Frank Zappa - The Man from Utopia (1983)

Dit is 1 van zijn mindere albums. Heb er nooit echt veel uit kunnen halen.

Ondanks de negatieve geluiden een van mijn favorieten. Staan een aantal unieke instrumentaaltjes zoals Tink Walks Amok en Moggio en verder is er Steve Vai goed aanwezig. Hij begeleidde Zappa's stem met gitaar en dit levert coole momenten op. Verder nog wat meer doorsnee nummertjes met sociaal-kritische teksten en het plaatje is compleet.

5, btw.

Misschien denken jullie 'he, wat strooit die met 5-en', maar Zappa is mijn absolute held en veel van zijn werk is meer dan geniaal!

Cocaine Decisions blijft een absolute 80's klassieker. Geweldige versie waarbij je op de achtergrond de rellen hoort uitbreken. (Of is dat een versie op YCDTOSA?) Moet de rest van het album nog eens een paar keer herluisteren. Maar in ieder geval 4*

Hierop staat de studio versie. YCDTOSA #3 heeft de 'rel'-versie.

Deze plaat heb ik gisteravond even gedownd.In het eerste nummer zit nog wel een lekker blues riedeltje in vind ik.En het nummer sex heb ik wel veel vaker gehoord,maar ik weet niet meer waar,en/of waneer,ik wist overigens ook niet dat het een nummer van Zappa was.Dit album vind ik wat kaler en wat minder inspiratieloos klinken dan wat ik tot nu toe van Zappa gewend ben.Ik moet de plaat eerst maar eens wat vaker beluisteren voor ik met een quotering ga komen.

Zeg Kaztor,zou je mij willen/kunnen uitleggen waarom dit 1 van jouw Zappa favorieten is dan? Ik vind hem wel ok,maar om nou van 1 van de Zappa favorieten te spreken hier,nou nee,voorlopig voor mij nog maar even niet dus.

Geen ultiem meesterwerk, maar het hikt er wel tegenaan. Mijn favoriete Zappa 80-ies album. Prachtige instrumentaaltjes (Moggio) worden afgewisseld met prettig gestoorde Zappa-onzin (Jazz Discharge Party Hats) en goede pop (Cocaine Decisions). Smijt er nog wat doo-wop en andere rariteiten doorheen en je hebt weer zo'n flipperkast album van Zappa. Het kan alle kanten op, maar het is vrijwel altijd raak, goed, geniaal. Zwaar ondergewaardeerd en deze verdient naar mijn mening meer credits dan een You Are What You Is.

zo vind ik chunga's revenge een hele goeie, meesten vinden dat maar matig

tis maar net wat je hoort op welk moment en wat voor gevoel je er toen bij kreeg

Hele prettige sfeer, sublieme instrumentaaltjes die nogal afwijken, leuke popnummertjes met rake teksten en hier en daar heerlijke onzin.
De hoes ziet er ook weer prachtig uit.

Ik lees er meestal wel positieve berichten over.
Het is in ieder geval zo'n beetje het sterkste Flo & Eddie-album.

dacht dat het eerder mothers spul was

Is dit een beetje een goed album? Ik heb aardig wat Zappa in de kast, maar dit album heb ik helaas nooit gehoord, vandaar mijn vraag, is dit vergelijkbaar met enig ander album van hem?

Is dit vergelijkbaar met enig ander album van hem? Het is gewoon Frank Zappa. Ik vind het een heel goede maar het is niet zijn beste plaat. Als je deze plaat voor een goede prijs tegen loopt dan kopen zou ik maar zeggen. Van deze bestaat trouwens ook een limited edition picture-disc.

"Gewoon Zappa" zegt me niet zoveel natuurlijk. Kijk, zelfs in Zappanormen zijn er toegankelijker albums dan andere.

Ik heb ooit Civilization Phase III terug weggedaan, gewoon omdat ik er geen BAL aan vond, ik vond het totaal onbeluisterbaar, terwijl ik dan Sheik Yerbouti of Make a Jazz Noise prima Zappa platen vind, dus dat bedoel ik, met mijn vraag.... begrijp je ??

als je idd instapt bij civilisation dan begrip ik best dat je die weg hebt gedaan

toch staan daar hele mooie meesterwerkejs op

als je gewoon een goeie zappa plaat wilt dan zou ik niet deze kopen

hij misschien aardig maar zoals hierboven gezegd, niet zijn beste

Deze is in de lijn van Ship Ariving Too Late. En ook wel een beetje Them or Us

Nee, het is een overgang tussen zijn Hot Rats-periode en de Flo & Eddie-periode.

Ik zal eerst eens deze hoes vervangen. Dit ziet er niet uit.

Deze nog even gedraaid na het album Lumpy Gravy,maar dit album vind ik bij nader inzien toch beter dan ik gedacht had.stem verhoogd naar 3.5*.

mijn eerste zappa plaat! ik hoorde laatst we are not alone bij een rtl reclame! erg leuke plaat met van die irritante liedjes als "the jazz discharge party hats". maar the radio is broken blijft leuk, net als cocaine decisions. lang niet geweldig, maar niet onaardig

Wat een gelul hierboven, ik katapulteer dit naar 5 sterren. Ieder nummer verdient op z'n minst de kwalificatie 'zeer goed'. Samen met Chunga's Revenge het meest ondergewaardeerde Zappa album en met afstand zijn beste studio werk uit de eighties.

Proost

Zo'n beetje Zappa's minste plaat. Bepaald geen uitmuntend songmateriaal en een afgrijselijk geluid.

Cocaine Decision, The Man From Utopia, Stick Together en Sex zijn wel ok, standaard Zappa-nummertjes uit deze periode.

Mary Lou is leuk gedaan, maar ik prefereer de versie van The Oblivians. Haast niet te geloven dat het om hetzelfde nummer gaat.

The Dangerous Kitchen, The Radio Is Broken en The Jazz Discharge Party Hats met hun ongeïnspireerde, pseudojazz-achtige zang vind ik vreselijk. Het houdt maar niet op. De hele tijd hetzelfde - mislukte - trucje.

Tink Walks Amok en Moggio zijn leuke instrumentaaltjes met grappige melodielijnen, maar ritmisch zit er te weinig variatie in, waardoor de verveling op de loer ligt. Het gebruik van drumcomputers en dergelijk zal daar wel mede debet aan zijn.

Gelukkig is daar aan het eind We Are Not Alone. Ook niet bijster origineel, maar toch een toffe, ouwerwetse Zappa-groover. Jammer dat daar (vooralsnog) geen live-versie van uitgegeven is (voorzover die al bestaat). Inderdaad bijzonder geschikte als radio-jingle of tv-eindtune.

Bij zoiets als Jiskefet, ofzo.

(Ben het voor de rest trouwens totáál niet eens... )

Wellicht ben ik wat Zappa betreft de objectiviteit voorbij, maar ik vind dit toch echt een meesterlijk album. Steve Vai is fantastisch op dreef in The Dangerous Kitchen, The Jazz Discharge Party Hats en We Are Not Alone. Tink Walks Amok is een fantastisch instrumentaaltje. Eigenlijk staat er weinig op dat me niet boeit. Dat is ook de kracht van Zappa. Vaak heel erg goed, soms slecht, maar altijd boeiend.

De muzikale gekte slaat toe. Veel funk inslag, Tink Walls Amok vind ik héérlijk. Maffe teksten, bijzonder strak gespeeld, een band die geweldig op elkaar is ingespeeld... Zappa's gekte alom tegenwoordig... onverwachte tempowisselingen en muziek die je echt verschillende keren moet beluisteren, intens beluisteren, om ze langzaam aan te absorberen en in je muzikaal geheugen op te slaan. Lang geen makkelijke muziek, maar dat is Zappa's muziek eigenlijk nooit.
Hele puike plaat, en het was te lang geleden dat ik er nog naar teruggreep. Ik ga het vaker draaien.

dj maus noem dit een afgrijselijk geluid. Ik vind de klankkleur net bijzonder boeiend en heel ruimtelijk. Wàrm zelfs. What's perception, anyway...??

als je deze al zo goed, vindt, staat je een mooie toekomst te wachten mbt zappa

never mind the eagles

@ Joy

Het is niet omdat je van Zappa houdt (en ik hèb er nog niet weinig in huis...) dat je niet tegelijkertijd van the Eagles kunt houden.
Ik hou ook van Jimi Hendrix, maar als ik een "poppy mood" ben kan ik net zo goed van Abba of Pet Shop Boys genieten, ik wil niet in één eng vakje gestopt worden als muzieklieflhebber, ik denk dat ik een héél uitgebreide en brede smaak heb, een paar uitzonderingen buiten beschouwing gelaten (metal, punk en rap kunnen me nu eenmaal niet boeien...)

En Hell yeah Zappa was great!

Dit plaatje van Zappa klinkt ook best goed, al zal hij bij mij niet bij mijn favo 25 Zappa albums komen. Tis dattikum erg goedkoop kon krijgen, anders had ik het nu nog steeds met de download moeten stellen.

Trollbericht verwijderd

Heb sinds vorige week de vinyl-versie van deze.
Ik prefereer de mixen van de cd, maar de song-volgorde op de lp is beter.