Frank Zappa - Zoot Allures (1976)

“Who the f**k is Frank Zappa?”

“Frank Zappa is een speciaal geval en de man met de indrukwekkende snor die het vunzige Bobby Brown heeft geschreven, een nummer die het puriteinse Amerika schokte, lang, lang geleden.” Lang geleden was dat mijn beeld van en vooroordeel over deze man. Sinds mijn komst op MusicMeter zo’n zes jaren geleden heb ik dit beeld van hem aardig kunnen bijstellen. Volgens mij heb ik mijn eerste stappen gezet in Zappaland mits de reeks You Can’t Do That on Stage Anymore. Ik heb mijn dada’s in mijn muziekbeleving: debuutalbum’s en livealbums.

Kijk je naar de tracklist van dit gitaargedreven album, dan kun je een glimlach niet bedwingen: vele nummers komen met maar al te bekend voor dankzij die YCDTOSA-reeks en er staan weer een aantal klassiekers op: het instrumentale Black Napkins en het gitzwarte The Torture Never Stops. De glimlach steekt ook de kop op bij de aangebrande teksten van Ms Pinky (over een opblaaspop) en Wonderful Wino (over een zatlap). Toch kan hij ook ernstig en maatschappijkritisch zijn op Find Her Finer (mannen en vrouwen) en Disco Boy. Friendly Little Finger is een knap haast geïmproviseerd instrumentaaltje.

Hierop staat één van mijn favoriete Zappa songs, het kalme en instrumentale Zoot Allures, een verbastering van de Franse term “Zut alors”. Je moet er maar weer opkomen. Volgend album is Zappa in New York, het eerste Zappa album die ik op vinyl heb. Hands up voor de Snor!

kocht vanochtend een mooie engelse persing. heerlijk fz-album!