age
4. Rated R

Deze kan wel niet aan z'n voorganger tippen, maar luistert toch wel lekker weg.

Tracks 1 tem 8 gaan heel goed, daarna minder interessant, totdat track 14 begint.
Als ik dit album beluister skip ik tracks 9 tem 13.
Maar omdat laatst genoemden deel uit maken van het album geef ik geen 4☆...

Deze plaat zou je qua sound verwachten te zijn uitgebracht voor songs for the deaf.

Voor mij begint het vanaf track 9 juist te vlammen.

Heb ‘m weer eens in de auto vandaag, mening is nog steeds hetzelfde: eerste helft sterk, tweede helft geniaal.
Heerlijk hoe Joey Castillo op This Blood Is Love na elke 4 maten het drumpatroon veranderd.

Geen doorkomen aan. Nee ik stop met luisteren naar verdere albums van deze band.