Phil Collins - No Jacket Required (1985)

buiten de hitsingle , zwakke plaat, en die schaapachtige stem van collins, vervelend !!!

Oei, verschillen wij hier toch even van mening. Dit vind ik namelijk PC zijn beste. Hier zit tenminste pit en vaart in. Ook dwingender opgenomen vergeleken bij zijn eerdere solo albums. Steviger. Prachtige teksten, en het onnavolgbare Sussudio.

Hier ga ik zonder enige twijfel akkoord met Mingus. Dit vind ik absoluut de allerbeste Collinsplaat, met "Face Value" als verdienstelijke tweede. Dit is de enige Collins plaat die ik zonder blozen een 5 wil geven. Alleen al voor het vuurwerk dat "Don't Lose My Number", "Sussudio", "Who Said I would" en "Doesn't Anybody Stay Together Anymore" zijn...

"Take Me Home" is gewoon grandioos... "Long Long Way To Go"... , featuring Sting.. is heel donker en mysterieus.. en wie kent niet de mooie ballad "One More Night". Dit vind ik zowat de enige Collins ballad die ik kan blijven horen zonder heet meteen melig te gaan vinden

Wat mij betreft: de beste Collins plaat, en helaas meteen ook zijn laaste goede.... :-o

Totally agree met c-moon. Had het niet beter kunnen verwoorden! 4,5*

i.d.d. een van de betere platen uit de jaren '80. Engelse pop gemixt met amerikaanse EWF groove. Het resultaat mag er wezen. Long Long Way to Go staat in mijn top 3 collins nummers.

Wat is muziek toch universeel en smaakgebonden... Wat de één een topper uit de jaren 80 is, is voor de ander een grote emmer kwijl. Mijn vader draaide dit vroeger weleens en daar ik ...But Seriously op sommige momenten nog net kan verteren, is dit echt huilmateriaal van de buitencategorie Of is die kotssmiley provocerend?

Tja niet om lullig te doen, maar dat heb ik nou met de counting crows, en die staat bij jou op 1? Snap niet hoe je dat bruiloftenbandje op 1 kan hebben en de legendarisch pink floyd op 2.



Vervelend he als mensen zo vernederend doen over je favourite artiest.

Wat betreft Counting Crows en Pink Floyd; het is jouw goed recht om dat te vinden.

Wat betreft dat vervelend... Nee, dat interesseert me helemaal niets.

Tsja... je kunt wel denigrerend doen over dhr. Collins (en hij heeft inderdaad een aantal draken van nummers op zijn geweten) maar dit is toch een perfecte popplaat! En van Take Me Home krijg ik standaard een brok in m'n keel...

Wonderlijk toch die Phil Collins. Bij Genesis prachtige dingen gemaakt maar als solo artiest zich, na een goed begin, ontwikkeld tot een weliswaar charismatisch maar toch ook bloedeloos vertolker van vakkundig gemaakte edoch slappe ballads en swingnummertjes, met kennelijk als doelgroep het publiek dat niet alleen naar Idols kijkt, maar ook nog eens denkt dat die kinderen echt wat kunnen. Deze cd gaat dan inderdaad nog net (2,5 sterren)

Tja... ik verafschuw Idols, ik verhemel Genesis, en Collins ben ik in de jaren 90 kwijtgeraakt met al zijn Disney escapades. Maar ik denk toch dat die swingende nummertjes en ballads van de jaren 80 aardig de tijdloze geschiedenis in gaan en dat kun je van menig artiest niet zeggen. Ik had liever ook gezien dat Collins meer "in the air tonight" achtige songs zou maken, maarja dan hadden mensen weer gezegd: "hij probeert op de sound van Genesis door te kabbelen" met al zijn blazersecties en 60's groove is het wel heel wat anders dan wat hij in zijn band deed en dat kun je van menig "solo artist naast band" ook niet zeggen...

zeer goede cd van phill collins en take me home blijft een juweeltje

Deze en alle volgende soloplaten had Phil NIET moeten maken. "Face Value" was briljant, "Hello, I must be going" was goed en "No jacket required" is het begin van het einde. Zonde Phil!

phil collins had gewoon moeten blijven drummen hahaha, sinds hij zingt........

Overdrijven is ook een kunst.

Dit is nu jammer, Hans!

Het is me de laatste tijd opgevallen dat onze muzieksmaken dicht bij elkaar liggen. Alleen bij dit album hebben we absoluut een tegenovergestelde mening.

Maar ja, dat gebeurt bij iedereen wel.

Wat een sterke nummers staan hier op.

Vooral Doesn't Anybody ...

Top album!

Lekker swingende plaat van Phil. Ik snap eigenlijk dat deze levende legende zo laag gewaardeerd wordt op Musicmeter. Dat is pas zonde.

Zijn Disney escapades vind ik ook niet erg. Vooral Tarzan is een pareltje geworden.

4* voor deze mooie plaat met toppers Only You Know and I Know, I Don't Wanna Know en Inside Out.

Ja, dat begrijp ik ook nog steeds niet!

Eén van de grootste en meest bekende artiesten in de wereld (ook qua bezoekersaantallen van concerten)!

Waarschijnlijk veel anti-stemmen!

Ik denk niet dat het allemaal antistemmen zijn. Ik heb zelf 3 sterren aan dit album gegeven en dit vind ik een van zijn betere albums. Maar ik denk dat bij veel mensen (bij mij wel in ieder geval) dat ze Phil Collins teveel gehoord hebben. Hij was inderdaad erg succesvol als solo-artiest, maar als je zijn nummers goed luistert, dan moet je toch toegeven dat het nou niet bepaald hoogstaande popmuziek is. Voordat ik de hele Collins-clan over me heen krijg, ik vind zijn muziek niet superslecht ofzo, maar het heeft meer te maken dat (te)veel nummers grijs gedraaid zijn en daardoor niet meer zo bijzonder klinken.

Mijn favoriete song van deze meneer vinden velen juist een van zijn mindere, maar ik zweer bij dit nummer: One More Night

@ Musicfriek: Kijk dit vind ik nou gewoon een eerlijk antwoord, en ik ga er ook wel een stuk in mee. Ik was zeker als kind helemaal uber-fan van deze man, maar bij Genesis heeft ie pas echt geweldige dingen gedaan.

Er is inderdaad wel een sterke anti-Collins stroming gekomen in de jaren 90, ik denk dat dit veeluit wel van de alternatieve hoek kwam (sinds de Nirvana stroming, daarna was ineens niks uit de jaren 80 cool meer) maar het is echt niet even terecht. De man heeft nummers geschreven die tot lengte van dagen gedraait zullen worden, en heel wat mensen hebben geweldige herrineringen aan zijn simpele, doch herkenbaar menselijke teksten.

Bovendien geld wat jij zegt ook voor artiesten als de Beatles, ook die muziek (vind ik) niet erg hoogstaand muzikaal of geniaal, maar ze hebben toch een groot aantal artiesten waaronder Collins weten te inspireren. - Maar gekgenoeg wordt het hun niet kwalijk genomen dat ze miljoenen publiek hadden, veel simpele liefdesliedjes schreven die ook doodgedraait zijn.

Ach ja de Beatles waren dan ook wel even wat beter dan Collins solo, dus ja wat wil je?

En Collins solo was wel weer een stuk beter dan Lennon solo. Zo heeft alles zijn plek.

Overigens hoor ik liever Collins solo dan The Beatles, om even olie op het vuur te gooien

Casar en Waldo...

Och de Beatles hadden (oeps... hebben) best aardige nummers hoor, maar Phil had in de jaren 80 toch zeker een aantal albums waarvan ik eigenlijk alle nummers goed vind.
Kan ik helaas van de Beatles niet zeggen, ook Sgt Pepper's doet het niet voor mij!

Maar voor de rest wel aardige muziek van John, Paul, George & Ringo!

Velen artiesten, o.a. de Beatles overklassen deze Skyradio artiest, wat mij betreft.

Dit is een goede plaat. Phil Collins heeft hiermee echt iets speciaals gemaakt. De muziek is typisch jaren 80 met al die keyboards en synthesizers. Maar voor mij is de harmonie tussen drums, gitaar en al dat keyboard-gedoe perfect! Ik stoor me er niet aan. Toppers zijn Don't lose my number, Inside out, Only you know and I know, Sussudio (wel of geen na-aper van 1999, boeit me gewoon niet!!) en natuurlijk One more night met die mooie saxsolo.

Ik geef er 4 sterren voor, maar het kan nog meer worden denk ik!

Ht is een lekker plaatje, misschien komt dit het dichtst in de buurt van de superkwaliteit van de debuutplaat Face Value.

Het lange bezwerende TAKE ME HOME is voor mij het allerbeste wat hierop staat!

Super album die je altijd kan draaien.

Met voor mij de toppers Long long way to go (met Sting)
en natuurlijk We said hello, goodbye
5 sterren

Met alle respect voor de fans, maar bij mij werkt deze zingende aardappel hoofd zwaar irriterend en dat kan toch niet de bedoeling zijn van muziek.
Voor mij is ome Phil al ruim 20 jaar de reden waardoor de radio even uit gaat.