Overkill - The Years of Decay (1989)

Echt slechte platen heeft de band imo niet gemaakt. Maar met Ironbound uit 2010 is Overkill weer helemaal back on track wat mij betreft. Heel erg in het spoor van de eerste vier platen. Ik vind Ironbound in zijn totaliteit zelfs beter dan The Years Of Decay. Het is een puik album, maar het lange en zouteloze Skullcrusher had er van mij niet opgehoeven.

Dat heb ik vaker gehoord, ook die deed mij niet zoveel, maar ik ga hem weer een keer uit de kast trekken, maar eerst Under The Influence weer ff, Jezus ik zit er weer helemaal in! Skullkrusher vind ik geweldig, maar besef dat het een vreemde eend in de bijt is.

Bobby Gustafson is trouwens ook gevraagd door Mustaine om naar Megadeth te komen ergens in de 2e helft van de jaren tachtig. Heeft hij niet gedaan omdat hij dacht groot te worden met Overkill, om er vervolgens te worden uitgekickt.

Overkill zou (met of zonder Gustafson) alleen groot geworden zijn wanneer ze net als Metallica en Megadeth met een handvol MTV vriendelijke metalachtige hardrockalbums gekomen was. Dat hebben ze nooit gedaan. En dus was Overkill ten tijde van The Years Of Decay (en dus mét Gustafson) wel zo'n beetje op haar grootst.

Heb ook het idee dat sinds Gustafson's vertrek het allemaal net een tandje minder is bij Overkill. Aan de ene kant wat Edwynn zegt; echt slechte platen hebben ze niet gemaakt maar toch komt het bij mij ook wat over als 'dertien in een dozijn'.

Dat vind je ook van Ironbound en Horrorscope?

Ik wil niet voor Vielip praten, maar ik vind van wel. Gustafson bezit in mijn ogen behoorlijk wat meer muzikale intelligentie dan Verni. jammer dat hij na Overkill niet zoveel meer heeft uitgebracht. Ik weet dat hij in een band Response Negative heeft gezeten en een EP heeft uitgebracht, maar die ken ik niet, schijnt meer richting death-metal te gaan.

Response Negative - Response Negative (2004)

@ Edwynn; dat zijn nou inderdaad net de twee albums die ik ver boven de rest uit vind steken zat ik me na m'n post te bedenken. Althans, dat is wat in m'n herinnering zit. Ik zal de albums weer eens luisteren om te kijken of het ook écht zo is

Over het algemeen een genietbaar werkje, dit 'old school thrash-festijn'. Niet nadenken, rammen! Maar wel melodieus. Het geluid is geen muur, gelukkig. Dat maakt dit best een fijne cd. De lekkere riffs en het flinke beukwerk op de drums doen het halve werk. De snerpende zang van Bobby kan ik goed hebben.

Vet album dit, ik kwam er echt heel toevallig langs nu ik wat op youtube zit te klooien , maar lekkere scheurende gitaren (in de stijl van sodom misschien (?) )
Bizar eigenlijk dat ik in al mijn lange jaren metal echt nooit naar overkill heb geluisterd .

Het duurt me eigenlijk wat te lang. Zeker een aardige plaat, maar mijn aandacht begint wel te verslappen na een half uur. Die zanger vind ik ook niet zo geweldig.

Dit is eigenlijk het enige Overkill album dat ik nog regelmatig opzet. Juist die inconsistentie vind ik een fijne afwisseling. Sommige nummers zijn wat meer cliche thrash, andere wat simpele punk, eentje zelfs doom, en eentje meer een ballade. Vooral het laatste nummer "E.N.D." vind ik geweldig met die korte akoestische gitaar.

Eens, dit is voor mij ook wel HET overkill album. Alle nummers zijn goed, met een hoop afwisseling zonder als los zand te klinken. Naast deze zou ik je zeker The Grinding Wheel willen adviseren, of ken je die al?

Een erg lekker album dat vooral heel erg sterk begint. Over het geheel gezien vind ik de plaat net wat te lang duren, maar dat mag de pret niet drukken. De band is lekker energiek, goed bij stem, de productie klinkt fijn en het is lekker afwisselend. Leuk album!

Inderdaad een beetje aan de lange kant, maar toch wint deze het nipt van Taking Over.
Zo'n beetje alles lijkt te kloppen op deze plaat, mooie opzet naar de 90's en daarmee Horrorscope.

1. The Years of Decay
2. Taking Over
3. Under the Influence
4. Feel the Fire