Santana - Guitar Heaven (2010)

Als fan van het eerste uur en Supernatural, Shaman en All that I am in het achterhoofd hebbend, was ik zeer bang voor deze release, wetende dat er nog een album met jazzy instrumentals op de plank ligt....
Helaas werd mijn vrees grotendeels bewaarheid.
Los van het feit dat Carlos' gitaarspel steeds voorspelbaarder wordt(ik heb dozen met live shows van de afgelopen jaren en het wordt steeds routineuzer), gaat het op dit album ook fout met de zangers en het repertoire.
Hoogtepunten zijn er ook:
Whole lotta love heeft een spetterende uitvoering met een hele goede Chris Cornell.
Joe Cocker en Little Wing: niks mis mee.
I ain't superstitious met Jonny Lang: heel acceptabel.
Middenmoot: Can't you hear me knockin' en Smoke on the water(zwakke zang), Sunshine of your love.
Dramatisch: Back in black(cabaret, zo slecht), Bang a gong, Riders on the storm(is niet eens een gitaarnummer. Is instrumentaal redelijk maar een slaapverwekkende zanger) Photograph(saai saai saai).
While my guitar gently weeps is qua opzet mooi, maar past totaal niet op een album met radiogerichte rock.

Ik heb 2 nummers nog niet gehoord: Dance the night away(wel live gehoord) en Fortunate son, dat op de DeLuxe uitvoering komt te staan.
Ale met al teleurstellend, maar het zal goed scoren in de States, reken daar maar op.
En ja, ik ga toch gewoon naar Arnhem en Oberhausen om de band te zien. De setlist van de laatste maanden belooft niet veel goeds, maar een fan is een fan....

Grappig idee maar niks overtreft het origineel, had leuker geweest als Santana wat meer een eigen draai eraan had gegeven in plaats van alles maar op de automatische piloot te doen.
Nummers die ik redelijk vond maar nog niet in de schaduw mogen staan van het origineel waren Smoke on the Water & Under the Bridge. De rest vond ik eigenlijk maar matig, niet slecht gespeelt maar nergens echt het idee gehad naar een goede cover te luisteren.
Had naar mijn idee leuker geweest als Santana met deze nummers een concert had gemaakt en laten opnemen op dvd.

2*

Een indrukwekkende parade van zangers komt langs, maar de uitvoering van de covers houdt niet bepaald over. De songkeuze is ook erg voorspelbaar en belegen, al is het dan wel weer verrassend om Def Leppard's Photograph langs te horen komen. Het is het al met al net niet. Het klinkt allemaal te clean en overgeproduceerd. En dat gitaargepiel van meneer Santana gaat ook snel vervelen.