Frank Zappa - Does Humor Belong in Music? (1986)

'a movie about people who do stuff that is not normal' (zoals Zappa zei...)

Klopt, het is weer een typisch Zappa Produkt, met een keur aan (ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebbende) onderwerpen en situaties.

Fenomenale live opnames (van 1 van mijn persoonlijke favo Zappa Bands) en een aantal briljante gitaarsolo's van de grootmeester zelf.
Roy Estrada met een opblaaspop backstage, Roy Estrada met een gasmasker op het podium, interviews met Zappa, bandleden en Zappa's bodyguard John Smothers.
Opnames van volstrekt uit hun dak gaande fans, kleianimaties van Bruce Bickford en Zappa die probeert een soort van interview te houden met deze man, die volgens mij de weg iets kwijt lijkt te zijn

Ook nog wat shots van tijdens de opnames van Sheik Yerbouti en dan ben ik nog een keur aan wetenswaardigheden vergeten...

Zo'n 3 uur volstrekte en door Zappa zelf goedgekeurde waanzin !

Voor meer info en veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel meer details, check onderstaande site:

http://globalia.net/donlope...

Het is wel een magistrale dvd, want ik heb er nu al stukken van gezien. Wel een erg lange zit 3 uur. Nu geen tijd voor en ook meer iets voor de wintermaanden of op een regenachtige dag om Baby Snakes eens op mijn gemak te bekijken. The Torture Never Stops vind ik geloof ik iets beter dan Baby Snakes, maar ze zijn dan ook niet echt met elkaar te vergelijken. Misschien dat ik Does Belong Humor In Music de dvd daarvan ook nog ga nemen. En zijn er nog meer concertregistraties van Zappa buiten TTNS en Does Belong Humor In Music?

The Dub Room Special:

http://globalia.net/donlope...

Video From Hell (helaas nog niet op DVD verkrijgbaar...):

http://globalia.net/donlope...

Uncle Meat (ook nog niet op DVD helaas...):

http://globalia.net/donlope...

Frank Zappa-Live In Barcelona 1988 (niet officieel, maar schijnt erg de moeite waard te zijn...):

http://www.marktplaats.nl/i...

En ook deze laatste is de moeite best waard, namelijk de DVD ''Classic Albums: Apostrophe (')/Over-Nite Sensation'':

http://globalia.net/donlope...

Ps. het zijn niet allemaal strikt concertregistraties, desalniettemin veel succes met je zoektocht

Does Humor Belong in Music?

Er zijn Zappa momenten waarop ik volmondig 'ja' zou antwoorden. Hier zou ik zeggen 'mwah'.

Om te beginnen is de CD iets beter dan de DVD. Dat ligt niet alleen aan de andere tracklist. De DVD is niet echt leuk om naar te kijken. Dat komt omdat de complete band totaal geen uitstraling heeft. Goede muzikanten natuurlijk, maar het zijn allemaal kneusjes. De sound vind ik ook wat te gladjes.

Ten tweede speelt Zappa nauwelijks gitaar. 'Cosmik Debris' en 'Whipping Post' zijn dan ook net de hoogtepunten. 'Whipping Post' vind ik op de CD zelfs nog iets beter, al gaat er niks boven de Fillmore East uitvoering van The Allmans zelf.

DVD: 3*, CD: 3.5*

mee eens, zappa is vooral de entertainer op de dvd

wat de band verder idd mist is het charisma van de vroegere mothers, waarin veel boeiende karakters op zich

hier zijn het reetegoeie muzikanten maar persoonlijk voegen ze weinig toe aan het plezier en uitstraling van de band

denk aan een napolon murphy brock, een genot om naar te luisteren en te kijken

zappa zelf had ook moeite met het gemis van dergelijke karakters

muzikaal vind ik de cd ook beter, daar is iig weinig op aan te merken , met een geweldige afsluiter natuurlijk, maar geen topper

toch koester ik dit plaatje, veelal grijs gedraaid in het studentenhuis waar ik toen woonde met bijbehorende levenswijze

Ik vind, eerlijk gezegd, dat figuren als Ike Willis, Ray White en Tony Martin toch wel een hoop toevoegen.

Scott Thunes gedroeg zich als een complete idioot op het podium, maar bleek, naar later bleek, in werkelijkheid geen fijn figuur in de omgang te zijn. Bovendien werdt Zappa het gezeur en onberekenbaarheid van bandleden zat rond deze tijd, misschien dat ie daarom zich wat blasé voelde in het concept van een band. Het resulteerde in zijn niet door iedereen gedeelde voorliefde voor de Synclavier.

het verschil, de mothers waren a bunch of ppl die op diverse manieren met zappa in aanmerking kwamen , vaak geheel toevallig, en zappa maakte gebruik van hun talenten, in deze band waren muzikanten ingehuurd vanwege hun muzikale kunnen, en ja, muzikaal voegen die heren enorm veel toe maar echte characters in mothers stijl waren het allerminst

komt natuurlijk ook omdat zappa muzikaal steeds serieuzer werd en steeds hogere eisen stelde en het theater steeds meer op de achtergrond verdween

dessalnietemin een hele fijne plaat

Klopt eigenlijk wel. Na het Flo & Eddie-avontuur werd ie serieuzer op het podium. Muzikaal gezien werd alles een tandje of wat opgeschroeft.

Schitterend live plaatje van Zappa. Deze heb ik vooral vaak in de auto gedraaid, makkelijk in het gehoor liggend met veel pakkende nummers. Dit plaatje zou ook een mooie zijn om eens kennis te maken met heer Zappa. Mooi plaatje voor de beginner naar mijn idee dus.

Wat een machtig mooi live plaatje is dit toch eigenlijk, echt alles is raak. Deze draai ik echt het meest van alle Zappa platen denk ik. Goed geluid, mooie balans, en een plaatje die aan je vingers blijft kleven, want je wilt hem blijven beluisteren.

Ben de laatste tijd veel new wave aan het beluisteren geweest, maar voor de afwisseling heb ik deze veelvuldig tussendoor gedraaid.

Misschien wel top 10 werk voor in de mu.me top 10 van mij. De titeltext is ook echt geweldig vind ik, hoe bedenk je het en hoe kom je er steeds maar weer op.

Deze is door de jaren heen zo langzamerhand als 1 van mijn Zappa favorieten uitgegroeid. Eerst dacht ik van lekker tussendoortje, maar kwam erachter dat ik deze vaker draaide dan ik zelf in de gaten had.

1 van de beste albums van de man, en voor mij zeker bij zijn beste 10 platen behorend.

Maar dat ik dit een goed plaatje vind heb ik geloof ik al eens eerder gezegd.

Does Humor Belong in Music? nooit naar geluisterd, tot begin van de week. Jarenlang heb ik deze Zappa links laten liggen, ten onrecht dus. Sorry Franky..........Het is inderdaad één van de weinige Zappa platen waar humor niet centraal staat maar de muziek wel. Hoewel, zonder humor is Zappa nooit, Cock-Suckers' Ball is daar één voorbeeld van. Veel Jazz invloeden overigens.
Geweldige plaat.

“Hey, this is for all the Republicans in the audience!”

Dit klinkt mij vertrouwder in de oren, na een reeks albums (vanaf London Symphony Orchestra tot en met Meets the Mothers of Prevention) die mijn oortjes niet zo kunnen bekoren: het is live, het bevat vele klassiekers, het is weer een klein feestje bouwen. Het is niet altijd een zuiver feest van de herkenning, luister maar eens naar een behoorlijk afwijkende versie van Trouble Every Day, van het album Freak Out! Klein puntje van kritiek of heiligschennis van de Zappa-fans is misschien de zeer lange versie van Let’s Move to Cleveland met solospots, de solo van toetsenist Allan Zavod is mooi, de solo van drummer Chad Wackerman is minder, de Snor laat wel een mooie gitaarsolo horen. Afsluiter Whippin’ Post van The Allman Brothers blijft een live kraker met gitaarsolo’s van Frank en Dweezil Zappa.

Ironisch is dat de bijbehorende dvd alleen humoristisch getinte composities bevat en dat dat op de cd veelal achterwege blijft ten faveure van meer muzikaal uitwaaierende composities.

Daarnaast zeg je 'weinige'. Volgens mij ligt de balans tussen de 'humoristische' en 'serieuze' Zappa-releases gelijk, al zijn vrijwel altijd de songtitels geestig.

Wat een geweldige plaat is dit toch, deze moet ik onderhand wel het meest afgespeeld hebben van alle zappa albums denk ik. Vooral de laatste 2 nummers vind ik echt geweldig.

Dit is zowat wel mijn zappa lievelings album denk ik.

Complete show met goed geluid uit 1984.
Frank Zappa The Palace Theater, Los Angeles, CA July 21st, 1984

Een van de eerste shows van de half jaar durende tournee van 1984..
Uniek voor het feit dat Napoleon Murphy Brock toen nog in de band zat.
Napoleon zou de band op 1 augustus verlaten.

Is er een CD-release waarop alle DVD songs opstaan?

nee. Misschien een illegale versie, maar die ken ik dan niet.