Frank Zappa - Zoot Allures (1976)

Ja, lastig. Bij een eventuele aankoop moet ik nu de stemmen van kaztor niet meenemen in de overweging, terwijl hij juist de Zappa expert is.

Ik bekeek trouwens de tracklist nog eens goed, en wat staat hier eigenlijk een groot aantal Zappa klassiekers op: 'Black Napkins', 'The Torture Never Stops', 'Zoot Allures' en 'Disco Boy'.

idd Stijn, dat zijn klassiekers die hij live meestal ook wel speelde. Ik heb deze gisteravond in de auto nog even afgespeeld, maar blijft een heerlijk album, zoals Zappa er zoveel gemaakt heeft.

En het nummer wat Kaztor aanhaalde heb ik ook nog even op gelet, en idd Friendly Little Finger is ook erg lekker, met een lekker aandoend deuntje erin.

Nou nou. Ik haal van deze site net zoveel informatie als dat ik het van (on)-officiële sites haal. Dus dat valt allemaal wel mee. En wat de 5-en betreft: De albums die van mij minder verdienen hebben dat gekregen en anderzijds vind ik ze allemaal dik verdiend. 95% van zijn output vind ik simpelweg foutloos.

Niet het meest opzienbarende album van Zappa, maar toch weer een sterk en evenwichtig album dat bovendien redelijk toegankelijk is.
Black Napkins bevat subliem gitaarwerk, The Torture Never Stops en Zoot Allures zijn beslist ook toppers in het Zappa-oeuvre.

Prima album, met de nodige klassieke Zappa tunes. Ik vraag me alleen af of ik nou de enige ben die een ietwat dof klinkende Ryko CD in huis heeft gehaald? Wind up klinkt haast hol bij mij thuis... De sound weerhoudt me van een hogere score eigenlijk.

Het is weer een klassiek geval van een album waar de vinyl variant weer eens beter klinkt.
Deze mening is ook te lezen op IINK, de meest informative Zappa website die er is...

Het klopt ook echt, de vinyl versie is hier ECHT beter... meestal vind ik het flauwe kul... maar in dit geval kun je beter de LP beluisteren....

Is er dan ook nog een verschil tussen de Ryko Disc releases en de releases op het Zappa Records label?

Zut alors!! Moet ik dan toch aan een vinyl collectie gaan beginnen? Afgelopen weekend de dubbel LP van Uncle Meat in de hand gehad, maar voor € 24,95 toch maar laten staan en 3 andere CD's van Zappa mee naar huis genomen.

Ik ken de website, Stalin, kom er meer dan regelmatig de laatste maanden, maar too much information als het gaat over die verschillende versies van zijn albums. Weten jullie kenners welke albums je, naast deze, nog meer beter op vinyl in huis kunt halen?

Zonder twijfel, Cruising With Ruben & The Jets.

Dit is bij uitstek de meest verguisde cd-release, omdat de authentieke Doo-Wop sound van de plaat compleet is weggemixt met een jaren '80 blikkerig geluid.

Later is de 'originele' mix nog wel uitgebracht op cd, onder de titel Greasy Love Songs.

Hot Rats en Sleep Dirt zijn ook vinyl must-haves!

Eigenlijk is alles van Zappa een vinyl must-have

Ik vind persoonlijk de eerste twee platen van de moeders ook platen die het lekkerst klinken op vinyl. Aanklachten tegen de Amerikaanse samenleving klinken gewoon beter als er af en toe wat ruis op de lijn zit.

Onzin.

Net of een mislukte foto mooier en duidelijker is dan een perfect geschoten foto.

Voor jou misschien, maar voor mij niet.

Ben al erg blij met mijn seedeetjes.

Sleep Dirt vind ik gewoon mooier op vinyl qua muziek, de gezongen stukken die op de cd zijn gezet van Hunchentoot kunnen me nu eenmaal minder bekoren dan de versies op de vinyl Sleep Dirt... wat Hot Rats betreft.... ik zou die 4 minuten extra Gumbo voor geen geld willen missen... en het geluid op de Hot Rats cd is wat mij betreft meer dan prima....

Inderdaad, met de geluidskwaliteit van Hot Rats is niets mis, die knalt lekker uit de speakers hoor! En het ging mij vooral om de albums die op vinyl echt significant beter klinken, niet of het must haves zijn, dan sluit ik me haast bij Maartenn aan, dat zijn ze allemaal wel.

Okee, ik heb Zoot Allures, Sleep Dirt en Cruising with Ruben genoteerd als vinyl must haves. Uncle Meat ga ik dan maar gewoon op CD halen, want dat is een nice to have, toch? Die hoef ik toch niet perse op vinyl te hebben?

Uncle Meat op cd heeft als nadeel de extra tracks, Tengo Na Minchia Tanta is nog wel een aardig nummer (wat overigens totaal niet bij de rest van de sfeer van de plaat past) maar voor de rest 2 ondoorkombare flarden dialoog uit de film, op de vinyl versie hoef je die niet te skippen....

Jaren terug was het vooral vinyl waar het om draaide.

Logisch want iets anders was er niet, buiten cassetebandjes om dan.

Maar later kwam in 1985 dan de cd, en die heeft toen toch echt langzaamaan het vinyl verdrongen, vooral vanwege het betere geluid.

Op den duur heb ik al mijn vinyl maar weggedaan omdat dat een beetje over was.

Komt het niet terug, en tja het is sinds een jaar of 2 weer helemaal in.

Maar om nu maar massaal allemaal te gaan roepen hier van must haves vind ik echt flauwekul.

Ik had de reacties 10 jaar terug weleens willen lezen als mu.me toen al had bestaan.

Denk dat er maar weinig over vinyl gehad zouden hebben.

Ik blijf het vooral interessant doenerij en snobistisch geneuzel vinden.

Vinyl van na 1985 vind ik bullshit. Snap niet goed dat gloednieuwe albums tegenwoordig ook weer op vinyl verschijnen. Interessant doenerij zijn jouw woorden, maar daarin volg ik je wel.

Ik draai nog regelmatig platen van voor 1985 die ik nooit gedigitaliseerd heb. Omdat ik het te duur vond of simpelweg omdat ze niet op CD zijn verschenen. Niks snobistisch aan.

En de laatste variant, vinyl dat veel beter schijnt te klinken dan de CD, vind ik een heel legitieme reden om naar de vinyl versie op zoek te gaan, Ricardo.

Mee eens Ricardo.... vinyl wordt opeens wel erg overschat....

Tis een combi van en soms ene beter geluid en een veel leuker item om te hebben als een ceedeetje

Vind het persoonlijk leuker (zappa) platen in de kast hebben staan dan ceedees , maar voor het betere geluid hoef je vaak het niet te doen

Een mooie grote lp hoes is natuurlijk erg mooi, en ik denk dat details van albums als b.v Uncle Meat of Burnt Weeny er veel beter uitspringen dan.

Maar een lp is ook veel kwetsbaarder dan een cd, want een lp kun je letterlijk zo'n beetje grijsdraaien. Ook word een lp van behoorlijk kwetsbaar materiaal gemaakt waardoor een krasje zo gemaakt is en je zodoende de plaat vrij snel kunt verneuken.

Ik kan me voorstellen dat je platen koopt vanwege de mooie grote hoes, dat lijkt me nog een goede aanvulling, maar de rest niet.

Op een moderne auto zitten immers ook geen carbidlampen meer omdat daar de lichtopbrengst een stuk lager is dan van een moderne xenon verlichting. Alleen de verpakking straalt een bepaalde sfeer en daardoor een apart gevoel uit. Kan me voorstellen dat het bij lp's misschien ook zo gaat.

Maar must haves?

No way! Niet voor mij tenminste.

Okee, dat mag. Maar anderen hier geven aan dat het geluid van de vinyl mix een stuk helderder is dan van de CD. Dat wil ik voor een paar euro (wat een oude LP van mij best mag kosten) graag zelf gaan horen. Ik ben verder echt niet iemand die zweert bij de analoge weergave boven de digitale of met heel veel plezier opstaat om de plaat om te draaien en de naald weer in de groef te begeleiden.

Om even weer terug te komen bij Zoot Allures en toch in te pikken op bovenstaande discussie, Zoot Allures klinkt als vinylplaat werkelijk beter maar is voor mij een grote uitzondering, de cd is in de mix gewoon een beetje verneukt lijkt het.... ik heb (bijna) alle vinylplaten van Zappa (Zoot Allures zelfs 2x) maar draai ze eigenlijk nooit, zet de cd op en pak soms de vinylplaat er bij, ziet er wel beter uit.... maar het gemak van een cd vind ik toch wel erg lekker....

Zelfs de Cruisin' with Ruben & the Jets LP wordt nu verslagen door Greasy Love Songs.... (niet qua verpakking overigens)

Niet meer, als ik het nieuws over de remasters mag geloven.



Hot Rats 'knalt' inderdaad lekker uit de speakers, maar de vinyl-versie is uitgekleed van vele overdubs en klinkt een stuk relaxter, met een geluid dat m.i. meer bij de muziek past.
De geremasterde versie gaat dus terug naar die vinyl-mix.
Die heb ik overigens ook niet nodig, want die mix heb ik op de His-Story bootlegserie in sublieme geluidskwaliteit.
De oude cd doe ik ook nimmer nooit weg vanwege de langere Gumbo Variations en de lp zelf is daarnaast natuurlijk een leuk hebbeding.

“Who the f**k is Frank Zappa?”

“Frank Zappa is een speciaal geval en de man met de indrukwekkende snor die het vunzige Bobby Brown heeft geschreven, een nummer die het puriteinse Amerika schokte, lang, lang geleden.” Lang geleden was dat mijn beeld van en vooroordeel over deze man. Sinds mijn komst op MusicMeter zo’n zes jaren geleden heb ik dit beeld van hem aardig kunnen bijstellen. Volgens mij heb ik mijn eerste stappen gezet in Zappaland mits de reeks You Can’t Do That on Stage Anymore. Ik heb mijn dada’s in mijn muziekbeleving: debuutalbum’s en livealbums.

Kijk je naar de tracklist van dit gitaargedreven album, dan kun je een glimlach niet bedwingen: vele nummers komen met maar al te bekend voor dankzij die YCDTOSA-reeks en er staan weer een aantal klassiekers op: het instrumentale Black Napkins en het gitzwarte The Torture Never Stops. De glimlach steekt ook de kop op bij de aangebrande teksten van Ms Pinky (over een opblaaspop) en Wonderful Wino (over een zatlap). Toch kan hij ook ernstig en maatschappijkritisch zijn op Find Her Finer (mannen en vrouwen) en Disco Boy. Friendly Little Finger is een knap haast geïmproviseerd instrumentaaltje.

Hierop staat één van mijn favoriete Zappa songs, het kalme en instrumentale Zoot Allures, een verbastering van de Franse term “Zut alors”. Je moet er maar weer opkomen. Volgend album is Zappa in New York, het eerste Zappa album die ik op vinyl heb. Hands up voor de Snor!

Hoge waardering voor dit album. Ik ken deze niet, maar wil dat wel eens wagen. Ik ken alleen Hot Rats, Apostrophe en diedaarvoor of daarna kwam (weet de titel niet meer). Back To Zappa dus .

Dit soort werk weet ik wel te waarderen. Prachtig gitaarspel en goede composities. Een mooie Zappa.