Bruce Springsteen - The Promise (2010)

>Kan niet wachten tot volgende week de gehele box uitkomt!

.

Helemaal mee eens. Hij is inmiddels besteld.

Net voor het eerst beluisterd en ik ben weer verbaasd over de kwaliteit van de nummers van Springsteen die niet goed genoeg waren om op de reguliere albums te verschijnen.

Mijn Springsteen-hart heeft weer even aan het defibrilatie- apparaat gelegen, na het echec van Working On A Dream en het klopt inmiddels weer met 180 slagen per minuut bij het horen van The Promise.

Een diepe buiging voor Bruce.

Kijk erg naar deze cd uit. Ik vind het wel erg jammer dat die complete box zo over-the-top duur is. Op zich zit er natuurlijk een boel in, 3cd's en 3 dvd's. Maar ik had liever een wat simpeler geval gehad zoals bij Born to Run. Die was tenminste een beetje betaalbaar. Ik ga gewoon voor deze simpelecd- versie van de nieuwe tracks. Jammer dat er geen variant is met deze dubbelcd en de geremasterde versie van de originele plaat samen. Ach wie weet wat er nog los uit gaat komen, net als dat live-concert uit de born to run box, die werd later opeens ook als cd leverbaar tegen een zeer schappelijk prijsje.

De concert dvd uit de born to run box is nooit los uitgebracht en de born to run cd had ik al (wel een mooie zwarte cd trouwens). De documantaire dvd zie je maar 1 keer en daarna nooit meer.

oeh, de cover zit dicht tegen het foute aan, gaat nog net.... ben benieuwd naar album!

Spreek voor jezelf Thuurke...

PRACHTIGE hoesfoto toch?

De hoesfoto ademt de sfeer uit van Nebraska, als de muziek al even mooi en ingetogen is...

Hoesfoto doet me een beetje denken aan R.E.M.'s "New Adventures..." album. Niks mis mee, en een goede keuze qua lettertype ook, dat wil een hoes met een mooie foto nog wel eens faliekant verpesten

5 maar min 0.5 voor een paar echt zwakke nummers.

Maar voor de rest, man man man wat is het toch een held.

De box is echt schitterend. Hij ligt vandaag al de winkels! Ik heb de 3 cd en 3 dvd editie voor 69 euro bij de Media Markt in Alexandrium. Daar hadden ze ook de blu ray editie (die qua verpakking er hetzelfde uitzag) maar die was 2 tientjes duurder. De hoes bij de box is van Darkness en dus niet die hier staat afgebeeld. Die zal wel enkel op de normale editie te zien zijn.

Het lettertype vind ik nog wel het lelijkste aan de foto, voor de rest is hij best wel mooi hoor... Het lettertype past gewoon totaaaaaaaal niet bij de rest van de cover. Maar nu genoeg over de cover, tell me 'bout the music!

Vandaag de box ontvangen en hij ziet er werkelijk prachtig uit.
Ben er heel tevreden mee.

Ben blij dat ik de box niet besteld had, zeker nu blijkt dat hij veel goedkoper was in de winkel, maar inderdaad: wat een waanzinnig mooie box!

kom op zeg dit zijn toch geen b-kantjes...wat een held!

Sorry, maar dan snap je de link met 'Darkness on the Edge of Town' niet.

ik heb deze cd toch wel wat onderschat denk ik!
Wrong side of the street vind ik echt 'n super leuk nummer
Candy's boy vind ik dan weer wel een draak van 'n plaat,
maar over het algemeen klinkt het toch allemaal zeer aardig!

Hmmm, hoewel natuurlijk lang niet slecht heb ik toch wel een paar behoorlijke kritische noten te kraken.

Ten eerste vind ik deze collectie songs ietwat tegenvallen (u leest het goed). Natuurlijk, slecht is het allemaal niet, maar mijnsziens de beste outtakes van DOTEOT (zoals Don't Look Back, Break Out, Janey Needs a Shooter, Don't Say No, Rendezvous, I Wanna be With You, The Iceman, I'm Goin' Back, The Preacher's daughter, Give the Girl a kiss, So Young and in Love, Bring On the Night) staan hier niet op óf verschenen al op de verzamelboxen Tracks en 18 tracks.

Ten tweede (en ik vind het vreemd dat blijkbaar niemand dat tot nu toe is opgevallen): er is recent nogal gesleuteld aan sommige van de nummers. Springsteen zelf ziet het in de liner notes als volgt: "Where needed, I worked on them to bring them to fruition. Many stand as they were recorded all those years ago. On those I worked on, I did what I would've done to them at the time and no more."
Met die laatste zin ben ik het totaal niet eens. Darkness klinkt rauw, donker en kaal. Hier hoor ik veel te vaak opeens dameskoortjes en violen opduiken waarvan ik absoluut niet geloof dat Springsteen die destijds zou hebben gebruikt. Dat staat juist haaks op de geest van de originele opnamen. Het heeft soms bijna verdorie een Working On a Dream-achtige gladheid.
Daarnaast zijn (delen van) sommige nummers duidelijk opnieuw ingezongen. Een 61-jarige Bruce die probeert te klinken als een 28-jarige... Voor mij neemt dit alles wel een groot deel van de magie weg.

Ik heb nog niets van de cd's gehoord (ze zijn net binnen) maar Springsteen had om en nabij de 70 nummers geschreven voor Darkness. Daar zaten ook veel poppy-nummers tussen (enkele daarvan zijn later op The River verschenen). Uit die collectie van 70 nummers koos hij inderdaad de meest donkere voor op Darkness.
M.a.w.: niet alle nummers uit die periode zijn rauw, donker en kaal.

De box net in huis gehaald. Deze is echt anders dan andere boxen. Heel apart en mooi gedaan.

Klopt, er zitten veel hele gave powerpop-nummers tussen. Zie ook mijn review bij Tracks.
Zonet de cd nog eens geluisterd onder het mom van "misschien valt het mee", maar dat doet het niet. Te veel opsmuk waarvan ik vrees (maar misschien ben ik paranoide) dat het van recente datum is. En het koor in Someday (We'll Be Together)...

Natuurlijk vind ik het niet allemaal kommer en kwel, vandaar nog steeds een 3.5. Vooral de versie van Racing In the Street met een hele fijne viool vind ik

Vandaag de box kado gekregen van mijn vrouw en deze ziet er idd prachtig uit.

eerst de Houston-bootleg maar eens in de dvd speler proppen

Deze ga ik zo snel mogelijk kopen!! Bruce was hier toch echt wel op zijn allerbest

Jammer dat de dubbel cd weer zo achterlijk verpakt is, in een hoesje dat niet in de kast past en week helemaal niet krasbestendig is. Waarom wordt dit nouw weer verpakt in zo'n goedkoop kuthoesje?

Zoals we op "Tracks" al hadden kunnen horen doet veel van het 'restmateriaal' van Springsteen niet onder voor vele albumtracks. Met veel genoegen ging ik dus luisteren naar "The Promise", mede doordat dit mijn favoriete periode binnen het oeuvre van de man is.

Het album begint met een compleet andere versie van één van mijn favoriete Springsteen nummers "Racing in the Street", even wennen dus. Die valse mondharmonica maakt het er ook niet makkelijker op. Maar als gaandeweg het nummer 'los' komt kan ik deze versie toch ook wel waarderen.

"Gotta Get That Feeling" is overduidelijk recent afgerond, maar het is wel een lekker opgewekt nummer. Had niet misstaan op z'n meest recente studioalbum.

"Outside Looking In" is een nummer dat op The River had kunnen staan, het heeft die onbevangenheid. Let op de geweldige saxsolo van The Big Man.

Ik kan me vinden in de reactie van itchy over "Someday (We'll Be Together)". Dit nummer is ook overduidelijk recent afgemaakt, en hier is Springsteen toch iets doorgeschoten. Die koortjes waren er 32 jaar geleden echt niet op gekomen. Jammer.

"One Way Street" is een mooie, gevoelige ballad met lekkere tweestemmigheid en sax van Clarence.

De versie van Patty Smith kennen we natuurlijk allemaal wel, maar ook deze versie van "Because the Night" is absoluut de moeite waard. Maar ik begrijp wel waarom Springsteen het heeft afgestaan, het paste niet in zijn stijl van dat moment. Al had een duet niet misstaan !

Dan komt het eerste echte vergeten pareltje van de plaat. "Wrong Side of the Street" is het type nummer dat ik graag hoor van de E-Street Band. Een energiek nummer, met de herkenbare toetsen, drumsound, sax en tweestemmigheid van Bruce en Stevie. Heerlijk!

"The Brokenhearted" is een aardig nummer, niet meer dan dat.

Dan komt er weer zo'n heerlijk nummer. Ik kende "Rendezvous" natuurlijk al als live versie op de Tracks-boxset, maar ook deze studioversie is geweldig. Onbegrijpelijk dat dit nummer nooit een album heeft gehaald (The River bijvoorbeeld).

Ook "Candy's Boy" is onmiskenbaar Springsteen. Ik denk dat dit nummer tekstueel de basis heeft gelegd voor het nummer "Candy's Room", dat natuurlijk veel en veel beter is.

"Save My Love" is overduidelijk recent afgerond, maar wat een briljant nummer is dit zeg! Heerlijk uptempo nummer, dat overduidelijk alleen van de E-Street Band kan komen.

"Ain't Good Enough for You" heeft een aanstekelijke basismelodie op de piano, en de backing vocals en handclaps (+ achtergrondgeluiden) erbij geven het hele nummer een lekkere losse sfeer. Leuk nummer.

De studioversie "Fire" is een tikkeltje sneller dan de geweldige live-versie. En dat vind ik nou net het minpunt van deze versie. Het spannende dat de live-versie heeft is er nu helemaal uit, jammer.

"Spanish Eyes" is een niemendalletje dat klinkt als een nummer uit de Human Touch sessies. Te glad dus.

"It's a Shame" vind ik dan weer wel een lekker nummer. Vooral de blazers doen het goed op dit nummer.

"Come On (Let's Go Tonight)" is een vroege/alternatieve versie van "Factory", en doet zelfs niet veel onder voor dat nummer. Erg mooie violen in dit nummer overigens.

De blazers (en saxofoon!) zijn ook weer present in "Talk To Me", een nummer dat ook makkelijk zijn weg had kunnen vinden naar The River. Een uptempo, opgewekt poppy nummer dus.

"The Little Things (My Baby Does)" is een prima uptempo nummer in de beste E-Street traditie, dus ook met samenzang tussen Bruce en Stevie. Jammer dat de hoge stem van Bruce niet altijd even zuiver is.

"Breakaway" is een midtempo nummer, en is een vrij aardig nummer. Ook aan dit nummer is duidelijk nog gesleuteld. Jammer van de 'Shalala" in het achtergrond koor.

Het titelnummer "The Promise" is een geweldig, typisch Springsteen nummer, dat je compleet opzuigt als een spons. Een beetje in de stijl van nummers als "Racing in the Street" en "Backstreets". Wederom onbegrijpelijk dat dit nooit een album heeft gehaald.

"City of Night" lijkt het slotnummer te zijn van deze collectie. Het is een rustig piano gedreven nummer, met een crooner impressie van Springsteen.

Er komt echter nog een nummer achteraan, genaamd "The Way". Vreemd dat dit nummer niet gewoon in de tracklist staat, want nu krijgt het niet de aandacht die het verdiend. Het is namelijk een mooie, gevoelige ballad. Een waardige afsluiter.


"The Promise, The Lost Sessions" voldoet als geheel aan mijn verwachtingen. Een aantal zeer goede nummers en een aantal redelijk goede nummers. Het maakt in ieder geval nogmaals duidelijk dat de periode Born to Run - Darkness .. voor mij de beste periode van Springsteen is.

In de credits lees ik dat enkele nummers in 1998, 1999 (ten tijde van Tracks) en zeer recentelijk zijn afgerond. Betekent dit dat er dus ook nummers op Tracks niet compleet 'origineel' zijn ?
Weet iemand hoe dit zit ?

Tot slot ben ik blijkbaar de enige die de kartonnen digipak achtige verpakkingen juist erg fraai vind. Inderdaad, het is wat fragieler dan de plastic hoesjes, maar oh zoveel fraaier. Sowieso vind ik het sobere artwork erg mooi.

>Betekent dit dat er dus ook nummers op Tracks niet compleet 'origineel' zijn ?

Uit mijn hoofd zeg ik dat dit alleen geldt voor de versie van The promise op 18 tracks.

Ik had er toch meer van verwacht. Wel goed maar zeker niet spetterend.

Volgens de overlevering heeft Springsteen een poging gedaan om Fire aan Elvis te geven voor deze overleed. Helaas is dat niet gelukt, was erg leuk geweest als The King er nog een versie van had kunnen opnemen.

Ik vind de Promise wel een goede plaat, is de plaat die bv ipv The River had kunnen verschijnen, maar dat is dan gelukkig weer niet gebeurd, anders had The River in deze vorm nooit bestaan.

Ik kan mij goed vinden in de kritische kanttekeningen van itchy. Bij de eerste opmerking zou ik willen toevoegen, dat er een paar echt mindere tracks op deze dubbel cd staan. Sterker nog: ik zou opteren voor één enkele cd. Dat was de kwaliteit wel ten goede gekomen. En de prijs, want ik zie dat er maar 8 minuten te veel waren om alle tracks op één schijfje te zetten. Mogelijkheden zat om wat te schrappen, lijkt mij. Overigens vind ik het artwork echt schitterend. Zelf heb ik ook door die vlaktes en woestijnen in the West gereden. Het zijn prachtige sfeervolle foto's die goed passen bij sommige nummers.

Belangrijker nog is het tweede punt. Kort samengevat, kreeg ik ook al snel het gevoel dat het regelmatig wat had van de "Working On A Dream gladheid". Met als absolute dieptepunt: Someday (We'll Be Together: ). Een ander voorbeeld is het 'bewerkte' Breakaway, en daar word ik dus niet echt blij van. Hoe het wel kan, laat the Boss gelijk daarna horen op het veel betere The Promise. De opmerking van rkdev en andere recensenten dat een aantal nummers makkelijk op Darkness on the Edge of Town zouden kunnen staan onderschrijf ik dan ook niet. Dat album klinkt inderdaad een stuk rauwer, donkerder en kaler en dus beter.

Bij bijvoorbeeld One Way Street heb ik echt het idee dat de plaat per ongeluk op 33 toeren is gezet, terwijl hij op 45 toeren moet worden afgespeeld. Put what power in your music Boss! Ik vind zelfs de covers van Patti Smith (Because the Night) en ook van the Pointer Sisters (Fire) echt een stukkie beter dan de wat matte vertolkingen hier door schrijver van de songs Bruce en zijn band.
Ik mis ook vaak, niet altijd, de pure beleving die Springsteen juist zo sterk kenmerkten. Ook wat dynamiek, wat je dan wel weer terug hoort op het einde van eerdergenoemde Because the Night, vooral in de gitaarsolo. Of in het veel 'soepeler' Wrong Side of the Street. Andere echt goede tracks zijn Racing in the Street, Candy's Boy, Save My Love, The Promise & City of Night.

Al met al valt het toch weer wat tegen van één van mijn muziekhelden, Bruce. Eentje waar ik niet echt rekening mee had gehouden. Zouden die poppy bewerkingen met zijn leeftijd te maken hebben? Ik hoop het niet, gezien toekomstig werk wat uit gaat komen en omdat ikzelf ooit mogelijk ook zo kan gaan denken en doen.

Tot slot een handleiding voor (nieuwe) gebruikers van deze dubbel cd. Verwijder de volgende echt mindere nummers en je houdt één goede Bruce Springsteen cd over van zo'n 70 minuten:
Someday (We'll Be Together) & One Way Street (CD1)
The Little Things (My Baby Does) & Breakaway (CD2)

Deze enkele cd zou ik met 4,0* waarderen. Maar ja, met 1 cd zonder mindere nummers hadden ze natuurlijk niet zo makkelijk een speciale box kunnen uitgeven: die moet toch minstens 2 cd's hebben. Zou het daar soms ook mee te maken hebben?

Na een aantal luisterbeurten is dit mijn recensie:

1. Racing in the street.
Niet zo mooi als de bekendere versie, maar zeker erg goed. Het intro doet me aan Thunder road denken. Ook het outro en de violen mogen er zijn. 5*
2. Gotta get that feeling.
Aardig, maar niet meer dan dat. Na verloop van tijd wordt het wat zeurderig. 3*
3. Outside looking in.
Erg lekker begin, maar daarna zakt het nummer in. Nog net goed voor een voldoende. 3*
4. Someday (we'll be together)
Al eerder genoemd, maar inderdaad een draak. Een verschrikkelijk week typisch jaren 70 nummer. Doet me ook ergens aan denken, ik kom er alleen niet op. 1*
5. One way street
Mwoh. 1 van zijn slomere blues-rockballads, inclusief verplichte saxsolo. 2*
6. Because the night
Moest even wennen, maar toch wel een erg lekkere versie. Jammer genoeg aan de korte kant. 5*
7. Wrong side of the road
Het begin is van Loose ends, er zit een stukje Mary Lou in en ik vind het een vervelend nummer wat langer lijkt te duren dan de krappe 3 minuten. 2*
8. The Brokenhearted
Dit leek me in het begin een aardig nummer, maar na meerdere luisterbeurten begint het zoete gehalte te irriteren. De trompetten vind ik nog wel aardig. 2*
9. Rendezvous.
Jaa........lekker, lekker. 4*
10. Candy's boy
Moeilijk, moeilijk. Het begin doet me niets, sterker nog, vind ik zeer zwak, maar het Hammond-orgel maakt veel, heel veel, goed. 4*
11.Save my love
Opnieuw ingezongen? Een krappe 2 minuten? Wat maakt het uit. Dit is erg lekker, in 2 minuut zoveel weet je alles. 5*
12. Ain't good enough for you
Yes! Hier word ik vrolijk van, misschien een simpel nummer, maar wat een plezier. Lekker aanstekend handgeklap. 4*
13. Fire
Beter (want minder sloom) dan latere versies. Lekker gitaar en lekkere saxsolo. Herhaling van de laatste 2 coupletten vind ik overbodig.
14. Spanish Eyes
Brrrr............als critici de eerste zinnen van I'm on fire al dubieus vinden, wat vinden ze hier dan van? Hier klinkt Bruce wel heel erg als de vieze man. 2*
15. It's a shame.
Dit is een dus wel een lekker bluesrock nummer. Hier toont Bruce zijn meest soulvolle kant. 4*
16. Come on (let's go tonight)
Oh, wat heb ik hier erg aan moeten wennen. In het begin vond ik het niets en vond ik het een belediging voor Factory. Die gevoelens zijn nu aan de kant gezet en dan blijkt dit toch een goed nummer te zijn. 4*
17. Talk to me
Ook hier word ik blij van, lekker opgewekt. De zon gaat gelijk schijnen. 4*
18. The little things (my baby does)
Niets bijzonders, blijft niet hangen. 2*
19. Breakaway
Ach en wee, wat is dit erg. Uit goed ingelichte bron weet ik dat dit nummer eigenlijk geschreven is voor Engelbert Humperdinck. 1*
20. The Promise
Mooi. Ik denk dat ik een lichte voorkeur heb voor de versie op 18 tracks. Ik snap wel waarom Bruce dit niet op Darkness heeft gezet. Het voelt aan als een testament en gelukkig was Bruce in 1978 nog niet zover. 4*
21. City of night.
Mmmm.......lekker bluesy, lekker jazzy en hoor ik daar een flard "All that heaven will allow?" 5*
22. The way.
Zeker nog niet de klassieker die velen erin zien. 3*

Samenvattend:
Er staan zeker sterke nummers op The promise, maar Bruce heeft voor Darkness de juiste keuzes gemaakt welke nummers afvielen. Slechts zeer weinig nummers zullen van mij het predikaat meesterlijk krijgen, het merendeel blijft steken op goed tot erg goed.
Daarnaast irriteren de saxsolo's me op sommige nummers. Te vaak wordt de solo als opvulling gebruikt en wordt het nummer te voorspelbaar. Dit vind ik overigens ook van de meeste nummers op Tracks 2. Afzonderlijk van elkaar zijn dat ook prima nummers, maar achter elkaar valt het heel erg op hoeveel de nummers op elkaar lijken.