Halford - Halford IV - Made of Metal (2010)

Halford no. 4 ik heb er erg veel zin in!

The Mower en het titel nummer Made of Metal circuleren al rond op YouTube. Eerste indruk is postitief, op de oerlelijke cover na dan.

Ik kan de mensen die Nostradamus niks vonden aanraden om deze plaat in de gaten te houden, luisteren naar de andere Halford platen is ook een goed idee!

Nee bedankt. The Mower vind ik een afschuwelijk nummer, en dan met name door de zang. Halford forceert hoorbaar zijn stem gedurende het hele nummer en het is bijwijlen gewoon pijnlijk om naar te luisteren. Ik vraag me af wanneer hij zelf eens gaat beseffen dat hij beter niet meer in de hogere registers zingt (of probeert te zingen). Het tweede nummer Made of Metal heeft dan weer een refrein dat je na een keer of twee ook wel weer zat bent, en verpakt het dan nog eens in een oersaai dertien-in-een-dozijn flutsong. Ik wordt hier echt niet vrolijk van.

...maar ja - toegegeven - die goedkope CGI cover (en clip) zijn net zo hilarisch als die vorige Priest video. Humor heeft hij tenminste wel nog.

Ik verheug me toch wel op deze plaat. Ofschoon de beste man zijn stem min of meer kwijt is (en zijn gevoel voor hoezen ook) weet hij nog altijd goede resultaten te boeken (Nostradamus, Winter Songs) en ofschoon ik The Mower vreselijk vond moest ik toch wel hard lachen om de titelsong. Ik ben hoe dan ook benieuwd naar de hele plaat. Ik hoop dat het net zoiets wordt als Crucible, maar dan met een vernieuwende draai eraan.

vind the mower eigenlijk wel lekker

het is niet de cleane halford met zijn o zo herkenbare stemgeluid, maar een venijnige smerige halford die het gemene nog ff extra aanzet door deze stijl van zingen

Wat betreft het punt dat Halford zijn stem wellicht iets te veel forceert moet ik Sinner wel gelijk geven.

Blijf dit toch een raar punt vinden bij Halford, zeker toen ik zijn DVD Rock in Rio III zat te kijken waar hij zelf uiterst serieus zei: "You've got to be able to sing it live..". Vervolgens knalde er ook echt een Made in Hell en Resurrection bij Halford uit die toch (bijna) net zo goed waren als op de plaat en waar je u tegen kan zeggen.

Naar mijn mening is zijn stem op Painkiller een stuk meer geforceerd dan bij The Mower, dat hij nu wat ouder is daar buiten gelaten. Ik moet het dus nog zien of hij The Mower goed live gaat brengen en ik hoop niet op een stemgeluid als: A Touch of Evil Live .

Mocht Halford echt op een te hoog niveau zingen dan kunnen we tekst van You've Got Another Thing Comin in in ieder geval wel serieus nemen

goh, hij blijft toch steeds maar weer doorgaan die Rob.

Als ie de lijn van 1 en 2 weet door te trekken nemen we daar de pet weer diep voor af.

Zo - de eerste twee tracks deden het al vermoeden - de overige 12 hebben het alleen maar bevestigd - Halford IV is met stip de slechtste metal plaat van 2010 en makkelijk bij het slechtste wat Rob in zijn hele carriere al op plaat heeft geknald.

Grootste probleem van Made of Metal is alvast het geluid - de drums klinken dun en levensloos - de gitaren slap - net alsof het album in Roy Z's garage is opgenomen om de kosten te drukken (en dat zou me ook nog niet eens zo heel erg verbazen). Ook de zang laat erg te wensen over - dat Halford zijn beste jaren achter de rug heeft is al langer duidelijk, maar hier klinkt hij dus echt gewoon matig, en zo af en toe zelfs slecht ('The Mower'). Tot overmaat van ramp heeft hij ook nog eens een een stelletje van de meest achterlijke refreinen uit zijn hele loopbaan bijeengeschreven ('Undisputed' en de titel song als beste voorbeelden).

De enige songs die de boel nog enigzins bijeenhouden voor mij zijn 'Thunder and Lightning', dat wel een leuk refrein heeft en wat aardig gitaarwerk, en 'Hell Razor', dat me een beetje doet denken aan hoe Priest op 'Stained Class' klonk.

Het is haast zielig - maar alles aan deze cd komt gewoon goedkoop en kitsch over - van het lelijke cover artwork (een cgi auto waar je 10 jaar geleden al niet meer mee hoefde af te komen) tot de productie en de teksten. Het lijkt zo uit de film Spinal Tap te komen.

Halford IV is dus net als Winter Songs gewoon een zielloos product bedoeld om snel nog wat centjes uit de fans hun zakken te kloppen. Dat je hier in 2010 mee durft af te komen terwijl je loopt te flaneren met de titel 'Metal God' is gewoon verbazingwekkend. Laten liggen.

dat is wat je noemt een wervende recensie

zal 'm eens gauw opsnorren.

Wat Rob Halford hier presteert is toch wel heel wat beter dan wat hij met Judas Priest (Nostradamus) deed een tijdje geleden. Halford klinkt weer fris en het is een plezier om hem nog eens met echte heavy metal bezig te horen.

valt helemaal niet tegen!

Had Rob al afgeschreven en richting geriatrische afdeling van de metal gebonjourd maar hier laat ie horen toch nog zeker zn partijtje mee te kunnen blazen.

Fris en met spelplezier zijn juiste typeringen Tyraelex

de echt verschrikkelijke kerst cd en in mindere mate Nostradamus zijn hem vergeven

Heb hem besteld, nu nog even wachten op de post

zal het een goeie cd zijn ?
Na het lezen van van recensie van Sinner heb ik de bestelling van deze cd geannuleerd !

Nu begin ik er spijt van te krijgen ....

Tip: nooit het kopen laten afhangen van 1 recensie. Die van Sinner is de enige negatieve die ik kon vinden zo snel

De post is overigens langzaam...

Hou me aub op de hoogte van het resultaat The_CrY
het probleem bij mij is dat er zoveel goeie dingen uitkomen en veel op recensies afga

Is goed, zodra ik een beetje een goed beeld van de plaat heb (als ie binnen is), zal ik het hier zeggen

Moet je niet hebben. Koop liever iets anders. Deze vind je binnen een paar weken heus wel ergens in een tweedehands- of budgetbak voor een euro of 5. En meer is hij ook echt niet waard.

ik hoor er veel jaren 80 priest in terug en da's toch zeker niet verkeerd.

fire & ice en speed of sound hadden zo op Screaming for Vengenace kunnen staan en the Mower had weer niet misstaan op een Painkiller. Vind Rob goed bij stem. Gezien de matige live performances van de laatste jaren moet daar het nodige aan gesleuteld zijn in de studio.

enig punt waarin ik met je mee ga zijn de droevige teksten. Maar da's eigenlijk al nooit veel soeps geweest.

...en de extreem slappe productie dan? Ik vind dat je in de 2010 best wel een plaat kan opnemen die ook echt een beetje 'punch' heeft. Bij Halford klinkt het tegenwoordig bedroevend. Alsof een stel amateurs in de vlugte ergens gauw een demo op plaat heeft geknald.

Mij doet het gewoon niks meer. Ik kan best genieten van een lekker traditionele metal cd maar bij Halford krijg ik alleen maar het idee dat het gewoon een goedkoop en zielloos doorslagje is van wat hij ooit heeft gedaan. Halford klinkt wat mij betreft niet echt bezielend en zijn backing band al helemaal niet.

Ik kijk uit naar wat hij nog met Priest zal doen in de toekomst. Angel of Retribution vond ik eerder middelmatig en Nostradamus zwakjes maar ik geloof er heilig in dat als hij zich nog eens rustig ervoor gaat zitten met Downing en Tipton er wel nog iets moois uit de pen kan vloeien.

Ik denk dat ik een redelijk overzicht van de plaat heb nu. Ik weet niet precies waar je van houdt, maar als je een fan bent van de vroegere Judas Priest en van Resurrection, dan zul je hier wel goed zitten. Het is lang niet zo heavy als de eerdere Halford platen, maar dat siert de CD toch ook wel weer. Er staan voor het algemeen veel aardige metal songs op met alleen The Mower die echt slecht is.
Mijn favorieten op dit moment zijn het bluesy Till The Day I Die, het melodieuze Matador en We Own The Night. Maar de rest mag er ook zeker wel wezen. Het smaakt in ieder geval nog naar meer, dus ik ben voorlopig nog niet uitgeluisterd. De stem van Halford is in ieder geval in goede vorm, beter dan op Winter Songs.

ook bedankt voor de info ... ga nu proberen de cd alsnog te scoren

zitten inderdaad wel wat weeffoutjes in maar over het algemeen vind ik de sound fris en spetterend.

vandaag wederom gedraaid en ik ga er steeds meer plezier in krijgen.

sublieme plaat van Rob.

In nummer 6 zingt Halford toch Till The Day I Die in plaats van Till the Day I Day?

Overigens bevalt me dit plaatje tot nu toe wel.

paulisnietalleendikmaarookscherp!

Hmm, weinig bijzonders op dit nieuwe Halford-album. Slecht is het niet, maar de meeste nummers zijn weinig verrassend en zeker niet overtuigend. Till the Day I Die is een uitzondering. Vooral het bluesy begin maar eigenlijk het hele nummer is bepaald niet typisch Halford, maar klinkt wel erg goed. Ook Twenty-Five Years en Hell Razor vind ik sterke nummers, maar de rest komt toch niet verder dan matig tot redelijk. I Know We Stand a Chance vind ik zelfs ronduit zwak.

Met 3* toch nog een voldoende voor het nieuwste werkje van de Metal God.

Ik vond hem toch wel erg verassend. Na die kerst CD van hem nam ik deze band van Rob niet meer zo serieus, maar hier laten ze toch zien dat ze, met plezier, want dat is echt te horen, een lekkere plaat kunnen maken. Erg leuke verassing.

Ik had een paar weken geleden de eerste kritieken hier gelezen en die waren nogal negatief maar nu vind ik het toch goed meevallen, ook het geluid steekt me niet tegen, de groep van Halford heeft immers nooit een heldere sound gehad zoals dat bij JP wel het geval is.
Met de cliché-titels kan je wel verwachten dat de teksten nogal basis zijn en dat is ook, maar het blijft goed boeien. Hij zingt ook 'normaler' en dat is positief want live kan hij de hoge tonen toch niet meer halen. Gewoon een prettig album.

Echt metal wordt de plaat pas bij de laatste track, The Mower. Hierin gilt de metal god weer als vanouds de boel bij elkaar. De titel van het album is dus niet echt gelukkig gekozen, maar dat wil niet zeggen dat het een slechte plaat is. Halford toont zich niet van zijn meest ruige kant, maar de songs zijn overwegend de moeite waard en passen goed bij zijn nog steeds zeer indrukwekkende stem. Hier en daar wat oubollig, vooral tekstueel, maar dat past ook wel weer bij deze levende legende. Opener Undisputed lijkt overigens wel heel erg op een song van Iron Maiden, zowel qua zanglijnen als qua muziek. Ook niet zo slim, om daar de plaat mee te openen.

De stem is duidelijk niet meer zo goed als met Resurrection(hoor ik bij het eerste nummer al) maar het klinkt niet slecht.

Ik vind dit een flauwe plaat. Het lijkt wel of er oude kliekjes worden opgewarmd. Het klinkt regelmatig te retro en saai. Een paar leuke momenten kan de CD niet redden. Tekstueel is het ook onder de maat, maar op dat vlak waren mijn verwachtingen niet hooggespannen.