Warpaint - The Fool (2010)

Op basis van de beelden van Glastonbury ben ik over beide punten serieus: ze ziijn niet knap (nou en) en ze maken fantastische muziek die het ook op deze studioplaat prima doet.

Het aardige is dat ik deze plaat echt al maanden in de folie thuis had liggen. Was het vergeten tot ik die beelden dus zag. Gelijk werk van gemaakt

Oejoejoehhh... stonden ze ook op Glastonbury? Heb je een linkje naar de beelden die je hier noemt?!
Mijn nieuwsgierigheid is groter dan mijn terughoudendheid vanwege de mogelijkheid dat het zien van de na maanden toeren aangetaste niet meer oogverblindende schoonheid van Emily mijn mooiste dromen in duigen gooit...

Maargoed, de muziek blijft toch goed, dus kom maar op!

Hier is de hele Glastonbury set te zien met vrijwel alle nummers van The Fool.

Dit blijft toch een prachtige plaat na Werchter ligt deze plaat hier weer wat meer op en ook live vond ik het heel sterk.

Dit album weet bij mij de juiste snaar te raken. De opzet van de nummers zijn muzikaal sfeervol omlijst en de klank van de gitaar geeft het geheel een extra tintje. Daar omheen zit net dat beetje extra eigenzinnigheid om je nieuwsgierig te houden voor wat komen gaat, zonder dat het in chaos om het chaos wordt. Het doet mij ook wel wat denken aan een PJ Harvey. Eindelijk weer eens een band die ik wel de moeite waard zou vinden om eens live te gaan bewonderen.

Wat een vreselijke cover.

En wat vind je van de muziek?

Heel wat beter gelukkig.
Ik moet er wel nog wat meer naar luisteren om er een degelijk oordeel over te kunnen geven.

Voor mij de band die mij veruit het meest deed op lowlands (naast Fleet Foxes). Vooral zondag. Ik kende ze al langer, via Jools Holland en de Glastonbury opnames. Verschrikkelijk mooi, de muziek. En ook prachtige vrouwen met prachtige stemmen, instrumentatie en ritmes. Jenny Lee is voor mij haast een obsessie, de baslijnen, haar bewegingen en uiterlijke schoonheid. de CD zelf ga ik nu eens luisteren.

Was

en nu hier:
Warpaint | Live from Glastonbury Festival 2011 on Vimeo

Geslaagd debuut van 4 dames die bijna ten onder gaan in een indie grabbelton.
Moeilijk onder te brengen, de ene keer hoor ik Bjork, dan weer The XX, Bananarama, The Cranes en in het titelnummer zelfs Nirvana.
Muzikaal grijpt het terug naar eind jaren 80, begin jaren 90.
The Fool zou prima op het label 4AD gepast hebben in plaats van op Rough Trade.
Daar kwamen in de hoogtijdagen zoveel variatie vandaan, allemaal acts die niet onder een noemer te groeperen vallen.
Shoegaze en dreampop werden toen langzaamaan een begrip.
Warpaint opereert 20 jaar te laat, maar daardoor vallen ze nu juist meer op.
Verwacht geen Red Hot Chili Peppers achtige funk, John Frusciante heeft zijn geliefde de vrije loop gelaten.
Ook zijn ze niet onder te brengen tussen L7, Babes In Toyland of Hole, geen geschreeuw, maar subtiele zang.
Ondanks dat het duidelijk een band in ontwikkeling is, mogen ze trots zijn op dit album.
Verwacht hier in de toekomst nog veel van te horen.

Wordt stiekum elke luisterbeurt beter.

Warpaint - Undertow -> één van de mooiste plaatjes uit 2011

Niet van 2012?

Geweldig mooie plaat! Moet echt een plekje gaan zoeken in me top 10 om deze er in te zetten.
Undertow is inderdaad een van de mooiste plaatjes en ook de reden dat ik dit album heb aangeschaft.

Ik begin met een 4,5*

Aanvankelijk lijkt het alsof je met een verzamelplaatje met jams te maken hebt, de songs beklijven bij mij onvoldoende. Daarnaast is de zang niet altijd even engelachtig te noemen. Maar op de een of andere manier blijf ik wel luisteren en word ik meegezogen in de trip van de klankschetsen bestaande uit gitaarwerk dat op bepaalde punten qua sound overkomt als een huwelijk tussen a Perfect Circle en Robbert Smith, heerlijk inventief drumwerk, en trippy vocals.
Sterker nog, deze plaat is de laatste dagen niet uit m'n mp3 speler weg te krijgen, draai 'm grijs en steeds hoor ik nieuwe dingen. Een echte groeiplaat, dus!

Volgens mij kom je hiermee in aanmerking voor de MuMe Innovation Award: een "mp3 grijs draaien".

En dan nog laten groeien ook: iets zwart binnenhalen, het grijs draaien, het (groen) laten toenemen; zou bijna zeggen: incasseer je MuMe-award en meld je in Den Haag - werk aan de winkel.

PS: vraag op het Binnenhof naar Mark Rutte.

Tegenwoordig is elke plaat die je een paar keer moet horen voordat alles op zijn plek valt een groeiplaat...

De Special Edition is overigens wel aan te raden, daarbij zit ook de EP Exquisite Corpse die misschien nog wel mooier is dan dit album.

Hahaha! Tsja, daar had ik totaal geen erg in toen ik het opschreef met het digitale penseel. Innoverend vermogen zit in de familie. Mark zal blij met me zijn

Ik ben eindelijk eens hele cd's van Cat Power aan het luisteren, toen viel me de overeenkomst in zang op. Een nummer als Cross Bone Style van Moonpix zou zo op deze plaat passen.

Vooral de nieuwste CatPower (de wat meer uitbundige!), hoewel t elektronische van haar je weer wat minder terugvindt bij WarPaint

Een beetje dromerige plaat maar toch met een scherp randje. Lekkere zware bas soms!
En dan ineens zo'n liefelijk nummer als Baby, erg mooi.

Binnenkort live te bewonderen op Crossing Border.

Weet iemand of je teksten bij de cd krijgt? Ik droom zo ver weg dat ik me niet kan focussen op de teksten....

Helaas...
Maar wat dacht je hiervan

Dank, maar ik zag het helemaal voor me om met een kop koffie, op de bank en het boekje naar het album te luisteren.

ik ook

Een wat dromerige rockplaat die zeker zijn momenten heeft maar me eigenlijk nooit helemaal weet te overtuigen.Misschien moet ik hem (nog) vaker draaien.

Oei, zojuist weer dit album beluisterd en wel in de in 2021 verschenen "Andrew Weatherall mixes". Jeetje wat blijft dit toch geweldige muziek (en hoe is deze mix mij eerder ontgaan?!). Ik kan het nog niet duiden -het was alweer even geleden dat ik het album beluisterd had, ondanks dat ik Warpaint als een van mijn meest favoriete bands beschouw-, maar wat is dit een fijne mix zeg! Voor zover mijn geheugen het dus toelaat, lijkt het geluid een stuk helderder, strakker, opgeruimder en frisser. Er zit meer punch in, hetgeen de muziek zeer goed staat. Ook bevat deze uitgave Jubilee. Dit nummer brengt me wat in verwarring in de zin dat ik er vrij zeker van ben dat ik het herken, doch is het nog niet eerder op een album verschenen. Misschien dat ze het vaker live speelden (Warpaint is volgens mij de act die ik het op één na vaakste live gezien heb). Wellicht weet iemand van jullie hoe het zit?

Wellicht waag ik mij later nog eens aan een vergelijking tussen beide uitgaven; wellicht valt het wel mee met die verschillen. Maar nu geniet ik er in ieder geval geweldig van. Wat een heerlijke band met geweldige nummers blijft het toch!
Een nieuw album kan mij niet vlot genoeg verschijnen -met hopelijk daaraan gekoppeld ook een toer die hen naar Nederland brengt.