Belle and Sebastian - Belle and Sebastian Write About Love (2010)

Ik vind het meer een mengeling van de twee stijlen, je hoort elementen van hun eerste platen maar ook van The life pursuit. Ik moet nog erg wennen aan deze plaat maar na meerdere luisterbeurten wordt hij wel beter.

'The Life Pursuit' klinkt inderdaad nog wel een beetje door - dat heb ik hier ook al eerder gezegd. Maar met een aantal nummers op deze nieuwe plaat breken ze écht met het geluid van de voorganger.

Een voorlopige beoordeling:

1. I Didn't See It Coming 5*
2. Come on Sister 4*
3. Calculating Bimbo 4,5*
4. I Want the World to Stop 5*
5. Little Lou, Ugly Jack, Prophet John 3*
6. Write About Love 4*
7. I'm Not Living in the Real World 3*
8. The Ghost of Rockschool 4,5*
9. Read the Blessed Pages 4*
10. I Can See Your Future 4,5*
11. Sunday's Pretty Icons 4*

En gemiddelde van 4* - maar dit kan nog wel uitlopen naar 4,5* denk ik.

Onnodige quotes verwijderd

Vrolijke plaat, maar veel minder catchy dan The Life Pursuit. Kan niet echt een nummer ontdekken die op een toekomstige "best of" zou moeten staan. Gewoon aardig, maar ze hebben laten zien dat ze veel beter kunnen...

Ja, leuk om het nummer voor nummer te beoordelen:

1. I Didn't See It Coming 4,5*
2. Come on Sister 4*
3. Calculating Bimbo 3,5*
4. I Want the World to Stop 4*
5. Little Lou, Ugly Jack, Prophet John 3,5*
6. Write About Love 4*
7. I'm Not Living in the Real World 3*
8. The Ghost of Rockschool 4,5*
9. Read the Blessed Pages 4*
10. I Can See Your Future 4,5*
11. Sunday's Pretty Icons 4,5*

Goeie plaat dus, een dikke 4****, en de beste nummers zitten aan het einde!

En ik blijf erbij dat het erg The Life Pursuit, deel 2 is.

Maar dat vond ik ook een 4****-plaat.

ben ik het mee eens . een aantal prachtige nummers op deze plaat, maar op life pursuit staan meer echte klappers. Het is allemaal wat liefelijker, wat minder avontuurlijk.

Lijkt me na een paar draaibeurten een redelijke middenmoter in het oeuvre , ongeveer het niveau van dear catastrophe waitress.

Een 'redelijke middenmoter'? Voor mij absoluut niet. 'Dear Catastrophe Waitress', ja, dat was voor mij zeker een middenmoot-plaat, maar dit nieuwe album zeker niet. Er staan hier een aantal zeer sterke nummers op die zeker niet zouden misstaan op een toekomstige 'Best Of'.

Neem alleen al het openingsnummer. Je kunt niet anders denken dan: 'Ze zijn terug!' Wat een energie. Een kippenvel-moment is het moment waarop Stuart ineens invalt: 3:27. Prachtig! En dan ineens die samenzang op 3:48. Wonderschoon!

Een ander kippenvel-moment is de samenzang op 2:28 in het nummer 'Calculating Bimbo'. Stuarts stem gaat steeds hoger. Prachtig!

En dan nog 'I Can See Your Future'. De heerlijke trompetjes en dan ineens de samenzang op 2.39 waarin ze voortdurend het refrein herhalen. En de strijkers die eronder zijn gezet. Kippenvel!

De nieuwe Belle & Sebastian bestaat voor mij vooralsnog uit drie (I Didn't See It Coming, I Want The World To Stop en I Can See Your Future) geweldige nummers en een hoop vullertjes, met dat Norah Jones-ding als dieptepunt.

Maar ik heb nog nooit een B&S-album binnen een week van begin tot eind goed gevonden, dus ik ga nog niet stemmen. Dat houdt u tegoed!

I'm Not Living in the Real World

zonder twijfel hun slechtste plaat.

Agree...ik vind dit absoluut niet de glorieuze comeback die sommigen er in horen. Hemeltergend saai...

Achja, tis maar net wat je leuk vindt. Deze ligt meer in de lijn van The Life Pursuit, en die vond ik ook erg leuk. Niks nieuws onder de zon verder. Wel een aantal wat mindere nummers op deze plaat (nummer met Jones en The Ghost of Rockschool), maar over het algemeen tovert dit plaatje toch weer een fijne glimlach op mijn gezicht. En laat het me daarom nu vooral draaien

Wat een verrassing! Erg leuk album, leukste B&S-album sinds Fold Your Hands Child, als je het mij vraagt.
Gewoon erg leuke liedjes, erg lente-achtig, dus wat betreft komt het op het verkeerde moment uit, maar hier word ik erg vrolijk van! 4* voor nu, kan misschien nog een halfje bovenop komen.

Ik vind 'm wel erg leuk eigenlijk. Het nummer met Norah Jones is mooi, maar had van mij niet zo nodig gehoeven. En tsja, van melancholieke pareltjes als The Ghost of Rockschool, Read The Blessed Pages (over Isobel lijkt me) en Calculating Bimbo word ik sowieso blij. Gaat dit album hele ogen gooien? Ik denk het niet. Ben ik blij met dit Belle and Sebastian-album over liefde? Jazeker.

Zoals sommigen hier wel weten, ben ik tijden lang groot fan geweest van Belle & Sebastian. Nou is die liefde de laatste jaren aardig bekoeld - niet dat ik een hekel had gekregen aan de melancholieke Schotten, veeleer lieten ze me onverschillig. Lag dat aan mij of aan hen? Laten we het op een wederzijdse breuk houden. Enerzijds ben ik ueberhaupt veel minder naar bandjespop gaan luisteren en B&S maakt nou eenmaal geen woeste wereldmuziek of verstild klassiek. Anderzijds lieten B&S in vier jaar nauwelijks iets van zich horen en ik was toch al zo'n zeurfan die maar doorsomberde dat het na The Boy With The Arab Strap nooit meer echt goed gekomen was met de band. De vraag bij eerste, toch wel nieuwsgierige, beluistering van ...Write About Love was voor mij dus vooral: zou B&S hiermee mijn onvoorwaardelijke liefde terug weten te winnen?

Na een paar keer luisteren laat ik die grote vraag nog maar even hangen, daarvoor moet ik het hele album nog wat meer op me in laten werken. Maar het goede nieuws is in ieder geval dat ik niet na een keer luisteren besloot definitief klaar te zijn met deze band. In tegendeel! Enerzijds gaat het geluid van ...WAL behoorlijk terug richting de door mij zo geliefde platen uit de jaren '90 - in ieder geval zijn de zware overproducties van Dear Catastrophe Waitress en de al te blije glam van The Life Pursuit hier niet zo storend aanwezig. Aan de andere kant zit er toch weer genoeg nieuws in om deze plaat interessant te houden Dat wil trouwens niet zeggen dat ik me op dit album niet aan een aantal zaken stoor. Zoals vaker bij albums van B&S zakt de plaat halverwege wat in. Als je toch een musicalproject vol vrouwen heb, waarom dan die mierzoete stem van Norah Jones in Little Lou, Ugly Jack, Prophet John? Het daarop volgende Write About Love is een aardige song, maar niet echt memorabel. Het dan volgende I'm Not Living In The Real world is daarentegen het absolute dieptepunt van de plaat, wat mij betreft: wat een gedrocht!

Gelukkig staat hier ook genoeg moois tegenover. Met de manier waarop I Didn't See It Coming in echo's verzandt weet Murdoch mij zowaar in positieve zin te verrassen; sowieso is de opener een van de absolute hoogtepunten van deze plaat. Verder telt dit album een heel stel fijne, oerdegelijke popsongs. Waarschijnlijk ben ik teveel veranderd sinds mijn zestiende om nog zo verliefd te worden op deze band als ik destijds was. Maar ...WAL zal voorlopig de weg naar mijn iPod nog wel weten te vinden, en als B&S Nederland aandoet zal ik wel weer vlak voor het podium staan, om te kijken of ik daar nog iets meer van de magie van toen terug kan vinden.

God, wat word ik een oude lul.

Kicken, die verschillende meningen, Ik vind het een prachtplaat en mijn favoriete nummer, ja juist, is die met Norah Jones, zooo mooi. Ze zal de aarde nog doen laten schudden als in november haar nieuwe cd uitkomt met o,a, Foo Fighters.... (ik heb overigens geen enkele cd van haar hoor, ben geen fan of zo, maar heb wel waardering voor wat zij doet, simpel.)

Het is misschien jammer, maar het eerste zinnetje is eigenlijk het mooiste van de hele plaat: make me dance, I want to surrender. Blijft door je hoofd spoken.

De eerste twee luisterbeurten bevielen mij wel, maar ik ben nog niet uit of ik Norah Jones een aanvulling vind of niet op Little Lou, Ugly Jack, Prophet John.

Net voor het eerst beluisterd en het valt me toch niet mee. Ik was laaiend enthousiast over het openingsnummer (inmiddels ook al vaker gehoord) en ook I Want the World to Stop is erg goed, maar verder ben ik nog geen juweeltjes tegen gekomen. Sterker nog, sommige nummers zijn wel erg saai en met een beetje pech beland dat nummer met Norah Jones nog op de playlist van Sky Radio. I'm Not Living in the Real World is ook een behoorlijke misser. Is dit de band die ooit Le Pastie de la Bourgeoisie opnam?

Zo mooi als in 1998 en daarvoor zal het wel niet meer worden met B&S.

Eerste luisterbeurt zit erop. Ik vond dit wel een aangename rit - niets écht memorabel, gewoon fijne pop - iets waar Belle & Sebastian altijd wel garant voor staat. De opener vind ik het leukste nummer.

idd gewoon fijne pop: goed geprodjoest met oog voor detail, mooie samenzang enzovoort

suicide girl op de bonus 7" bij de vinyl versie is trouwens een heerlijk jangly pop-nummerke zoals ze er wel meer zouden mogen/moeten maken

Erg mooi review op Pitchfork vandaag!

Pitchfork: Album Reviews: Belle And Sebastian: Write About Love

Had niet verwacht dat het cijfer zo hoog zou zijn. Vooral over de loftrompet over het nummer met Norah Jones was ik verbaasd...

Mmmm, ik vind dat duest met NJ best geslaagd. Maar volgens wat ik lees is dit volgens PF net het enige mindere nummer op de plaat:

"The sore thumb here is "Little Lou, Ugly Jack, Prophet John", a torchy duet between Murdoch and Norah Jones, who seems to be trying to channel Dusty Springfield but ends up channeling, well, Norah Jones."

Oh, hmm verkeerd gelezen dan. Stom...

Helemaal gelijk hebben ze dan imho...

Waar ik met The Life Pursuit nog met het verkeerde been het bed uit kon stappen en opgewekt en vol vertrouwen de dag tegemoet kan zien, is dat hier anders: de vraag waar doe ik het allemaal voor - just not another day in paradise?

Nee overtuigen doet het mij nog niet - meer iets voor onder de afwas; met name het middenstuk (tracks 5 t/m 7) valt erg tegen.

Vreemd, ik ben helemaal nog niet mee met de CD, maar "Little Lou, Ugly Jack, Prophet John" houdt me wel meteen vast: fantastisch nummer vind ik dat, zeker de stem van Norah Jones is om van te smullen.

De volkskrant was matig vandaag, drie sterren viel Belle & Sebastian ten dele. Voor de volledige recensie zie hun site.

Waarom niet van de hand van Gijsbert Kamer - die heeft veel meer affiniteit met hun muziek?