Frank Zappa - The Man from Utopia (1983)
mijn stem
78 stemmen
Verenigde Staten
Rock / Jazz
Label: Barking Pumpkin
-
Cocaine Desicions (2:56)
-
The Dangerous Kitchen (2:51)
-
Tink Walks Amok (3:40)
-
The Radio Is Broken (5:52)
-
Moggio (3:05)
-
The Man from Utopia Meets Mary Lou (Medley) (3:19)
-
Stick Together (3:50)
-
Sex (3:00)
-
The Jazz Discharge Party Hats (4:30)
-
We Are Not Alone (3:31)
-
Luigi and the Wise Guys * (3:24)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur:
36:34
(39:58)
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 9 maart 2013, 18:10 uur
“The bigger the cushion, the better the pushin’”
In 1983 verschenen er drie albums van de beste man, The Man from Utopia en Baby Snakes op 28/03/1983, London Symphony Orchestra Vol. I op 09/06/1983. Vermits ik mijn reis door Zappaland chronologisch doe op basis van deze site FZ discography - globalia.net komt The Man from Utopia eerst aan de beurt.
Ieder album heeft wel personeelswissels en Frank Zappa wilde altijd de beste muzikanten rondom zich. Op dit album is Chad Wackerman drummer van dienst en speelt Steve Vai nog altijd “the impossible guitar parts”. Constante blijft toch weer de vlijmscherpe teksten, niets of niemand is veilig, hier drugs, vrouwen, de vakbond (Stick Together).
Toch is het niet altijd strooien met maatschappijkritiek, er staan ook weer overigens bijzonder sterke instrumentaaltjes op met het jazzy Tink Walks Amok, het speelse We Are Not Alone en Moggio. Het album klinkt mij iets kaler of was het motto back to basics? Minder blazers, minder keyboards ook. The Radio is Broken, The Dangerous Kitchen en The Jazz Discharge Party Hats met Frank Zappa “al parlando” vind ik muzikaal saai, tekstueel goed om eens bij te grijnzen. Blijft leuks genoeg over, trouwens.
Het huidige gemiddelde van 3,13 sterren oogt karig hoewel ik er ook schuld aan heb met mijn oorspronkelijke 2,50 sterren. Daar komt een beetje bij hoewel ik die “al parlando” songs niet mooi vind. Dit album is anders, het heeft niet meer het uitbundige van een Tinsel Town Rebellion, een You Are What You Is of een Ship Arriving Too Late to Save a Drowning Witch, het laatste een album waar ik al een stijlbreuk voelde. Dreigde Frank Zappa – o heiligschennis – voorspelbaar te worden? Voelde hij dit zelf ook wel aankomen? Minder rock en meer…
In 1983 verschenen er drie albums van de beste man, The Man from Utopia en Baby Snakes op 28/03/1983, London Symphony Orchestra Vol. I op 09/06/1983. Vermits ik mijn reis door Zappaland chronologisch doe op basis van deze site FZ discography - globalia.net komt The Man from Utopia eerst aan de beurt.
Ieder album heeft wel personeelswissels en Frank Zappa wilde altijd de beste muzikanten rondom zich. Op dit album is Chad Wackerman drummer van dienst en speelt Steve Vai nog altijd “the impossible guitar parts”. Constante blijft toch weer de vlijmscherpe teksten, niets of niemand is veilig, hier drugs, vrouwen, de vakbond (Stick Together).
Toch is het niet altijd strooien met maatschappijkritiek, er staan ook weer overigens bijzonder sterke instrumentaaltjes op met het jazzy Tink Walks Amok, het speelse We Are Not Alone en Moggio. Het album klinkt mij iets kaler of was het motto back to basics? Minder blazers, minder keyboards ook. The Radio is Broken, The Dangerous Kitchen en The Jazz Discharge Party Hats met Frank Zappa “al parlando” vind ik muzikaal saai, tekstueel goed om eens bij te grijnzen. Blijft leuks genoeg over, trouwens.
Het huidige gemiddelde van 3,13 sterren oogt karig hoewel ik er ook schuld aan heb met mijn oorspronkelijke 2,50 sterren. Daar komt een beetje bij hoewel ik die “al parlando” songs niet mooi vind. Dit album is anders, het heeft niet meer het uitbundige van een Tinsel Town Rebellion, een You Are What You Is of een Ship Arriving Too Late to Save a Drowning Witch, het laatste een album waar ik al een stijlbreuk voelde. Dreigde Frank Zappa – o heiligschennis – voorspelbaar te worden? Voelde hij dit zelf ook wel aankomen? Minder rock en meer…
0
geplaatst: 13 november 2013, 12:44 uur
Soms wat flauw en vermoeiend album maar vaak ook erg leuk en muzikaal zit het allemaal prima in elkaar.Daarnaast natuurlijk weer hilarische teksten zodat The Man from Utopia toch geen moment verveeld.Sex en Cocaine decisions vind ik de beste nummers.Ook een erg mooie hoes van Ranx tekenaar Tanino Liberatore.
* denotes required fields.