Santana - Guitar Heaven (2010)

Hier doen een stoot bekende namen aan mee, waardoor nieuwsgierigheid is opgewekt. Als dit maar niet zo'n kitcherige overgeproduceerd projectje is.

Photograph is toch niet dat gedrocht van Nickelback hè

Denk het wel!

Maar ik moet zeggen dat hij voor deze cover plaat wel leuke gast zangers heeft gekozen!

ben zeer benieuwd maar die duo koppeltjes voorspellen meestal niks goeds !

Deel de vrees van mijn voorganger.
While My Guitar Gently Weeps, met India Arie en Yo-Yo Ma springt er voor mij uit. Vermoedelijk geniaal of een totale deceptie.

Ik verwacht er niet veel van...

Ik ook niet, maar met Cornell, Weiland, Rossdale, Daughtry, Cocker en Stapp moeten er toch wel enigzins goede eindproducten uitkomen?!

Dat nummer Photograph is trouwens een cover van Def Leppard
Veel tracks zijn al te beluisteren op Youtube, live versies met de zangers die hier ook vermeld staan. Klinkt niet heel slecht als je het mij vraagt!

Daughtry? De man die Nickelback kopieert?

leuke plaat maar shaddix & daughtry brengen echt een draak van een nummer...

zo een nummer verneuken zoals smoke on the water.. t'zou een misdaad moeten zijn.

aangename verrassing van cornell, alsook de while my guitar gently weeps, toch blijft het duidelijk dat je naar een santana album luistert

Als fan van het eerste uur en Supernatural, Shaman en All that I am in het achterhoofd hebbend, was ik zeer bang voor deze release, wetende dat er nog een album met jazzy instrumentals op de plank ligt....
Helaas werd mijn vrees grotendeels bewaarheid.
Los van het feit dat Carlos' gitaarspel steeds voorspelbaarder wordt(ik heb dozen met live shows van de afgelopen jaren en het wordt steeds routineuzer), gaat het op dit album ook fout met de zangers en het repertoire.
Hoogtepunten zijn er ook:
Whole lotta love heeft een spetterende uitvoering met een hele goede Chris Cornell.
Joe Cocker en Little Wing: niks mis mee.
I ain't superstitious met Jonny Lang: heel acceptabel.
Middenmoot: Can't you hear me knockin' en Smoke on the water(zwakke zang), Sunshine of your love.
Dramatisch: Back in black(cabaret, zo slecht), Bang a gong, Riders on the storm(is niet eens een gitaarnummer. Is instrumentaal redelijk maar een slaapverwekkende zanger) Photograph(saai saai saai).
While my guitar gently weeps is qua opzet mooi, maar past totaal niet op een album met radiogerichte rock.

Ik heb 2 nummers nog niet gehoord: Dance the night away(wel live gehoord) en Fortunate son, dat op de DeLuxe uitvoering komt te staan.
Ale met al teleurstellend, maar het zal goed scoren in de States, reken daar maar op.
En ja, ik ga toch gewoon naar Arnhem en Oberhausen om de band te zien. De setlist van de laatste maanden belooft niet veel goeds, maar een fan is een fan....

Dit is gewoon gedoemd te mislukken. Ik denk niet eens dat ik het mezelf aan ga doen om klassiekers verkracht te horen worden door wat 3e rangs zangers. Voor Santana als gitarist heb best wel wat waardering, maar het is toch een ontzettend teken van zwakte om zo´n album te maken? Door de bekendheid van de nummers kan hij wellicht nog wat verkoop generen op zijn oude dag.

Afgezien van zijn optreden op Woodstock heeft Dhr. Santana weinig in de melk te brokkelen mijn inziens...

Dit muzikale relikwie trekt weer een batterij gastartiesten van stal om nog krampachtig hip en bij-de-tijds over te komen en dat op zo'n opzichtige manier dat het gewoon sneu overkomt !

De beste man kan beter zijn nieren verkopen, daar maakt hij tenminste iemand blij mee

Met stijgende verbazing en enige ergenis lees ik hier alle negatieve berichtgeving over Carlos Santana en zijn nieuwe album. "Zo'n kitcherige overgeproduceerd projectje", "gedoemd te mislukken", "weinig in de melk te brokkelen", "verwacht er niet veel van", "een potje gitaarmasturberen" zijn termen die hier zomaar worden gebruikt.

Ik heb nog geen kans gehad om ook maar 1 track van "Guitar Heaven (2010)" te beluisteren. Maar de verwachtingen zijn hooggespannen. M.i. heeft Carlos Santana maar weinig slechte albums afgeleverd. Zijn laatste albums "Supernatural", "Shaman" en "All that I am" zijn ware juweeltjes. Het zal met "Guitar Heaven (2010)" hoogstwaarschijnlijk niet anders zijn. Ben ik fan van (Carlos) Santana Al sinds jaar en dag!

Deze gaat mijn top 10 van 2010 zeker halen.

Top 10 van meest vreselijke albumtitels, dat is... "Guitar Heaven"

Een potje gitaarmasturberen is wel het laatste waar ik op zit te wachten.

Herman toch! Ik masturbeer liever bij de fantastische gitaarmuziek van Carlos Santana dan bij de muziek van die Engelse band waarvan.......... Ach, laat ook maar .

Maar Herman , je kan ook luchtgitaarmasturberen .

Vanmiddag maar een uurtje eerder naar huis gegaan om "Guitar Heaven (2010)" te downloaden. De hooggespannen verwachting omtrent "Guitar Heaven (2010), the Greatest Guitar Classics of All Time" wordt door Santana volledig waargemaakt. "Guitar Heaven (2010)" is, alle zuurpruimerige berichten van hierboven ten spijt, wederom een klasse album. Carlos speelt de sterren van de hemel en "Guitar Heaven (2010)" rockt als de neten. Ik kan niets anders dan Santana 's nieuwste album met 5***** te waarderen. Pure klasse!

P.s.: dat ik liefhebber ben van een goede cover heb ik op MuMe menigmaal kenbaar gemaakt. Op "Guitar Heaven (2010)" staan dus gewoon 14 hartstikke goed uitgevoerde covers.

Nou ben ik wel erg nieuwsgierig geworden Hans .
Ik ga hem meteen downen .
Klopt het dat Under The Bridge ook op dit album staat ?

Dat heeft Carlos weer goed voor elkaar. The Greatest Guitar Classics of All Time formidabel om zeep geholpen. Rockt als de neten? Is niet echt moeilijk gezien het gekozen materiaal, maar van sommige nummers moet je gewoon afblijven.
Kan me wel voorstellen dat de liefhebbers van coverbandjes hier laaiend enthousiast over zijn.

Met weemoed in m'n hart zet ik Moonflower maar weer eens op.

Under The Bridge (featuring Andy Vargas) 5:09. Rudiger, ja dus als veertiende nummer.

Ik ben een liefhebber van goed uitgevoerde covers. Santana heeft al zoveel "eigen" prachtige albums gemaakt dat het bestempelen van Santana als coverband natuurlijk klinkklare onzin is.

Ik heb hem toch maar geluisterd en mijn conclusie is dat ik eigenlijk alleen Can't You Hear Me Knockin en I Ain't Superstitious goed vind. De rest vind ik matig (Whole Lotta Love) tot tenenkrommend slecht (Back in Black). Maar dat zijn ook klassiekers waar bijna niks meer aan toe te voegen; gewoon ontzettend slecht gekozen.

Neem een voorbeeld aan Robert Plant die deze maand ook een coveralbum uitbracht; hij is er wél ingeslaagd om die nummers eigen te maken en er iets aan toe te voegen.

Wat mij betreft...als ik een artiest zou kunnen bedenken die een album kan maken en die dan ook nog Guitar Heaven mag noemen...en er mee weg komen...is het Carlos Santana wel.
Een groot artiest, met een onmiskenbaar eigen geluid en een c.v. waar je als gitarist alleen maar van kan dromen.
Dit Guitar Heaven is niet over de gehele linie even sterk en verrassend, maar er staan toch een aantal covers op, waar je m.i. niet omheen kan.
Whole Lotta Love doet wat mij beteft niet onder voor die van LedZep. Sunshine of your Love is overgoten met een typische Santanasaus.
Smoke on the Water, bewaart diens identiteit en neemt gelijk die van Santana erin mee. Little Wing laat eindelijk weer eens een Cocker horen, zoals hij in zijn eigen covers niet meer aan toe komt. Dus genoeg te genieten. Toch staan er ook een aantal missers op. Zo is While my guitar gently weeps, eerder verbasterd tot While my guitar gentley sleeps en is India.arie met Yo-Yo Ma niet mijn favoriet, hoewel het nergens echt storend overkomt, maar dan ben ik ook al wat verwend met het pittige begin. Back in Black wil ook niet echt overtuigen met Nas...maar dan..ik heb ook weinig tot niets met het narcisme van rap. Ook Riders on the Storm, het prachtige orgeltje van Manzarek daargelaten, weet niet te overtuigen. Verders staan er nog een aantal vage nummers op, althans, die ik niet ken.
Bang a Gong van T-Rex mag er dan ook nog bij en daar houd het dan wel mee op.
Klasse, van een levende gitaar legende.

Nee, nee, nee. Nee.
Een eerlijke kans gegeven, maar het klinkt echt. Nee.
2 Sterren voor Can't You Hear Me Knocking. Want die is dan wel weer geweldig uitgevoerd.

Gemiste kans. Jammer dat grootheden als Jeff Beck en Santana zich dit jaar overgeven aan cover albums. Waar Beck dan tenminste nog een aantal originals voor zijn rekening neemt, kiest Santana met nummers als Sunshine of your Love, Smoke on the Water en Back in Black wel voor heel voor de hand liggende nummers die door de meeste bar bands in de wereld al duizenden malen gecoverd zijn. Zonde! En waarom is er aan Whole Lotta Love nu weer zo'n irritante Timbaland beat toegevoegd? Dat doet me vrezen voor het nieuwe Soundgarden materiaal...

Can't You Hear Me Knocking gaat eigenlijk nog het meest, maar dat komt meer door Scott Weiland dan door Santana.

de covers die geslaagd zijn zijn imo geslaagd omdat het origineel dijken van nummers zijn

smoke on the water valt daar buiten, nooit begrepen waarom dat zo'n classic schijnt te zijn

can't you hear me knocking regelrecht verneukt door het gepiel van santana

Ik vind Can't You Hear Me Knockin' over het algemeen wel lekker, maar dat komt zoals TooFonky al zei waarschijnlijk door Scott Weiland.

De zoveelste noodgreep om bij de tijd te blijven.

En hij daalt met forse stappen, qua score..

Godzijdank, gelukkig nog een MuMe-gebruiker die de klasse van Carlos Santana onderkent.