Volbeat - Beyond Hell / Above Heaven (2010)

Wederom een lekker klinkend en afwisselend album van deze sympathieke rockabilly/metal band. Ook ditmaal helaas een paar wat flauwere songs, zoals 16 Dollars, Magic Zone en Being 1. Gelukkig staan daar heel wat sterke beukers tegenover, met als persoonlijke favoriet het heerlijke duet 7 Shots. Ook het Metallica-achtige Who They Are, het Queens Of The Stone Age-achtige A New Day, A Warrior's Call en Evelyn (nogmaals een duet) zijn uitstekend. De wisselvalligheid van de plaat staat ook nu weer een echt goede score in de weg, maar fans van de band kunnen de plaat blind aanschaffen.

Hoi voor mij de eerste keer dat ik iets meld op musicmeter.
Voor mij het beste Volbeat album met 10 fantastische nummers, enkel Being 1, a better believer en magic zone vind ik wat mindere nummers.
16 Dollars is een prachig uptempo rockabilly nummer, Who they are is nog beter dan metallica, Heaven nor hell heb ik wel meermaals moeten beluisteren vooraleer ik het toch goed vond, Fallen vind ik prachtig, niet alleen de song zelf maar vooral als je weet dat dit is geschreven voor zijn overleden vader. Hij breng dat enorm sterk en die dubbele basdrum maakt het echt af, net zoals de meetste nummers, maar ik ben wel fan van die dubbele basdrum. Thanks vind ik wel wat flauw maar live zal dat enorm goed overkomen op het publiek.

Rare dingen gebeuren soms: Volbeat was volledig aan mij voorbijgegaan. Toen dit album als enige metal album opdook in het lijstje van 20 beste 2010 albums volgens de muziekredactie van De Morgen, prikkelde dat mijn nieuwsgierigheid, en zodus kennis gemaakt met dit album. Bij de eerste luisterbeurten was ik echter niet erg onder de indruk. Het klinkt wel lekker, maar ik vond het niet bijster origineel, de gedachten aan een Metallica kloon sluimerden reeds. Na een luisterbeurt of drie heb ik hem maar aan de kant geschoven. Todat ik op een gegeven moment verschillende cd's random play had opstaan en mijn aandacht speciaal getrokken werd door een bepaald nummer, dat bij nader inzien uit dit album kwam. Deze aardige verrassing heeft me ertoe aangezet het album nog eens in zijn geheel te beluisteren, en nu kwam ik tot een geheel andere conclusie. Wat een heerlijk album! Okee, het blijft te omschrijven als Metallica meets The Offspring, en voor metal is het erg toegankelijk en radiovriendelijk. Maar de songs zijn wel ijzersterk, en ook muzikaal zit het erg knap in elkaar. Ik blijf bij verschillende stukken wel met het gevoel zitten dat ik het al eens ergens anders eerder gehoord heb, maar nooit kan ik het exact thuisbrengen. Na een poosje wordt het zelfs nog verwarrender, want omdat de songs zo sterk zijn, ga je denken "klassieke" dingen te herkennen, die je geheugen dus reeds gewoon uit het album zelf heeft opgepikt. Al bij al, een topper wat betreft radiovriendelijke punkrock-metal.

Vooral het tweede album Rock the Rebel / Metal the Devil van Volbeat kan ik echt waarderen. Op dit Beyond Hell / Above Heaven zakken ze helaas te vaak door de ondergrens. Wat staan hier stukken gladde, soms nietszeggende muziek op zeg! Tussendoor staan een paar aardige songs (openers The Mirror and the Ripper & Heaven Nor Hell) en zelfs een paar goede, zoals, Who They Are, 7 Shots & A Warrior's Caller. Alles bij elkaar heb je dan een kwalitatief nogal afwisselende plaat. Toch jammer.