O Brother, Where Art Thou? (2000)

Lekkere soundtrack, die het sfeertje van de film goed weergeeft. Het nummer Man of Constant Sorrow van de Soggy Bottom Boys is natuurlijk fantastisch, alleen jammer dat er 4 verschillende versies van op staan.

En jammer dat het mooiste nummer uit de film I'll fly away van the Kossoy sisters, die in de film helemaal te horen is, er niet in deze versie op staat. Alison en Gillian zijn dan wel moderne roots en bluegrassiconen, maar deze eer (en eeuwige roem) had ik de zusjes graag gegund. desondanks een leuke soundtrack, en al die em in huis heeft, check Bowling green van The Kossoy Sisters! Ik dank u.

Neen - wij danken u

Heb je hem al besteld Zach?

Nog niet - maar dit weekend bestel ik 'em zeker

Dat soort muziek kan je nu eenmaal niet negeren

goeie film met een prima soundtrack, blues kan toch zo heerlijk zijn

The Soggy Bottom Boys

Ach het is leuk om al deze nummers is voorbij te horen komen, maar meer dan dat ook niet, afgezien van Man of Constant Sorrow dan. Op een paar nummers na kan ik dit album toch niet zonder de beelden erbij te zien beluisteren, daar kan het me niet voor de volle 100% voor boeien. Niet goed, maar wel lekker (!) album. Vanwege TSBB : 3.5*

Geniale film en geniaal album. Dat nummer is simpelweg zo goed om mee te brullen. Iiiiii am a man, of constant sorrow!

Natuurlijk noemt iedereen Man of Constant Sorrow, terecht ook (al is de uitvoering van Bob Dylan beter en van Rod Stewart de beste die ik ken (!!)), maar vooral de nummers met Alison Kraus vind ik geweldig. Down to the River to Pray, I'll Fly Away (met Gillian Welch!), Didn't Leave Nobody But the Baby (met alweer Gillian Welch en Emmylou Harris) steken mijlen ver boven de rest uit.

Leuke soundtrack, maar ik ben bang dat je de film en de muziek moeilijk los kan koppelen, de film is fantastisch en de muziek is erg gebonden aan de verhaallijnen.

Ik heb niets tot weinig met film dus ik heb dat probleem niet zo vin13. Waarschijnlijk hebben een hoop mensen deze muziek voor het eerst gehoord bij de film, echter de muziek is onnoemelijk veel ouder. Ik heb de beelden van de film niet nodig om van deze muziek te genieten.

Zeer leuk album en voorlopig mijn enige ingang in de country/ blues achtige muziek waar ik zeker meer van wil horen. Wat me wel opvalt is dat Big rock Candy Mountains hier door niemand genoemd wordt! Echt een geweldig nummer vind ik dat. Met name de tekst die steekt er ver bovenuit waarin een utopia voor de outlaws wordt beschreven.
Soggy Bottom Boys zijn natuurlijk ook fantastisch. Ook leuk om klassiekers als I'll Fly Away en Keep On The Sunny Side op CD te hebben.
Kortom sountrack die echt van toegevoegde waarde is en must voor iedereen die de film (net als ik) niet vaak genoeg kan zien

Deze muziek is Bluegrass.
Film is 1 van mijn absolute favo's en deze soundtrack is prachtig.

ki mis no beer in heaven

niet in de film, wel ene hele leuke tekst

soggy bottom boys

down to the river to pray is natuurlijk wonderschoon

Het album begint vrij irritant, met Po Lazarus, dat geklap met die hamers is me net wat te veel, maar daarna wordt het ruimschoots goed gemaakt door nummers als I'll Fly Away, Man of Constant Sorrow en Didn't Leave Nobody but the Baby.

Chris Thomas King - Hard Time Killing Floor Blues.

Wat een heerlijk nummer dit toch.

Ja! Dat is de verborgen parel op de plaat!

Er zijn ook cd's verschenen met de originele uitvoeringen. Spotgoedkoop en zeer goed.

En die originelen prefereer ik eigenlijk. Het klinkt me hier eigenlijk te hedendaags, al blijft het wel een beluisterenswaardig album en zijn de uitvoeringen prima in orde. Het zal mijn ouderwetse smaak wel zijn.

De soundtrack was voor een aantal mensen aanleiding om op zoek te gaan naar de originele uitvoeringen. Het is mooi dat de muziek een nieuw publiek heeft gevonden. Natuurlijk is de film daar debet aan maar het is een leuke bijvangst. Bij ons thuis ligt de DVD met de film op de plank maar ik kan de muziek heel goed los van de film horen. Af en toe gaat ie ook in de spelert van de auto.

En die originelen prefereer ik eigenlijk. Het klinkt me hier eigenlijk te hedendaags, al blijft het wel een beluisterenswaardig album en zijn de uitvoeringen prima in orde. Het zal mijn ouderwetse smaak wel zijn. [/quote]
Hoi heartofsoul, goede smaak kan toch nooit ouderwets zijn.

Heerlijke soundtrack van een prachtige film. De muziek kan ook los van de film prima geluisterd worden, al voelt het toch lichtelijk gênant als een nummer als Down to the River to Pray voorbij komt.

smaken verschillen. het a-capella gezongen "Down to the River to Pray" is voor mij juist 1 van de hoogtepunten op dit verder wat wisselvallige album. een nummer dat mij iedere keer weer kippenvel weet te bezorgen. de andere prijsnummers zijn wat mij betreft "I'll Fly Away" en "Didn't Leave Nobody But the Baby".

goede tweeden zijn "Big Rock Candy Mountain", "I Am a Man of Constant Sorrow" de gezongen versie van de Soggy Bottom Boys met zang van Dan Tyminski van de band van Alison Krauss, "Hard Time Killing Floor Blues" en "Lonesome Valley" met zang van het gospelgezelschap The Fairfield Four, die schitterden met hun bijdrage aan het nummer "A Hundred and Ten in the Shade op het album "Blue Moon Swamp" van John Fogerty.

een aantal muzikanten die aan dit album bijdroegen, waaronder bluegrass legende Ralph Stanley en folk/country/blue grass muzikant John Hartford zijn inmiddels niet meer onder ons.

van de veel gecoverde klassiekers als "You Are My Sunshine" en "Keep on the Sunny Side" bestaan n.m.m. wel betere versies, o.a. van de Nitty Gritty Dirt Band. de voornamelijk bluegrass muziek op deze soundtrack doet sowieso sterk denken aan het 1e deel van hun trilogie "Will the Circle Be Unbroken"

ben niet bekend met de 14 bonustracks, maar aangezien lang niet alle 19 tracks van het originele album memorabel zijn betwijfel ik of dat een gemis is.

Album werd geproduceerd door T Bone Burnett
Recorded at Sound Emporium, Ocean Way Nashville & Sunset Sound, Los Angeles

Er blijken in de VS veel mannen met 'constant sorrow' te zijn, maar degene die mij het meest overtuigt is Roscoe Holcomb met zijn prachtige a capella versie.
Erg jammer dat ze die niet voor de film/soundtrack hebben gebruikt.

thanks Melodious Tonk. een opname uit 1961. alleen al de aanblik van Roscoe Holcomb zelf ontroerde mij. authentiek, doorleefd en puur.