Volbeat - Beyond Hell / Above Heaven (2010)

Maakt toch niet uit. Als jij er geen klap aan vind, is daar natuurlijk niets mis mee.
Alle andere Volbeat platen vind je ook niets? Nog niet geluisterd denk ik en dat ben je nu ook niet meer van plan.

Haha geweldig; die mondharmonica zorgt in mijn ogen juist voor de broodnodige afwisseling (variate mag ook) bij deze band. Doen ze zulke dingen niet , dan gaat alles wel heel erg veel op elkaar lijken vind ik. Hetzelfde geldt voor de grunts. Ik ben er persoonlijk niet zo kapot van maar het zorgt wel voor variatie.

Ligt het aan mij of hebben ze in de track Who They Are heel wat Slayer-riffs gepiekt?
Deze band is heel wat bekender geworden, op o.a. Studio Brussel is nu dagelijks Heaven Nor Hell te horen.
Op zich niet slecht, het is een vette band.
Over de plaat: hij is goed en rockt goed, hoewel ik de voorganger ietsje beter vind.

Rare dingen gebeuren soms: Volbeat was volledig aan mij voorbijgegaan. Toen dit album als enige metal album opdook in het lijstje van 20 beste 2010 albums volgens de muziekredactie van De Morgen, prikkelde dat mijn nieuwsgierigheid, en zodus kennis gemaakt met dit album. Bij de eerste luisterbeurten was ik echter niet erg onder de indruk. Het klinkt wel lekker, maar ik vond het niet bijster origineel, de gedachten aan een Metallica kloon sluimerden reeds. Na een luisterbeurt of drie heb ik hem maar aan de kant geschoven. Todat ik op een gegeven moment verschillende cd's random play had opstaan en mijn aandacht speciaal getrokken werd door een bepaald nummer, dat bij nader inzien uit dit album kwam. Deze aardige verrassing heeft me ertoe aangezet het album nog eens in zijn geheel te beluisteren, en nu kwam ik tot een geheel andere conclusie. Wat een heerlijk album! Okee, het blijft te omschrijven als Metallica meets The Offspring, en voor metal is het erg toegankelijk en radiovriendelijk. Maar de songs zijn wel ijzersterk, en ook muzikaal zit het erg knap in elkaar. Ik blijf bij verschillende stukken wel met het gevoel zitten dat ik het al eens ergens anders eerder gehoord heb, maar nooit kan ik het exact thuisbrengen. Na een poosje wordt het zelfs nog verwarrender, want omdat de songs zo sterk zijn, ga je denken "klassieke" dingen te herkennen, die je geheugen dus reeds gewoon uit het album zelf heeft opgepikt. Al bij al, een topper wat betreft radiovriendelijke punkrock-metal.

Dit was zo'n band waar ik iedereen t-shirts van zag dragen, hoorde dat men naar hun concerten ging en albums van kocht. Voor mezelf was dit echter nog altijd een onbekende. Dit album en wat nummers van de vorige albums dan toch maar eens gecheckt.

Muzikaal niet helemaal mijn ding maar er zitten wel knappe dingen tussen. Die stem trek ik echter totaal niet. Doet me wat denken aan de huilend hond van de buren! Snap niet dat dit qua stem vergeleken wordt met Elvis en Cash.

ben niet zo bekend met Elvis en Cash dus kan niet zoveel zeggen over di vergelijking.
wel vind ik zijn stem een van de betere dingen van hun muziek, wat ik ook wel mooi vind is de mondharmonica die zoals al gezegd,voor de broodnodige afwisseling zorgt.

het is er eentje om in de gaten te houden, maar in me kast zou die waarschijnlijk niet gaan komen.
voor nu 3*

Dit album is en blijft gewoon geweldig top 3 Mirror And The Ripper, Fallen, A New Day

dikke 5*

Ik had nog nooit van deze band gehoord tot ik vorige week Heaven Nor Hell voorbij hoorde komen op 3FM. Lekker nummer maar, er staan nog veel betere songs op dit album!

Volbeat is met hun punkthrash 'n roll voor mij tot nu toe dé ontdekking van 2011 ondanks dat dit album al in 2010 is uitgekomen!

Zijn stem is ook niet te vergelijken met Elvis en Cash. Wat ik begrepen heb is dat hij geinspireerd is door Cash en Elvis.. dat is ook te horen op de eerdere albums waarin hij verwijst naar Cash en het nummer I'm so lonely I could cry, welke ook gezongen is door Elvis.

Beyond Hell/Above Heaven is zeker niet het beste van album van het opkomende Volbeat, al mag het er zeker wezen. De nummers uit dit album zijn net als die van uit andere albums vaak een kruising tussen metal en country. Vergelijkingen met Metallica en Johnny Cash zijn dan ook niet ver te zoeken. Vooral in bijvoorbeeld 'Who They Are' en '16 Dollars' begint het wat op de zenuwen te werken. Gelukkig zijn er genoeg andere nummers die de meubels ruimschoots weten te redden. Bovendien is er een grote variëteit in het album waardoor dit ook niet snel gaat vervelen.

Dit is eigenlijk een band die je Live mee moet maken.
De korte DVD die bij deze CD zit is een goed voorbeeld.

Een paar jaar geleden in de VERA Groningen mogen zien.
De zanger met een groot charisma, onvermoeibaar en opzwepend.
De band met zichtbaar plezier in de muziek. En altijd die link naar Johnny cash, fantastisch.

Ik heb ze gezien in HMH geweldig!!!

Luister Sad man' s Tongue. Er zijn diverse speelse verwijzen naar die twee o.a. in dat nummer

Ik heb 14 tracks op dit album staan. Still counting is bij mij de "bonus" track.

Vooral het tweede album Rock the Rebel / Metal the Devil van Volbeat kan ik echt waarderen. Op dit Beyond Hell / Above Heaven zakken ze helaas te vaak door de ondergrens. Wat staan hier stukken gladde, soms nietszeggende muziek op zeg! Tussendoor staan een paar aardige songs (openers The Mirror and the Ripper & Heaven Nor Hell) en zelfs een paar goede, zoals, Who They Are, 7 Shots & A Warrior's Caller. Alles bij elkaar heb je dan een kwalitatief nogal afwisselende plaat. Toch jammer.

Er zijn nummers waarbij je bijna denkt dat Elvis Presley weer tot leven is gekomen, en daarna krijg je weer z'n country stukje, met daarop volgend weer stampende gitaren en overheerlijke zang. Conclusie: voor iedereen wat op dit album!

4,5*

Voor mij het ultieme Volbeat album. Ik heb deze plaat in het jaar nadat hij uitkwam zo ontzettend vaak geluisterd, dat ik op een gegeven moment helemaal klaar was met dit album en Volbeat in z'n algemeenheid. De band toen enkele jaren niet of nauwelijks geluisterd en nu ben ik weer helemaal verslaafd. Ook aan deze plaat. Maar nu ga ik er wel voor zorgen dat ik hem minder vaak achter elkaar ga luisteren, zodat ik er over een jaar nog steeds van kan genieten.

Ben na dit album gestopt met het volgen van Volbeat. Kennelijk vond de band het tijd om wat af te wijken van het recept van de voorgaande albums. Dat is op zich een prima idee, maar het pakt hier alleen helemaal verkeerd uit.

Variëren om maar te variëren blijkt geen goed idee te zijn geweest. Wat een draak van een nummer is Evelyn geworden, zeg!
Ik kan een grunt op zijn tijd best waarderen (Amorphis, Swallow The Sun), maar hier wordt het nummer volledig om zeep geholpen.

Maar ook voor de rest is het album over de hele linie veel minder goed dan het voorgaande werk. En als ik de gemiddelde cijfers zie van de hierna verschenen albums is het alleen maar verder bergafwaarts gegaan.

Conclusie: Volbeat was ooit vernieuwend en leuk, maar is jammer genoeg afgegleden naar een bedenkelijk niveau.

Een lichte tegenvaller.

De eerste albums van Volbeat ken ik nog niet, ik dwarrel een beetje door hun oeuvre heen.
De twee opvolgers van deze plaat heb ik wel beluisterd en klinken toch aardig wat beter!
Niet dat het dan meteen slecht is maar er staat eigenlijk niet iets op wat mij "pakt" Geen nummer welke
ik meteen weer wil beluisteren. De opvolgers hadden dat zeer zeker wel.
Tot nummer 10 gaat het wel, al is het wel een beetje middelmaat maar vanaf Evelyn haak ik af.

Als ik dan toch een nummer moet noemen welke wat heeft dan ga ik voor "7 Shots" Het nummer erna, "A new day" is eigenlijk ook wel prima.

3*

Ik heb mij gelukkig aan m'n woord gehouden (zie mijn bericht uit 2019), namelijk deze plaat niet te vaak draaien. Het is inmiddels een aantal jaar geleden dat ik hem heb gehoord en nu komt het gewoon weer keihard binnen allemaal. Wat een waanzinnige plaat is dit. Het is de perfecte balans tussen de metal en de pop/ rock kant van de band, die vooral op de volgende platen steeds meer de kop op zou steken.

Een speciale vermelding gaat uit naar Fallen, dat gaat over de overleden vader van Michael Poulsen. Toen deze plaat uitkwam was mijn vader net overleden, dus het zal duidelijk zijn dat dat nummer toen hard binnenkwam. Maar ook nu nog ontroert het nummer me zeer.