Foreigner - The Very Best Of (1992)

Vreemd dat deze er nog niet opstond.

Leuk cdtje..... maar je moet het alleen niet te vaak horen.

zeker minimaal 1 topnummer op deze cd; Waiting for a girl like you. Deze is echt top

Geweldig jeugd sentiment (luisterde deze cd van mijn vader vaak als klein jongetje)

That Was Yesterday ontroerd mij nog steeds. Dit nummer draaiden we op het schoolverlaters kamp van de lagere school; en met het beetje besef van de Engelse taal wat ik toen had, sloeg dit op het afsluiten van een mooie periode uit je leven.
Raar dat ik dat gevoel nog steeds heb bij het beluisteren van dat nummer.

Mooie verzamelaar en vandaag voor een paar euro binnen gekregen.
Hou wel van Rockballads en die staan er genoeg op.

Vandaag gekocht voor nog geen 2 euro bij de kringloopwinkel. Er staan flink wat nummers op waar ik helemaal niets mee heb... Maar de rest is wel erg de moeite waard. Mijn favoriet is zonder twijfel 'Cold as Ice'.

Maar ook nummers als 'That was Yesterday', 'Say you will' en ook 'I don't want to live without your love' zijn fijn om te horen. En de grote hits 'Waiting for a girl like you' en 'I want to know what love is' vind ik ook al leuk... Dus zeker geen miskoop.

Nou ja, die hits kunnen er mee door, maar ik vind dit nogal een melige band eigenlijk. Met een best of als deze heb je méér dan wat je nodig hebt van ze, een band van zéér voorbijgaande aard, als je het mij vraagt...

Ik heb The Very Best Of Foreigner gisterenavond weer eens gedraaid. Vroeger vond ik Foreigner wel een goede rockband. Toen ik 'm gisterenavond draaide heb ik The Very Best Of op een gegeven moment stopgezet. Eigenlijk is het vlees nog vis. Foreigner maakt nu geen enkele indruk meer op mij. Eigenlijk wel begrijpelijk, immers Foreigner komt uit de VS. En alles wat uit de VS komt gaat mij op één of andere manier steeds meer tegenstaan. Een enkele uitzondering daar gelaten natuurlijk. De twee bekendste hitsingles Waiting for a Girl Like You en I Want to Know What Love Is gaan er nog mee door maar voor de rest hoeft Foreigner voor mij niet meer zonodig. Met 2.5** voldoende gewaardeerd.

Dit is mijn enige cd van Foreigner en dat vind ik ook genoeg. Oh wacht, ik heb ook nog een live cd (goed te pruimer overigens!). Al hun gave nummers staan op deze verzamelaar vind ik. Prima, catchy nummers die allemaal het predikaat 'hit' verdienen. De één wat groter dan de ander maar ze zijn allemaal geschreven met de radio in gedachte. Niks mis mee!

Tja Patrick (ik ben blij nog weer eens te kunnen reageren op je stukje) in dit specifieke geval sla je de plank een beetje mis. Krijg niet het gevoel dat je bijvoorbeeld de eerste vier albums van Foreigner ook in huis hebt...

Nog maar gezwegen over de constatering dat het een band is van "voorbijgaande aard" (de groep bestaat sinds 1976)

Hoe dan ook, wat waar is, is dat hier een single verzameling wordt neergezet die vanuit het hitparade perspectief bekeken inderdaad de succesvolle commerciële periode van Foreigner wel omvat. Dan praten we over de eerste 16 jaar van de band. Deze verzameling bestaat echt alleen maar uit grote hits, in ieder geval in de VS.

In die zin is dit album precies wat de titel aangeeft. Een compilatie met het meest bekende werk van Foreigner. En de muziek is ook best wel imposant te noemen. Ja, Amerikaanse rock, prima gesmeed voor een grote afzetmarkt. Wat ook is gelukt.

Maar in z'n soort is Foreigner ook een prima band, aanstekelijke rock met bij de eerste paar albums zelfs nog enige symfonische invloeden.

Ik ben het in het geheel niet eens met de veronderstelling dat je met deze cd alles van Foreigner wel zo'n beetje in huis hebt.

Zeker de eerste vier cd's zijn méér dan de moeite waard. The Very Best of Foreigner is daar maar een heel beknopt overzicht van. Als je deze verzamelaar goed vind moet je eigenlijk eens beginnen aan dit viertal. Al was het ook alleen maar omdat daar dan altijd een mooie kop en staart aan zit, dit is uiteindelijk 'slechts' een compilatie.

Lekkere verzamelaar waarmee je het bekende werk direct in huis hebt.
Dit album luistert heel lekker weg.

Onderscheidende band. Niet iets meer wat ik snel zal draaien.
Maar wel een band die zijn plaatsje heeft verovert in de history of rock.
Soort van opvolger van Bad Company. Maar dan iets Amerikaanser.

Alle toppers staan er op. Het is niet helemaal mijn muziek, maar deze CD geeft een mooi overzicht zonder dat ik afzonderlijke platen hoeft te hebben.

Niet helemaal mijn ding was aanvankelijk mijn gedachte; gaandeweg de nacht ben ik het album echter steeds meer gaan waarderen tot het zich moeilijk uit de speler laat jagen voor iets anders. Over de teksten heb ik hier en daar zo mijn bedenkingen, maar muzikaal gezien openbaren zich steeds meer uitblinkers buiten de bekende nummers om. Zal niet snel (weer) een regulier album van Foreigner aanschaffen; met dit krasvrije tweedehandsje is het eerst wel prima zo en er kunnen mij geen (semi)ballades genoeg op staan, al rockt het bij tijden ook wel lekker.

Na het tussendoortje Records (een compilatie van de eerste vier albums) was dit zo'n beetje de eerste verzamelaar van Foreigner. Samengesteld voor de west-Europese markt, en later de Japanse, maar in de VS is deze configuratie nooit uitgebracht. Met name in Nederland en Duitsland deed dit schijfje in 1992 wat-ie moest doen: een CD met hits, die een brede afzet vond, ook en vooral bij mensen die niet zo nodig alle afzonderlijke albums van de band op CD in huis wilden hebben.

Op zichzelf een prima verzamelaar, al heb ik nooit begrepen waarom de uitsluitend Nederlandse hit Love on the telephone plaats moest maken voor het tamelijk verschrikkelijke Women. Die laatste was weliswaar een Amerikaans hitje, maar heb ik zelf altijd een van de mindere nummers uit het oeuvre van Foreigner gevonden. Ook opmerkelijk is dat de proggy albumtrack Starrider werd verkozen boven de derde single van het debuut, Long long way from home.

Enige nadeeltje van deze verzamelaar is dat de (semi-)ballads oververtegenwoordigd zijn, want dat waren natuurlijk vaak de singles. Maar voor mensen die vinden dat één Foreigner-album in hun collectie wel voldoende is, is dit natuurlijk een prima keuze. Al bleek het de start van een stortvloed aan latere verzamelaars...

Ik ben de samenstellers erg dankbaar dat ze mijn 6 favoriete Foreigner nummers achter elkaar hebben gezet. Deze kan ik aanzetten bij Waiting for a Girl Like You en lekker zorgeloos laten doorlopen zonder vervelende ouwe rockers tussendoor.

Een heel fijne verzamelaar van Foreigner. Ik waardeer de band meer om de eerste 5 studioalbums maar deze verzamelaar misstaat ook niet in mijn collectie.

++ Feels Like The First Time
++ Cold As Ice
+ Juke Box Hero
+ Waiting For A Girl Like You

Ongeveer twee jaar geleden kwam ik via radiozender 1.FM Classic Rock in aanraking met Foreigner. Er kwamen hits voorbij als Waiting for a Girl Like You, Urgent en That was Yesterday. Ik vond het erg goede muziek en besloot om een cd-verzamelalbum van de band te halen.

Dit verzamelalbum geeft enerzijds een uitstekende indruk van de hits die de band gescoord heeft (zoals Cold As Ice, Waiting for a Girl Like You, Say You Will, etc.), anderzijds staat dit album bomvol met geweldige rockklassiekers. Ook de minder bekende nummers zijn muzikaal gezien van een hoog niveau. Mijn grootste favorieten van dit album zijn Starrider(!), Women en Juke Box Hero. Lou Gramm gaat hierin helemaal los en zingt met grote passie de nummers.

Een fantastisch album!

Opnieuw kan ik het niet anders dan eens zijn met je. Deze verzamelaar is groots en hoort in elke serieuze muziekverzameling thuis, naast laten we zeggen Queen Greatest hits 1, Abba Gold , Ladies and Gentleman van George Michael en Stars van Simply Red.

Als ik denk aan populaire verzamelaars komt als eerste Legend van Bob Marley bij mij naar boven.

Ja klopt die hoort zeker in dat rijtje thuis

Wie van adult oriented rock houdt, kan niet om Foreigner heen. Kwam dit The Very Best of onlangs goedkoop tegen en met nummers als Cold as Ice heb je een klassieker te pakken. Jammer dat die andere klassieker Love on the Telephone ontbreekt, het zijn nummers die mij als prille tiener de oren openden voor scheurende gitaren en tegelijkertijd biedt het hapklare radiomuziek uit die dagen.
Naast de hits kon de groep in de begintijd nog volop als een vrij doorsnee jaren '70-rockgroep klinken, getuige Starrider, desondanks een zeer aangenaam nummer. De stem van Lou Gramm weet de muziek steeds weer naar een extra hoog niveau te tillen.

De puberachtige machoteksten die soms opduiken, doen inmiddels wel iets af aan de pret, getuige Hot Blooded, Dirty White Boy (maar wát een lekkere riff!) en Women. Als puber had ik daar overigens geen enkel probleem mee, ik vond het juist stoer.
Als in de jaren '80 de groep is teruggebracht tot een kwartet en groepsbaas Mick Jones de toetsen ontdekt, gaat dat ten koste van de gitaar. Met nummers als ballade I Want to Know What Love Is en That Was Yesterday heb ik daarom minder, al blijven het natuurlijk kneiters van hits. Say You Will bevalt daarentegen nog erg goed, al krijg ik nooit de vlinders die ik met Cold as Ice en het ontbrekende Love on the Telephone wél heb. Hoor ik die, dan gaat de muziek als vanzelf harder.

Goed, maar eens opletten of ik eveneens voor een prikkie een verzamelaar van de groep tegenkom met dat laatste nummer er óók op.
Nog maar afgelopen maart verscheen een nieuwe videoclip van I Want to Know What Love Is met daarin ex- en huidige leden (inmiddels speelt geen origineel groepslid meer in Foreigner!), leuk om te zien. En er is natuurlijk het prima soloalbum Released van Gramm dat enkele maanden geleden verscheen.

Heb ik een serieuze muziekverzameling? Dat moet iemand anders maar beoordelen! Foreigner? De band doet mij niet zoveel. In mijn muziek verzameling zal je geen lp of cd van Foreigner tegenkomen. Toch ben ik meer dan tevreden met mijn plaatjes.....

Helemaal logisch, maar van hun hits Cold as Ice en Love on the Telephone word ook jij vrolijk, toch? Lekkere (radio)rock. Dat een verzamelaar teveel is, snap ik, zeker met de minderende gitaren in de loop van deze compilatie. Daarvoor is Foreigner te pop, ook voor mij.

Het is leuk, het is aardig maar je hoeft mij er 's nachts niet wakker voor te maken .

Als ik jou was zou ik de Jesus Christ superstar soundtrack uit je top 10 inruilen en deze cd in je kast zetten. Kijk maar wat je ermee doet, Everything will be all right

Vorige maand speelden ze in een uitverkocht 013 deze cd ongeveer integraal, en het was 1 groot feest. Allemaal oude menschen die alle nummers ongeveer woord voor woord meezongen. En dat er dan geen enkel origineel bandlid meer meedoet, ach ja. We hebben genoten.....

En of deze cd in ieders verzameling zou moeten zitten? Denk het wel ja

JCS, de allereerste 1970 versie en dus niet de soundtrack versie, inruilen voor "The Very Best of Foreigner"? Ik ben bang dat dat never nooit niet gaat gebeuren. "I only want to say!!" .

Maar verder geen onvertogen woord van mijn kant over Foreigner!